Obrázky na stránke
PDF
ePub

guine confirmarent, sed illud tantum, pro tifices (quamvis nondum definiendo ) illi conquo oppetere mortem non dubitarunt. Sic tradicebant, et ideo neque ipse Cyprianus ita enim Cyprianus Martyr sua morte Catholico- illi adhærebat, ut illam inter dogmata suæ rum fidem illustravit, quamvis per humanam fidei reputaret. Quin potius audeo dicere, ignorantiam crederet, rebaptizandos esse ab contrarium dogma, quod postea definivit Echæreticis baptizatos; hanc siquidem senten- clesia, Cyprianum virtute semper credidisse. tiam nullatenus suo sanguine confirmavit, Nam, licet privata et humana opinione tunc ncc pro ea defendenda mortuus est.

ita sentiret, multo firmius credebat Ecclesiam 12. Rejicitur et concluditur prædictos Mar- non posse errare, et paratus erat ad relintyres non errasse in aliquo dogmate fidei. - quendam propriam sententiam, si Ecclesia Hæc tamen evasio impietatem magnam con- contrarium definiret. Ut ex Augustino sumitinet et temeritatem. Quia imprimis cogitari tur in prædicta epistola de illo dicente : Uninon potest Ignatium, Polycarpum, et similes tatem orbis terræ , atque omnium gentium, et sanctissimos Martyres in dogmatibus fidei diligendo tenuit, et disputando defendit. Et inerrasse per bæresim aut pertinaciam, alioqui ferius hoc magis explicans, dicit : Aut non veri Martyres non fuissent, quia in hæresi sensit omnino, quod eum sensisse recitatis, aut non potest esse verum martyrium, ut statim hoc postea correxit in regula veritatis, aut subinferam : et ita suo sanguine christianam hunc quasi nædum sui candidissimi pectoris fidem non illustrassent. Hoc autem cogitare cooperuit ubere charitatis , dum unitatem Ecimpiissimum esset, et perpetuæ et universali clesiæ toto orbe crescentis et copiosissime deEcclesiæ traditioni contrarium, et prorsus fendit, et perseverantissime tenuit vinculum temere contra omnem historiæ fidem, et sine pacis '. Quasi diceret, quidquid privata opiullo fundamento excogitatum. Deinde nec nione sentiret, semper animo fuisse subjecpotest in his Patribus præsumi error in dog- tum regulæ Ecclesiæ; et hoc modo dicimus, matibus fidei per ignorantiam, nam si culpa- ipsum sanguine suo fidem Christianæ Ecclebilis foret, repugnaret certe eorum sanctitati; siæ simpliciter confirmasse si invincibilis , adeo eorum sapientiæ et mu- 14. In his ergo , quæ antiquissimi Pontifineri est contraria, ut in suspicionem venire ces et Sancti Doctores tanquam de fide certa non possit. Tum quia multi eorum ab ipsis- Ecclesiæ tradiderunt sine dissensione, imo met Apostolis, alii vero ab apostolicis viris, et cum communi Ecclesiæ acceptatione, non Apostolorum discipulis doctrinam fidei susce- potest ignorantia cogitari, alias tota eorum perunt. Tum etiam quia dogmata, de quibus doctrina fluctuaret; et ideo dum pro sua fide loquimur, erant valde necessaria ad commu- sanguinem effuderunt, totum id, quod in hoc nem fidem Ecclesiæ, in qua ipsi erant gra- genere docuerunt, vel scriptum reliquerunt, vissimi Pastores et Doctores, ut de Eucharis- eodem sanguine illustrarunt. Et propterea tia, de traditionibus, de Ecclesia, ejusque po- graviter Vincentius Lirinensis 2, novitates tali testate spirituali, ac fide infallibili, et simili- antiquitati contrarias cavendas esse præmobus. Et ideo hæc docebant, non ut dubia, sed nuit : Nam si recipiantur (inquit), necesse est, ut certa, neque in angulo, sed in conspectu ut fides beatorum Patrum, aut tota, aut magna totius Ecclesiæ , neque cum contradictione, ex parte violetur; necesse est ut omnes omvel aliorum Episcoporum, vel Romanæ Eccle- nium ætatum fideles, omnes Sancti , omnes siæ, sed cum communi omnium consensio- Virgines , omnes Sacerdotes, tanta Confessone ; ergo sine ulla dubitatione non ex igno- rum millia, tanti Martyrum exercitus , tanta rantia vel opinione, sed ex certa fide illa do- populorum celebritas, et multitudo, totus poscebant, proinde in ea de, pro qua morie- tremo jam pene terrarum orbis per catholicam bantur, illa omnia comprehen debant. fidem Christi capiti incorporatus tanto sæcu

13. Vendicatur Cyprianus a calumnia. - lorum tractu ignorasse, errasse, blasphemasse, Quomobrem longe dissimilis est Cypriani nescisse quid crederet, pronuncietur. causa. Nam, ut omittam, Augustinum interdum insinuare!, eum ante mortem sen- ' Ex Augustino , libr. 1 de Baptism., tentiam retractasse, illa tunc non pertinebat c. 18. ad dogmata necessaria fidei, neque ab Eccle- ? Cap. 33. sia communiter recipiebatur, et Summi Pon

1 Epist. 48, versus finem.

Vincent.', rationem reddit : Quia isti dolores CAPUT XX.

tolerant pertinacia , non constantia, vitio, non virtute, praro errore, non recta ratione , dia

bolo possidente, non persequente. Quam etiam VEROS NOSTRORUM TEMPORUM MARTYRES NON AN

rationem optime prosequitur Chrysostomus, GLICANAM SECTAN, SED ROMANAM FIDEM ILLUS

Orat. contra Judæos. TRASSE.

2. Ratione declaratur ex parte inferentis

mortem. - Possumus præterea ratione mo1. Sectarii non vere martyres. — Venio ad rali convincere, mortem hanc pro falso eralteram partem de novis Martyribus, qui post rore susceptam , non esse martyrium, sive exorlum Anglicanum schisma in Ecclesia consideretur ex parte causæ, sive ex parte sunt pcrpessi, ut si forte rex Angliæ de ipsis inferentium, sive ex parte acceptantium illoqui velit, catholicam etiam in hac parte lam in defensionem erroris. Non quidem ex sententiam defendamus. Quos enim, quæso, parte causæ, ut dictum est, quia illa mors vocat Martyres ? an eos qui in sua secta vel non est pro Christo : Sanguis autem effusus pro illa interfecti sunt? an potius eos qui pro- is tantum martyrium facit, qui pro Christi nopter fidem Ecclesiæ Romanæ a defensoribus mine funditur, ut dixit Hieronymus, in epist. illius sectæ occisi sunt? At de his posteriori- ad Philem., initio. Qui generalius id declarat bus loqui non potest, nam illi non Anglica- in cap. 5 ad Galat., ad fin. Neque etiam ex nam sectam, sed Romanam fidem illi con- parte punientis , quia qui sic punit pertinatrariam illustrarunt, quia in detestationem cem, non id facit in odium veritatis, sed in illius sectæ mortui sunt. Imo, licet tantum defensionem, nec injuste persequendo persopro Christo, et pro illis articulis fidei, quos nam, sed juste vendicando delictum, et pertiAnglia recipit, a gentilibus, vel paganis in- naciam in illo. terfecti sint, eorum gloria in Ecclesiam Ca. 3. Diluitur objectio. Veritas' martyrii ex tholicam et Romanam, ac fidem ejus in qua sola norte non dignoscitur. - Dices hoc esse, moriantur, redundat, et consequenter om- quod inter nos et hæreticos controversum est, nem hæreticam pravitatem illi contrariam scilicet, an sectarii , qui pro sua secta mocondemnant. Si vero rex loquatur de secta- riuntur, pro errore vel pro veritate morianriis propter suam pertinaciam punitis, imme- tur. Respondemus hanc controversiam non rito eos Martyres vocat; nam revera Marty- posse ex sola passione mortis definiri : nam res non sunt, sed malefactores juste casti- (ut proxime ex Augustino dicebam) multi gati. Primo quidem quia, ut recte dixit Cy- pro defensione erroris mortui sunt. Et conprianus, lib. de Unit. Eccles., illa mors non stat, sæpe homines mori pro doctrinis conest fidei corona, sed pæna perfidiæ. Secundo, trariis, quarum alteram falsam esse necesse quia martyrem non facit pæna, sed causa, ut est, et consequenter unum pro errore, alteex Cypriano refert Greg., lib. 2 Reg., Epist. rum pro veritate pati; ergo ex sola passione 36 ; et tradit August., serm. 50, de Sanctis, discerni non potest veritas ab errore. Unde qui est sextus de Martyribus, et latius con- antiquum est in Ecclesia , hæreticos de suis cione 2 in Psalm. 31, explicans illa verba : martyribus gloriari, ut de Montanistis refert Exurge, et intende judicio meo, Deus meus, et Eusebius, lib, 5 Histor., c. 18, et de Donatistis Dominus meus, in causam meam : Non in poe- Augustinus, ep. 50 et 68; et Epiph. refert, nam meam (inquit Augustinus ), sed in cau- quosdam hæreticos dictos esse martyrianos, sam meam, non in id quod mecum habet latro quia de numero suorum martyrum valde glocommune, sed in id quod Beati, qui persecutio- riabantur. Neque solum hæretici, sed etiam nem patiuntur propler justitiam : hæc enim ethnici et philosophi vel pro suis falsis relicausa discreta est ; nam pena similis est bonis gionibus, vel propter rempublicam, vel aliam et malis. Itaque Martyres non facit pæna, sed causam humanam, et præsertim propter glocausa. Qui ergo propter hæresim et schisma riam hominum, mortem pertinacissime toleinterfecti sunt, non sunt Martyres, alias la- rarunt ? ; ergo mors audacter tolerata non distrones et malefactores omnes martyres vo- cernit causam, sed ex causa dijudicanda est. candi essent, ut Augustinus ibidem late pro- Et eadem ratione mors per se non est signum sequitur, et epist. 50, el lib. 4 de Baptism., cap. 17, et aliis locis, quæ statim insinuabi Est 9 inter 17 a Parisiensibus additos. mus; specialiter vero in serm. 2 de Sanct. ? Vide Tertull. in Apolog., c. 5.

erroris, aut veritatis. Igitur illa controversia 5. Hæretici, licet pro defendenda aliqua fiex aliis principiis dirimenda est. Hoc autem dei veritate patiantur, non sunt dere martyres. egimus in capitibus præcedentibus; ostendi- — Ulterius, in hujusmodi bominibus ab Ecmus enim Anglicanum schisma errare a ve- clesia Catholica separatis, non solum mortem ritate in his omnibus , in quibus ab antiqua pro suis erroribus, sed etiam pro aliqua vefide catholica et Romana defecit ; ergo mors ritate, quam retinent, susceptam, non esse inflicta propter talem defectionem, et perti- martyrium deinonstratur. Est enim notanda naciam in illa, non est veritatis persecutio, doctrina Augustini, lib. de Patientia, c. 26 et sed erroris correctio, et justa punitio. 27, ubi tacite distinguit, duobus modis posse

4. Probatur ex parte acceptantis. - Præte- schismaticum vel hæreticum pati pro sua firea si ex parte suscipientium hæc poena con- de, scilicet, vel ne abneget errorem, vel ne sideretur, nunquam potest martyrium repu- deserat Christum, seu aliquid aliud quod es tari. Quia vel isti patiuntur recognoscentes fide catholica retinuit. De priori modo paserrorem, et confitendo delictum, et tunc po- sionis diximus hactenus, quia in illo evidentius præbent testimonium veritati quam er- tius est, non solum non esse martyrium, verori, non tamen per martyrium, sed per piam rum etiam neque actum ullo modo bonum, justamque confessionem ac pænitentiam. Vel sed imprudentissimam temeritatem. De posmoriuntur isti negando delictum, et ficte ore teriori autem modo dicit quidem idem Auconfitendo fidem, occultando errorem quem gustinus, patientiam illam esse laudabilem, in corde retinent, et sic nec sunt martyres quia minus malum est, non negare Christum, veræ fidei, quam non credunt, nec pro illa etiamsi in illum non perfecta fide credatur. moriuntur, neque sunt testes sui erroris , Imo etiam addit, fortitudinem illam esse doquem ore non confitentur, sed negant. Vel num Dei, quamvis non sit ex illis donis quæ denique moriuntur propter pertinaciam in sunt propria filiorum, sed ex his quæ servis suo errore, eligentes potius mori quam illum communicantur. Hinc ergo dicimus mortem retractare, et talis etiam mors non potest es, illam non esse martyrium, quia mariyrium sc martyrium, quia a pia et recta voluntate est donum justorum, et infallibiliter perducit non procedit, quam verum martyrium re- ad gloriam, juxta illud Matth. 10 : Omnis qui quirit. Unde Sancti ac veri Martyres magna confitebitur me coram hominibus, confitebor et ratione ac prudentia mortem pro sua fide su- ego eum coram Patre meo, qui in cælis est; bierunt, quia etiam humano ac morali modo mors autem illa non perducit ad gloriam, certi esse poterant, illam solam fidem esse nam sine fide impossibile est placere D20, ad secundum rectam rationem credibilem; at Hebr. 11; et quia qui fide caret, charitatem verv isti sectarii imprudentissime ac omnino non habet; de illo autem dixit Paulus, 1 ad temere pro suis privatis sectis ac opinionibus Cor. 13 : Si tradidero corpus meum, ita ut armoriuntur. Quæ enim ratio aut prudentia pa- deam, charitatem autem non haluero, nihil titur, in rebus gravissimis et ad religionem mihi prodest. Quam rationem attigit Augustipertinentibus, propter unius vel alterius ho- nus, lib. 4 de Baptism., c. 7; et Cyprian., minis, interdum vitiosi et pessimi, persuasio- lib. de Unit. Eccles., dicens, maculam hærenem, relinquere antiquam fidem consensu sis neque sanguine ablui ; et iterum : Ine.cpiaEcclesiæ per totum orbem diffusæ receptam, bilis culpa nec passione purgatur. Et ep. 73, et divinis signis ac miraculis roboratam, ac versus finem : Hærelico, nec baptisma publicæ denique Sanctorum, sapientissimorum homi- confessionis et sanguinis proficere ad salutem num sanguine illustratam ? Profecto morali- potest. Ad quas sententias Cypriani videtur ter evidens est imprudentissimum esse ac alludere Chrysostomus, hom. 11 ad Ephes., plane temerarium, propter talem causam in parte morali, in princ., dicens : Dixit aumortem sponte subire; ac proinde illam non tem vir quidam sanctus quiddam, quod maesse animi fortitudinem, nec ex affectu divi- gnam præ se fert audaciam, sed tamen est elonæ charitatis procedere, quia charitas sem- cutus. Quid hoc est autem ? Dixit, nec sanper prudenter operatur. Est ergo animi per- guinem quidem martyrii posse delere hoc pectinacia, non martyrium, quod, ut recta docet catam, utique dividendi Ecclesiam per schisTheologia, actus est studiosus et prudens, a ma vel hæresim. Addit vero ipse Chrysostocharitate fortitudinem imperanle procedens. mus in confirmationem ejusdem sententiæ : Legatur in simili causa Optat. , lib. 3 contra Nam dic mihi, quamnam ob causam es Martyr? Parmen., versus fin.

An non propler Christi gloriam ? Qui pro Christo animam prodegisti, quid popularis Ec- ducit jactantem Donatistam : Ecce nos multa clesiam, pro qua Christus suam profudit ani- mala patimur; cui ille : Hæc si pro Christo mam?

pateremini, non pro honoribus restris. Patiun6. Prima ratio. — Item est ratio genera- tur molestias, sed pro Donato, non pro Christo. lis, quia extra Ecclesiam non est salus, ut in Vide quomodo patiaris, nam si pro Donato pasuperioribus dictum est , et est axioma com- teris, pro superbo pateris. Quæ verba licet mune Sanctorum Patrum ; sed martyrium maxime quidem in eum conveniant, qui pro non separatur a salute; ergo extra Ecclesiam suo errore vel magistri sui hæretici patitur, non potest esse verum martyrium. Ita fere nihilominus vera etiam sunt, quocumque colligit Fulgentius, de Fide ad Petrum, c. 37, modo hæreticus pro sua fide patiatur; quia 38 et 39; et August. , epist. 204, dicens : Fo- licet contingat esse verum et alias catholiris ab Ecclesia constitutus , et separatus a cum dogma pro quo patitur, si tamen hærecompage unitatis, et tinculo charitatis, æterno ticus Calvinista sit, non pro Christo, sed pro supplicio punireris, etiamsi pro Christi nomi- Calvino patitur, quia licet Christum credat, ne tidus incendereris. Idem optime Pacian., non Christo, sed Calvino credit, vel certe sibi epist. 2 ad Sympronian. , ubi passionem Do- ipsi, si proprio judicio eligit , quid sibi crenati pseudomartyris, cum martyrio Cypriani dendum sit. confert, consentanee ad doctrinam ejusdem 8. Hæreticus etiam pro Christi confessione Cypriani., qui ep. 52, circa medium, loquens mortuus, neque martyrium consequitur, neque de illo, qui ab Ecclesia ad hæreticos vel schis- fidem illustrat.-- Atque hoc etiam ex eodem maticos transit, inquit : Et si occisus propter Augustino desumere mihi videor in serm. 117 nomen (utique Christi) postmodum fuerit, ex- de Diversis, ubi proponit dubium, quomodo tra Ecclesiam constilutus, et ab unitate et stet illa sententia : Omnis homo mendax, cum charitate didisus, coronari morte non poterit, certo testimonio Martyrum, qui homines fueubi aperte loquitur de modo passionis, de runt : Martyres enim (inquit) deraces fuerunt, quo nunc tractamus. Et idem repetit in fine quia pro veritate mortui sunt; ideo enim sunt epistolæ, et in 54, ubi recte etiam ait : Ido- Martyres, quia pro veritate passi sunt ; ergo neus non potest esse ad martyrium, qui ab si illi veraces fuerunt, non omnis homo menEcclesia non armatur ad prælium ; et mens dax. Respondet hominem esse mendacem, deficit, quam non recepta Eucharistia erigit et cum de suo loquitur; martyres autem non accendit. Et in expositione Orationis Domini- de suo fuisse locutos, sed de Spiritu Dei, et cæ aliam rationem indicat , dicens : Nec sa- ideo non tam ipsos, quam Spiritum Dei in eis crificium Deus recipit dissidentis; et affert il- loqui, juxta illud Matt. 10 : Non enim dos estis lud Matth. 5: Vude prius reconciliari fratri qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri , qui tuo. Et inferius aliam indicat his verbis : Non loquitur in vobis ; et inde habere testimonium potest esse cum Christo, qui imitator Judæ eorum, ut certum sit. Quibus nos addimus, maluit esse quam Christi.

quoties hæreticus loquitur, licet casu contin7. Secunda ratio. — Aliam rationem insi- gat verum loqui, semper de suo loqui, quia nuat Augustin., lib. 1 de Sermone Domini in suo spiritu ducitur, suamque privatam opimonte, c. 5. Quia Christus non absolute dixit nionem defendit vel profitetur, ideoque dicifore beatos, qui persecutionem patiuntur, sed mus, testimonium illius natura sua fallax esaddidit, propter justitiam : Ubi autem ( ait se, quamvis in uno vel altero dogmate ve-' Augustinus) sana fides non est, non potest esse rum esse contingat. Ac proinde licet hæretijustitia, quia justus ex fide didit. Quæ ratio in cus pro confessione Christi moriatur, testiomni hæretico procedit, sive pro errore, sive monium ejus fidem Christi neque illustrat, in errore pro aliqua veritate moriatur. Et po- neque confirmat ; mors igitur propter talem test ita explicari, quia qui in uno pertinaciter confessionem neque martyrium est, nec marerrat, licet aliquid credat, non tamen sicut tyrii nomen meretur. Quod ergo rex Angliæ oportet neque christiana fide credit, et ita dicit, se defendere fidem sanguine martyrum fides ejus ad justitiam non pertinet; ideoque illustrem , si de iis pseudomartyribus , quos licet propter veritatem, ut a se creditam, vel protestantes Martyres vocant, intelligatur , potius suo sibi electam judicio patiatur, non subsistere nullo modo poterit , sive ad veram propter justitiam persecutionem patitur. Et Christi fidem, sive ad Anglicanam sectam rehoc etiam mihi videtur significasse Augusti- feratur. pus, tract. 6 in Joan., circa finem, ubi intro- 9. Multos hujus temporis Catholicos marty

rio apostolicam fidem collustrasse ostenditur. proponere, cum ipse non antiquam fidem,

- Fuerunt sane nostra ætate multi viri sed Anglicanam sectam defendat.
Sancti et Catholici, tum in aliis locis, tum
maxime in Anglia, qui pro sua fide constan-

CAPUT XXI. tissime decertarunt, de quibus verissime dicitur, suo sanguine fidem catholicam et apos- ANGLICANAM SECTAN, VEL FROPTER SOLAM SCHIStolicam illustrasse, quia longe diversa a Pro- MATIS TURPITUDINEM, DETESTABILEM ESSE. testantibus est eorum conditio, causa, vita, et modus moriendi pro Christo. Sicut enim 1. Ab hæresis nota se vindicare studet rex ab illis in bis omnibus longissime distant, ita Jacobus. - Postquam rex Angliæ in suæ PræMartyres antiquos præclarissime imitati sunt, fationis initio rationem vel occasionem sui ideoque veri Martyres fuerunt, suoque san- operis late proposuit, multis interpos.tis, quæ guine fidem Romanam illustrarunt. Nam im- ad hunc locum non pertinent, totis viribus se primis catholicam et apostolicam fidem sem- a labe et nota hæresis excusare conatur, vel per retinuerunt, et intra Christi Ecclesiam, propter vitandam tanti criminis infamiam, vel cui in pace et obcdientia fuere conjuncti, ut suum defensoris catholicæ fidei nomen passi sunt. Deinde pro eadein Ecclesia, ejus- tueatur. Ego vero, ne cum rege contendere, que fide et obedientia, atque adeo propter aut ejus personam velle offendere videar, de justitiam persecutionem sustinuerunt. Neque causa ipsa loquar, eamque generatim tracaliam ob causam (etiamsi adversarii, ad Mar- tando, ostendam imprimis initium Anglicanæ tyrum gloriam occultandam, alias tempora- defectionis et separationis ab Ecclesia, crimen les et humanas confingant) carceres, tormenta propriissimi et gravissiini schismatis fuisse. et acerbissimas mortes passi sunt. Cujus rei Deinde vero per diuturnitatem et pertinaciam non leve signum est (quod in simili conside- in manifestam hæresim transivisse, monstraravit Eusebius, lib. 3 Histor., c. 9), quia licet bo. Ex quo facile constabit, nullum hominem nulla in re alia rempublicam offendissent, christianum seu baptizatum, cujuscumque imo potius aliquando essent moribus et inno- conditionis seu status sit, illi sectæ, ejusque centia vitæ præclari, una confessio Romanæ erroribus pertinaciter adhærentem, posse non fidei, et obedientia Papæ ita animos perse- solum salutem assequi, verum etiam nic ab quentium accendit, ut eos asperius quam alios hæresis crimine excusari. Et quoniam rex de sceleratissimos punirent. Cum tamen (sicut apostatæ nomine simul conqueritur, quid in a fide dignis audivimus ), si contingat aliquem eo puncto quoad apostasiæ nomen et culpam in ea confessione deficere, et suis judicibus sentiendum sit, in sequentibus etiam dicam. in falsa religione consentire, etiamsi propter 2. Anglicanum lapsum grarissimum schisma alia delicta dignus sit morte, illi facile condo- fuisse, ex etymologia vocis ostenditur.- Quod nentur ac remittantur.

ergo ad primum punctum attinet, non magna 10. Ex modo patiendi catholicorum marty- probatione indiget. Nam qui factum ipsum, rum comprobatur. — Denique, quod ad mo- et initium Anglicani lapsus, prout cap. fa dum patiendi spectat, non possunt nostri nobis relatum est, consideraverit, et vulgaMartyres alicujus inconstantiæ vel impruden- rem doctrinam de culpa schismatis, ejusque tiæ argui, quia non proprio judicio, sed publico discrimen ab hæresi a Patribus et Theologis totius orbis ducuntur, et antiquam fidem re- traditum, non ignoraverit, facile intelliget tinent, et veterum Sanctorum ac Martyrum lapsum illum Anglicanum per gravissimum vestigia sequuntur, multique inter eos inven- schisma incepisse. Schisma enim, generali siti sunt vila, sanctitate, maturitate judicii, gnificatione juxta vocis etymologiam, disseneruditione ac prudentia illustres, paratique sionem, ac moralem quamdam divisionem inad suæ fidei rationem reddendam; sed, cum dicat, per antonomasiam autem jam proprie in animis obduratis et in catholicam ti- significat divisionem Ecclesiæ Catholicæ per dem obfirmatis nihil proficerent, magna ala- spontaneam separationem ab illa, sub Chris critate et patientia tormenta et mortem susti- tiano nomine particularem congregationem, nuerunt. Hi ergo Martyres, licet novi, anti- seu conventiculum extra Ecclesiæ unitatem, quam vere fidem illustrarunt, novam autem communionem, et obedientiam congregando. Anglicanam sectam potius redarguerunt et Ita fere schisma definiunt D. Thomas 'et Tbeoconfuderunt, ideoque neque propter hos Martyres potuit rex Angliæ in suo titulo illa verba 'D. Thom. 2. 2, quæst. 39, art. 1.

« PredošláPokračovať »