Obrázky na stránke
PDF
ePub

contuitus, advertere nos jubet, dicens : Au- patria a servitute et caligine plus quam Ægydiant quid dicit Paulus, nimirum , illos sub- ptiaca erepta , atque liberata et ad verum rertisse Evangelium , qui paululum quoddam Christi cultum revocata est. Tanta est enim rerum invexerunt. Nam ut ostenderet quod pu- humanæ mentis infirmitas, ut a Deo derelicsillum quoddam perperam admistum, totum ta, et suis desideriis tradita , tenebras vocet corrumpit , dixit subverti Etangelium. Nam lucem, et lucem tenebras, sibique persuadeat sicut qui de moneta regia paululum de im- lumen evangelicæ veritatis inter turpissimas pressa imagine amputaverit, totam monetam voluptates eluxisse, et (quod absurdissimum adulterinam reddit; ita quisquis sance fidei vel est) nefandas nuptias peculiari divinæ proviminimam particulam subvertit, in totum cor- dentiæ attribuat. Hæc enim omnia errata in rumpitur, ab hoc initio semper ad deteriora illis continentur verbis. Et præterea ex eisprocedens. Ubi sunt igitur qui nos ut conten- dem conjectare licet, eo tempore jam fuisse tiosos dumnant, eo quod cum hæreticis habemus in Anglia apud multos introductam eam de dissidium, dictitantque nullum esse discrimen antiqua sua fide existimationem, quod falsa inter nos et illos , sed ex principatus ambitu fuerit, et non catholica. proficisci discordiam ? Sic igitur Serenissimus 5. Sanderus in Eduardo V1.-Henrici VIII Angliæ Rex, vel alii, qui ejus schisma et sec- testimonio Angliam ante illum fidem catholitam profitentur, fidem catholicam, quæ in re- cam retinuisse ostenditur. - Verumtamen hic gno illo prius vigebat, ne dicant, in parvis, error confutari potest imprimis ejusdem Henpaucis, aut minimis defecisse, aut humanum rici VIII testimonio , quod apud regem Anesse de principatus ambitione dissidium ob- gliæ necesse est ut auctoritatem habeat , si tendant. Nam quacumque ex causa fidei doc- constanter loqui, et primatum, quem usurtrinæ defuerint, in re quantumvis minima, pat, aliqua defendere auctoritate velit. Ipse totam fidem catholicam perturbarunt et amic enim Henricus jam moribundus Eduardum fi- . serunt. Eo vel maxime quod non in paucis lium, quem hæredem relinquebat, in fide canec in minimis rebus, sed in maximis fidei tholica, uno tantum excepto primatus articufundamentis , ut mox patefiet, deviarunt. Sit culo, educari voluit et mandavit. Per fidem igitur constans et manifestum, si Anglicana autem catholicam sine dubio intellexit fidem fides usque ad defectionem Henrici VIII ca- illam, quam cum Ecclesia Romana ipse prius tholica fuit, sectam , quam ab illo tempore cum suo regno professus fuerat : hanc enim profitetur, fidem veram non esse, sed catho- semper vocavit catholicam, neque ad fidem licæ fidei perturbationem aut corruptionem. aliam possunt illa verba referri. Declaravit Atque hæc videntur de priori membro suf- ergo ille rex et sua confessione confirmavit, ficere, nam et res est per se satis clara et evi- fidem, quam præcedentibus temporibus Andens, et, quantum ex verbis regis conjicere glia profitebatur, catholicam fuisse. Cur ergo valeo, tam ipse quam alii Protestantes par rex Angliæ in articulo primatus tam libenter tem aliam censent esse præhabendam. ac pertinaciter suum sequitur prædecesso

4. Altera pars dilemmatis confirmatur. — rem, et in reliquis articulis , in quibus HenStultissimum hæretici dictum. — Hanc igitur ricus veritatem catholicam confessus est , egregiam rationem defectioni suæ obtendent. eumdem abnuit imitari? Quod si fortasse resAnte regis, nempe Henrici, ejus nominis VIII, pondeat sectam suam ab aliis educatoribus tempora, Angliam fidem catholicam amisisse, ab incunabulis accepisse, saltem fateatur neac subinde propter mutationem ab Henrico cesse est, illam novam ac recentem esse; ex factam , in fide neutiquam aberrasse, sed ad quo facile etiam concluditur, illam non posse illam potius tunc rediisse, Henricique delic- esse catholicam , sed potius esse a fide catum, Anglorum fuisse salutem, quia per illud, tholica defectionem. Verumtamen hunc lovel occasione illius illuminati sunt, et a tene- cum in sequentibus latius prosequemur ; bris in quibus versabantur, erepti. Neque nunc satis sit ostendisse, sine fundamento et enim defuit quidam ex illorum pseudopro- inconstanter opinatos illos, qui, in articulo phetis', qui in hunc modum exclamaverit : primatus Henrico fidem adhibentes, ejus fiO teræ, et non sing divino numine conciliatæ dei catholicæ confessionem detestati recunuptiæ , cælestique partus ac progenies, quibus sant.

6. Altera ejusdem partis probatio. — Sed vi· Calvinisla quidam, lib. 2 de Henrici Ma- deamus ulterius , quo sensu Anglicanam fitrimonio, Londini edito anno 1583.

dem ante Henricum VIII non fuisse catholi

cam, astruant. Duobus enim modis id exco- pore non fuisse catholicam, quia fides, per gitari potest. Unus est , in principio quidem Augustinum et alios ministros Gregorii præfidem catholicam prædicatam esse in Anglia, dicata , catholica non fuerit. Ex quo fit ut et receptam etiam Gregorii tempore, postea ante Henricum VIII nunquam in Anglia fuerit vero corruptam et amissam fuisse; alter catholica fides, saltem in ea parte Britanniæ, vero modus erit, si quis sentiat , in ipsamet quæ usque ad Gregorium Evangelii lucem prædicatione fidei per Augustinum facta, tra- non recepit. Quod quidem, quantum conjecditam esse Anglis doctrinam fidei jam cor- tare possum, non abhorret a Jacobi regis firuptam, et ab antiqua catholica et Apostolica de, seu opinione, nam ea jacit in Præfatione longe diversam; ostendemus autem utrum- principia et fundamenta, quibus hæc sentenque ex his modis esse incredibilem. Et im- tia valde consentanea esse videatur. Ibi enim primis si prius Anglia tempore Gregorii ca- omnem doctrinam fidei, quam Ecclesia Rotholica fuit, qui dixerit postea ante Henricum mana post quingentesimum a Christo annum mutatam fuisse, necesse est ut ostendat quo amplexa est, incertam et suspectam se hatempore ea mutatio contigerit, sub quo re- bere sentit, aliisque suadere conatur. Nam in ge, et sub quo Pontifice Romano, vel sub qui- pag. 43 : Quidquid (ait) quadring?ntis post bus Prælatis Anglicanis; itemque in quibus Christum annis unanimi consensu Patres ad rebus vel articulis facta fuerit mutatio; nihil æternam salutem necessarium statuerunt, aut autem horum cum aliquo veritatis aut pro- cum his ita esse sentiam , aut modesto saltem babilitatis indicio hactenus monstratum est, silentio obmutescam , reprehendere certe non vel ostendi potest; ergo hoc ipso talis asser- audeo. In quibus verbis dum solis Patribus tio tanquam voluntaria et temeraria, et illi primorum quatuor sæculorum aliquid auctoregno injuriosa rejicienda est.

ritatis defert, totam recentiorem doctrinam 7. Deinde si attente considerentur quæ suspectam habet , et (quod mirandum est ) Beda et aliæ historiæ Anglicanæ referunt, nul- etiam illis antiquissimis Patribus, unanimi lum schisma, nullave hæresis invenietur, quæ consensu loquentibus , fidem suam non acpost Gregorium totam illam gentem occupa- commodat, sed solum reprehendere non auverit. Imo neque legitur mutatio aliqua, vel det; cæteros ergo omnes, qui posterioribus varietas in his omnibus, quæ nunc novi de- floruerunt sæculis, etiamsi de re ad salutem testantur hæretici. Nam, ut ex dicendis con- necessaria, unanimi consensu aliquid stastabit, eadem fuit sacramentorum religio, ea- tuant, reprehendere audebit, ne dum de eodemque sacrosanctæ Eucharistiæ fides ac ve- rum fide dubitare. Deinde pag. 47 subnectit, neratio, idem Sanctorum cultus, ac sacrarum non quidquid Romana Ecclesia ante quingenimaginum usus, et, quod caput est, eadem ad tesimum Christi annum de fide credendum Apostolicam sedem obedientia et subjectio : docuit, pro fide habendum esse. Hinc ergo quæ igitur fingi potest defectio a fide catho- vehemens oritur conjectura, non difficile adliea, quæ per universum illud tempus in An- missurum esse Jacobum fidem per Augustiglia fuerit ? Denique cum Anglia ex tunc num in Anglia seminatam, non fuisse puram eamdem fidem, quam Romana Ecclesia, sem- et catholicam, sed aliis nævis, imo rebus per professa fuerit (hoc enim nemo negare quas ipse nuperas ac novitias appellat, fuisse potest, qui historias ecclesiasticas legerit), permixtam. Cum enim ipse sentiat, a quinnon potuit eadem Insula catholicam fidem gentesimo Christi anno Romanam fidem cæamittere , quin Romana etiam Ecclesia illam pisse deficere, et falsis dogmatibus permisamiserit : pam fuit utriusque eadem fides. ceri; et Augustini prædicatio in Anglia anno Ostendemus autem paulo inferius Romanam 582 post Christum inceperit, teste Beda, lib. 1 Ecclesiam post Gregorium a catholica fide suæ Hist., cap. 23, quid mirum est, si concenon defecisse, imo in universum ab illa defi- dat, vel respondeat fidem ab Augustino præcere non posse; ergo neque in Anglicana Ec- dicatam, neque puram, neque omnino cathoclesia mutatio in catholica fide eo tempore licam fuisse ? facta est.

9. Fidem ab Eleutherio prædicatam fuisse 8. Rex Jacobus videtur sentire fidem per veram.-Quanta vero et quam perniciosa do. Augustinum in Anglia prædicatam non esse ca- gmata in hoc modo respondendi seu evadentholicam.-Superest ergo ut dicant, licet An- di contineantur, ex altioribus fidei principiis glia non mutaverit fidem a tempore Gregorii in sequentibus demonstrare conabimur; nunc usque ad Henricum VIII, nihilominus eo tem- vero inchoatum discursum prosequendo, res.

ter alicu sceleitä semmi saat berti

ponsum illud esse ab omni ratione alienum, rens pravos mores Britannorum fidelium, inet receptissimis historiis contrarium, et ipsi- ter alia sic inquit : Quin inter alia inenarramet Anglicanæ genti ignominiosum et inju- bilium scelerum facta, quce historicus eorum riosum, ac denique contra Gregorium et Au- Gildas flebili sermone describit, et hoc addebat, gustinum esse imposturam gravissimam, os- ut nunquam genti Saxonum, sive Anglorum tendendum est. Prius vero supponamus, fi- secum Britanniam incolenti verbum fidei prædem prædicatam in altera parte Britanniæ dicandum committerent. Sed non tamen divina longe ante tempora Gregorii omnino veram, pietas plebem suam, quam præscivit, deseruit, puram et catholicam fuisse, et in ea per plu- quin multo digniores genti memoratæ præcones res annos perseverasse. Quod non existimo, veritatis, per quos crederet, destinavit. Et stavel Regem Angliæ vel aliquem ex suis minis- tim c. 23 narrare incipit Gregorii providentris negaturum esse. Quia de tempore Eleu- tiam in mittendo Augustino cum sociis ad fitherii, et usque ad quadringentesimum, vel dem Anglis prædicandam, et in c. 26, non quingentesimum Christi annum, rex etiam solum prædicatores illos Apostolicam doctriipse sentit, in Romana Ecclesia veram Christi nam docuisse asserit, sed etiam vitam fuisse fidem, puram et illibatam conservatam fuis- imitatos : Cveperunt (inquit) Apostolicam prise. Cum ergo pars illa Britanniæ fidem permiticæ Ecclesiæ vitam imitari, orationibus Eleutherium acceperit , et in ea semper cum videlicet assiduis, vigiliis, ac jejuniis servienEcclesia Romana communicaverit, et hære- do, verbum vitæ, quibus poterant, prædicando, sibus contra illam insurgentibus , præsertim cuncta hujus mundi velut aliena spernendo , Arianæ et Pelagianæ restiterit, ut idem Beda etc. Et infra : Crediderunt nonnulli, et baptiper plura capita refert, evidentissimum est, zabantur , mirantes simplicitatem innocentis fidem Britannicam in ea parte et illo tempore vitæ, ac dulcedinem doctrinæ eorum cælestis. catholicam fuisse. Atque hujus veritatis præ- Et infra subjungit, plures quotidie ad audienter Gildam, Bedam , et alios historiographos, dum verbum coepisse confluere, ac relicto habemus antiquissimos testes, Tertullianum, gentilitatis ritu, unitati se sanctæ Christi ECEleutherio vicinum , qui lib. contra Judæos, clesiæ credendo , sociare. In confesso itaque c. 7, inter Ecclesiæ Catholicæ provincias, et debet esse ex hac Bedæ narratione, eamdem regna veram Christi fidem profitentia, ponit, catholicam fidem fuisse Anglis prædicatam, Britannorum inaccessa Romanis loca, Christo quæ prius fuerat Britannis tradita, et ita illam dero subdita ; et Chrysostomum, qui tom. 5 insulam in unitate fidei, et inter se, et cum in Demonstratione contra gentiles , quod aliis christianis populis unitati Ecclesiæ fuisChristus sit Deus, col. 14, amplitudinem se conjunctam. etiam Ecclesiæ Catholicæ describens, ait : 11. Secundo, ex utriusque comparatione. Nam et Britannica insulæ extra hoc mare Præterea, ex his quæ de modo religionis chrissitæ, et quce in ipso Oceano sunt, virtutem ver- tianæ utriusque gentis, loci ac temporis, vel bi senserunt , sunt enim etiam illic fundatæ in iisdem historiis referuntur, vel per se maEcclesiæ, et erecta altaria; et t. 3, in sermo- nifesta sunt, palam est nullam fuisse inter ne de Pentecoste, Hodie nobis, etc., similiter utramque prædicationem doctrinæ diversitadescribens sanctitatem Ecclesiæ Catholicæ, tem. Nam imprimis pro comperto habetur, ea inter alias provincias Britanniam enumerat, dogmata fidei, quæ Protestantes ipsi, et cum dicens : Ante hoc autem quoties in Britannia eis rex Angliæ antiqua vocat, quæ tum in humanis vescebantur carnibus , nunc jejuniis tribus symbolis continentur, tum in quatuor afficiunt animam suam.

primis Conciliis explicata ac definita sunt, in10. Idem de fide ab Augustino prædicata con- tegra fide et veritate fuisse per Augustinum cluditur, primo auctoritate. - Ex hoc igitur et socios Anglis prædicata, cum eodem temfundamento ita concludo : fides sub Gregorio pore Gregorius decreverit quatuor prima gein Anglia prædicata, nec contraria nec diversa neralia concilia, sicut quatuor Evangelii lifuit ab illa quæ sub Eleutherio Britannis præ- bros suscipienda, et in veneratione habenda dicata est : sicut ergo prior catholica fuit, ita esse, quibus etiam quintum annumerat, lib. etiam posterior, quia revera in se non fuit 1 Epistolarum, epist. 24. Neque ipsimet Anprior aut posterior, sed una et eadem, quæ glicani Protestantes, qui de hac fide antiqua citius vel tardius diversas illius insulæ partes gloriantur, et eam se retinere profitentur occupavit. Cujus rei testis locupletissimus est (quod quam verum sit, postea videbimus) ilBeda, dicto lib. 1 Hist. Angl., c. 22, ubi refe- lam aliunde quam a Gregorio et ab Augustino, ejus ministro, per traditionem et conti- mentionem facit sacrosancti altaris, quod vonuam successionem suorum prædecessorum cat sacrificii cælestis sedem. Et inferius defidelium habuerunt; de his ergo dogmatibus plorat, quod tempore persecutionis non aunulla est, quæ ad præsens attinet, controver- diebantur Dei laudes, Canora Christi tyronum sia.

voce suaviter modulante , neque ecclesiastico 12. Alia vero, quæ ipsi nunc in Ecclesia Ca- melodiæ ; et paulo inferius, col. 13, mentionem tholica Romana reprehendunt, ut sunt Missæ facit nuptiarum, quas illicitas vocat, quia sacrificium, altaria, Ecclesiæ in honorem Sanc- post votum monachi factas. Ac denique in fine torum ædificatæ , reliquiarum veneratio , illius libri, in ecclesiastico ordine numerat Sanctorum invocatio , sanctarum imaginum Episcopos, sacerdotes, et alios clericos. Quos usus, Ecclesiæ Romanæ obedientia et subjec- quidem in alio opere, de Ecclesiasticorum tio, sicut libenter admittimus, fuisse credita correctione, graviter reprehendit quoad moet observata in Anglia a temporibus Gregorii, res, licet statum maximopere veneretur; et ita ipsi negare non possunt eadem fuisse cre- inter reprehensiones adhibet, raro sacrificandita et observata in Britannia a temporibus tes, ac raro puro corde inter altaria stantes. Eleutherii; ergo vel negent fidem primitus in Et inferius distinguit varios ecclesiasticos Anglia prædicatam, fuisse catholicam, vel gradus, præsertim episcopatum, et presbytedesinant fidem per Augustinum inductam ac- rium, et eos graviter reprehendit, qui non ab cusare, vel tanquam minus catholicam repu- Apostolis , vel ab Apostolorum successoribus diare. Probatur æquiparatio proposita, nam habent sacerdotia, sed a tyrannis emunt. Quiimprimis Beda, dicto c. 26, refert fuisse in bus consentanea sunt verba quæ supra ex Anglia ecclesiam in honorem S. Martini anti- Chrysostomo retuli, quibus tradit, suo temquitus factam, dum adhuc Romani Britan- pore in Britannia fundatas fuisse ecclesias, et niam incolerent, nempe ante Augustini præ- erecta altaria. Quæ omnia manifeste ostendicationem, et post illam subjungit: In hac dunt quam fuerit consona fides et religio ilergo et ipsi primo contenire, psallere, orare, lius temporis cum ea, quæ fuit tempore Gremissas facere, prædicare, et baptizare coepe- gorii, et quam nunc in Ecclesia Romana nat, donec rege ad fidem converso, majorein conspicamur; et e converso quantum ab illa prædicandi per omnia, et ecclesias fabricandi discrepet ea, quæ nunc est in Anglia, non rel restaurandi licentiam acciperent. Et c. 33, reformata (ut ipsi vocant), sed revera potius refert, Augustinum Ecclesiam quamdam, ibi deformata religio, quæ cæleste sacrificium opera Romanorum antiquorum fidelium an- non habet, vel per fidem recipit, altaria detea factam, dedicasse et consecrasse, et ejus- struit, sacerdotes detestalur, et templa in hodem hortatu factam esse ecclesiam Beatorum norem Sanctorum dicata non admittit. Igitur Apostolorum Petri et Pauli, quam successor nova est hæc et humana inventio; fides auejus Laurentius consecravit.

tem, tam sub Gregorio quam sub Eleutherio 13. Simili autem modo Gildas antiquam Bri- in Anglia prædicata, vera et catholica fuit, tanpiæ fidem, et religionem christianam de- semperque usque ad prædictuni Henrici regis scripsisse videtur in sua historia, seu opus- lapsuin permansit. eulo de excidio Britanniæ, ubi in col. 4, lo- 14. Tertio, ex sanctitate, et miraculis Augusquens de tempore post mortem Diocletiani, tini et sociorum.-Possumus hoc præterea consic inquit: Renotant ecclesias ad solum usque firmare ex modo, quo illa fides per Augustinum destructas , basilicas Sanctorum Martyrum et socios Angliæ tradita et persuasa est. Nam fuadant, construunt, perficiunt, ac teluti cic- imprimis vita illorum prædicatorum quantum tricia signa passim propalant, dies festos cele- Apostolicæ similis fuit, tantum a novis sectabrant, sacra mundo corde oreque conficiunt, riis et eorum moribus discrepabat : nam illi omnes esultant filii gremio, ac si malris, Ec- religiosam sectabantur vitam, quam isti aboclesiæ consorti. Et inferius col. 8, loquens de minantur; illi Missas et sacrificia celebrabant, tempore cujusdam persecutionis, inquit : Ita isti tanquam diabolicum commentum effuut cunctæ coloniæ crebris arietibus, omnesque giunt; illi assiduis vigiliis et jejuniis serviecoloni cum Præpositis Ecclesiæ, ac populo, bant, et cuncta hujus mundi spernebant, ut ete., solo sternerentur. Et infra : Et sucra al- ait Beda; isti vero voluptatibus corporis detaria cadaverum frusta, crustis purpurei cruo- dili, nihil aliud præter humanum honorem ris tecla celut in quoddam horrendo torculari quærunt. Denique ait Beda : Illi non dumomista oiderentur. Et paulo inferius iterum niaca , sed divina virtute prædili, veniebant, crucem pro vexillo ferentes argenteam, et ima- quam rationem redditurus sit suæ fidei , ginem Domini Salvatoris in tabula depictam, quando districte examinandum est, an delitaniasque canentes, pro sua simul, et eorum fensor fidei catholicæ, vel potius oppugnator propter quos et ad quos tenerunt, salute wter- extiterit ? na, Domino supplicabant. Atque his armis, 16. Ultimo, ratione eadem veritas stabilitur. divinis potius quam humanis, brevi tempore - Postremo tandem loco non omittam ratioRegem simul cum regno ad Ecclesiæ unita- nem aliam qua idem confirmem, et fidem per tem, et Apostolicæ sedis obedientiam redu- Augustini prædicationem in Anglia introducxerunt.

tam, veram et catholicam fuisse ostendam. 15. Addit denique Beda id non esse perfec- Nam si illa catholica non fuit, nulla profecto tum sine multis miraculis ; sic enim ait c. 26: fuit eo tempore fides catholica in mundo, vel At ubi rex delectatus vita mundissima sancto- saltem nulla erat tunc fides, de qua certe rum, et promissis eorum suarissimis, quæ vera constare posset, an esset catholica, necne. esse miraculorum quoque multorum ostensione Unde consequenter fit nullam fuisse tunc in firmaverunt, credens baptizatus est, etc. Et orbe doctrinam, quam homines, qui salvari cap. 31, refert tot ac tanta signa fuisse per cuperent, tota animi certitudine, ac firma dcAugustinum facta, ut Gregorius Pontifex, ne liberatione, tanquam divinam, et a Christo per illorum copiam periculum elationis incur. Domino integre traditam, eligere, amplexari røret, missa ad eum peculiari epistola, ipsum aut retinere possent. Hæc autem omnia tanhortatus sit. Quæ est 58, libri 9, indict. 4, ubi tam sonant impietatem, tantamque absurdiinter alia, hæc ad nostrum maxime facientia tatem præ se ferunt, ut si admittantur, alia propositum superaddit Gregorius : Scio quia impugnatione non egeat illa doctrina, ex qua omnipotens Deus, per dilectionem tuam in gen- talia dogmata sequuntur; nain in his ei rote, quam eligi voluit, magna miracula ostendit, rem, et impietatem suam satis prodit. Superunde eodem dono cælesti, et timendo gaudeas, est ergo ut consecutionem probemus, quod et gaudendo pertimescas. Item lib. 2, c. 2, Be- non erit difficile consideranti, nullam fuisse da refert Augustinum in confirmationem ti- tunc in mundo doctrinam fidei, in qua tot dei, cæco visum restituisse; et inferius, cap. testimonia, et signa veritatis, antiquitatis, ac 7, de Melito, tertio post Augustinum Cantua- perpetuæ successionis ab Apostolorum præriensi Archiepiscopo, insigne miraculum fu- dicatione concurrerent, sicut in illa quam rentem restinguendi ignem adjungit; et Po- Augustinus in Anglia prædicavit. Illa enim lydor., lib. 4 de eodem (quem Miletum vocat) non erat alia quam Romana fides, quæ anmemorat, cum bene multa edidisset miracula, nuntiata est in universo mundo, et in eo repost quartum annum, quam sedere cæperat, e cepta, tunc etiam perdurabat; ergo si illa cadita in cælum migrasse. Cujus ergo cogitatio- tholica non erat, nulla profecto erat in mundo nem subire potest , fidem sanctitate vitæ catholica fides. Denique hoc ipsum directe ex Apostolicæ comprobatam, et insignibus, nec ipsiusmet regis confessione comprobatur, paucis comprobatam miraculis, tantoque quia de sua secta tanquam de fide catholica fructu et efficacia verbi prædicatam, catholi- gloriatur. Necesse est enim ut consequenter cam non fuisse? Aut quis cogitare audeat, ne fateatur, nullam aliam fidem, a sua secta di. dum dicere, omnes Christianos, religiosos, et versam, esse catholicam, quia fides vera et Apostolicos viros, et reges etiam qui interdum catholica non est nisi una, teste Paulo, ad miraculis claruerunt (ut de Eduardo II refert Ephes. 4. Ergo fides, quæ fuit ante HenriPolydor. , lib. 8, non longe a fine) quis, in- cum VIII, non potest censeri catholica a secquam, credere posset omnes hos catholica tariis, quia eo tempore præsens Angliæ secta fide caruisse, ac subinde æternam salutem non erat in mundo, quæ catholica, ac subinde non fuisse consecutos ? Quia sine vera fide sola, vera et unica ab eis proclamatur. Hæc nemini patet adilus ad æternam gloriam; quidem ratio gravissima fundamenta nostre vera autem fides non est, quæ catholica non fidei subinducit; quia vero ab adversariis est. Aut quis prudenter sectam a Luthero, duobus præcipue modis eluditur, ideo fusius Calvino, et similibus hominibus inventam, stabilienda, et contra hæreticorum subterfunullis signis ac miraculis confirmatam, nec gia munienda est. vitæ probitate cohonestatam, antiquæ fidei anteponere, et comparatione illius catholicam vocare præsumat? Videat igitur Jacobus rex,

« PredošláPokračovať »