Obrázky na stránke
PDF
ePub

ret. At proculdubio id nullatenus explicare que Scripturæ intelligentiam. Cyprianus , potest, nisi in labyrinthum incidat prorsus ep. 73, ait Ecclesiæ Catholicæ doctrinam firinextricabilem, pro regula fidei solam Scri- miter tenendam esse et docendam, et late pturam, eamque propria et privata scientia epist. 76; Augustinus etiam passim utitur hac certa intellectam, assignans. Quæ doctrina, sola Ecclesiæ regula ad confirmandas veritaut supra ostendi, non solum viam latissimam tes fidei, ut ex locis proxime allegatis conomnibus erroribus sternit, verum etiam, stat; et ex lib. de Hæresibus, in fine, ubi ait quam pro regula hæresis assignavit Paulus, satis esse scire, Ecclesiam contra aliquam pro regula fidei catholicæ tradit, utique pro- doctrinam, ut a fide alienam, sentire, ut a prium credentis judicium. De hæretico enim nullo fideli recipiatur. Idem optime , lib. 1 ait Paulus, ad Tit. 3 : Subversus est qui ejus- contra Cresconium, c. 32 et 33, et ep. 48, et modi est, et delinquit, proprio judicio condem- aliis libris contra Donatistis, item epist. 99, tatus, quia, in quo damnatur, sibi eligit, ut et in ep. 118, cap. 5, disputare contra doctriaddidit Tertullianus, unde et hæreticus est no nam universalis Ecclesice , insolentissimie dewinatus. Regula ergo hæresis est proprium mentir esse , dicit. Eamdem pro regula fidei judicium, hoc est, communi judicio Ecclesiæ et veræ doctrinæ ponit, lib. de Vera relig., contrarium. Qui vero in proprium spiritum c. 5, 6 et 7, et lib. 1 de Moribus Eccles. cath., fidei certitudinem verumque sensum Scriptu- c. 30, lib. 3 de Libero arbitr., c. 23, et graræ revocant, nihil aliud quam proprium ju- vissime lib. de Utilit. credendi, c. 17, ubi de dicium pro regula fidei constituunt. Quid Ecclesia inquit : Culmen auctoritatis obtinuit, enim est proprius spiritus, nisi proprium ju- cui nolle primas dare, vel summie profecto imdicium ? Aut quomodo discernitur ille spiri- pietatis est, vel præcipitis ignorantiæ. Pluratus, ab his qui in illo confidunt, nisi arbitratu que alia tum ex Sanctis et antiquis Patribus, sao? Confundunt ergo regulam fidei cum fun- tum ex Scriptura ipsa in superioribus adduxidamento hæresis, et ideo mirum non est quod mus. hæresim pro fide teneant, et fidem ut hære 7. Propositio, quæ ab Ecclesia tanquam de sim rejiciant. Præterquam quod (ut in supe- fide credenda proponitur, est de fide. — Ex rioribus dicebam) 'nullum jure possunt ut quibus breviter inferimus, illam propositiohæreticum damnare, cum nemo. proprium nem esse de fide, quam Ecclesiæ Catholicæ judicium alterius ejusve privatum spiritum auctoritas nobis tanquam de fide credendam in rebus fidei sequi teneatur; nemo ergo erit proponit: in hac enim regula continentur hæreticus, discordando a regula fidei, quam omnia, quæ vel in Scriptura sunt, vel in Conilli constituunt.

ciliis approbatis sunt definita. Unde e contra6. Vera fidei regula statuitur. - Doctrinario, propositio hæretica illa est, quæ contraergo solida et catholica, regulam fidei esse ria est Ecclesiæ definitioni, seu alicui propodicit Scripturam sacram, non solam, nec pri- sitioni per Ecclesiam definitæ modo explicato. vato sensu intelleclam, sed cum aliis regulis, Locuti autem sumus de Ecclesia, ejusque dequæ in ipsa commendantur, eamque conser finitionibus, ut a quæstione de' potestate vant, discernunt et interpretantur, traditio- Pontificis Romani ad definiendas veritates fine, inquam, et ipsa Ecclesia , quæ est viva dei, quam rex videtur suis verbis involvere regula, per quam Spiritus Sanctus loquitur, voluisse, nunc abstineamus, ne a scopo et eamque regit et facit, ut sit columna et fir- intentione nostra divertamur. Etsi enim verismamentum veritatis. Et idcirco licet Scriptu- simum sit, definitionem Pomtificis ex cathera et traditio purum ac verbum Dei conti- dra loquentis infallibilem veritatem continere, neant, quod est primaria regula fidei, nihi- omnesque fidcles teneri ad illam firmiter cre. lominus, quia Ecclesia est quæ Scripturas, dendam, hoc lamen diversum non est ab eo traditiones, et sensus illarum infallibiliter no- quod diximus; nam cum Pontifex definit, Ecbis explicat et proponit, ideo solet a Patribus clesia per caput suum loquitur, neque corpus tanquam sufficiens regula fidei commemo- separatur a capito, nec caput a corpore; quia rari. Unde Irenæus, lib. 3 contra Hæres., vero magis limitatum est, nam Ecclesia etiam c. 4: Non oportet apud alios quærere verita- aliis modis potest veritates fidei proponere, tem, quam facile est ab Ecclesia sumere ; et approbante etiam Pontifice, ut per Concilia c. 11, in fine, præfert spiritum Ecclesiæ omni gencralia, et per universalem consensionem privato spiritui; et lib. 4, cap. 43 et 45, in Ecclesiæ, ideo ad comprehendendum omnia, sola Ecclesia esse veram traditionem, veram et ad vitandas controversias, generalius loXXIV.

8

cuti sumus. Nam definitiones esse debent, ramque justitiam, præmiumque et poenam quoad fieri possit, communes, et extra con- humanorum operum spectant; dum ergo matroversiam. Ita ergo pro loci opportunitate teriam fidei in hæresis definitione indefinite satis videtur explicatum, quid sit hæresis ponimus, omnia prædicta dogmata complecquoad materiam, seu quid sit propositio hæ- timur. Vera enim et propria hæresis in quoretica.

cumque dogmate fidei committitur. Nam si a 8. Hæresis definitio. Explicatur defini- Deo revelatum sit, eadem fidei certitudine tio. - Ex his autem, quæ de propositione credendum est, in quacumque materia verhæretica dicta sunt, facile definiri potest quid setur. Unde etiam fit ut ad veram hæresim, hæresis sit, prout opus est seu vitium homi- quæ totam fidem destruat, voluntarius assennis. Est itaque hæresis deliberatus assensus, sus uni tantum dogmati fidei contrarius in seu credulitas alicujus hæreticæ propositio- quacumque materia sufficiat. Quia unicum nis. Et in idem recidit quod scholastici di- mendacium, etiam in re minima ad fidem cunt, esse falsam opinionem circa ea quæ pertinente, supremam Dei auctoritatem dessunt fidei. Itaque tam doctrina fidei quam illi trueret, et quælibet assertio falsa, si inter contraria potest dici materia, circa quam hæ- dogmata fidei inveniri posset, reliqua omnia resis versatur; diverso tamen modo; doctrina incerta et ambigua redderet, ac proinde quiquidem fidei, deficiendo ab illa, seu illam libet assensus, cuicumque dogmati fidei confalsam judicando; contraria vero doctrina, trarius, hæresis est, penitus destruens fidem. eligendo illam ut veram, eique fidem adhi- Unde Paulus scribens ad Galatas, qui circa bendo. Dicimus autem hæresim esse volunta- observationem legalium falsam opinionem, et rium assensum, tum quia hæresis juxta no- Evangelio contrariam eligere volebant, licet men suum, ex electione propria et arbitraria in aliis mysteriis fidei non errarent : Eraprocedit; tum etiam quia hæresis in malam cuati estis (inquit) a Christo, qui in lege juspartem accipitur, ita ut non tantum falsum tificamini. Et infra : Currebatis bene, quis cos assensum mentis, sed etiam culpam, lapsum- impedicit teritati non obedire ? persuasio hæc que voluntatis involvat; ideoque (ut mox di non est ex eo, qui vocat vos, modicum fermencemus) licet quis erret, assentiendo proposi- tum totam massam corrumpit. Per quæ verba tioni fidei contrariæ, non incidit in hæresim indicat, illum errorem (si in eo pertinaces propriam, id est, assensus ejus non censebi- essent) fuisse sufficientem ad evacuandam et tur hæreticus, seu propria hæresis, nisi re- corrumpendam totam illorum fidem. Sic etiam pugnantiam cum fide catholica cognoscat, et schisma Donatistarum in hæresim transiit, ea non obstante, talem doctrinam ut veram pertinaci animo adhærendo uni vel alteri ereligat et credat. Et hac ratione dixit Paulus, rori in materia baptismi, vel Ecclesiæ, etiamsi ad Tit. 3: Hæreticum hominem post primam in aliis rebus fidei non errarent, ut ex Cypriaet secundam admonitionem decila. Quamvis no et Augustino sæpe retuli, et in sequenti enim Paulus non rationem seu substantiam puncto iterum confirmabo. hæresis tradat, sed mödum cavendi hæreticos 10. Propria hæretici definitio traditur. doceat, insinuat nihilominus propriam hæ- Comprobatur definitio ex Augustino. - Tanresim non committi, donec aliquis sciat, suf- dem colligitur ex dictis, quis proprie et in rificienterque advertat, qualis sit doctrina quam gore hæreticus dicatur; est enim ille, ex Orieligit.

gen., in id ad Tit. 3: Hæreticum hominen, 9. Hæc ergo conditio ex parte assentientis etc., apud Pamphil, in Apolog. : Qui se Chrinecessaria est; ex parte vero materiæ gene- sto credere profitetur, et aliquod dogma in ecratim dicimus, hæresim esse assensum de re clesiastico ordine receptum commutare , vel fidei contraria. Quia materia fidei multiplex subrertere conatur. Sumiturque ex Paulo , est : sunt enim in ea dogmata ad Deum dicto loco ad Titum 3, juncta expositione Paunum et trinum, ejusque attributa pertinen- trum, et communi consensu Doctorum, et tia, alia ad Christi humanitatem, ejusque cum recepto usu illius vocis in Ecclesia. Nomen Verbo hypostaticam unionem, et in univer- enim hæretici non omnibus infidelibus trisum ad hominum redemptionem spectantia, buitur, sed illis tantum, qui Christum confiet cum his connexa sunt ea, quæ ad Ecclesiæ tentes, ejus fidem ex parte negant. nam cæCatholicæ institutionem et hierarchiam, ejus- teri infideles Judæi potius, Pagani, aut Genque sacramenta, mores et cæremonias, nec- tiles appellantur. Est ergo hæreticus ille, qui non ad veram remissionem peccatorum, ve. sub nomine christiano (nam Christum se cre

dere dicit) veritatem fidei Christi corrumpit, sia Christi morbidum aliquid praoumque saaliquid contra illam sentiendo. Oportet au- piunt, si correpti, ut sanum rectumque sapiant, tem ut ex propria electione, et cum sufficienti resistunt contumaciter, suaque pestiferu et morcognitione et judicio hoc faciat, nam si per tifera dogmata emendare nolunt, sed defensare ignorantiam, vel incogitantiam error contin- persistunt, hæretici sunt, et foras euntes habengat, hæreticum non constituit, quia nondum tur in exercentibus inimicis. Denique lib. 4 proprio judicio damnatus est, neque pro- de Baptism., c. 16, adhibito exemplo, utrumpriam hæresim commisit. Et hac ratione Au- que membrum declarat, dicens: Constituamus gustinus sæpe distinguit inter hæreticum, et duos, unumque eorum id sentire de Christo, credentem hæreticis. Librum enim de Utilit. quod Photinus opinatus est, et in ejus hæresi credendi sic orditur : Si mihi, o Honorate, baptizari extra Ecclesiæ communionem; alium urus atque idem videretur esse hiereticus, et rero hoc idem sentire, sed in Catholica bapticredens hæreticis homo, tam lingua, quam sly- zari, existimantem istam esse catholicam Alo in hac causa mihi esse conquiescendum arbi. dem. Islum nondum hæreticum dico, nisi matrarer. Nunc tero inter hæc duo plurimum in- nifestala sibi doctrina catholicæ fidei, resistere terest, quandoquidem hæreticus est, ut mea fert maluerit, et illud, quod tenebat, eligere ; quod opinio, qui alicujus temporalis commodi, et antequam fiat, manifestum est illum, qui fomarime gloriæ, principatusque sui gratia fal- ris baptizatus est, esse pejorem. Quæ testimosas vel notas opiniones, del gignit, vel sequitur nia ideo refero, quia multa in eis notari pos(utique in materia fidei); ille autem qui hu- sunt, quæ in præsenti causa magnum pondus jusmodi hominibus credit, homo est imagine habent, ut slatim etiam indicabo. Est ergo, quadam veritatis ac pietatis illusus. In priori teste Augustino, necessaria pertinacia in hænamque membro significare voluit Augusti- resi, ut qui illam elegit, hæreticus habeatur. nas, ut homo, errando in fide, constituatur Et hanc pertinaciam per verbum eligendi siproprie et simpliciter hæreticus, necessarium gnificavimus cum Hieron., ad Titum, c. 3, et esse ut propria electione, et videns se ab uni- Tertull., dicto cap. 6, de Prescr. hæret., qui versali Ecclesia dissentire, in errorem se præ- proplerea, lib. 1 contra Marcion., c. 1, signicipitet; et quia hoc moraliter non fit, nisi ficat illum esse maxime hæreticum, qui a propter humanum vitium seu motivum, ideo priori fide recedit, et Deum quem invenerat, illas particulas posuit Augustinus in defini- eatincto lumine fidei suce, amisit, ut hinc jam tione bæretici, quæ magis occasionem seu destinari possit hæreticus, qui déserto quod causam voluntarie errandi, quam intrinsecam prius fuerat, id postea sibi elegerit, quod retro conditionem hæresis declarant. In altero au non erat. In tantum enim hæresis deputabitur, tem membro docet, errorem ex ignorantia, quod postea inducitur, in quantum habebitur, quod fidei aut Ecclesiæ repugnet, non con- quod retro, et a primordio traditum est. stituere hominem hæreticum. Quod erit longe 12. Unum dogma fidei contrarium ad hærecertius, si talis ignorantia probabilis (ut ticum constituendum sufficere, probatur ex Paaiunt) seu invincibilis sit; si vero sit ex gravi tribus. Ratione ideni probatur.

Locutus negligentia et nimia facilitate, non excusabit sum autem in descriptione in singulari de omnino culpam ; excusabit nihilominus eum dogmate, vel assensu fidei contrario, ut degradum, et magnitudinem culpæ, quæ ad notarem ad hæreticum constituendum satis constituendum, seu simpliciter denominan- esse, quod vel in una re tantum a doctrina dum hæreticum, juxta communem usum sa- Catholicæ Ecclesiæ voluntarie dissentiat. Quod pientium, et totius Ecclesiæ, sufficiat. ex dictis de hæresi satis per se clarum est.

11. Eamdemque doctrinam habet idem Idque late tradit Origenes, in dicto loco ad Augustinus, Epist. 16, in principio, dicens: Titum 3, recensendo multa specialia dogmata, Qui sententiam suam, quamvis falsam atque quæ ad causam præsentem magna ex parte pertersam, nulla pertinaci animositale defen- pertinent, adjiciens, unum illorum sufficere dunt, præsertim quam non audacia præsump- ad constituendum hominem hæreticum. Autionis suie pepererunt, sed a seductis, atque in gustinus etiam in locis allegatis, licet intererrorem lapsis parentibus acceperunt, quærunt dum in plurali loquatur de illo qui falsas vel autem cauta sollicitudine veritatem , corrigi novas opiniones gignit aut sequitur, sæpius parati cum indenerint, nequaquam sunt inter in singulari loquitur de illo, qui pervorsam herelicos deputandi. E contrario vero, lib. 18 sententiam vel aliquid morbidum pertinaciter de Civitat., cap. 51, sic inquit: Qui in Eccle- defendit. Unde libro de Hæresibus, in fine,

duas classes hæreticorum his verbis distin- auctoritate firmatis ferendus est error, non taguit: Sunt hæretici, quod fatendum est, qui men progredi debet, ut etiam fundamentum ipsingulis vel non multo amplius dogmatibus op- sum Ecclesiæ quatere moliatur. Non erpedit. pugnant regulam veritatis, sicut Macedoniani, Adhuc forte non est reprehendenda patientia, vel Photiniani, et quicumque alii ita sese ha- sed debemus timere, ne culpetur etiam neglibent. Alii autem (ut ita dixerim) fabulones, gentia. Quandoquidem igitur nos in ea causa id est, qui fabulas vanas, easdemque longas, cum rege Jacobo contendimus, in qua funperplexasque contexuerunt, tam multis falsis damentum Ecclesiæ quatere molitur, simili dogmalibus pleni sunt, ut ipsi quoque illa nu- etiam affectu, impari quamvis ingenio, vel merare non possint, aut difficillime possint. Et auctoritate, statum ejus demonstrare studeprofecto Lutherus, Calvinus, et similes in hoc mus, non ut illum hæreticum vocitemus, sed posteriori ordine ponendi sunt; tot enim mul- ut ipse resipiscat, et videat ne sit, quod aptiplicarunt errores, et tam confuse, et incon- pellari merito recusat. Nam profecto excusastanter eos tradiderunt in controversiis de tiones ejus nullius momenti vel ipsimet regi Ecclesia, de fide justificante, de necessitate perpendenti apparebunt. Nullaque alia (prooperum, libertate arbitrii, sacramentis, et si- cul dubio) excogitari potest, qua rationes et milibus, ut vix numerari, vel percipi possint. probationes adductæ eludantur. Henricus item VIII rex Angliæ, si mente credidit, jure potuisse facere quod facto usur

CAPUT XXIV. pavit, inter hæreticus primi ordinis numerandus erit, cum in uno saltem dogmate contra RATIONES, QUIBUS REX HÆRETICI MACULAM FUCatholicam Ecclesiam sentire elegerit. Quod

GERE STUDET, REFELLUNTUR. enim unum dogma sufficiat, patet facile ex dictis : hæreticus siquidem ab hæresi deno 1. In prima igitur ratione sua, duo excuminatur, quia illam amplectitur, vel commit- sationis capita rex indicat: unum, quod patit; sed ad hæresim sufficit unum falsum dog- trem et avum paternum ejusdem sectæ, quam ma, seu voluntarius assensus illius; ergo ipse nunc profitetur, habuerit; alterum, quod etiam sufficit ad hæreticum constituendum. in Catholica Ecclesia nunquam fuerit. In priori Item unum falsum dogma destruit totam fi- capite omittendum illud censui, quod ad vedem, et voluntarius assensus ejus, eliamısi ritatem historiæ pertinet, quia multi vel illud unus tantum sit, et in una sola materia, to- negant, vel in dubium revocant. Nam cum tam fidem divinam in tali homine destruit; rex neque patrem neque avum cognoverit, ergo constituit illum vere hæreticum. Denique quos ante usum rationis ainisit, et ab hæreconstituit infidelem; et non in altera specie, ticis educatus, et inter eos semper conversaut constat; ergo constituit hæreticum.

tus fuerit, facile potuit hac in re ab eis deci13. Ex his ergo principiis, quæ certissima pi, ut ipsum in errorem suum facilius indusunt, et rex Jacobus negare non potest, si sa- cerent. Verumtamen quidquid avus vel pater pere velit, ipse de se judicium proferat, an a ejus de fide senserint, eorum lapsus propriam se ipso damnatus sit, ut more Tertulliani et hæresim non excusabit, si post sufficientem Cypriani loquar. Nos enim summopere cu- monitionem et instructionem, illam non corpimus, regem hæreticum non esse, et fugi- rexit. Relegat, quæso, sententiam Augustini mus nominare, scimus enim Augustinum cum paulo antea citatam, ex Epist. 162, ubi loPelagianis disputantem dixisse? : Possemus quens in specie de illis qui falsam et perverforsitan, si vellemus, eos hæreticos appellare, sam credunt doctrinam, quam non audacia nec tamen appellamus. Non tamen propterea sua pepererunt, sed a seductis, atque in eromittebat veritatem eis ostendere, et con rorem lapsis parentibus acceperunt, tune soscientiam illorum convenire, et omnibus con- lum eos inter hæreticos non deputat, quando vincere, ut corriperentur, et ad meliorem non pertinaci animo talem doctrinam defenmentem redirent. Optimamque reddit ratio- dunt, sed de veritate solliciti, parati sunt ernem : Quia in rebus nondum plena Ecclesiæ rorem corrigere. E contrario vero in aliis lo

cis sine ulla distinctione, ut hæreticum damTert., de Præscript., c. 6; Cypr., ep. 55, nat pertinacem in errore, sive illum per se in fine.

invenerit, sive a falso doctore, sive a parente ? August., serm. 14, de Verb. Apost., cap. didicerit. Quod etiam ratio ipsa manifeste os. ult.

tendit, nam parentis error, quando jam a

prole discerni potest, ipsius culpam non ex tus sufficit, cum etiam ad unionem cum cusat, quin potius accusat.

Chrisid sufficiat; ergo ex illo capite excusari 2. Regem Jacobum in Catholica Ecclesia non potest, quominus, amittendo postea fialiquando fuisse probatur. Catechumenus dem per proprium actum hæresis, ab Ecclesia rite ab hæretico baptizatus vere membrum Ec- Catholica defecerit. clesice efficitur. — Quod vero rex addit, nun. 3. Potest aliquis esse hæreticus, etiamsi in quam in eadem Ecclesia cum Catholicis fuisse, Ecclesia Catholica nunquam extiterit. Et imprimis ex confessione ejus, addito vero quamvis hæc verissima sint, addi præterea Theologiæ principio, negari merito potest. potest, posse aliquem esse vere et proprie Ipse enim fatetur se fuisse ritu catholico bap- hæreticum, etiamsi nunquam in Ecclesia Catizatum, cum adhuc sub cura et potestate se. tholica fuerit. Nam si quis a principio instrucrenissimæ reginæ et catholicæ matris existe- tus fuit ab bæreticis non rite baptizantibus, ret; ex his autem principiis manifeste con- posteaque in errore semel concepto post sufficluditur, ipsum fuisse spiritualiter genitum in cientem animadversionem pertinaciter duret, Ecclesia Catholica, non in hæreticorum syna vere fit hæreticus, quia incipit esse infidelis goga, quia et baptismus, quo fuit regenera- sub nomine Christiano, et tamen ille nuntus, est proprium donum Ecclesiæ Catholicæ, quam fuit in Ecclesia , quia neque verum balicet interdum ab hæreticis possideatur et mi- ptismum, neque veram fidem in habitu vel in nistretur, ut ait Augustinus, lib. 1 de Baptis- actu habuit. Et hoc modo docent interdum mo, cap. 10; et serenissima ipsius mater, Concilia et Patres, ut hæretici non rite baptisub cujus potestate tunc erat res, unita erat zati venientes ad Ecclesiam per baptismum Ecclesiæ Catholicæ, ut membrum ejus, per recipiantur, ut de Paulianistis statuit Concifidem quam profitebatur; ergo etiam filius lium Nicænum, canon. 19. Erant ergo illi regeneratus est Ecclesiæ, tanquam ejusdem hæretici, quamvis antea nunquam in Ecclesia membrum. Imo quamvis nullus ex parentibus Catholica fuissent. Ratio vero est, quia de raesset Catholicus, per solum baptismum rite tione hæretici non est ut sit vere baptizatus, ministratum, et non indigne receptum, fac- sed sufficit quod, cum Christum confiteatur, in tus esset Ecclesiæ Catholicæ membrum, quia ipsius fide pertinaciter contra Catholicam Ecveram justitiam, et fidem Christi per baptis- clesiam sentiat. Quin potius licet aliquis non mum accepit, simul cum Christi charactere; solum vere baptizatus non sit , verum etiam ergo conjunctus fuit Ecclesiæ per sacramen- nunquam fuerit Catholicus , potest esse hætum fidei, et per fidem sacramenti, quod sa- reticus, si cognoscendo et confitendo Christis omnino est ut fuerit membrum ejus. Sicut tum, veram ejus fidem non integre profiteaetiam catechumenus vere fidelis et catholi- tur. Hoc enim satis est ad infidelitatem hærecus, si propter necessitatem ab hæretico bap- sis, etiamsi persona sic errans nunquam fitizetur cum vera fide, et convenienti disposi- dem catholicam prius professa fuerit , et ab tione, plene sanctificatur, et unitur Christo illa postea discesserit; nam hoc ad circumut capiti, et Ecclesiæ Catholicæ ut corpori stantiam apostasiæ necessarium est, non ad ejus, juxta doctrinam Augustini, lib. 1 de propriam maculam hæresis, quæ sine illa cirBaptism., c. 2; ergo idem sentiendum est de cumstantia inveniri potest juxta doctrinam infante, etiamsi a ministro hæretico, et sub D. Thomæ 2.2, q. 11 et 12. Loquimur autem parentibus hæreticis baptizetur. Quia licet de hæretico quoad culpam , non quoad peeministri vel parentes errent privato errore, nas Ecclesiæ, quia ut illas incurrat, characnihilominus baptizatur in fide veræ Ecclesiæ, terem baptismi habere oportebit , per se loet per eamdem fidem, quam in baptismo ac- quendo, ut latius in dicto loco de Infidelitate cipit infusam, membrum ejusdem Ecclesiæ tractatur. Hoc ergo nunc satis fuerit ad osefficitur, etiamsi sub potestate alienorum, et tendendum, regis excusationem, neque in eo hostium Ecclesiæ detineatur. Quamdiu ergo quod assumit, neque in illatione fundamenrex Angliæ baptismalem justitiam et fidem tum habere. non amisit, in Ecclesia Catholica fuit; nam ab 4. Repellitur secunda regis ratio. - In seilla fuit regeneratus, juxta doctrinam Augus- cunda etiam excusatione non recte rex coltini, lib. 1 de Baptismo, cap. 10, et ab eadem ligit, nam licet quispiam rite baptizatus sit, habuit characterem, et fidem, qua sibi illum nullumque errorem circa baptismum, nulconjunxit. Nam in illa ætate, quæ actus fidei lamve controversiam in ea materia cum Cacapax non est, ad prædictam unionem habi- tholicis habeat, nihilominus propter errores

« PredošláPokračovať »