Obrázky na stránke
PDF
ePub

in aliis articulis fidei pertinaciter conceptos, est), tenere aut jurare litteram Symboli non potest esse hæreticus. Alias neque Arius, ne satis est, ut se Catholicum ostendat. Sentenque Lutherus, neque alii similes fuissent hære- tia est Cypriani, Epist. 76 ad Magnum, ubi tici; nam fuerunt rite baptizati, et circa baptis- cum dixisset, schismaticos, utique hæreticos, mum vel ritum ejus controversias non excita- gentilibus adæquari, subjungit : Quod si alirunt, sed propter alias hæreses hæretici facti quis illud opponat, ut dicat, eamdem Novatiasunt. Ad præsentem ergo causam parum re num legem tenere , quam Catholica Ecclesia fert, quod rex fuerit rite baptizatus, et quod teneat, eodem Symbolo quo el nos baptizare, de baptismo controversiam nobiscum non ha- eumdem nosse Deum Patrem , eumdem Filium, beat, sed considerandum est , num in aliis eumdem Spiritum Sanctum , ac propter hoc rebus fidei a Catholica Ecclesia dissentiat. usurpare eum potestatem baptizandi posse, Nam, ut Augustinus ' (aliud agens) dixit : quod videatur in interrogatione baptismi a noNon sacramenta christiana te faciunt hæreti- bis non discrepare, sciat quisquis hoc oppocum, sed praca dissensio. Alloquiturque Do- nendum putat, primum non esse unam nobis et natistas, de quibus paulo post dicit : Nobis- schismaticis symboli legem, neque eamdem incum cstis in baptismo, in Symbolo, et in cæte. terrogationem. Nam cum dicunt : Credis reris sacramentis Dominicis; in spiritu autem missionem peccatorum, et vitam æternam per unitatis, et vinculo pacis , in ipsa denique Ca- sanctam Ecclesiam? mentiuntur in interrogatholica Ecclesia nobiscum non estis. Quælibet tione, quando non habeant Ecclesiam, etc. In ergo dissensio ab Ecclesia Catholica in doc- qua Cypriani sententia solum pondero, ad trina fidei facit hæreticum eum, qui in Chris- professionem et veram fidei confessionem, tum credere profitetur, etiamsi nec baptismo non satis esse recipere verba Symboli, vel in careat, nec circa baptismum erret.

ea jurare, nisi in sensu catholico credantur, 5. Diluitur ultima ratio. - Superest ulti- neque satis esse (ut etiam subjungit Cypriama ratio, in qua rex ea, quæ credit, enume- nus) confiteri, Patrem, Filium, et Spiritum rat, ut inde se Catholicum esse comprobet. Sanetum, etiam in sensu catholico, si alii arSed profecto non recte colligit, tum quia nec ticuli de remissione peccatorum, et de una sufficienter credit ea quæ enumerat , neque sancta et Catholica Ecclesia in perverso retisufficienter enumerat quæ Catholicus crede- neantur sensu, sicut constat intelligi a Prore deberet. Primum itaque ait, se fidem adhi- testantibus. Nam ex dictis supra de Ecclesia bere Scripturis sanctis; sed quibus ? non om- manifeste liquet, quantum in articulo de Ecnibus quas Catholica Ecclesia approbavit, clesia omnes illi errent, quod nunc nobis suffi. sed quas ipse sibi elegit credendas; ergo fi- cit; nam de aliis articulis non est hic dispudes, quam Scripturis adhibet, catholica non tandi locus. est; nam catholica fides universalis est , et 7. Omnia authentica Concilia æquali certinon aliunde quam ab Ecclesia Catholica, tes- tud ne recipienda sunt. Tertio numerat rex te Augustino, recepit Scripturas. Deinde quatuor prima Concilia generalia, eaque diquem sensum Scripturæ sanctæ sua fide cre- cit se tanquam Catholica et orthodoxa venedit ? Quem nempe sua certa scientia invenisse rari. Ubi etiam statim interrogandum occurse credit. Non ergo per fidem catholicam rit, cur hæc potius, quam quintum, vel sex. Scripturis credit; nam fides catholica pro- tum, vel alia authentica usque ad Concilium prio judicio, et privato spiritu nequaquam Tridentinum recipiat. Nam si externam spenititur, sed Ecclesiæ Catholicæ in exponen- ciem seu solemnitatem (ut ita dicam) spectedis Scripturis regulam tenet. Verum hæc in mus, non minor fuit posterioribus Conciliis superioribus late tractata sunt.

generalibus, quam illis quatuor primis, nam 6. Ad veram fidei confessionem non suffi- eadem auctoritate Pontificia congregata et ciunt Symbola, absque catholico sensu credita. confirmata fuerunt , et convocatio æque uni- Secundo numerat rex Symbola fidei, in versalis fuit, et concursus vel æque frequens, quæ se jurare dicit. Sed de his ( ut supra vel interdum major, vel si aliquando fuit mietiam notavi) interrogandus est, an in omni- nor, parum refert, idem siquidem contigit bus illa Symbola recipiat in eo sensu , quo in quatuor primis Conciliis, hocque accidenCatholica Ecclesia illa recipit; nam si hoc tarium prorsus est ad Concilii universalitaaffirmare non audet (quia revera non ita tem, idemque cum proportione dico de sa

pientia , aut sanctitate personarum ad ConciEp. 48.

lia venientium, eaque celebrantiuın. Si au

tem in Conciliis consideremus internam et quitatis, cum multi, tempore inæquales, nec primariam virtutem eorum, quæ est assisten- sanctitate, nec sa pientia fuerint inferiores; tia Spiritus Sancti, et hanc credit, et hoc re et ( quod caput est) in rebus ad fidem et sacognoscit rex in quatuor primis Conciliis, et lutem pertinentibus a vestigiis antiquorum ideo illa veneratur, cur non credit et reco non discesserint, ut Gregorius Magnus, Gregognoscit eamdem in posterioribus Conciliis, et rius Turonensis, Isidorus, Joannes Damascepari veneratione ea recipit ? Certe non video nus, venerabilis Beda, Remigius , Petrus Daquid respondere possit, nisi vel post tempora mianus, Anselmus, Bernardus, Thomas, Boquatuor primorum Conciliorum Ecclesiam naventura, Laurentius Justinianus , et alii siCatholicam jam periisse, et a vera fide defe- miles. Deinde inter illos antiquos Patres mecisse, et ideo Concilia illius, quamtumvis ge- rito numerantur Dionysius et Ignatius, quos nerali, jam non fuisse vera Concilia , sed Protestantes aliqui non solum non admittunt, congregationes perfidorum, vel se et suos per sed etiam convitiis onerant. Deinde Leoni I privatum spiritum proprium posse discerne- et Innocentio I, et aliis Sanctis illorum temre inter vera et falsa Concilia , et per illum porum Pontificibus, nihil fere deferunt, soapprobare quatuor prima, et non reliqua. lum quia Pontifices fuerunt, licet non minori Sed de his et similibus responsis, quam vana sapientia scripserint. Denique Patres etiam et voluntaria, quamque per se incredibilia alios, quotiescumque persentiscunt sibi conapud quemcumque virum prudentem, quam trarios, facile rejiciunt, vel negando esse denique erronea, et non solum Sanctis Patri- eorum scripta, licet eorum nomine circumfebus, sed etiam Scripturis sanctis contraria rantur, vel ipsis errorem attribuendo. Unde sint, satis est a nobis in superioribus demons- etiam ipse rex in hoc puncto non profitetur tratam.

se credere omnia, quæ illi Patres unanimi 8. Præcluditur evasio quædam regis.-For- consensu docuerunt, etiam de rebus ad salutasse aliud fuit regis consilium, illa potius ve tem necessariis, sed solum ea non reprehennerandi Concilia quam alia , non quia assis- dere, vel ad summum obniutescere, quod tentiam Spiritus Sancti veris Conciliis credat parum et diminutum est ad integram fidei esse promissam, neque etiam quia crediderit confessionem, quia ex hujusmodi unanimi errare non potuisse, sed quia judicat de facto consensu in tali materia consurgit ecclesiasnon errasse, sed consentanee ad Scripturas tica traditio, quæ continuata semper in Ecsacras docuisse, quod de aliis Conciliis non clesia Catholica sufficit ad regulam fidei, ut judicat. Quod si ita de Conciliis sentit, hoc supra probatum est. non est credere Concilio generali tanquam 10. Ratio regis insufficiens ostenditur. regulæ fidei, sed est proprio judicio appro: Quamobrem licet concederemus regi, verum bare Concilium, et reprobare; hoc autem mo- simpliciter esse, quod in illa ratione profitedo recipere Concilia, ad humanam opinio- tur, de fide quam præbet Symbolis et quanem potius quam ad fidem pertinet. Et hinc tuor Conciliis, nihilominus nec recte nec sufetiam provenire videtur , ut Protestantes non ficienter concluderet ejus ratio ; alioqui oporplene et integre illa Concilia recipientes ve tebit ut multos, ab Ecclesia ut hæreticos damnerentur , sed in ea tantum parte doctrinæ, natos, hæreticos fuisse inficiemur. Helvidius quæ illis non contradicit, non tamen in aliis enim, et qui ab Epiphanio' Antidicomariadecretis, præsertim moralibus, neque in mo- nitæ appellantur, inter hæreticos numerando deducendi veritatem ex traditionibus Ec- tur ab Augustino ?, quamvis illi fidem adhiclesiæ, et consensu Patrum, neque in reco- berent Scripturis, Symbolis, et Conciliis, quia gnitione Sedis Apostolicæ Romanæ, cui sem- Beatissimam Mariam alios post Christum fiper primas deferunt, ut erudite notavit in sua lios ex Joseph habuisse solum contendebant; Apologia doctissimus Cardinalis Bellarminus, licet id non sit expresse contra Scripturam , cap. 7, et juxta occurrentes occasiones in se- Symbola vel quatuor Concilia, sed contra ecquentibus declarabimus.

clesiasticam ab omnibus Catholicis receptam 9. Quarto denique commemorat rex Pa- traditionem. Deinde habemus optimum exemtrom consensum unanimem, eorum videlicet, plum in Donatistis, de quibus ait Cyprianus qui quadringentis vel quingentis annis post supra , in principio perseverando in eadem Christum fuerunt. Ubi statim occurrit eadem objectio, quia gratis soloque arbitrio suo dis i Hæres. 78. cernit inter Patjes majoris vel minoris anti 2 Hæres. 36 et 84.

fide, et religione, et usu sacramentorum Concilia generalia, vel ea, quæ suis temporischisma fecisse, Ecclesiam scindendo , et ca- bus facta fuerant, se credere dicerent, ea thedram ac primatum usurpando. Addit vero omnia male interpretando. Ut colligitur ex Augustinus, lib. de Hæresibus, in 69 : Perti- his, quæ de variis erroribus, quorum singuli naci defensione firmala in hæresim schisma ad constituendum hominem hæreticum sufli rerlerunt, et ita factos esse hæreticos. Espli- ciunt, refert Origenes ad Titum 3, apud Pamcans autem quomodo primum facti sint hæ- philum in Apologia. Item ex his, quæ de Peretici, addit : Tanquam Ecclesia Christi pro- lagianis, Anabaptistis, Monothelitis, Joviniapter crimina Cæciliani, seu cera , seu, quod nistis, et aliis, Augustinus, Epiphanius, et alii magis judicibus apparuit, falsa, de toto orbe referunt, quos esse hæreticos manifestum terrarum perierit, ubi futura promissa est, at- est; et ipsi Protestantes multos ex his ita voque in Africa in Donati parte remanserit, in care non dubitabunt. Ergo illa excusatio non aliis terrarum partibus quasi contagione com- est sufficiens, quando, illa non obstante, mulmunionis extincta. In quibus verbis non ob- ta contra Ecclesiam Catholicam creduntur, scure innuit Augustinus, Donatistas factos sive aliter interpretando Scripturam, aut esse hæreticos, male sentiendo de Ecclesia, Symbola , quam ipsa Ecclesia sentiat, sive a qua per schisma fuerunt divisi. Et tamen multa damnando, quæ ejusdem Ecclesiæ Donatistæ dicebant se credere Scripturis, et auctoritate approbata ac definita sunt. Talem

Symbolo Apostolorum; reliqua enim symbo- autem esse fidem suam rex Angliæ non so. ·la, et quatuor Concilia generalia, quando Do- lum non negat , verum etiam expresse affir

natus incepit, nondum facta fuerant; fidem mat, Catholicam Ecclesiam de variis erroriautem postea in illis definitam tenebant bus accusando; quot enim errores illi objicit, (quantum ex Cypriano et Augustino colligi- tot hæreses in sua secta invenire confitelur, mus), et tamen propter solum errorem, quo totiesque docet universalem Ecclesiam posse male de Ecclesia sentire cæperuut, hæretici in fide et moribus errare, quod hæreticum facti sunt. Si quis autem recte consideret, est. idem Protestantibus, et præcipue Anglicanæ sectæ accidisse reperiet , quæ per schisma et

CAPUT XXV. usurpationem primatus incepit, et postea eo processit, ut propter communicationem cum

IMMERITO ANGLICANAM SECTAM FIDEM SUAM, ET Pontifice Romano, cui falsa crimina et erro ECCLESIÆ AUCTORITATEM AD QUINGENTESIMUM res imposuit, universalem Ecclesiam visibilem defecisse pronunciet.

11. Addit præterea de Donatistis Augusti 1. Priusquam in sequenti libro errores nus : Audent etiam rebaptizare Catholicos, ubi Anglicani schismatis sigillatim refellamus, se amplius hæreticos esse firmarunt, cum Ec- operæ pretium duxi in præsenti capite, quæclesiæ Catholicæ universæ placuerit , nec in dam regis verba, quibus (ut ita dicam) ceripsis hæreticis commune baptisma rescindere. tos quosdam credulitatis suæ et consensionis Dicit autem , per hoc amplius firmatur esse cum Ecclesia Romana præscribịt terminos, hæreticos, quia novam hæresim addiderunt, cæterorum utpote fundamenta , proponere qua tamen non obstante, diceret Donatus se diligenterque expendere. Verba autem sunt admittere Scripturam, et Symbolum, et uni- ejusmodi : Quod si Romanæ Ecclesiæ officina cum verum baptisma, quod in sua Ecclesia fidei articulos ante quingentesimum Christi anesse contendebat. Hoc autem totum, si non num inauditos , ac invisos recenter excudit, in eadem baptismi materia , in multis aliis non sum, credo, damnandus pro hæretico, si similibus, in opinione Anglicana videre licet. ad hæc novitia et nupera non accedam. Nam postquam cæpit male de Ecclesia sen 2. Conjecturæ quibus rex ad prædictam cretire, multa contra universalem ejus sensum dendi regulam astruendam adduci potuit. ac definitionem recepit et docuit, quibus in Hec certe verba veluti generalem credendi hæresi amplius firmata est, ut paulo supe- regulam continent, seu limitationem quamrius locutus est Augustinus. Possumus præ- dam, mensuram, vel terminum, quem creduterea in exemplum adducere omnes hæreti- litati suæ præscribit rex, videlicet, ut ad arcos, qui privatos et singulares errores habue- ticulos, propositiones, quæ post quingentesirunt, et hæretici ab universa Ecclesia repu mum Christi annum in Ecclesia definitæ tantur, licet Scripturas, Symbola , et quatuor sunt, non extendatur; supponere autem vi

CHRISTI ANNUM LIMITARE.

detur, se credere omnia, quæ quinque primis aliter quam fuerit intellectum in primis quinsæculis Ecclesia tanquam de fide necessaria que sæculis ; et e converso potest quispiam credidit. Quanquam hanc posteriorem par- sensum aliquem Scripturæ approbare, qui tem affirmantem non tam expresse ponit, post quingentos Christi annos ab aliquo sicut alteram negantem. Nam, licet paulo in- etiam privato spiritu excogitatus fuit, licet ferius videatur illam etiam profiteri, verbis fuerit contrarius dogmatibus prioribus quintamen mutatis, magisque confusis et ambi- que sæculis receptis ; nulla est enim major gais, ne fortasse illis possit constringi, ut in- ratio de uno tempore , quam de alio, si sefra, quamdam responsionem regis urgendo et mel aliquis sibi persuadeat fidem esse danexigendo, ponderabo. Nunc ergo circa alte- dam huic privato spiritui, Quod si fortasse ram partem, in qua refugit rex credere, si rex dicat, spiritum sibi dictare, in illis quinquid est post quingentesimum annum in Ec- que primis sæculis non esse 'erratum ab Ecclesia definitum, rationem hujus regulæ cre- clesia in intelligentia Scripturarum, et postea dendi, vel potius non credendi, a serenissimo esse erratum, certe ostendere non potest ubi rege postulare necessarium judico. Neque hoc legat, ut per suam certam scientiam inenim verisimile est ipsum, pro solo suo ar- telligat, authentice et canonice esse scribitratu terminum illius temporis sibi statuis- ptum, et ita constat sine fundamento etiam se, alioqui tota ejus fides non solum erit ab ipso rege discrimen illud seu limitationem humana, sed etiam prudenti ratione carebit, temporum præscribi. Quod si conjecturis tanquod quam christianæ fidei repugnet, omni- tum humanis rex ducatur, statim ostendemus bus perspicuum manet; ad cujus rationem nullas esse, nulliusque ponderis et momenti, reddendam parati esse debemus juxta moni- unde immerito illas anteponit certæ et indutionem Petri , 1 canonic., c. 3, quam de ra bitatæ fidei. tione inducente ad credendum explicuit Au 4. Secundæ conjecturæ solutio. - Venio ad gust., epist. 222. Potuit itaque rex moveri ad secundam rationem, et simili modo inquiro sie limitandam fidem suam, vel quia decrevit unde constet, Ecclesiam Catholicam per quinnihil sibi esse credendum, nisi quod per suam gentos primos annos gubernatam esse, et in certam scientiam scriptum esse intelligit in vera ac pura fide a Spiritu Sancto conservaillis libris canonicis, quos ut sacros admittit; tam. Certe non aliunde, quam ex Christi provel quia credit Ecclesiam Catholicam guber- missionibus, alioqui voluntarie et sine fundanatam esse a Spiritu Sancto ad conservan- mento enunciatur. At Christus Dominus quindam puram fidem per quingentos annos, et gentorum annorum spatium, suæ promissioni non amplius; vel quia non loquitur de Eccle- limitem, ut ex Scripturis liquet, non præfixit. sia Catholica, sed de Romana , et illam dicit Sine fundamento ergo fidei Christianæ istiusab illo tempore errasse. Sed hæc non suffi- modi præfigitur terminus. Imo vero contra ciunt ad excusandum errorem illius limitatio- fidei fundamentum, quia Christi promissiones nis; imo omnia, et singula convincunt, illam, indefinitæ sunt, et interminatæ (ut sic diet contra fidem, et contra rationem esse, ut cam); ergo contra fidem est illis præscribere dieta tria membra examinando patebit. terminum. Quin potius in eis sæpe addit Do

3. Solvuntur conjecturæ adductæ. - Eva- minus de promissione Spiritus , ut maneat sioni occurritur. - Nam prima ratio facile ex vobiscum in æternum, et de protectione sua, , superius dictis refutatur. Tum quia ostendi- usque ad consummationem sæculi; ergo si a mus, contra fidem et contra rationem esse quingentesimo Christi anno cessavit Ecclesia admittere qaosdam libros approbatos ab Ec- protegi a Christo, et a Spiritu Sancto guberclesia, et alios repudiare, cum nullus cano- nari, pro majori parte temporis fallax et innici fidem possit sortiri , nisi per auctorita - fidelis fuit promissio, et sic sine causa creditem Ecclesiæ, et hæc eadem sit in omnibus, tur, illis prioribus temporibus fuisse impleat proinde si in uno inveniatur fallax, incer- tam; vel e converso si fides Ecclesiæ Cathota in omnibus fiat. Tum quia contra principia licæ ob eam causam creditur pura in illis fidei, et contra naturalem rationem sit in primis quinque sæculis, credendum eadem privatum spiritum fidem reducere , et illam fide est, non minus puram durasse per undeut certam et omnibus necessariam prædica- decim sequentia sæcula. re. Præterea occurrit hic peculiaris ratio, 5. Evasio regis. Solutio. — Dicet forquia privatus iste spiritus etiam potest sug- tasse rex, in illis quinque primis sæculis, Ecgerere, aliquid in Scriptura esse credendum, clesiam conservasse veram fidem, non quia

errare non potuerit, sed quia de facto non ergo nihil habere quod pro illis sæculis in Ecerravit, postea vero errasse. At si ita sentit clesia Romana reprehendat, ac proinde saltem de primitiva et antiqua Ecclesia usque ad pro eisdem sæculis non errasse. Hoc autem quingentesimum annum, profecto non credit posito, discursum proxime factum recolentes fide divina Ecclesiam toto illo tempore non stabilimus. Aut enim creditur Ecclesia Romaerrasse, quia nullibi hoc revelatum est, nec na illis quinque primis sæculis non errasse, in libris canonicis scriptum, nisi in quantum quia errare non potuit propter Spiritus Sancti in eis inveniuntur dictæ promissiones, et assistentiam, vel quia de facto, et quasi casu testimonium Pauli vocantis Ecclesiam colum non erravit. Prius membrum licet verissinam et firmamentum veritatis, quæ verba , mum sit, scio esse non a rege admittendum, et limitationem temporis non habent, et pro- ne tantam prærogativam et insigne privilepter infallibilem assistentiam Spiritus Sancti gium, vel ad breve tempus, Ecclesiæ Romanæ ad nunquam errandum pronunciata sunt. Si attribuat, præsertim quia si constanter loqui ergo in hoc sensu non accipiantur, non ha- velit, et pro uno tempore illud recognoscat, bet rex unde per fidem credat, Ecclesiam du pro alio renuere nequaquam potest. Quia si rasse Catholicam in primis illis quinque sæ pro quocumque tempore admittatur, fundari culis, aut non errasse in Concilio Nicæno, vel debet in promissione Christi ; verba autem aliis tribus, nec etiam potest certa fide cre Christi : Ego rogabo pro te, etc., et illa : Pordere ipsummet Symbolum Concilii Nicæni, inferi non prevalebunt adversus eam, non vel Constantinopolitanum, saltem quantum habent ullam temporis limitationem, sed inad additiones in eis factas, et maxime quoad definite prolata omnia futura tempora comarticulum de Ecclesia Catholica prout illis prehendunt. temporibus durante. Solis ergo conjecturis 7. Negabit ergo rex, ut credo, habuisse humanis, vel historiis, aut proprio arbitrio unquam Ecclesiam Romanam hoc privileducitur rex in credendo in illis sæculis Eccle- gium, magisque aliud membrum eliget, scisiam non errasse; possetque certe non mul- licet, ipso facto ita evenisse, ut illis quingentum dissimilibus, neque inæqualibus credere tis annis Ecclesia Romana non erraverit, licet idem de posterioribus sæculis, nisi a falsis privilegium non errandi non haberet, ac subministris ab incunabulis contrarium errorem inde non certa fide, sed humana conjectura, imbibisset. Illa ergo limitatio et discretio et libera opinione credit, illis quinque sæculis temporum statim ostendit, talem fidem non Ecclesiam Romanam non errasse. Unde ulteposse esse catholicam, neque in divino verbo rius consequitur, idem de Ecclesia Catholica fundatam.

asserendum esse, quod quam sit absurdum, 6. Diluitur tertia conjectura. Dilemma jam declaratum manet. Consecutio vero pacontra regem.

Tertia vero ratio, seu excu tet, quia totis illis quingentis annis id credesatio (nimirum si rex asserat se non loqui de bat Ecclesia Catholica, quod credebat EccleEcclesia Catholica, sed de Romana), satis su sia Romana , et illi articuli prodierunt ex ofperque in cap. 5 rejecta est, quia nec Roma- ficina Ecclesiæ Catholicæ, qui prodierunt ex na Ecclesia unquam fuit a Catholica separata, officina Ecclesiæ Romanæ. Nam ejus Pontifex neque Ecclesia Catholica, semel in Romana in Conciliis quatuor generalibus illorum temfundata, ab illa fuit unquam divisa. Præterea porum (quæ maxime dici possunt officina Ecsi post quingentesimum Christi annum rex clesiæ Catholicæ ) præfuit et præsedit, et ab loquatur de Romana Ecclesia, oportet ut illius confirmatione et approbatione potissietiam pro prioribus quinque sæculis de ea mam firmitatem habuerunt, ut ex actis eodem identidem pronunciet eadem; tum quia rumdem Conciliorum manifeste constat, et solum de Ecclesiæ Romanæ officina in tota inferius commodiori occasione dicetur; ergo illa sententia loquitur; tum etiam quia alias non potest esse major certitudo de puritate incongrua esset, et non satis sibi constans fidei Ecclesiæ Catholicæ pro illo tempore, vel firma ejus sententia. Concedat ergo ne quam de firmitate fidei Ecclesiæ Romanæ. cesse est, in illis quingentis primis annis Ec- Unde si hæc ad humanam opinionem revocaclesiam Romanam non errasse, neque ex of tur, tota fides illorum notabit, et auctoritas ficina ejus falsum articulum prodiisse, nam quatuor primorum Conciliorum mere humaillos artículos, quos tanquam novitios et nupe- na erit , Symbolumque Athanasii nullam ros reprehendit, ipsemet fatetur in illis quin. præter humanam habiturum est auctoritaque primis sæculis fuisse inauditos; fatetur tem. Quia quam habet maximam, ab Ecclesia

[ocr errors]
« PredošláPokračovať »