Obrázky na stránke
PDF
ePub

Romana recepit, idemque supra de Symbolo recipit Concilia generalia post quingentesiNicæno, seu Constantinopolitano intulimus. mum Christi annum celebrata. Sed longe aliAccedit denique, quod Patres illius temporis ter sensit de quinta Synodo Gregorius, Annon humanæ industriæ, sed assistentiæ divini gliæ apostolus, lib. 1 Reg., epist. 24, in fine, Spiritus, firmitatem et puritatem fidei Sedis ubi cum dixisset suscipere ac venerari quaRomanæ, et perpetuam successionem Epis- tuor prima Concilia sicut quatuor libros sanccoporum ejus, tanquam divinæ protectionisti Evangelii, subjungit: Quintum quoque Conmiraculo, tribuerunt semper, ut ex Cypriano, cilium pariter peneror. Et infra de omnibus Augustino, et aliis nuper testati sumus; et quinque loquitur, cum dicit: Cunctas dero, maxime constat ex decretis et Epistolis Pon- quas præfata veneranda Concilia personas restificum ejusdem Sedis, et illorum temporum, puunt, respuo; quas venerantur, amplector, de quibus tamen omnibus in discursu suppo- quia dum universali sunt consensu constituta, nitur puram conservasse fidem, et inter illos se et non illa destruit, quisquis præsumit, aut multi fuerunt sanctissimi Martyres, et Apos- solvere quos religant, aut ligare quos solount ; tolis propinquissimi, ut Clemens, Anacletus, quisquis ergo aliud sapit, anathema sit; quiset similes. Alii vero fuerunt sapientissimi et quis vero fidem illarum Synodorum recipit, sancti Confessores, ut Leo I, Innocentius, et pax ei sit, etc. Timeat ergo rex Angliæ anaalii.

thema dictum a sancto Gregorio, et ponderet 8. Concluditur esse contra fidem, Ecclesiæ rationem ejus ibi, dum universali sunt conRomana falsos articulos attribuere. Prima sensu constituta : nam evidenter concludit, ratio.-Ex quibus tandem concludimus, con contra omnem rationem esse, ubi tam manitra omnem fidem esse attribuere Ecclesiæ festa est eadem causa certæ auctoritatis in Romanæ, quod post quingentesimum Christi Conciliis, illam in quibusdam recognoscere, annum officina fuerit falsorum fidei articulo- et non in aliis, propter solam temporis differum. Primo, quia ostensum est puritatem fi- rentiam. Quam rationem egregie expendit dei, quam primis quinque sæculis habuit, Bellarminus, conferendo sextam Synodum non humano tantum consilio, sed divino pri- cum tertia, dicto cap. 7, quibus nihil addi vilegio fuisse conservatam; hoc autem privi- potest. legium sublatum non est, vel amissum in 10. Nihil potest a Romana Ecclesia prodiquingentesimo Cbristi anno; tum quia hoc re, quin simul a Catholica prodeat. - Atque nec probatur, nec probari potest, et contra eodem modo discurri potest per omnia scprivilegium antiquissimum, Christi ipsius ore quentia tempora; semper enim Ecclesia Roexhibitum, non præsumitur, nisi probetur; mana et Catholica fuerunt conjunctæ, vel potum maxime, quia perpetuitas illius privilegii tius una, et ideo nunquam aliquid prodiit ab sufficienter ex Scripturis, et ex communi tra- officina Ecclesiæ Romanæ, quod ab Ecclesia ditione Patrum probatur, ut supra factum Catholica non emanaverit. Nemo ergo potest est, et in lib. 3 aliquid fortasse addemus. falsitatis labem Ecclesiæ Romanæ officinæ tri

9. Secunda ratio. - Secundo, quia etiam buere, quin vel eamdem Ecclesiæ Catholicæ post prima quinque sæcula non potest sepa- tribuat, vel tot sæculis in mundo Ecclesiam rari officina Ecclesiæ Romanæ ab officina Ec- Catholicam fuisse neget, vel saltem post clesiæ Catholicæ; sed affirmare ab officina quingentesimum Christi annum latuisse, facEcelesiæ Catholicæ prodiisse unquam falsos tamque esse invisibilem, affirmet, quæ sunt articulos fidei, est plane hæreticum, quia ni- portenta et monstra per se incredibilia, et hil aliud est quam dicere Ecclesiam Christi non solum Scripturis divinis, sed etiam ratioamisisse fidem catholicam, ac subinde periis- ni, imo et sensui contraria, ut in superiorise; ergo non minus erratur, de Romana Ec- bus satis discursum est. clesia ita sentiendo. Prima propositio uno vel 11. Articuli a rege reprehensi deram et caalio exemplo declaratur. Nam quinta vel sex- tholicam continent doctrinam. - Quod si quis ta Synodus generalis non minus fuit officina fortasse comminiscatur, his ad summum proEcelesiae Catholicæ, simul et Romanæ, quam bari, ex Conciliis generalibus, ac subinde ex tertia, vel quarta; ergo si Ecclesia Romana officina Catholicæ Ecclesiæ non prodiisse falpotuit errare, vel erravit post illos quingentos sos articulos, tamen aliquos esse per Pontifiannos, idem sentiri potest de tota Ecclesia ces Romanos sine dictis Conciliis inventos, de Catholica. A qua sententia non longe videtur quibus loqui potuit rex Angliæ, et ita Romadistare rex Jacobus, nam ob eam causam pon nam Ecclesiam a Catholica in sententia sua

separari, advertat, hanc responsionem aliam res illius Gelasii Pontificis ad Anastasium impetere quæstionem, num, scilicet, Papa pos- peratorem prudentissimæ sententiæ : Absit, sit res fidei definire sine Concilio generali, quæso, a Romano (seu Christiano) principe, quæ nobis nunc necessaria non est; tum quia ut intimatam suis sensibus veritatem arbitrerex sine dubio non in hoc sensu loquitur, tur injuriam. quia et posteriora Concilia non admittit, et 13. Superest ut rex serenissimus Jacobus multi ex articulis, quos reprehendit, sunt in (quod humiliter et obnixe postulo), vocem Conciliis generalibus approbati, ut videbi- Domini audiens, non obdurescat, sed, omni mus; tum etiam quia, licet demus aliquos ex affectu humano deposito , pro ingenii sui dictis articulis non fuisse in principio per ge. acumine, quo præditus est, maxime perpenneralia Concilia introductos, nihilominus per dat nostræ Catholicæ Romanæ Ecclesiæ antiuniversalem Ecclesiæ Catholicæ consensum quitatem, suæ vero, quam amplectitur, secrecepti et approbati sunt, et ita non separan- tæ videat novitatem ; illius firmitatem, hujus tur ab universæ Ecclesiæ Catholicæ consensu; instabilitatem ; illius Doctores sapientissimos, tum denique quia discurrendo per singulos sanctitate et antiquitate venerandos susciarticulos, quos rex attigit, aperte ostendemus piat, hujus vero obscuros, novitiosque impossine causa reprehendi, quin potius veram fi- tores perhorrescat; sic enim, ut cupio, fiet dem continere, sive per Concilia generalia, ut illius veritatem, hujus autem fucum luce sive auctoritate Summorum Pontificum legi- clarius intueatur, et cum Hilario dicere incitime definiti sint. Unde potius poterit e con- piat: Tandem nobis hos impiissimos Doctores trario obiter, et quasi inductione quadam os ætas nunc hujus sæculi protulit , seros habuit tendi, Sedem Romanam, quæ in suis defini- fides, quam tu Deus erudisti, magistros. Inautionibus hactenus non erravit, errare nequa- ditis ergo omnibus his, in te ita credam, quam posse, sive cum generali Concilio, sive exinde tuus semper sim. Atque ita fiet , rex solo Pontifice ex cathedra loquente, facta sit prudentissime, ut titulum defensoris catholidefinitio. De quo puncto aliqua in tertio libro cæ fidei, de quo merito gloriaris, merearis

, attingemus, quamvis propria illius conside- veroque ac justo titulo possideas; non enim ratio et disputatio huic loco neque necessa benigna Mater Ecclesia hoc tibi nomen inviria, ut dixi, neque opportuna sit.

det (quod dono Pontificio datum non igno12. Summa et conclusio totius libri cum ras ), sed exoptat invictissimum; si autem ad apostrophe ad Angliæ regem. – Rectam, ple- ea, quæ hactenus diximus, animum attendas, nam, securamque inveniendæ veræ ac catho- intelliges profecto non Romanæ Ecclesiæ re. licæ fidei viam, rationemque pro modulo nos- sistendo, sed ei potius humiliter parendo, iltro ostendere, certisque ac verbo Dei funda- lum esse consecuturum. Nam si eam imputis signis manifestare conati sumus; et quo- gnando persistas, vires atteras necesse est; niam neque

catholica fides extra veram ut enim Chrysostomus dixit : Homini si belChristi Ecclesiam, neque hac unica Christi lum inferas, fortasse vinces, aut forte vinceris; sponsa a sincera fidei veritate aberravit un- Ecclesiam vincere nulla dis potest, nam cequam, aut aberrare potest, ideo cum funda- lum et terra transibunt, verba autem Christi mento veræ fidei, hanc unicam ejus magis- non transibunt. Si vero Ecclesiæ Sanctæ sintram tanquam solem in orbe fulgentem quasi ceram fidem amplecti, ejusque gloriam et digito demonstravimus , eamque non esse puritatem deamare incipias, constanterque aliam, nisi quæ in sede Petri fundata est, retineas , tunc verum defensoris catholiverbo Dei partim scripto, partim non scripto cæ fidei titulum consequeris æternum. Quod comprobavimus. Unde fuit necessario conse ut fiat, Divinam Majestatem efflagitamus, quens, ut Anglicanæ sectæ errorem, a nota et apud vestram qualemcumque hunc lahæresis inexcusabilem esse convinceremus, borem nostrum libenter impendimus , et quod ea libertate, quae catholicum docet Doc- bac spe allecti ad alia, in quibus vestri torem, et ea modestia quæ majestati regiæ vobis imposuerunt ministri, ostendenda prodebita est, facere non dubitavimus : memo- gredimur.

FINIS LIBRI PRIMI.

INDEX CAPITUM LIBRI SECUNDI

DE PECULIARIBUS ERRORIBUS IN MATERIA FIDEI CATHOLICÆ, QUOS REX

ANGLIÆ PROFITETUR.

re.

CAP. I. De præsentia corporis et sangui clorum in regis Præfatione notantur.

nis Christi in sacrosancto Euchari.. CAP. IX. De Sanctorum invocatione. stic sacramento.

CAP. X. De Sanctarum reliquiarum CAP. II. Substantiam panis et vini sub custodia et veneratione. speciebus consecratis non remane- Cap. XI. De vera imaginum Sanctorum

veneratione, seu adoratione. CAP. III. De transsubstantiationis veri- Cap. XII. Objectionibus regis contra late.

imaginum venerationem satisfit. CAP. IV. Eucharistiam latriæ adora- CAP. XIII. De imaginibus Dei, ut Deus

tione convenienter adorari, et in hunc est.

finem elevari et circumgestari. CAP. XIV. De Crucis Christi adoraCAP. V. De laicorum sub una tantum tione. specie communione.

CAP. XV. De errore circa PurgatoCap. VI. De missis privatis.

rium. Cap. VII. De erroribus, quæ circa cul- Cap. XVI, De erroribus circa Ecclesia

tum et invocationem Beatæ Virginis ritus et benedictiones.

in Regis Prrefatione notantur. Summa et totius libri conclusio, cum Cap. VIII. De iis quæ circa cultum San apostrophe ad Angliæ regem.

C

LIBER SECUNDUS

DE

PECULIARIBUS ERRORIBUS

IN MATERIA FIDEI CATHOLICÆ, QUOS REX ANGLIÆ PROFITETUR.

[ocr errors]

to sha?

0462 8863 st Boets by:!!!! 11: Hactenus de veris nostræ fidei fundamen- denter convincitur quantum a veritate Cathotis, quibus sub Deo tota Catholica doctrina licæ fidei aberret. Nam post illa, quæ de funnitatur, diximus, quibus reliqua superædifica- damentis fidei generaliter dixerat, plures arri facillime possunt; Ecclesiam siquidem au- ticulos Romanæ fidei sigillatim enumerat, diens, audit et Deum. Scripturam vero, prout eosque tanquam nuperos ac novitios, imo et ab illa traditam et explicatam, spernens, ejus perniciosos refellit. Et recensitis nonnullis, spernit auctorem; Ecclesia enim columna et ad quos postea revertemur, in hunc modum firmamentum veritatis est, quam ut gravissi- subjungit : In his articulis privatas illas Misme Paulus Orosius, lib. 7, c. 33, qui impu- sas numero, in quibus sacrificus simul populi gnat, inimicus est; et qui illi non sociatur, personam, et sacerdotis sustinet. In his quoque alienus est. Quia vero serenissimus Angliæ est sacramenti mutilatio, qua laicis partem rex, quæ super fundamentum hoc superædi- illius mediam subtraxerunt, Transsubstantiaficata sunt, maxime concutere molitur , ea tio, adorandi causa elevatio , in supplicationinos pro virili et captu nostro defendere et bus sacramenti circum gestatio. In quibus verstabilire conabimur; ideoque non de omni- bis quinque continentur errores, quos alio bus fidei dogmatibus, sed de illis quæ a pag. ordine recensebo, ut a fundamento ordia44 Præfationis in confessione sua res

rex oppu- mur. Primus est, in Eucharistiæ consecratiognat, agendum , neque ex illis omnia, sed ne non fieri transsubstantiationem ; secundus, præcipua, et quæ

a, et quæ ad causam spectare Eucharistiam non esse adorandam, et ideo videbuntur, attingemus; non eo quidem, quo pravam esse consuetudinem elevandi illam ipse, crdine, sed doctrinæ, a præcipuisque in sacrificio adorationis causa; tertius, usum ordiemur; reliqua ordine, quem dixi, debito, in supplicationibus Sacramentum circumgesprosequemur. Solum ea, quæ ad primatum tandi potius esse abusum; quartus, consuemonarchiamque Ecclesiasticam, exemptio- dinem communicandi laicos in sola specie nem clericorum et Antichristum pertinent, panis, ut contra jus divinum reprobandam; quia proprias et prolixiores disputationes quintus, Missas privatas admittendas non espostulant, in sequentes libros remittemus. . se. Primus autem ex his erroribus duos alios, 3571 ij .$$$71 ni 691204 12019 DON

vel eorum alterum, in hac materia præcibu isti na 03 01 Kai dibutunocaprinditasi bussila's CAPUT I.

)

puum, et aliorum fundamentum, supponit.

Hic est, Christum Dominum non esse revera DE PRÆSENTIA CORPORIS ET SANGUINIS CHRISTIAN

et substantialiter præsentem sub speciebus saINCTO EUCHARISTIÆ SACRAMENTO

cramentalibus Eucharistiæ, ut verisimiliter -11011915'i Ö.963 illi 01410114 115 STUP, uji

credo, hanc esse opinionem regis, qui Calvini : 1. Primus error. - Secundus. - Tertius. sectam præcipua ex parte profiteri dicitur ; - Quartus. - Quintus. - Serenissimus An- puduisse autem videtur regem infamiæ istius, gliæ rex titulum defensoris veræ fidei , quo gloriari cupit, verum esse , atque re ipsa disertis verbis confiteri erubuisse. Alter error fundamentum habere, ostendere cupiens, in negatione transsubstantiationis inclusus confessionem fidei suæ proposuit, qua evi- est, manere nempe post consecrationem subUSUT To mejns en 187 Joayuder 1998

quæ pra

ولن ) این قرار داده و روی آن را بر لأول :: ر1

-4911 SACROSANCTO

.

stantiam panis et vini; nam si substantia pa 3. Assertio ex Patribus antiquis ostenditur. nis et vini ibi maneret, etiamsi Christi Do - Prætermissa vero, ut dixi, disputatione de mini caro et sanguis sub eisdem speciebus solis Scripturis, nobis nunc ut regi respon . præsentes fierent, assertio transsubstantiatio- deamus, sufficit, hanc fidem non esse novam, nis falsa procul dubio foret.

neque sensum prædictum verborum Christi 2. Prima conclusio. — Ut ergo primum ac inventum esse post quingentesimum Christi præcipuum hujus mysterii fundamentum ja- annum, sed ab omnibus Patribus primorum ciamus, secundum fidem Catholicam creden- quinque sæculorum, qui prædicta verba dur esse, sub speciebus panis et vini legiti- Christi attigerunt, vel mysterium explicame consecratis, vere ac realiter corpus et runt, esse traditum. Cujus veritatis testes sanguinem Christi Domini contineri, affirma non omnes, qui adduci possent, sed qui sufmus. Hæc fides non potest a rege dici novi- ficiant, afferemus, nam qui eos non audietia vel nupera, neque ex humana, aut sola rit, neque si mille afferantur, credat. Primus non scripta traditione venisse; nam in ex ergo testis sit Hilarius, lib. 8 de Trinit., ubi pressis verbis Christi a tribus Evangelistis prius præmittit: Non est humano aut sæculi Matthæo, Marco et Luca, et a Paulo relatis, sensu in Dei rebus loquendum, etc. Et postea fundata est, scilicet : Hoc est corpus meum, adductis verbis Christi, Joan. 6, concludit : et : Hic est sanguis meus, vel, quod perinde De veritate carnis et sanguinis non relictus est est : Hic est Calix sanguinis mei, vel in san- ambigendi locus, nunc enim et ipsius Domini guine meo. Neque immorari nos oportet in professione, et fide nostra , rere caro est , et referendis et refutandis tropis, figuris et me dere sanguis est, et accepta atque hausta id eftaphoris, quibus Protestantes hæc clarissima ficiunt, ut nos in Christo, et Christus in nobis verba corrumpere conati sunt; tum quia, ut sit. An ne hoc veritas non est? Contingat pladixi, non assumpsi provinciam has contro- ne, id rerum non esse iis, qui Christum Jesum, versias ex professo disceptandi; tum etiam rerum Deum esse negant. Calvinus ergo, cui quia, ut recte monuit Tertullianus, de sensu hoc verum non est, Christi veritatem, ac subalicujus Scripturæ ex solis verbis, et privato inde divinitatem, non minus impie quam ignospiritu disputare cum hæreticis , qui neque ranter negavit. Ecclesiam, neque Patres reverentur, inutile 4. Occurritur harelicorum etasioni.- Quid est. Quanquam ex hoc maxime loco convinci Ambrosius intelligat per figuram corporis. possunt, quam sit vanus privatus spiritus, Secundus gravissimus, et locupletissimus tesquo in esponendis Scripturis ducuntur, ita tis est Ambrosius, lib. quarto de Sacramentis, ut suis opinicnibus non contradicant. Nam in cap. 4, ubi inter alia : Panis iste panis est his verbis secundum se spectatis nullum est ante verba Sacramentorum ; ubi accesserit convestigium figuratæ locutionis; nec occasio, in secratio, de pane fit caro Christi. Et deinceps, , qua Christus illa protulit, ad condendum no ut admirationem tollat, et uno verbo ratiun. vam testamentum, metaphoram permittit; culas infidelium ex vana philosophia depromnon enim solent prudentes in similibus occa- ptas dissolvat, subjungit: Ubi venitur, ut consionibus, præsertim sine sufficienti explica- ficiatur venerabile sacramentum, jam non suis tione, metaphorice loqui et obscure. Accedit, sermonibus sacerdos, sed utitur sermonibus Christum Dominum potius addidisse verba, Christi ; ergo sermo Christi hoc conficit sacraquæ ad escludendam metaphoram sulficere mentum. Quis sermo Christi ? Nempe is, quo valerent; ait enim : Hoc est corpus meum, facla sunt omnia, etc. Et postea in cap. 6 ita quod pro volis tradetur, et : Hic est sanguis explicat verba Christi, et concludit: Numquid meus, qui pro multis effundetur. Paulus quo- debemus de ejus fide et lestificatione dubitare? que : Quicumque manducaverit panem hunc, Sed non deerit fortasse hæreticus, qui etiam tel biberit Calicem Domini indigne, reus erit clarissimis verbis Ambrosii vim inferre conecorporis et sanguinis Domini. Et infra : Judi- tur, quia in principio illius cap. 5 refert, sacium sibi manducat, et bibit, non dijudicans cerdotem in Missa dicere sequentia verba : Corpus Domini. Denique concordia et conso - Fac nobis hanc oblationem adscriptam, ratioDantia horum verborum Christi cum promis- nabilem, acceptabilem, quod fit in figuram corsione ab ipso facta, Joan. 6, et cum prædie- poris et sanguinis Domini nostri Jesu Christi. tionibus, et figuris hujus mysterii , et cum Nam quia dixit, in figuram, protervus cætera aliis verbis Pauli, 1 ad Cor. 10, eumdem sen- omnia in tropum convertet, quamvis illis sum maxime confirmat et illustrat.

aperte repugnet. Verus autem et clarus seu

« PredošláPokračovať »