Obrázky na stránke
PDF
ePub

vel saltem ministrum habeat, ille populi per- in præcedenti puncto tradidimus. Item ex iis sonam sustinebit, et non solus sacerdos. Ta- quæ tradunt Cyprianus, epist. 62 ad Cæciles autem Missas privatas , in quibus nullus lium, versus finem, et Augustinus, epist. 118, ministret sacerdoti , Ecclesia non permittit cap. 6, dicentes, non præcepisse nobis Cbrisnec permisit unquam ; probibet enim Missam tum in conficiendo hoc mysterio observare dici a sacerdote sine ministro. Nam in Con omnes circumstantias, quas ipse observavit, cilio Moguntino, sub Leone III, c. 43, dicitur sed quæ ad ritum substantialem pertinent. nullum presbyterum recte posse solum Mis- Sic ergo quamvis ipse coram multis celebrasam facere, et ita observat universalis Eccle- verit, non ideo præcepit semper ita fieri. siæ consuetudo , et omnes catholici Doctores Alias necessarii essent saltem duodecim asdocent. Hoc autem satis est ut non dicatur sistentes, vel etiam non deberent permitti solus sacerdos simul populi et sacrifici per- plures, quia Christus non omnes discipulos, sonam sustinere ; nam minister, vel solus, sed tantum duodecim Apostolos ad coenam vel simul cum persona sacerdotis, populi vocavit; et simili ratione non in conspectu personas sustinet. Cum enim Pauluş, ad feminarum, sed tantum virorum esset hoc saHebr., cap. 5, dicat Pontificem creatum, crificium offerendum. Denique 'non potest quemadmodum pro populo , ita etiam pro designari multitudo assistentium , vel numesemetipso offerre, nullum est inconveniens rus eorum jure divino necessarius ad confiquod ipsemet sacerdos saltem simul cum mi- ciendum hoc sacramentum; ergo neque est nistro populi personam sustineat. Quin po- datum præceptum, ut coram multis abso. tius si solam sacrificii generalem rationem lute fiat, quia non magis uno quam alio spectemus, non colligitur ex vi illius necessi- modo ostendi potest, vel scriptum, vel traditas alicujus ministri , neque alicujus populitum. adstantis; constat enim Abel, Abraham, et 5. Nullum præceptum ecclesiasticum obligat alios Patriarchas in lege naturæ obtulisse in- ad sacrificandum coram multis. - Præcepto terdum sacrificium solos, sine aliis ministris autem ecclesiastico videri potest olim fuisse vel assistentibus, quia licet sacerdos esset so- statutum, ne Missæ dicantur, nisi coram teslus, poterat nomine populi, et pro se, el pro tibus saltem duobus, ut habetur in Concilio illo toto simul offerre. Unde quod nunc re- Nannetensi, c. 30, et alii referunt ex Anaquiratur aliquis sacerdoti ministravs, est ex cleto, Epist. 1, ubi generaliter de sacerdotipeculiari institutione, quæ videtur magis esse bus dicit : Non soli sacrificent, sed testes se ecclesiastica quam divina, quia magis pos- cum adhibeant, postea vero in Episcopis plutulatur propter accidentales cæremonias res requirit. Verumtamen hoc jus, vel nunquam propter essentialem ritum consecratio- quam fuit generaliter introductum in Ecclenis.

sia per modum rigorosi præcepti, vel certe 4. Missa hoc modo pridata omnino irrepre- per consuetudinem contrariam abrogatum hensibilis est. - Hinc ergo fit, nullam dari est, quia in his, quæ accidentaria sunt, potest verisimilem causam ob quam reprehendi pos- esse in Ecclesia varietas, ut ratio vel occasio sit Missa privata quoad hanc circumstantiam, temporum exigit. Et ita multiplicatis sacerid est, cui nullus assistit præter unum mi- dotibus potuit, vel necessarium, vel magis nistrum, quia in tali modo offerendi nihil conveniens judicari, ut unus minister sufficecommittitur, vel contra naturalem legem, vel ret, ne propter solam assistentium paucitatein contra præceptum Christi, vel contra præ- aut penuriam divinus cultus minueretur, et ceptum aut consuetudinem Ecclesiæ. Pri- Ecclesia ipsique sacerdotes fructibus sacrifimum constat ex dictis, et est per se manifes. ciorum privarentur, tum, quia nec communis ratio sacrificii, nec 6. Secundo , dicitur Missa prirata , quia peculiaris modus, aut dignitas eucharistici solus sacerdos in ea communicat. - Secundo sacrificii multorum præsentiam requirit; po- modo dicitur Missa privata, in qua solus satest enim cum debita reverentia, devotione cerdos sacramentum consumit, et communiet integro ritu a sacerdote cum uno tantum cat, et in hoc magnam vim faciunt Protesministrante fieri. Præceptum item Christi os- tantes, fingentes esse non solum contra antitendi non potest, quia neque actio ejus in quam Ecclesiæ consuetudinem , sed etiam nocte cænæ, neque verba , quæ tunc Aposto- contra jus divinum. Sed ducuntur solo spiritu lis dixit, continent tale præceptum, ut ex si contradicendi et calumniandi Ecclesiam Romilitudine rationis colligi potest ex iis quæ manam, quia sine fundamento fingunt tale

præceptum, ut facile ostendi potest discursu batus, juxta antiquos canones, a Concilio Trisæpe facto. Nam ex facto aut verbis Christi dentino gravissime commendatos et innovanon colligitur de hac re præceptum divinum, tos'. Dico autem per se, quia semper in Ecut testimonia adducta et ratio probant, quia clesia usitatum fuit, ut ex prudenti causa vel solum Christi factum non inducit præceptum, necessitate, Missæ in privatis locis aut domineque per aliqua Christi verba sufficienter bus, pro debito tempore et opportuna occaindicatum est. Deinde licet verum sit, in prin- sione oblata, dicantur. cipio Ecclesiæ frequentius observatum fuis 8. Consuetudo celebrandi in privatis locis, se, ut fideles assistentes fractioni panis de illo miraculis confirmata. Quem morem miraparticiparent , tamen quod id factum fuerit culis etiam confirmatum esse, antiquæ histoex obligatione præcepti, maxime divini, nullo riæ prodiderunt. Nam Paulinus in vita Amindicio ostendi potest, verisimiliusque est, ex brosii refert, cum aliquando Rome adesset, sola devotione et fervore fidelium, eo tem- sacrificium in domo cujusdam matronæ nobipore id provenisse. Præsertim cum dicat Pau- lissima obtulisse, et paralyticam in lecto jalus, 1 ad Cor: 11 : Probet autem se ipsum centem miraculose sanasse. Et Augustinus, homo, et sic de pane illo edat, nam poterant lib. 22 de Civit., c. 8, refert, quemdam presetiam tunc multi adesse sacrificio, qui se pro- byterum suum sacrificium corporis Christi in bantes, non dispositos ad communicandum quadam privata domo, quæ a dæmonibus vim invenirent, et ideo semper etiam in Ecclesia noxiam patiebatur, obtulisse, et orationibus fuit facilius Missam audire, quam in illa com- suis habitatores illius domus ea vexatione municare, quod non ita esset, si quoties dæmonis liberasse. Theodoretus etiam, in Missa auditur, communicare oporteret ; quia Historia religiosa, c. 20, de se narrat mysnon eadem probatio conscientiæ idemve jus- ticum sacrificium in privata domo cujusdam tiliæ status æque ad utrumque postulatur. viri sancti, Maris vocati, propter ejus consoDeinde paulo post Apostolorum ex bac vita lationem obtulisse. Pius tandem I, Summus diseessum designari cceperunt tempora , in Pontifex, in sua epist. 1 ad Justum, Veronenquibus solis fideles communicare obligaban- sem Episcopum , habet: Euprepia titulum tur, cum tamen extra illa tempora, et diebus domus suæ pauperibus assignavit, ubi nunc saltem Dominicis Missas audire tenerentur. cum pauperibus nostris commorantes Missas Merito ergo Concilium Tridentinum damnavit agimus. Quæ quidem Missæ saltem quoad modieentes, illicitas esse Missas in quibus solus dum videntur fuisse privatæ, quoad locum sacerdos communicat. De quo puncto plura autem potest esse dubium, quia per titulos in scholasticis disputationibus disseruimus. significantur domus ad divinum cultum man

7. Tertio, dicitur Missa privata ex circum- cipatæ, ut notat Baronius, an. 112, num. 4. stantiis loci et temporis. Prædictæ circum- Quia vero Pius non dicit domum illam jam stantiæ non reddunt Missam privatam illici- fuisse cultui divino dicatam, sed ab Euprepia tam. - Tertio, potest Missa dici privata ex pauperibus assignatam, et in illa adhuc cum aliis circumstantiis, ut ex loco, quia in pri- pauperibus habitasse, satis verisimile est, illam vata domo dicitur, et non in publico templo, non fuisse Ecclesiam publicis officiis divinis pro toto populo deputato; vel ex tempore, dicatam, sed fuisse domum habitationi pauscilicet, quia non fit hora consueta in qua po- perum destinatam, in qua privatim Missæ dipulus solet ad sacrificium convenire, sed qua- cebantur. Et hoc maxime solitum est fieri eamque alia sacrificanti opportuna; vel ex tempore persecutionis tyrannorum vel hæremodo, quia non fit cum cantu, vel aliis simi- ticorum, ut sumitur ex multis, quæ memorat libus solemnitatibus. Et de his omnibus mo- Victor, lib. 3 de Persecut. Vandalica ; et Sodis eertum est, Missam privatam non fieri il- zomenus, lib. 7 Historiæ, c. 5; et Augustinus, licitam, nisi aliquid contra specialem Ecclesiæ in Breviculo Collation., c. 17. Item in illo probibitionem, vel contra reverentiam sacra- tempore dicebantur Missæ in cryptis. Unde mento debitam committatur. Ratio generalis Cornelius Papa, ad Lupicinum Viennensem est, quia in his ritibus accidentalibus nihil est Episcopum exaggerans vim persecutionis ait: jure divino positivo definitum, et ideo quid- Neque in cryptis notioribus Missas agere Chriquid non est per se malum, nec per Ecclesiam prohibitum, indifferens est. Unde quod Clemens, Epist. 3; et Felix IV, epist. ?, ad locum spectat, solum est per se necessa et multa Concilia quæ citantur dist. i de Conrium ut locus sit per Ecclesiæ pastores appro- secrat.

cursum.

stianis licet, ubi expendo particulam, noto- spectant, a rege non attinguntur, et alibi ex rioribus, nam significat in secretioribus pri- professo a nobis tractata sunt'. vatim et occulte dici potuisse. Dicebantur denique tunc in carceribus, teste Cypriano,

CAPUT VII. Epist. 5, apud quem notanda est prudens monitio: Ita (inquit) ut presbyteri quoque, qui

DE ERRORIBUS QUI CIRCA CULTUM ET INVOCATIOillic apud confessores offerunt, singuli cum sin

NEM BEATÆ VIRGINIS IN REGIS PRÆFATIONE gulis diaconis per vices alternent ; quibus ver

NOTANTUR. bis etiam significat, Missas illas fuisse privatas quoad modum, et quoad personarum con

1. Inter alia, quæ in reddenda ratione suæ 9. Consuetudo celebrandi Missam quocum- fidei rex Jacobus scribit in Præfatione sua, que opportuno tempore exemplis confirmatur. nonnulla de B. Virgine confitetur, quæ ex ca- Quocirca eisdemn exemplis facile probari tholica doctrina desumpsit, a qua nihilominus potest consuetudine receptum fuisse, ut Missæ in aliis discrepat, quæ breviter expendere, et quocumque opportuno tempore dicerentur, non minus certa esse quam priora, ostendere quia nec necessarium erat, nec moraliter necesse est. Primo ergo dum Mariam sancpossibile, definitam horam celebrandi in tanta tissimam B. Virginem appellat, recte de pervarietate occasionum et locorum observare. petua illius virginitate sentire videtur; non Accedit semper fuisse licitum sacerdotibus enim potest simpliciter virgo appellari, quæ quotidie celebrare, si vellent, sicut de Andrea aliquando virginitatem servavit, si postea ilApostolo dixisse legimus : Ego omnipotenti lam amisit. Deinde recognoscit illam fuisse Deo immolo quotidie, non taurorum carnes, nec veram Dei Matrem, eo quod Salvatori nostro hircorum sanguinem, sed immaculatum Agnum placuerit ex illa humanum sibi corpus assuin altari. Hieronymus etiam, epist. 150 ad mere, et in Christo non possit a divinitate huHebidiam, q. 2, de se dicit: Quotidie in sacri- mana natura separari; quod recte dictum est, ficiis ejus de genimine vitis teræ rubentia mus- utpote a Concilio Ephesino I, cum Leone ta calcamus. Quod de Missis privatis, quæ ab magno et Cyrillo Alexandrino mutuatum. ipso quotidie dicebantur, necessario intelligi Præterea dicit, se pie ingenueque faleri condebet. Nam de eodem Hieronymo ait Epipha- stanterque contendere, illam Virginem supra nius, epist. ad Joannem Hierosolymit, quæ omnes beatorum hominum ac spirituum ordines est 60 inter Epistolas Hieronymi, ipsum non ad celestem gloriam elatam, ejus filio, Deo sifuisse solitum publicas Missas celebrare. De mul et homine, excepto. In qua confessione Cassio etiam, Narniense Episcopo, refert Gre- veritatem laudo et complector, illius tamen gorius, homil. 37 in Evangel., morem illi certam fidem postulo, et fundamentum refuisse, quotidianas Deo hostias offerre, ita ut quiro. Si enim rex dicens, pie et ingenue illam pene nullus dies vitæ ejus abscederet, quo non veritatem fateri, et pro illa constanter conomnipotenti Deo hostiam placationis immola- tendere, solum piam quamdam credulitatem, ret. Et similia in historiis de vitis et gestis constantemque opinionem illius veritatis se Sanctorum frequenter reperiuntur, ex quibus habere significare intendit, confessioni fidei manifeste colligi potest, eos neque certam Catholicæ non satisfacit. Nam traditio antidiem hebdomadæ, neque publicam ac defini- quissima ab Apostolis orta, et unanimi contam diei horam ad celebrandum observasse, sensu Patrum ad nos usque derivata, et ab sed pro sua devotione aut commoditate ele- universali Ecclesia sine ulla dissensione aut gisse horam intra diei tempus ab Ecclesia hæsitatione recepta, certam fidem illius veripermissum. Et inde a fortiori etiam perspi- tatis apud Catholicos facit. Si vero rex sereniscuum manct, Missas privatas quoad intentio- simus verbis suis hanc fidem indicare voluit, nem offerendi, aut alias circumstantias, eodem aliquid esse firma fide credendum, quod in limodo fuisse semper licitas et in usu; tum bris canonicis expresse non sit scriptum, faquia de illis est eadem ratio ; tum etiam quia teatur necesse est. Verumtamen, quia in non poterant aliter Missæ tam frequenter ce- veritate doctrinæ quoad hanc partem convelebrari. Atque hæc sufficiunt de hoc puncto, nimus, et de modo et regula credendi satis in in quo nullam rationem dubitandi, vel diffi- superioribus dictum est, ideo in hac veritate cultatem, quæ ad dogmata fidei pertineat, invenio; alia vero, quæ ad sacrificium Missæ · 3 tomo tertiæ partis, disp. 73, et seq.

[ocr errors]

confirmanda non immoror, et lectorem ad ea, 4. Adorationis plures species. Latria. quæ alibi scripsimus, remitto.

Dulia.- Qua adoratione B. Virgo adoranda. 2. Denique hanc Beatissimam Virginem se Nam ipsa etiam adorationis vox generalis est, venerari res profitetur, quod etiam libenter et varios gradus seu species habet; quædam legimus et admittimus. Nec de verbo vene- enim in signum supremue et increatæ excelrandi vel adorandi quæstionem movemus, li- lentiæ exhibetur, quæ latria dicitur, et intercet fortasse rex primum admittere, posterius dum nomine adorationis simpliciter prolato autem cavere consulto studuerit; nam hoc significari solet; alia vero est quæ ob minoetiam sine reprehensione fieri posse, si sana rem excellentiam indicandam exhibetur, in mente et legitimo sensu fiat, non dubitamus. qua significatione interdum usurpatur in ScriNam Concilium Tridentinum, sess. 25, in De- ptura verbum adorandi, ut 1 Reg 24 et 25, creto de Invocatione et venerat. Sanctorum, et 3 Reg. 1, et alibi sæpe. Atque eodem moillum loquendi modum observavit, dicens : do distinguunt Theologi adorationem inferioChristum adoremus , et Sanctos veneremur. rem (quam per nominum accommodationem Epipbanius, contra hæresim 78, cum doceat, duliam vocant) a suprema adoratione latriæ, Virginem honore et veneratione prosequen- et suh priori membro, cum singulari quadam dam esse, adorandam esse negat, utique ado- excellentia et perfectione, observationem Virratione latriæ, seu divino cultu, de quo ibi gini debitam constituunt, et hyperduliam votractabat, et per antonomasiam verbo ado- cant. Quæ verba fortasse regi non placebunt, randi simpliciter dicto significari solet. sed de illis non contendemus, dummodo res

3. Quid intersit inter verba honorandi, ado non displiceat, et per venerandi verbum non randi et venerandi. — Itaque majoris clarita- quemcumque honorem, sed illum, qui cum tis gratia, et ut pure et sincere hujus dogma- debita æstimatione et animi submissione in tis sensum sine ambiguitate verborum expli- signum singularis excellentiæ, et sanctitatis, cemus, tria verba notanda sunt, scilicet, ho- Virgini exhibetur, significemus. Merito enim norare, adorare, et venerari, nam duo priora dixit August., lib. de Genes, ad litter., c. 4: distinxit Augustinus, contra serm. Ariano- Dummodo intelligatur quod intelligendum est, rum, c. 23: Nam honorat (inquit) omnis qui non magnopere curandum quid vocetur. Nos adorat, non vero adorat omnis qui honorat; igitur hac mente confitemur Beatam Virginem honoramus enim non solum superiores nobis, esse venerandam, et ab adorandi verbo, ne sed etiam æquales; imo et inferiores; quin quempiam in fide infirmum offendat, abstietiam rex interdum subditum honorat, ut di- nemus. Nec videtur rex ab hoc sensu alienus : citur Esther. 6. Adoratio autem solum exhi nam statim fatetur, Virginem esse veram Dei betur potentiori et superiori, in signum di- Matrem, quam nemo prudens negare potest gnitatis et excellentiæ. Est ergo honor testi esse singularem excellentiam, et insuper admonium virtutis absolute spectatæ, quomodo dit, Virginem in coelesti gloria supra omnes cumque ad honorantem comparetur. Adora- Beatorum spirituum ordines esse collocatam; tio vero est etiam virtutis testificatio, cum re ergo necesse est ut cum recognitione ejusdem cognitione tamen superioris dignitatis, excel- excellentiæ, et in testimonium ac significatiolentiæ; et ideo qui honorat, non statim ado- nem ejus, honorem illi exhibeat, quando iprat; e contrario vero qui adorat, necessario sam veneratur. etiam honorat. Venerandi autem verbum li 5. Quid res in veneratione B. Virgini decet magis ad proprietatem adorandi accedere bita coarguat, ejusque objectio. - Objectio ex videatur, quia exhibitionem reverentiæ et ob- verbis Regis collecta. Satisfit objectioni. servantiæ indicat, interdum tamen solet pro Verus Nazianzeni sensus traditur. - His vero verbo honorandi, et in eadem significatione non obstantibus, aliquid obmurmurat vel reusurpari, ut ex latina proprietate et usu con- prehendit rex in cultu et veneratione, quam stat. In præsenti ergo cavendum est, ne in Catholici Beatæ Virgini tribuimus, dicens : hac tantum postremna significatione verbum Sed nec ipsam deridiculo ausim habere, nec venerandi usurpemus: parum est enim Vir- impias in Deum voces emittere, non illi dice ginem honorare, nisi id fiat cum debita men- modo, sed et Deæ nomen tribuens. Quibus alia tis submissione, et æstimatione excellentis adjungit, quæ proprie ad invocationem pervirtutis el dignitatis ejus. Honor autem sic tinent, ideoque commodius inferius tractaexhibitus est proprie veneratio et reverentia, buntur. Hæc autem reprehensio hanc fere et dici etiam potest quædam adoratio. objectionem continere videtur: nam cultus

vel adoratio, non tantum factis, sed etiam 6. Invocationem B. Virginis redarguit rex verbis divinitatem significantibus exhibetur; Jacob. Prima objectio contra modum intoergo cum illa verba divinitatem in Virgine candi B. Virginem. Contra invocationem significent, adorationem simpliciter seu la- autem ejusdem Virginis severius rex invehitriæ continent; ergo non ad honestam, et tur, nam et substantiam (ut sic dicam) et debitam observantiam, sed ad idololatriæ la- modum reprehendit. Negat enim imprimis, bem spectant. Hæc vero objectio nec funda- orandam esse Virginem a nobis, ejusque dogmentum habet, neque alicujus momenti est. matis egregium fundamentum mirabilemque Nego habere fundamentum, quia nunquam rationem, vel potius conjecturam indicat, diEcclesia Romana seu Catholica, in laudanda, cens : Ne illud quidem in animum induco, tam seu invocanda Beata Virgine, illis vocibus otiose in cælis eam degere, ut absurdis cujusliusa est, et ideo immerito illi tribuitur, si let inepti hominis orationibus pateat , seque quid fortasse hujusmodi in aliquo privato ejus rebus, ac negotiis immisceat. Et infra : In Doctore invenitur. Addo etiam, similes vo- cælis, in eterno Sanctarum animarum recep. ces rarissime inveniri in Patribus, vel Doc- taculo, in æterna est felicitate collocata, nuntoribus Theologis, qui apud nos sunt alicujus quam a tantis gaudiis ulla terrenarum rerum auctoritatis. Solum memini legisse me nomen cura, aut sollicitudine avocanda. Ex quibus Deæ, apud Gregorium Nazianzenum, in tra- verbis hæc ratio summatim colligi videtur : gædia de Christo patiente, in fine, ubi sic in- non potest B. Virgo, nostra curare, vel nosquit : Veneranda o Virgo casta felicissima, tris precibus attendere, nisi a sua felicitate quando Beata nunc Beatorum in polo, exuta avocetur; at hoc fieri non potest ; ergo neque quidquid fæcis humanæ sedes, æternitatis pal- illud a nobis faciendum aut tentandum est. lio ornata, ut Dea habita senecta'expers. Ex Deinde in modo interpellandi Virginem, tria hujusmodi autem, vel similibus verbis, dico potissimum taxat. Primo, quia illam oramus, frivolam capi reprehendendi vel objiciendi ut non solum precibus, sed etiam imperio occasionem, quia tam ex fide et sapientia cum Filio suo agat, et quod illi imperet ac scribentis, quam ex antecedentibus et se- dominetur. Secundo, quia perridicnle eam quentibus verbis constat, non esse usurpatam babemus, dum fingimus ipsam in terras ad ad significandam veram deitatem per essen- sacerdotum oscula et complexus descendere. tiam, sed quamdam excellentem participatio- Tertio, quod similiter credimus, propter nos nem ejus. Unde possemus regi respondere acri ac pertinaci altercatione cum dæmonibus verbis Christi Domini, Joannis decimo: Si il- contendere. Alii denique addunt, quod eam los dixit Deos, ad quos sermo Dei factus est, omnipotentem facimus, illi tribuendo quod etc. Cum ergo Scriptura justos, principes et cunctas hæreses sola interemerit in universo judices deos vocet propter quamdam partici- mundo, et eam postulando ut beatos nos fapationem, quid mirum quod Gregorius Na- ciat filium ostendendo, ac denique eam vozianzenus ad significandam inter omnes res cando spem nostram, quod est proprium Dei; crcatas singularem excellentiam, dignitatem et mediatricem seu advocatam, quod est proet propinquitatem (ut sic dicam) Virginis ad prium Christi. Deum, Deæ nomen usurpaverit. Eo vel maxi 7.* Verumtamen quod ad priorem partem me quod non simpliciter asseruit, illam esse attinet, Protestantes in ea secuti sunt consdeam, sed ut Deam habitam, nam particula tantinum Copronymum', de quo Suidas ita ut, diminuit, et solum participationem quam- memoriæ prodidit : Mortalium omnium impudam et imitationem dicit, sicut Christus Do- rissimus præcipere ausus est, ne quis Marie minus, Matth. 5, dixit : Estote perfecti, sicut intercessionem imploraret. Quem errorem staet Pater tester perfectus est; Joan. 16: Et tim universa Ecclesia detestata est, et auctosint unum sicut et nos unum sumus. Denique res, qui errorem referunt, satis ostendunt, addere possumus Nazianzenum , quasi licen- morem invocandi Virginem antiquissimum in tia poetica usum, et necessitate carminis Ecclesia fuisse. Sic enim, ait Theophanes, si compulsum, vocem illam præter consuetum quisquam, corruens vel dolens, solitam Chrismorem fideliter interposuisse, nullum timens tianorum vocem emitteret, dicens : Dei genipericulum, sicut revera nullum erat, quod le- trix, jura, ut inimicus imperatoris damnabagentes posset in aliquem errorem inducere. Et hæc nnnc sufficiunt pro iis, quæ de vene · Vide Baronium, tom. 9, anno Christi 767, ratione Virginis rex attingit,

n. 27.

« PredošláPokračovať »