Obrázky na stránke
PDF
ePub

Christi, sed illi impudenter tribuunt lapsus et stabilitatem suam, et per terram interpretans errores Scripturæ contrarios, qui nequeunt Ecclesiam, exponit : Non inclinabitur in seab hæresi excusari, et ideo Ecclesiam veram culum seculi, quia prædestinata est columna, fidem amisisse, ac subinde contra Christi pro- et firmamentum veritatis. Igitur quia a verimissionem e mundo periisse, in suæ hæresis tate declinare non potest in his, quæ firmiter excusationem, eadem impudentia nonnulli et tanquam a Deo revelata credit, ideo coobtendunt.

lumna est et firmamentum. 2. Ecclesiam nec per ignorantiam posse erra 3. Præterea veritatem hanc confirmat prore. —Quamobrem dicendum ulterius est, non missio Christi supra tractata : Ego rogabo Pasolum non posse Ecclesiam incidere in hære- trem, et alium Paracletum dabit tobis, spiritum sim, verum etiam nec posse errare, sive per veritatis, Joan. 14. Non enim sine causa ibi ignorantiam, sive quocumque alio modo, in peculiariter spiritum veritatis appellavit, sed aliquo dogmate in quo tanquam in veritate a ut illum distingueret ab spiritu erroris, per Deo revelata, et ab omnibus fidelibus cre- hoc satis significans se promittere Paracletum denda, universa Ecclesia conspirat, docet et ut Doctorem veritatis, ut ipsemet Christus deproponit. Nam hoc etiam in promissionibus clarasse videtur, Joan. 16, dicens : Cum auEcclesiae factis continetur, et ideo nullus Ca- tem venerit ille Spiritus veritatis , docebit ros tholicus potest de hoc vero dogmate dubitare. omnem veritatem. Ostendimus autem in supeQuod imprimis declaratur ex verbis Pauli, rioribus, promissionem illam Spiritus Sancti A ad Tim. 3: Ut scias quomodo oporteat te in factam esse Ecclesiæ, ut maneat cum illa in domo Dei conversari, quæ est Ecclesia Dei æternum, sicut Christus ipse dixit; ergo Ecvivi, columna, et firmamentum veritatis. Com- clesia semper habet Spiritum Sanctum tanparatur enim columnæ, tanquam quæ stabili- quam rectorem et doctorem, a quo in veritatate ac firmitate sua sinceram ac puram ve tis cognitione specialiter regitur et illuminaram veritatem conservat, fidelesqne omnes in tur; et hinc provenit ut circa veritatem eaveritate contra quoscumque ipsius oppresso- dem Ecclesia errare non possit ; et ideo dixit res obfirmat. Si autem ipsa posset errare, quo, Cyrillus, lib. 10 in Joan., c. ult. : Cum præquæso, pacto illa fides credentium et veritas dixerit Paracletum ad eos renturum, spiritum credendorum niteretur ? Quod autem hæc sit veritatis eum nominarit (ipse autem est verisententia et sensus Pauli, videtur adeo no- tas), ut intelligerent discipuli, non alienam a tum ex verbis, ut nulla fere expositione vel se rirtutem missurum. Et infra : Hic ergo repersuasione, sed imperturbati tantum animi ritatis Spiritus ad omnem ceritatem deducet, lectione indigeat. Unde omnes expositores, norit enim exacte veritatem, cujus spiritus est, tam antiqui quam recentiores, dici Ecclesiam et eam non ex parte, sed integre rerelarit. columnam veritatis propter immobilitatem Nam elsi ex parte in hac rita cognoscimus, ut quam in veritate habet, declarant. Firma- ait Paulus, non manca tamen, sed integra vementum autem, vel quia habet veritatem fir- rilas in hac parva cognitione nobis refulsit. matam prodigiis et virtutibus, quæ a nullo Quæ ultima verba sunt valde notanda, nam alio, præterquam ab ipso Deo, fieri possent, ex eis intelligitur necessitas hujus spiritus ut exposuit Ambrosius; vel quia ab illa fir- veritatis in Ecclesia, ut statim declarabo. Demantur in veritate omnes credentes, ut recte nique ob eamdem causam Tertullian., lib. de D. Thomas docet, et significavit Chrysosto- Præscriptionibus, c. 28, quasi irridens eos mus dicens : Columna est orbis Ecclesia, qua qui universali Ecclesiæ errorem circa fidem fidem continet, ad prædicationem quippe veri- tribuunt, ait: Illam non respexerit Spiritus tas Ecclesiæ columna et firmamentum est. Et Sanctus, ut eam in veritatem deduceret, ad hoc clarius Theodoret. : Ecclesiam (inquit) appel- missus a Christo, ad hoc postulatus de Patre, larit cætum credentium, qucs dicit columnam ut esset Doctor ceritatis, neglexerit officium et firmamentum veritatis, quia supra petram Dei villicus, Christi vicarius (id est vicem ejus fundati stabiles et immobiles permanent, et gerens, et in docendi munere absentiam ejus rebus ipsis prædicant dogmatum veritatem. Et supplens), sinens ecclesias aliter interim intelHieronymus etiam ibidem addit, Ecclesiam ligere, aliter credere, quam ipse per Apostolos dici columnam, in qua nunc sola veritas stat prædicabat? quasi dicat hæc esse incredibilia, firmata, que sola sustinet ordificium. Denique et a Christi promissione, et ab Spiritus Sancti Augustinus, concion. I in Psalm. 110, trac- providentia bonitateque aliena. taas illa verba : Qui fundas/i terram super 4. Ratione eadem teritas confirmatur.-- Pra

cluditur edasio.- Denique præter Christi pro- propria opinione credat. Sed hæc responsio missionem et Scripturæ testimonia adeo ex- imprimis revolvitur in priorem errorem, quod pressa, possumus hanc veritatem persuadere vera Christi Ecclesia possit perire; nam in eo rativae deducta ex principiis fidei. Quia si statu constituta non haberet veram et superuniversalis Ecclesia posset quocumque modo naturalem fidem ; ergo non esset vera Eccleerrare in dogmatibus fidei, in nullo illorum sia. Et ita quoad hanc partem hæc responsio posset esse columna et firmamentum verita- sufficienter impugnatur ex dictis cap. præcetis, imo neque aliquid credere tanquam om- dente, et fundamento et testimoniis quibus nino certum, cui falsum subesse non posset, illud confirmatum est. Deinde si universalis quia semper posset dubitare, et formidare, Ecclesia ad eum statum pervenire potuisset, an per ignorantiam deciperetur. Respondebit in quo nihil ex divina fide, sed tantum ex fortasse aliquis, posse Ecclesiam, et debere humana opinione crederet, ubi tunc invenifirmiter credere ea quæ in Scriptura conti- retur fides in terra ? Profecto nullibi, quia si nentur, etiamsi in aliis errare posset. Sed alicubi est vera fides, ab Ecclesia Catholica hoc non evacuat difficultatem. Tum quia de manavit; ergo si in ipsa Ecclesia illa fides ipsismet Scripturæ libris dubitare posset, an certa et supernaturalis non est, multo minus per ignorantiam erret, credendo aliquem li- extra illam esse potest. Quapropter qui sic brum esse canonicum, qui non est, quia non respondent, et ita de Ecclesia sentiunt, dum est major auctoritas Ecclesiæ in uno appro- illam infidelem faciunt, se ipsos fide carere bando, quam in alio. Tum etiam quia si in ostendunt; unde enim illam habebunt, si per aliquo dogmate errare posset, etiam posset Ecclesiam illam non habent, cum Deus jam errare in intelligentia Scripturarum; ergo non per seipsum, sed per Ecclesiam homines semper posset dubitare an verum sensum doceat, ut aperte sumitur ex Paulo, ad Rom. Spiritus Sancti assequatur, ac subinde nihil 10? Tandem qui sic respondent, ideo errant, posset ex Seripluris certo credere. Tum præ- quia in Ecclesia non distinguunt humanam terea quia Ecclesia non solum debet esse auctoritatem ab auctoritate Spiritus Sancti, certa de rebus quæ in Scriptura continentur, qui eam regit, vel per eam loquitur, quoties sed etiam de aliis dogmatibus non scriptis, dogmata fidei generaliter credit aut docet, ut antiquissimi Patres semper docuerunt, ex juxta promissionem Christi nuper ostensam, quibus paucos statim indicabo; nam hoc tan- et juxta mentem Apostolorum tradentium tum obiter in præsenti attingimus. Igitur ut dogma fidei per illa verba : Visum est Spiridogmata , quæ universalis Ecclesia credit, tui Sancto et nobis, Act. 15. certa sint, necessarium est ut in nullo eorum 6. Atque ita senserunt de auctoritate Ecclesiæ errare possit. Unde recte dixit Nazianz., orat. antiquissimi Patres. Irenæus, libro 3 Contra 37, circa fin. : Unum uni cohæret, et ex eis Hær., 3: Non oportet, ait, adhuc apud alios quædam tere aurea et salutaris fit catena; et quærere veritatem, quam facile est ab Ecclesia ideo si vel unum auferatur, aut reddatur in- sumere, cum Apostoli, quasi in depositorium certum, tota catena disrumpetur, et inutilis dites, plenissime in eam contulerint omnia que fiet, sicut etiam dixit Ambrosius ad c. 9 Lu- sunt veritatis, ut omnis quicumque relit, sucæ, lib. 6, in fine : Unum horum si retraxeris, mat ex ea potum ritæ, hæc est enim rite inTetrazisti salutem tuam, nam etiam hæretici troitus, omnes autem reliqui fures sunt et lahabere sibi Christum videntur , nemo enim trones, propter quod oportet devitare quidem Christi nomen negat , sed negat Christum , illos. Ambrosius, lib. 3, ep. 25 ad Verselenqui non omnia, quæ Christi sunt, confitetur. ses : Nemo inquit) stat, nisi qui fide stat, nisi Ita ergo totam fidem Ecclesiæ destruit, qui qui fixus slal sui cordis sententiæ. Alii quoin quocumque dogmate illi errorem impo- que legimus : Tu autem hic sta mecum ; utrumnit.

que ad Moysem a Domino dictum est : Ubi tu 5. Responsio hæreticorum. -- Rejicitur res- stas, terra sancta est ; et: Hic sta mecum, hoc pensio, et superior conclusio Patrum auctoritate est, mecum stas, si stes in Ecclesia, ipse enim stabilitur. - Fortasse tamen adversarii hæc locus est sanctus, ipsa terra fæcunda sanctitaomnia facile concedent, nec iņconveniens re- te, et optima virtutum messibus. Sta ergo in putabunt admittere, posse Ecclesiam errando, Ecclesia, sta ubi tibi apparui, ibi ego tecum et falsa dogmata tanquam veritates fidei tra sum. Ubi est Ecclesia, ibi firma statio tuæ dendo, ad eum statum pervenire, in quo nihil mentis est, ibi fundamentum animi tui. Et idem ex fide divina, et omnino ccrta, sed omnia ex Ambros., lib. 3 de Fide, c. 7, dicens : Serve

mus præcepta majorum ; nec hæreditaria si- Ecclesiæ sole siccaré ; verum , quia jam mulgnacula ausi rudi temeritate riolemus. tum sermocinati sumus, lrevem tibi apertam

7. Et Augustinus, de Utilit. credendi, c. 8, que animi mei sententiam proferam, in illa esloquens de homine desiderante, et laborante se Ecclesia permanendum, quæ ab Apostolis pro veritate invenienda : Si vis (inquit) finem fundata usque ad diem hunc durat. Multaque hujusmodi laboribus imponere, sequere diam similia in antiquis Patribus reperiuntur, quæ catholicæ disciplinæ, quæ ab ipso Christo per brevitati studens missa facio; idque lubenApostolos ad nos usque manavit, et ab hinc ad tius, quod qui hos Patres non audierit, etiamposteros manatura est. Arbitrabatur enim Au- si plures referantur, non credet, sed vana gustinus, nunquam defuturam illam fidem, semper subterfugia excogitabit. neque aliter quam per traditionem et successionem in Ecclesia Catholica ad posteros fuis

CAPUT V. se perventuram. Unde in cap. 17, cum dixisset, magnum esse adjutorium fidei, communi populorum consensu creditæ et prædicatæ,

ROMANAM ECCLESIAM EAMDEM FIDEI STABILITAsubjungit : Hoc factum est divina proridentia

TEM HABERE OSTENDITUR QUAM CATHOLICA, ET per Prophetarum vaticinia, per humanitatem,

SECTARIORUM EVASIONI OCCURRITUR. doctrinamque Christi, per Apostolorum ilinera, per martyrum contumelias, cruces, san 1. Sectariorum inter Romanam et Catholiguinem, mortes, per Sanctorum prædicabilem cam Ecclesiam distinctio.

cam Ecclesiam distinctio. - Quæ in superiori vitam, atque in his universis digna rebus tan- capite ex divinis Scripturis, ad ostendendam tis atque virtutibus pro temporum opportuni- Ecclesiæ Catholicæ in vera fide conservanda, tate miracula. Cum igitur tantum auxilium ac perpetuo retinenda, immobilitatem et sinDei, tantumque fructum, profectumque ridca- gularem Dei protectionem , adducta sunt, mus, dubitabimus nos ejus Ecclesiae condere adeo sunt clara et aperta, ut neque ipsius gremio, cum usque ad con sessionem generis Ecclesiæ hostes in universum audeant contra humani ab Apostolica Sede per successiones Ecclesiam Catholicam aperto marte pugnare. Episcoporum , frustra hæreticis circumlatran- Distinguunt igitur inter Ecclesiam Catholicam tibus, et partim plebis ipsius judicio, partim et Romanam, et de Catholica non audent Conciliorum gravitate, partim etiam miraculo- aperte dicere defecisse, aut veram fidem amirum majestate damnatis, culmen auctoritatis sisse, quod tamen de Ecclesia Romana auobtinuit ? Cui nolle primas dare , vel summie dacter affirmare non verentur. Et ita videnprofecto impietatis est, vel præcipitis arro tur sibi eludere omnia Scripturæ testimonia, gantiæ. Nam si nulla certa ad sapientiam, et Christi promissiones, quia illæ factæ sunt salutemque animis ria est, nisi cum eos ratio- Ecclesiæ Catholicæ, non Romanæ. Et ut alios ni priecolit fides, quid est aliud ingratum esse omittam Protestantes, non videtur ab hac opi auxilioque divino, quam tanto labore pre- sententia seu distinctione alienus rex Jaco. dictæ auctoritati relle resistere. Hactenus Au- bus. Quamvis enim in suo libro eam expresse gustinus, quibus tam luculenter et sapien- non proponat, ex dictis tamen ejus non obter discursum factum stabilivit, ut nihil eis scure colligitur; prius enim se profitetur fidei addi posse videatur. Et propterea idem Au- catholicæ defensorem, quam fidem dicit esse gustinus tantum defert auctoritati Ecclesiæ, veteris ac primitivæ Ecclesiæ : in quo indicat ut in lib. contra epistolam Fundamenti, cap. Ecclesiam Catholicam et primitivam non pe5, sic affirmare non dubitarit : Ego Evangelio riisse, sed durare, nam ubi fides catholica non crederem, nisi me Ecclesiae Catholicæ mo est, non potest etiam non esse Catholica Ecderet auctoritas.

clesia. Postea vero in præfatione, pag. 40, 8. Denique Hieronymus contra Luciferian., fateri non timuit, se neque esse, neque uncirca medium : Quale est (inquit) ut leges Ec- quam fuisse in nostra Ecclesia, id est, in Roclesime ad hæresim transferas ? Et infra : Si mana; et in pag. 47, plane damnat fidei arEcclesiam per totum orbem diffusam non habet ticulos, quos Romance (inquit) Ecclesiæ offiChristus, aut si in Sardinia tantum habet, cina excudit, ante quingentesimum Christi annimium pauper factus est. Ac tandem post- num inauditos ; et pag. 48, hæc habet verba : quam multa de Ecclesia protulerat, sub finem Schismaticum me dicant licet , et a Romana sic subjecit : Poteram diem istiusmodi eloquii Ecclesia defecisse, certe hæreticus esse nullo ducere, et omnes propositionu 'n rioulos uno modo possum. Distinguit ergo defectionem a

Romana Ecclesia a defectione a fide catholi- coactus est fidem Romanam abnegare, ejusca, seu ab Ecclesia Catholica, perinde enim que defectionem sibi suisque persuadere. est. Pagin. item 54, post hæc et multa simi 4. Distinctio Romanæ Ecclesiæ in universalia, subjungit: Nondum Romane religionis lem et particularem.-Quapropter ut impugnaarcem attigimus, id est, caput Ecclesie, Pe- tionem hujus erroris ab hoc fundamento intrique primatum, nam qui hunc articulum ne- choemus, in Episcopo Romano duo munera, gat, ez Bellarmini sententia catholicam fidem seu duplex pastoralis cura distinguenda est : negat. His ergo et similibus verbis satis insi- una particularis, et propria Diocesis Romanuavit rex Jacobus, Romanæ Ecclesiæ fi- næ, cujus Pontifex est immediatus Episcopus; dem, durante et perseverante fide catholica alia universalis cura totius Ecclesiæ Christi, defecisse.

cujus est universalis Pastor , et supremus 2. Hæc distinctio ab antiquioribus hæreticis Episcopus omnium particularium Ecclesiafuit indenta.-Neque est novus hic error, nam rum, licet non sit immediatus singularum Wiclephus, in suo a. 37, damnato in Concilio Episcopus. Et quidem de priori potestate et Constant., sess. 8, dixit, Romanam Ecclesiam munere nulla est inter nos et Protestantes esse synagogam Satanæ, quod non invenio controversia. Posteriorem autem potestatem dictum ab ipso de Ecclesia Catholica, neque universalem, et supremam jurisdictionem fortasse id diceret, ne seipsum, aut in syna- eliam. universalem in universam Ecclesiam goga Satanæ, aut extra Ecclesiam Catholi- negant adversarii ; nos vero nunc illam supcam constituere videretur, quod quidem pe- ponimus, et articulum ejus ad catholicam firiculum omnibus hæreticis commune est. Et dem pertinere constanter asserimus, illius antea in eodem errore Pauperes de Lugduno, tamen probationem in librum tertium reseralias Waldenses, versati sunt, qui neminem vamus, ne propositum ordinem pervertere, in fide Ecclesiæ Romanæ, quæ tempore Syl- et rem, de qua nunc tractamus, confundere vestri defecit, salvari posse affirmarunt, ut cogamur. Hæc autem duo munera licet posrefert Anton., 4 p. Theolog., tit. 11, cap. 7, sent, sicut in se sunt distincta , ita etiam in $2; et Æne:1s Silvius, de Origine Bohemo- personis sejungi, sicut in aliis episcopatibus rum, cap. 3. Omnes vero hi vel in privatis separantur, nihilominus ex quo in Petro conopinionibus, et propriis fundantur erroribus, juncta fuerunt, nunquam separata inventa quos cum contrarios esse Romanæ fidei ne- sunt, et ex divina ordinatione fortasse nungare non possint, Romanam fidem veram non quam separabuntur : quod nunc non agimus, esse, ac subinde Romanam Ecclesiam a ca- quia ad præsens institutum non refert, in tholica defecisse tandem effutire coguntur.

libro tamen tertio obiter saltem attingemus. 3. Fundamenta erroris.-Vel certe moti sunt Hactenus ergo Romanus Episcopus idem fuit quia nihil excellens et universale de Romana semper Catholicæ Ecclesiæ Episcopus , ut ab Ecclesia credunt, sed illam tantum conside- antiquis Patribus sæpe nominatur. rant ut particularem Ecclesiam, seu diæce 5. Ex quo intelligimus, nomine Romanæ sim, ac Episcopum ejus tanquam unum ex Ecclesiæ duo posse significari. Primo, particucæteris, nullam extra illam diocesim haben- larem illam Ecclesiam, quæ intra terminos tem potestatem. Ex quo principio intulerunt, suæ dioecesis concluditur, et suum habet prosicut aliæ Ecclesiæ particulares, et earum prium Episcopum tantum particularem , si pastores, etiamsi Primates sint vel Patriar- præcise spectetur, ut immediatam jurisdicchæ, in rebus fidei labi potuerunt, et reipsa tionem in illam exercet. Et de Ecclesia Rosæpius defecerunt, ita etiam in Ecclesia Ro- mana sic sumpta non loquimur, quia constat mana accidere potuisse, et revera evenisse. illam non esse Ecclesiam Catholicam, sed Et ita hi duo errores maxime conjuncti sunt, membrum ejus. Ideoque de illa sic spectata ut Wiclephus supra illos conjunxit, dicens: dicere non possumus habere Christi promisEcclesia Romana est synagoga Satanæ, nec sionem nunquam deficiendi a catholica fide, Papa est immediatus et proximus Vicarius quia nullibi talis promissio invenitur, neque Christi. Et ob eamdem causam videtur di- in promissionibus factis universali Ecclesiæ visse rex Angliæ, arcem fidei Romanæ esse necessario includitur , quia posset universalis articulum de primatu Petri, quia nos credi- Ecclesia permanere in vera fide, cum obemus in illo fundari, eo modo quo Christus dientia et unione ad Summum Pontificem, ut promisit fundare suam Ecclesiam supra Pe- Pontifex et universalis Pastor est, etiamsi tram, et ideo rex ipse, negando primatum, particularis illa Ecclesia a fide deficeret , et

suum Episcopum a se per violentiam abjice- que sufficienter Hieronymus et Augustinus ret, quod dicimus explicandæ rei gratia, usque ad sua tempora ; ille in Epistola ad Daquamvis nunquam Deum id esse permissu masum de nomine hypostasis, hic vero in lirum pie credamus.

bro contra epistolam Fundamenti, cap. 4, ubi 6. Alio ergo modo illa Ecclesia, quæ veram inter quatuor, quæ in gremio Ecclesia: CaChristi fidem retinet, solet dici Ecclesia Ro- tholicæ ipsum justissime tenebant , hoc numana, quia Episcopo Romano paret , licet merat : Ab ipsa sede Petri Apostoli, cui pasnon uniatur illi ut privato Episcopo, sed ut cendas oves suas post resurrectionem suam Douniversali Pontifici, et sic etiam dicitur Ro. minus commendavit, usque ad præsentem epismana fides, vel Romana religio, quæ a Pon- copatum successio sacerdotum. Ubi aperte suptifice Romano, ut Christi Vicario conservata, ponit illam fuisse tunc Catholicam Ecclesiam, confirmata, definita, seu approbata est. At- quæ cum sede Petri erat conjuncta, et oves, que hoc etiam modo particularis Ecclesia Ro- quæ Petro fuerant commendatze, continebat; mana, ut conjuncta suo Episcopo non solum ac subinde fidem catholicam in ea sede usut particulari Rectori, sed etiam ut universali que ad illud tempus permansisse, quod in Doctori totius Ecclesiæ , comparatur Catholi- puncto sequenti pluribus testimoniis et ratiocæ in privilegio non errandi nec deficiendi a nibus a fortiori confirmabitur. fide, quamdiu in illa unione cum suo capite 8. Expenditur in nostram rem locus Luce permanserit; nam hoc etiam habet quælibet 22.-Superest ergo ut alteram partem in proalia particularis ecclesia sub eadem ratione positione assumptam comprobemus,

nimiet unione spectata. Et sequitur ex generali l'um, hanc fidem non posse deficere in Petro, principio, Petrum, videlicet, et Petri fidem non solum quoad personam, sed etiam quoad esse immobile ecclesiæ fundamentum, in quo sedem, et consequenter non tantum pro

aliquamdiu Ecclesia, licet particularis, fundata quo definito tempore, sed simpliciter quamfuerit, nunquam a vera fide aberrat. Semper diu Ecclesia Christi duraverit. Probatur autamen inter universalem Ecclesiam et parti- tem præcipue ex verbis Christi, Lucæ 22 : culares hoc discrimen considerari potest, Simon, ecce Satanas expetivit tos, ut cribraquod quælibet particularis potest ab hac pe- ret sicut triticum, ego autem rogari pro te, ut tra disjungi et cadere : universalis autem non non deficiat fides tua, et tu aliquando converpotest, quia de sola illa scriptum est : Portæ sus confirma fratres tuos. Nam recte dixit inseri non prævalebunt adversus eam. Tertullian., lib. de Fuga in persecut., c. 22,

7. Sic igitur declarata et intellecta vocum rogasse ibi Christum, ne tantum diabolo persignificatione, dicimus fidem Ecclesiæ Roma- mitteretur, ut fides Petri periclitaretur. Quam næ esse catholicam fidem, neque Romanam orationem fuisse efficacem , et obtinuisse Ecclesiam ab ea defecisse, nec deficere po- quod petebat, satis persuadet ipsius Christi tuisse, propter Petri cathedram in ea præsi- excellentia ; exauditus enim est pro sua revedentem. Assertionem hanc 'ut certam et ne rentia in his quæ absolute postulabat, ut in cessariam in fide Catholica proponimus, et præsenti declaravit per illa verba : Ego roeam ex divina Scriptura in hunc modum col- gadi pro te, magisque declarat, vel potius ligimus. Fides Petri catholica fuit, et deficere supponit impetrationem, et infallibilem effecnon potest; sed fides Ecclesiæ Romanæ est tum in illis ultimis verbis : Et tu aliquando fides Petri; ergo fides Ecelesiæ Romanæ est conoersus confirma fratres tuos ; et ideo bene fides catholica, a qua nunquam illa sedes po- interrogat Leo Papa IX: Erit quisquam tantæ test deficere. Argumentatio legitima est; sin- dementiæ, qui orationem illius, cujus velle est gulæ vero propositiones in ea assumptæ per posse, audeat in aliquo vacuam putare? Igitur partes probandæ sunt. Prima ergo pars per nulla fere in hac parte est controversia aut se nota est, scilicet, fidem Petri fuisse catho- difficultas. Esse autem potest in alio puncto, licam : nam si intelligatur de persona Petri, an, scilicet, illa oratio facta sit tantum pro neque ab hæreticis revocatur in dubium; persona Petri, et ideo cum illo finitus fuerit nam fides Petri est, quæ universo orbi a prin- ejus effectus, vel potius facta sit pro sede cipio prædicata fuit; et illa maxime est Apos- Petri in persona ejus, et ideo tamdiu duret, tolica et primitiva. Si vero intelligatur etiam quandiu sedes durat; probandum ergo node sede Petri, vel ipsi Protestantes confiten- bis relinquitur hoc posteriori modo esse intur per plures annos durasse eamdem catho- telligendam. licam tidem in eadem sede Petri, testantur 9. Quod imprimis probamus auctoritate mul

« PredošláPokračovať »