Obrázky na stránke
PDF
ePub

et Lucæ 24, benedixit panem, per cujus frac- ecclesia digne orent, et Deum laudent; et hæ tionem voluit a discipulis cognosci. Quid ergo petitiones in aliis orationibus iterantur, et est cur Ecclesia non possit vel res aliquas specialiter, ut quicumque ad sonitum ejus consanctificare benedicendo illas , vel in hoc venerint, ab omnibus inimici tentationibus liChristum imitari ? aut ubi hoc Christus prohi- berentur in corpore, et a pravis cogitationibus buit ? vel quæ moralis seu naturalis ratio co- mundentur in mente, semperque fidei catholi gitari potest, cui hoc repugnet ? Ecclesia enim documenta sectentur, atque tuæ consolatioin hujusmodi benedictionibus potissime uti- nis gratiam recipere mereantur , Salvator tur signo crucis et oratione: ex quibus oratio mundi, etc. Quæ omnes petitiones piissimæ a Christo Domino maxime commendata est; sunt, et magnam fidem ostendunt. Et ex eis signum vero crucis magnam sanctificandi licet colligere, licet prima ratio seu occasio vim ab ipsius morte accepit; quamdam enim inveniendi hæc signa , fuerit moralis necessivirtualem invocationem, et propter Christi tas convocandi christianum populum, postea mortem deprecationem continet ; ergo utro vero Ecclesiam fideli cogitatione et sapienti que titulo benedictiones Ecclesiæ religiosæ institutione illa ordinasse ad spirituales etsunt, et Deo gratæ.

fectus, et assumpsisse illa (ut sic dicam) tan6. Atque hoc etiam confirmant antique quam instrumenta, per quæ fidelium fidem benedictiones aquæ lustralis, panis, olei, ce- excitaret, qua interveniente, ejusmodi benerei paschalis, et aliæ similes, de quibus non ficia per Christum a Deo impetrarent. Quoest hic dicendi locus. Certum autem est non circa, licet ipsa signorum instrumenta proesse novas, sed in primitiva Ecclesia usitatas, pter corporalem (ut ita loquar) effectum ut facile posset ex Patribus ostendi, sed id fiant, scilicet, propter fidelium convocatiotanquam ab hoc loco alienum omitto, et lo- nem, benedicuntur autem propter spirituacum hunc præclaro testimonio Gregorii Na- les effectus arcendi dæmones, et omnia inzianzeni concludo. Nam oratione prima con- commoda , tam spiritualia quam corporalia, tra Julianum“, hujusmodi ritus et sanctiones quæ per eorum insidias nobis proveniunt, el Ecclesiæ (ita enim illas appellat) sic laudat, excitandi fideles ad fidei et devotionis auut dicat, aptissime illi cangruere, talesque es- gmentum. se, ut nullus eorum, qui vestigiis nostris in 8. Sed urgent Protestantes hoc esse genus sistere cupiunt, amulari possit, quandoquidem quoddam superstitionis, quia vanum est sine non magis humanis ingeniis atque inventio- præcepto aut auctoritate divina spiritualem nibus, quam di divina temporisque firmitate fructum intendere per materialem sonum rigorem adeptæ sunt. Addereque possumus, campanarum, ex vi solius humanæ benedichunc ritum campanarum etiam miraculis tionis. Respondemus autem facile, præceptum fuisse interdum a Deo confirmatum, ut videri divinum non esse necessarium, nam satis est potest in Sigeberto, in Chron. anno 1081 ; et actum de se malum non esse, neque a Deo in Baronio, t. 8, anno 616, n. 14; et in Du- specialiter prohibitum. Deinde dicimus aucrando, lib. 1 de Ritibus eccl., c. 22.

toritatem Dei non deesse, saltem in radice et 7. Si vero peculiarem ritum benedicendi origine, quia ipse dedit auctoritatem Pastoricampanas spectemus, nihil habet præter ora- bus Ecelesiæ ad regendam Ecclesiam, et distiones quasdam, quibus peculiaria Dei benefi- ponenda ea quæ ad accidentarios ritus Ecclecia per campanæ sonum pro fidelibus postu- siæ pertinent. Et in iis quæ pro universali lantur, in quibus nihil est quod valde pium Ecclesia approbati sunt, non deest etiam aucet religiosum non sit. Prius enim præmissis toritas Spiritus Sancti Ecclesiam docentis ac quibusdam Psalmis, et communi ritu benedi- gubernantis. Denique fiducia, qua similes becendi aquam, hæc oratio interponitur : As- nedictiones fiunt, est fundata in fide Christi et sistat super eam virtus Spiritus Sancti , ut promissionum ejus, et ita longe abest ab omcum hoc vasculum ad invitandos ecclesiæ filios ni superstitione. Quia ille spiritualis effectus præparatum, in ea fuerit tinnitum, ubicumque non expectatur nisi a Deo per orationes Ecpostmodum sonuerit ejus tinnitus , procul re- clesire, quæ in illa benedictione funduntur; cedat virtus insidiantium, etc. Et postea pe- et licet quoad nos transire videantur, et in re titur ut in Christianis, audientibus tale si- benedicta virtutem non relinquant, semper gnum, crescat devotionis augmentum, et in manent in divina cognitione. Ideoque licet

non semper infallibiliter obtineant effectus I Versus finem, $ Neque enim, n. 96. postulatos , sæpe nihilominus impetrant ,

quando aliæ opportunæ conditiones concur- aliqua esse pia, et prudenter ac legitima porunt, quia generaliter hoc promissum est testate inducta; talis autem est usus et ritus justæ orationi, qualis maxime censenda est de quo tractamus, et ideo quocumque temilla, quæ nomine totius Ecclesiæ funditur. pore inceperit, irreprehensibilis est.

9. Objectio hæreticorum dissolvitur. Instabunt vero adversarii, quia in hac benedictione interveniunt non solum deprecationes, SUMMA ET CONCLUSIO TOTIUS LIBRI, CUM APOSTROsed etiam actiones quædam quæ nullum pus

PHE AD ANGLIÆ REGEM. sunt habere effectum, et ideo vanæ ac superstitiosæ videntur. Et præcipue calumniantur 11. De nostræ fidei mysteriis quæ rex JaProtestantes lotionem campanarum ; undique cobus in sua Præfatione attigit, ea strictim enim intus et extra cum aqua benedicta la- tractavimus, quæ homini ad prudenter crevari jubentur. Et ideo fortasse rex non sub dendum parato sufficere, non credituro autem nomine benedictionis, sed nomine baptizatio- nimis multa videri possunt. Quamvis enim nis hunc ritum appellat; vel forte quia Calvino divina hæc et sacrosancta mysteria, ea præseromnis usus aquæ benedictæ profanatio quæ- tim quæ ad divinam Eucharistiam, ac B. Virgidam baptismi visus est. Sed hoc vanum om nis aliorumque Sanctorum cultum invocationino est, cum in tali usu, nec intentio nec nemque pertinent, adeo fines humanæ ratioforma baptismi intercedat. De nomine autem nis et naturæ terminos excedant, ut ad eorum curandum non est, tum quia Eeclesia neque intelligentiam nihil, quod ab homine dicatur, in ritu benedicendi campanas, neque in ali- satis valeat existimari, ad puram nihilominus quo decreto, verbo baptizandi, sed verbo be- et sinceram fidem adversus scripta regis Annedicendi campanas usa est. Tum quia nihil gliæ persuadendam, nostræ fidei antiquitahabet reprehensione dignum, et non est no tem, et in ea SS. Patrum consensionem osFum, sed satis antiquum, ut ex his, quæ Du- tendere satis superque esse judicavimus. Idrand. refert, lib. 5 de Ritib., c. 22, n. 6, in- eoque et id solum demonstrare promisimus, telligi potest.

et promissum, qua potuimus diligentia, cer10. Instantįa.- Rejecta ergo voce, de hu- titudine, et claritate, implevimus. jasmodi actionibus fatemur, non fieri propter 12. Superest, serenissime rex, ut sicut nos, aliquem effectum quem proprie efficere aut quod promisimus, summa fidelitate exhibuiimpetrare possint, et nihilominus negamus mus, ita etiam a le, quod et ipse promisisti, vane aut superstitiose fieri, quia propter ali- qua debemus humilitate exigamus. Hæc enim quam convenientem significationem fiunt, ad tua sunt verba in Præfatione ad christianos memoriam vel affectum fidelium excitandum. principes : Ego vero id ingenue spondeo , quoQuæ ratio valde consentanea est humanæ ties religionis illius quam profiteor, ullum caconditioni ; et ideo Deus ipse tam in sacra- put ostendatur non antiquum, Catholicum et mentis antiquis quam in novis illam observa- A postolicum, sed novitiuin esse (in rebus scilivit, quem suo modo, et pro suo captu in in- cet spectantibus ad fidem), me statim ab eo disstituendis suis rebus et cæremoniis Ecclesia cessurum. Et inferius: Sic (inquit) hunc locum imitatur. Et ita per illam lotionem campanæ concludam : me nunquam ullum fidei dogma, significatur imprimis quædam illius dedicatio quod quidem ad salutem est necessarium, amad usum sacrum, et ab aliis signis profanis plecti recusaturum, quod tota Catholica Eccleseparatio. Item significatur quanta puritate sia jam inde ab Apostolorum temporibus sine et decentia interna et externa, quantaque fi- intermissione, multis post sæculis constanter dei integritate accedere ad ecclesiam debeant docuerit et crediderit. Cum igitur non unum illi, qui ad sonitum talium signorum ad ec- tantum, sed plura fidei gravissima dogmata, clesiam convocantur. Circa hujus autem ritus nimirum, de veritate corporis et sanguinis antiquitatem non immoror; nam, licet qui- Domini in Eucharistia, de ejusdemque cultu, dam Joanni XIII Pontifici illum tribuant, alii debito usu, sacraque oblatione, de Sanctorum vero antiquiorem esse existiment, res tamen cum Christo regnantium, et præcipue ss. incerta est, parumque refert ad doctrinæ ve- Virginis invocatione, de fidelium animarum, ritatem. Nam in his rebus quæ ex institutione purgatione indigentium, pænis atque suffrahumana pendent, et mutatio et novitas esse giis, aliaque similia quæ Romana Ecclesia potest, ut supra dixi. Non enim omnis novitas, sed profana, detestanda est; potest autem · Vide Bernard., ser. 67 in Cantic.

docet ac credit, antiquissima in Ecclesia Catho- relle credere. An de tuis viribus et potestate lica fuisse, manifeste ostenderimus, cumque contra fidei hostes diffidis ? at si voluntatis regem Angliæ illa negare, et contraria ut ve- promptitudo non desit, non est cur impotenra et catholica profiteri, manifestum sit, ne tiam verearis ; nam quod prudentia persuagare profecto non potest conditionem ab ipso det, quodque fides docet ac religio jubet, postulatam, a nobis, et ante nos ab aliis Ca- idem nullo profecto negotio exequi potest tholicis, esse impletam, ac subinde ipsum sua regia potentia; præsertim quia si animus tibi sponsione teneri, cujus proinde exhibitionem non defuerit, Deus certe non deerit, cujus multis titulis postulamus.

donum est ipsa fides fideique defensio. An 13. Primum, quod promissio sit regia, scandalum perversorum hominum times ? quain decet esse constantissimam. Deinde Audi Augustinum : Si de veritate scandalum quod, supposito rerum Anglicanarum statu, sumitur, utilius nasci scandalum permittitur, fuerit prudentiæ ac religioui valde consenta- quam rerilas relinquatur. Cæci ergo sunt, et nea. Ad hæc, rex serenissime, quia nisi veri- duces cæcorum, contemne illos; tui sunt, abtati manifestatæ acquiescas, summum tibi scinde eos; facile fiet, quod pro Deo, et re tua periculum salutis immineat; nam ignorasse et sua fit Vel tandem humanum aliquid paveritatem, humanum, sed nolle agnoscere de- teris, et ne, si Romano subjiciaris Pontifici, claratam, vel oppugnare agnitam, periculo- aliquid auctoritati tuæ derogetur, times? Sesissimum est, cum ex lance fidei libretur curus esto, non tua quærit Romanus Pontiæternitas. Demum, quod nulla honesta ratio- fex, sed te; nam fidei obedientia regnum non ne, nullove prætextu, verborum tuorum vin- minuit, sed temporale potius auget, et pandit cula subterfugere valeas. An clariorem lucem æternum, cujus claves Romano Pontifici commajusve testimonium requiris ? audi Chrysos- missæ sunt, et ideo de tua est salute sollicitomum dicentem : Sicut semper discere, si- tus. Quod ut persuasum tibi habeas, quod gnum est nunquam posse proficere, sic testimo- tuum quodque ipsius sit jus et potestas, senium semper quærere, signum est nunquam quens liber ostendet,

FINIS LIBRI SEGUNDI.

[ocr errors][merged small]

DE SUMMI PONTIFICIS SUPRA TEMPORALES REGES EXCELLENTIA

ET POTESTATE.

Cap. I. Utrum principatus politicus le- Cap. XI. Objectionibus contra doctrigitimus et a Deo sit.

nam superioris capitis satisfit. Cap. II. Utrum principalus politicus CAP. XII. Au primatus Petri perpetuo

immediate a Deo sit, seu ex divina et per successionem in Ecclesia perinstitutione.

severet. Cap. III. Fundamentis et objectionibus Cap. XIII. Romanum Episcopum verum

regis Angliæ contra doctrinam supe Petri successorem esse, et in eo Petri rioris capitis satisfit.

potestatem perseverare, ex divina CAP. IV. Utrum inter Christianos sit Scriptura credendum esse ostendi

legitima potestas civilis, cui Christiani tur. parere teneantur.

Cap. XIV. Romanum Pontificem sucCap. V. Utrum reges christiani in civi.. cessorem esse Petri testimoniis Sanlibus seu temporalibus supremam

ctorum Patrum ostenditur. potestatem habeant, et quo jure. CAP. XV. Pontificem Romanum in diCAP. VI. Utrum sit in Ecclesia Christi gnitate, et potestate, ac primatu Ec

spiritualis potestas jurisdictionis ex clesiæ, successorem esse Petri, eoternæ et quasi politicæ a temporali rumdem Pontificum auctoritate comdistincta.

probatur. Cap. VII. Potestatem regendi Eccle- Cap. XVI. Occurritur Protestantibus,

siam in rebus spiritualibus, seu eccle . argumentum ex Pontificum traditione siasticis rebus, in temporalibus regi sumptum eludentibus, et auctoritate bus seu principibus non existere ,

Conciliorum confirmatur. auctoritate probatur.

CAP. XVII. Eadem traditio Patrum CAP. VIII. Eadem veritas rationibus auctoritate confirmatur. confirmatur.

Cap. XVIII. Duabus objectionibus conCap. IX. Solvuntur aliquæ objectiones tra primatum Pontificis ex Scriptura contra veritatem in superioribus ca

et Conciliis desumptis satisfit. pitibus probatam.

Cap. XIX. Explicantur quædam loca CAP. X. Utrum Christus Dominus su Gregorii, quæ rex objicit, et veri

premam Ecclesiæ spiritualem potes tituli Romani Episcopi defenduntur. tatem Petro contulerit.

Car. XX. Aliis objectionibus ex factis

[graphic]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
« PredošláPokračovať »