Obrázky na stránke
PDF
ePub
[ocr errors]

peratores et principes voluntarie imperia et gum intelligit matrimonium, sentiens ibi proregna abdicarunt.

hiberi feminæ christianæ cum gentili contra18. In quo consistat libertas christiana. here. Sed sine dubio Apostolus ibi non loquiEx quibus satis probatum manet alterum tur specialiter de vinculo matrimonii, quia membrum, nimirum, Christianos non esse neque de illo mentio ibi fit, neque in toto illo incapaces principatus politici ex natura rei, contextu occurrit occasio de illo specialiter vel ex aliqua naturali repugnantia. Tum quia tractandi. Probabile sane est quod Chrysospotius ostensum est ex natura rei esse hoc tomus ibi ait, homil. 6, admonere Paulum regimen necessarium Christianis , quibus fideles generatim, ut nimiam consuetudinem multo etiam melius est per principes chris- et familiaritatem cum infidelibus evitent , tianos gubernari, quam per non christianos, utique propter periculum, ne in fide aut mout obiter etiam ostensum est, satisque est per ribus ab eis corrumpantur. In quo sensu se notum; ergo potius ex natura rei necessa non tradidit Paulus ibi novum præceptum porium fuit, christianos esse capaces regnorum sitivum, sed explicat naturale, quo unusquiset magistratuum temporalium. Tum etiam que tenetur vitare periculum, ne in illo pequia si esset aliqua repugnantia, vel esset reat. Atque hoc modo etiam respublica chriscum libertate christiana, vel cum fide. At li- tiana tenetur vitare principem infidelem, et bertas christiana non consistit in exemptione non acceptare illum, si ex ipsius consensu a justis legibus humanis, neque in immunita- pendeat; vel etiam repellere, si ex illius te a justa coactione, aut vindicta peccatorum, imperio morale periculum eversionis timeaquando contra pacem et justitiam committan- tur, quod tamen non privata , sed publica fur; sed consistit in exemptione, vel a lege auctoritate facere debet, quando alioqui Moysi, vel a timore servili, seu (quod perinde princeps jus ad regnum legitimum habet. est) consistit in libera servitute ex amore et Atque ita servatur debitus ordo , et vitatur charitate, cui humanum regimen non repu- periculum. goat, sed potius illam juvat, si adsit; si vero 20. Exponitur locus Matt. 17. — Ad locum desit, illius defectum per coactionem supplet. Matt. 17, quoniam tractando de immunitate Fidei etiam nihil repugnat prædicta potestas ecclesiastica latius expendendus est, nunc vel subjectio illi respondens, quia utraque breviter dico, nomine filiorum non compreest conformis rationi naturali, quæ non est hendi ibi omnes fideles, neque etiam omnes fidei adversa. Quod certe satis confirmat justos, quia Christus ad litteram loquitur de Paulus in epist. ad Philemonem, in qua ma- filiis naturalibus, ut ex contextu, et ex omnifeste supponit, propter fidem, quam Pbile- nium expositione constat. Ad Augustinum mon habebat, et Onesimus servus ejus susce vero respondet D. Thomas, 2. 2, q. 104, art. perat, nec illi fuisse ablatum jus dominii, nec 6, ad primum, locutum esse in sensu spirihuic servitutem esse ademptam; ergo a for- tuali, et ita filios regni liberos esse a servitiori idem dicendum est de jurisdictione poli- tute peccati, et a tributo quod ratione illius tica, et illi corespondente subjectione. pendere debebant. Quod non placet Cajetano

19. Solountur fundamenta primi erroris.- ibi, et ideo exponit, sub filiis regni, sub quo Ad primum ergo fundamentum contrarii er- subsunt regna terrena, intellexisse Augustiroris respondemus, verba illa Pauli : Nolite num non omnes justos, sed eos qui præsunt jugum ducere cum infidelibus, ad litteram in- quasi filii, ut sunt Episcopi, et alii ecclesiastelligi de infidelibus, ut infideles sunt, id est, tici. Verumtamen etiam isti filii naturales nolite cum infidelibus in propriis eorum ope- non sunt, et ideo sub nomine et ratione filioribus, quae ut infideles operantur, communi rum (si modo verborum proprietati stetur) care. Et hunc sensum probant omnes rationes non comprehenduntur. Et ideo Jansenius puPauli. Ex hac autem sententia solum conclu- tat, Augustinum esse locutum de solo Cbrisditur, fideles non debere obedire principibus to, etiam si in plurali de filiis loquatur, quia infidelibus, si aliquid contra fidem aut contra Christus Dominus generatim de filiis naturaFeram religionem præcipiant. Atque in hunc libus loquebatur. Neque etiam comprehenmodum intellexerunt ibi locum illum Ambro- duntur sub illa libertate omnes Christiani sius, Theodoretus, et D. Thomas, et Augusti- propter alium titulum, quod sint de Christi Dus, lib. contra Donatistas post collationem, familia, ut satis explicuit Paulus, ad Roman. c. 6 et 21. Hieronymus autem, lib. 1 contra 13, quia illa conjunctio cum Christo in eaJovinian., et ep. 11 ad Ageruchiam, per ju- dem familia, id est, Ecclesia, et valde ampla

et generalis est, et alterius ordinis, scilicet, principibus, in iis quæ Deo non repugnant, spiritualis, quae non tollit corporalem servi non est indignum, sed potius debitum , juxta tutem, seu subjectionem, et consequenter ejusdem Redemptoris verba : Reddite quæ nec tollit ordinem justitiæ qui ex illa nasci- sunt Cæsaris Casari, et quæ sunt Dei Deo. tur. An vero ratione illius tituli immunitas illa ad omnes ecclesiasticas personas exten

CAPUT V. datur ex vi verborum Christi, postea videbimus, et verba Hieronymi, quæ hoc attingere UTRUM REGES CHRISTIANI IN CIVILIBUS SEU TEMvidentur, exponemus.

PORALIBUS SUPREMAM POTESTATEM HABEANT, 21. Solvitur secundum fundamentum.- Ad ET QUO JURE ? aliud fundamentum jam responsum est, veram christianam libertatem non excludere 1. Potestas aliqua tunc suprema dicitur, honestam subjectionem ad legitimos princi- quando superiorem non cognoscit; nam vox pes temporales, non solum christianos, sed illa suprema, negationem superioris denotat, etiam infideles, ut ex doctrina Apostolorum cui alter, qui supremam potestatem habere satis declaratum est, et latius in dicto lib. de dicitur, obedire teneatur. Intelligitur autem Legibus. Ad verba demum Christi Domini de superiore in terris, seu humano; nam respondemus, Christum non intendisse per cum Deo nulla fit comparatio ; quis enim huilla tollere justum principatum inter Christia- manus princeps, nisi atheus vel amens sit, nos, sed solum eos docere, ne gentilium divinæ se subtrahere potestati vel conari principum ambitionem et tyrannidem imi- præsumat ? Excluditur ergo per negationem tentur. Et ideo non simpliciter de regibus, illam subjectio ad superiorem hominem morsed cum determinatione dixit : Reges gen- talem. Potest autem illa negatio variis modis tium dominantur eorum, ubi etiam verbum sumi, et ideo ut quæstionis titulus intelligadominandi indicat nimium affectum, et am- tur, et ab aliis quæstionibus, quæ hic esse bitiosum gubernandi modum, sicut Petrus, possunt, discernatur, modum ac sensum il1 can., c. 5, dixit : Non dominantes in clero. lius negationis declarare necesse est. Primo Atque ita exposuit Chrysost. , Homil. 56 in enim negare potest simpliciter omnem subMatth., et in alia brevi narratione in Matth. jectionem ad superiorem hominem , tam in cap. 20. Et ex occasione, in qua Dominus, ad spirituali materia quam in civili. Secundo, reprimendam discipulorum ambitionem, et potest negare subjectionem in eadem matede primatu contentionem locutus est, et ex ria temporali ac civili. Et quamvis in priori verbis quæ subjunxit : Vos autem non sic, sed quæstione maxima sit dissensio inter nos et qui major est in robis, fiat sicut minor , ma- regem Angliæ, ipse enim nemini in terris sunifestissime constat, Christum non exclusisse besse vult, etiam in spiritualibus, quod nos ordinem, et gradus majoris et minoris, sed contra fidem et obedientiam christianam esse affectum discipulorum moderari voluisse. credimus, nibilominus quæstionem illam

22. Ad Paulum autem respondetur, cum nunc non tractamus, quia nondum de spiriait : Nolite fieri servi hominum, non loqui de tuali potestate diximus, sine cujus cognitiocivili subjectione , imo nec de servitute pe ne illius resolutio intelligi nullo modo potest; nali, seu rigorosa ; neutra enim repugnat vel ideoque in ultimam hujus libri partem illam derogat pretio redemptionis Christi, nam ibi- remittimus, et in præsenti illam potestatem dem paulo antea dixerat : Serous vocatus es? temporalem supremam vocamus, quæ in eonon sit tibi curæ. Imo addit posse servitutem dem ordine seu materia alteri subjecta non præferri libertati, utique propter humilita- sit. tem, ut cum Ambrosio et Gregorio D. Tho 2. Subjectio duplex, directa, et indirecta ; mas exponit. Igitur, cum ait : Nolite fieri utraque quid. - Deinde solet in præsenti seroi hominum, intelligit de servitute, qua distingui duplex subjectio, directa, scilicet, homo Christo præfertur, serviendo homini in et indirecta. Directa vocatur, quæ est intra iis quæ Dei servituti opponuntur. Et quia hoc finem et terminos ejusdem potestatis ; indicontrarium esset effectui redemptionis Chris- recta, quæ solum nascitur ex directione ad ti, idcirco optimam rationem Paulus præmisitfinem altiorem, et ad superiorem ac exceldicens : Pretio empti estis. Hoc ergo modo lentiorem potestatem pertinentem. Propria servire hominibus alienum esse debet a re- enim potestas civilis de se solum directe 0.demptis a Christo; subjici autem legitimis dinatur ad convenientem statuin, et tempo

ralem felicitatem humanæ reipublicæ pro spiritualem potestatem esse potest, vel (quod tempore vitæ præsentis, et ideo etiam potes- perinde est) si qua potestas excogitari potas ipsa temporalis appellatur. Quamobrem test, cui temporalis suprema indirecte subjitunc civilis potestas dicitur in suo ordine su- ciatur, sola spiritualis esse potest, ut de ipsa prema, quando in eodem, et respectu sui disputando videbimus, ideoque in illum etiam finis ad illam fit ultima resolutio in sua sphæ- locum hanc quæstionem rejicitur. Titulus erra, seu in tota communitate, quæ illi subest; go præsentis quæstionis solum de suprema ita ut a tali principe supremo omnes inferio- potestate, quæ in eodem ordine superiorem res magistratus, qui in tali communitate, vel directe non recognoscat, intelligendus est. in parte ejus potestatem habent, pendeant, Nam licet, ut dixi, in hoc puncto non sit noipse vero princeps summus nulli superiori in bis cum rege contentio, quia tamen sæpe ipse ordine ad eumdem finem civilis gubernatio: de Catholicis conqueritur, quod christianouis subordinetur. Quia vero felicitas tempo- rum principum jurisdictionem , et obedienTalis et civilis ad spiritualem et æternam re

tiam eis debitam abnegemus, ideo quæstioferenda est, ideo fieri potest ut materia ipsa nem illam non esse hoc loco prætermittenpotestatis civilis aliter dirigenda et guber- dam censui, ut regiam potestatem christia · nanda sit, in ordine ad spirituale bonum, norum principum in his omnibus, quæ juri quam sola civilis ratio postulare videatur. Et naturali consentanea sunt, sartam tectam lupe, quamvis temporalis princeps ejusque juxta catholicam doctrinam servari, ex illius potestas in suis actibus directe non pendeat resolutione manifestum fiat. ab alia potestate ejusdem ordinis, et quæ

4. Prima sententia negans. - Fuit itaque eumdem finem tantum respiciat, nihilominus quorumdam Catholicorum, præsertim jurisfieri potest ut necesse sit ipsum dirigi, adju- peritorum sententia, in Ecclesia Christi non vari, vel corrigi in sua materia, superiori po- solum spirituale regimen, sed etiam tempotestate gubernante bomines in ordine ad ex- rale, esse monarchicum, ac proinde in unicellentiorem finem et æternum, et tunc illa versa Ecclesia Catholica unum tantum esse dependentia vocatur indirecta, quia illa su supremum principem temporalem , habenperior potestas, circa temporalia non per se, tem per se et directe supremam potestatem aut propter se, sed quasi indirecte, et pro- civilem in universam Ecclesiam, eumque esse pter aliud interdum versatur.

Summum Pontificem ex Christi institutione. 3. Sensus quæstionis aperitur. — Hinc fit Unde consequenter collegere, nullam remut negatio illa subjectionis in temporalibus, publicam, nullumve regem aut imperatorem quam prærogativa suprema potestatis tem- habere supremam potestatem in temporaliporalis includere creditur, in duos præterea bus, quia non possunt esse duo suprema casensus subdistinguenda sit. Potest enim ne- pita in eodem ordine : igitur si Pontifex hagare vel omnem subjectionem, tam directam bet supremam potestatem temporalem diquam indirectam, vel tantum directam, et ita recte ac per se, necesse est ut in reliquis omduplex alia suboritur quæstio. Prior est, an

nibus principibus temporalibus non sit supotestas regis christiani sit priori modo su- prema potestas, quia nullus erit qui supeprema, id est, nec directe, nec indirecte re. riorem in temporalibus non recognoscat. Imo cognoscens superiorem in materia civili et aliqui etiam addunt, omnia jura regnorum temporali; altera est, an posteriori saltem et dominia Petro collata esse tanquam Christi modo sit suprema, id est directum superio- Vicario, et ita Romanum Pontificein in illo rem in temporalibus non recognoscens. Inter jure succedere, ideoque supremam potestaquas quæstiones tanta est diversitas, ut prior tem civilem in habitu (ut ipsi loquuntur') so ad dogmata fidei pertincat, et in illa fere lum esse in Pontifice, quamvis per alios repunctum totius controversiæ inter nos et re ges ex tacita vel expressa concessione illam gem Angliæ versetur; posterior autem ne- administret. Ita loquuntur præcipui ex antique ad materiam fidei pertineat, nec in ea sit quis juris Ponti cii interpretibus, Glossa, inter nos dissensio. Nihilominus tamen præ- Innocentius, Hostiensis, Joan. Andreas, Paseps quæstio non in priori sensu, neque de normitanus, Felinus, et Decius, in c. Norit, indirecta subjectione, vel potius exemptione de Judiciis, et in c. Causam quæ , 2, et in c. accipienda est; quia (si attente consideretur) Per renerabilem, Qui fil. sint legit., et in c. ad quæstionem de spirituali potestate perti. Solita, de Major. et obed., et in cap. Quod Det, quia indirecta illa subjectio solum ad super his , de Voto, et alii in cap. Quoniam, XXIV.

15

d. 10, et in c. Cum ad verum, 96 d.; et, ex per se pendeant. Unde fit non dari in Eccleinterpretibus juris Cæsarei, Barthol., Oldrad., sia unum supremum principem temporalem Paulus de Castro, et alii, quos Navarr. et totius Ecclesiæ, seu omnium regnorum ejus, Covarr. infra citandi referunt. Quibus acces sed tot esse quot sunt regna seu respublicæ sit D. Anton., 3 p., tit. 22, c. 5, § 13 et 17; supremæ. Hæc est magis recepta et probata Alvarus Pelagius, et August. de Ancona, cum sententia inter Catholicos, quos statim referemultis aliis a prædictis relati.

mus. Probatio autem prioris partis ex poste5. Primum fundamentum. Fundantur riori pendet : nam si non est unum caput primo in multis decretis Summorum Pontifi- temporale, consequens necessario est ut snt cum, qui hoc affirmare videntur, quæ infra multi reges supremi, ut a nobis propositum referemus, cum eorum mentem explicabi- est; nunc enim non intendimus in particulari mus. Secundo, in usu, et variis effectibus expendere an hic vel ille rex supremus sit, nec osteodentibus hanc potestatem. Hujusmodi principes ipsos temporales inter se conferre, sunt transferre imperium a Græcis ad Ger- id enim a præsenti instituto satis esset aliemanos, et instituere modum eligendi impe- num. ratorem, et confirmare illum, et interduin 7. Imperator non habet supremam potestaetiam deponere, qui omnes sunt actus supe- tem temporalem in universam Ecclesiam.--- Et rioris potestatis temporalis. Si autem impera- ob eamdem causam non tractamus punc tor non est supremus, multo minus alii re- quæstionem illam , an imperator sit superior ges. Unde interdum etiam reges fuerunt a jurisdictione in omnibus Christianorum proPontificibus depositi. Tertio , ut Scripturas vinciis et regnis, et consequenter sit supreetiam ad hoc probandum inducant, suppo- mus monarcha in universa Ecclesia. Quia, nunt Christum habuisse directam potestatem licet ad posteriorem partem assertionis posnon solum spiritualem , sed etiam tempora- set pertinere, tamen nihil fere pertinet ad lem. Tum quia ipse dixit : Data est mihi om- dogmata fidei explicanda, ideoque breviter nis potestas in cælo et in terra ; tum etiam supponimus, imperatorem non habere hoc quia erat filius Dei naturalis. Unde inferunt, dominium aut supremam jurisdictionem temutramque potestatem Vicario suo æqualiter poralem in universam Ecclesiam ( quidquid commisisse, tum quia ipse nihil distinxit, Bartholus et nonnulli alii jurisperiti censed absolute dixit Petro : Pasce oves meas, seant), quia vel nunquam illam habuit, vel, sub quo verbo pascendi , non minus compre- licet habuisset, majori ex parte illam amisit. henditur civile regimen quam spirituale; Quod autem nunquam illam habuerit , pronam de David dicitur, 2 Reg. 5 : Tibi dixit babilissimum est, quia neque supernaturali Dominus: T'u pasces populum meum Israel. aut extraordinario modo a Christo Domino Tum etiam quia ad bonum Ecclesiæ regi- vel Romano Pontifice illam habuit, ut ex dimen, ejusque unitatem et pacem ita expe- cendis a fortiori constabit, neque etiam alidiebat. Unde additur quarto naturalis ratiu, quo humano jure illam acquisivit, quia nonquia in uno corpore tantum esse debet unum quam vel per electionem, vel per justum belsupremum caput, a quo omnes actiones vi- lum, unus imperator totum orbem vel totam tæ, sive corpori, sive spiritui servientes, lan- Ecclesiam sibi subjecit. Ut enim demus antiquam a primario foate procedant; sed Eccle- quos imperatores christianos fuisse legitimos sia est unum corpus mysticum, ut jam supra principes totius ditionis suæ, non tamen indeclaratum est; ergo postulat unum supre- de fit fuisse etiam supremos principes ommum gubernatorem in utroque ordine; imonium Christianorum , quia extra illorum terutramque potestatem in una persona; quia ritorium multi populi potuerunt esse Chrissi in personis diversis sint, infinitæ dissen- tiani. Nam (ut recte dixit Prosper, lib. 2 de siones et lites orientur, quæ vix possunt hu- Vocat. gent., c. 6), gratia christiana non mana diligentia et ratione componi, ut expe- contenta est eosdem limites habere quos Roma, rientia ipsa ostendit.

multosque populos sceptro crucis subdidit, quos 6. Vera sententia statuitur. — Nihilominus armis suis ipsa non domuit. Unde et est illud dicendum est, reges christianos habere po- quod Leo Papa , in serm. 1 Apostolorum, de testatem civilem in suo ordine supremam, Roma dixit : Ut latius prasideres religione dinullumque alium recognoscere directe supe- vina, quam dominatione terrena. Accedit, illud riorem intra eumdem temporalem seu civi- ipsum Romanum imperium in orientale et lem ordinem, a quo in actibus suæ potestatis occidentale fuisse divisum, et deinde occi

dentale imperium (quod solum in Christianis tinctis officia potestatis utriusque discrevit , permansit, orientali a paganis occupato), licet etc. Idem nobis tradidit Gelasius Papa, cum quoad dignitatem in una persona duret, quo- epist. 10 ad Anastasium imperatorera scribit, ad jarisdictionem in multos principes et re- duo esse, quibus principaliter mundus regitur, ges divisum esse. Ex quibus licet aliqui sint auctoritas sacra Pontificum, et regalis potesimperatori subjecti , plures censentur legiti- tas; et Gregor. Papa I, lib. 2, indict. 11, ep. me exempti, jure præscriptionis , accedente 61, alias c. 100, ad Mauritium imperatorem simul populorum consensu, vel titulo justi ait : Ad hoc potestas super omnes homines dobelli. Ac proinde præter imperatorem plures mirorum meorum pietati data est, ut terrestre esse reges temporales ab illius jurisdictione regnum cælesti regno famuletur: et Joannes omnino liberos, ut sunt rex Hispania', Galliæ Papa I, in epist. ad Justinianum imperatoet Angliæ, nunc supponimus.

rem, quæ habetur in lib. Inter cleros, C. de S. Solum ergo superest probanda assertio Sacra Trinit., ejus supremum principatum et de Summo Pontifice, nam si ille non habet regiam potestatem recognoscit. proprium dominium jurisdictionis temporalis 10. Præterea Innocentius III, in c. Novit, supremæ in universa regna Ecclesiæ, nullus de Judiciis, aperte sentit regem Francorum alius fingi potest qui talem primatum habeat, supremam habere jurisdictionem temporaac subinde plures erunt reges temporales lem, quam Papa perturbare ant minuere nosupremi. Quod ergo Pontifex talem jurisdic- lit; et ideo infra dicit: Non enim intendimus tionem temporalem in universa Ecclesia non judicare de feudo, cujus ad ipsum spectat judihabeat, tenuerunt ex Theologis, præcipue cium; aperte significans ad se non pertinere, Major, Cajetan., Victor., Soto, et Bellarmi- utique directe, ut recte Glos. et Innocentius nus', qui plures alios refert. Et ex jurisperi- adnotarunt. Quod amplius declarat, dum adtis, Covarru., in Regul. Peccatum, 2 p., 89, dit: Nisi forte juri communi per speciale pri. a. 7; Navarr., in c. Norit, notab. 3, latissi- vilegium, vel consuetudinem sit derogatum. me, et plures alios referendo, n. 41; et Pe- Nam per hanc exceptionem declarat, per jus trus Bertrand., tract. de Orig. jurisdiction.; divinum non esse juri regio derogatum. Idem 9.3. Et quod caput est) ipsimet Pontifices præterea Innocentius, in c. Per venerabilem, Summi multis in locis hanc veritatem simpli- Qui fil. sint leg.,

Qui fil. sint leg., de rege Francorum expresse citer recognoscunt.

dicit, superiorem in temporalibus non reco9. Auctoritate Summorum Pontificum pro- gnoscere. Et de Apostolica Sede dicit, in pabatur assertio. - Unde illorum juribus impri- trimonio B. Petri libere (id est directe et abmis probanda est assertio. Nicolaus enim Pa- solute) posse disponere, in quo el Summi Ponpa ad Albinum Archiep. ita scribit : Sancta tificis auctoritatem exercet, et summi princiDei Ecclesia gladium non habet, nisi spiritua- pis (utique temporalis) exequitur potestatem, lem; nomine autem gladii significari solet in plane sentiens in aliis regnis non ita libere jure canonico potestas temporalis; ergo ma- posse circa temporalia disponere. Idem in c. sime id debet intelligi, et de directa potestate, Solitæ, de Major. et obed., imperatorem faet de jurisdictione quam S. Ecclesia per se, tetur in temporalibus præcellere in ditione sua; et, ut sic dicam, ex intrinseca sua ratione ha- et de regali potestate dicit, in carnalibus prebet. Nam in proprio territorio alio titulo com- esse, et in c. Causam, 2, Qui fil. sint legitimi, parato babere potest Ecclesia, seu ecclesias- Alexander III expresse dicit, ad regem, non ticus Prælatus, gladium temporalem, sicut ad Ecclesiam pertinere de temporalibus posRomanus Pontifex in sua peculiari ditione il- sessionibus judicare, et loquitur in particulari lum habet. Præterea idem Nicolaus, in epist. de rege Angliæ. Satis ergo constat ipsosmet ad Michaelem imperatorem sic ait: Nec im- Romanos Pontifices nunquam sibi hujusmodi perator jura pontificatus arripuit, nec Pontifex potestatem arrogasse, quod amplius ex senomen imperatorium usurpavit, quoniam Chri- quenti discursu constabit. stus sic actibus propriis, et dignitatibus dis

11. Eadem conclusio rationibus probatur.

Secundo, principaliter veritas hæc demons· Major, in 4, d. 24, q. 3; Cajet., tom. 1 tratur, quia nullus potest justus titulus assiOpusc., tract. 2, c. 3, et 2. 2, q. 43, art. 8; gnari, quod directum dominium jurisdictionis Victor., in suis Relectionib. ; Soto, lib. 4 de temporalis in omnia Ecclesiæ regna Summo Just., c. 2; Bellar., lib. 5 de Sum. Pontif., c. 1 Pontifici conveniat; ergo illam non habet, neet sequentibus.

que enim sine justo titulo obtineri potest. As

« PredošláPokračovať »