Obrázky na stránke
PDF
ePub

sumptum probatur, quia vel ille titulus esset temporalem directam in omnes provincias, juris divini positivi, vel juris humani; mani- et regna christiana, ut supra tetigi; ergo nulfestum est enim, ex supra dictis, non posse lus est, qui Ecclesiæ, vel Pontifici talem doesse immediate ex jure naturali. Nam proba- nationem facere potuerit. tum est, ex immediato naturali jure solum 13. Quæ omnia recte confirmant illa jura communitatem humanam perfectam, et poli- canonica, quæ tradunt Pontificem Romanum tice in corpus unius reipublicæ congregatam, legitimum jus, et temporale dominium hahabere supremam jurisdictionem temporalem bere Romani regni, seu patrimonii (quod voin se ipsam. At congregatio Ecclesiæ licet sit cant) S. Petri, per donationem a Constantino unum corpus spirituale seu mysticum Christi, imperatore factam, ut patet ex c. Constanti-et in hoc genere habeat fidei, baptismatis et nus, 1 et 2, 96 dist., et ex c. Fundamenta, de capitis unitatem, non tamen est unita in ratione Elect., in 6, et c. Futurum, 12, q. 1. Nam unius politicæ congregationis, sed in se con- hinc aperte colligitur, titulo donationis solum tinet varia regna et respublicas, quæ in poli- habere directe temporalem jurisdictionem in tico genere nullam inter se habent unitatem; regnum et civitates, quæ sunt de patrimonio ergo ex vi juris naturalis non est in tota com- Petri, sub quo patrimonio comprehendimus munitate Ecclesiæ immediate una suprema omnem ditionem temporalem, quam nunc jurisdictio temporalis et universalis super to- possidet Romanus Pontifex, sive totius patritam Ecclesiam, sed tot sunt jurisdictiones monii donatio facta fuerit a Constantino, sive temporales supremæ, quot sunt politica. com- ab illo fuerit inchoata, et ab aliis regibus et munitates, quæ non sunt membra unius regni, principibus aucta. seu reipublicæ civilis.

14. Idem probatur de jure divino.- Super12. Suprema potestas civilis non competit est dicendum de titulo juris divini positivi, Summo Pontifici jure humano. Et hinc non qui solum potuit incipere per Christi Domini minori evidentia concluditur, talem potesta- donationem , et perseverare per legitimam tem non esse in aliquo ecclesiastico principe successionem; a Christo antem Domino nulla aliquo titulo humano, quo mediante potestas talis donatio facta est, et consequenter nulía illa naturalis in ipsum translata fuerit. Quia potest esse in tali jurisdictione temporali lehic titulus vel est electio et consensus popu- gitima successio; ergo neque hoc titulo conlorum, et hic in præsenti locum non habet, venit Pontifici hujusmodi jurisdictio. Quod ut per se manifestum est; nunquam enim autem Christus illam jurisdictionem non deomnes populi Christiani propria voluntate et derit Ecclesiæ, probatur imprimis, quia si deconsensu uni homini tanquam supremo prin- disset alicui, maxime Petro, ut nunc suppocipi temporali se submiserunt. Vel est titulus no, ex his quæ inferius de primatu Romani justi belli, et de hoc etiam clarum est non Pontificis dicenda sunt. Petro autem nou dohabere locum in aliquo ecclesiastico principe. nasse satis colligitur ex Matth. 16, ubi ante Vel est titulus legitimæ successionis, et hic illa verba : Quodcumque ligaveris, et quodcunetiam esse non potest, præcise sistendo in que solteris, præmittit Christus promissionem: jure humano, quia supponit legitimum titu- Tibi dabo claves regni cælorum ; non ergo prolum et dominium in prædecessore, et ita as- misit Christus Petro claves regni terreni, ac cendendo, necessario sistendum est in aliquo, proinde non promisit temporale dominium, qui alio priori titulo humano tale dominium vel jurisdictionem temporalem directam, sed sine successione obtinuerit, qui non potest spiritualem potestatem. Quocirca , quod staesse, nisi vel consensionis populorum, vel tim Christus addit : Quvdcumque ligaderis, vel belli, quod aut a principio fuerit justum, aut quodcumque solteris, secundum potestatem, per tacitum consensum subditorum per legi- quam nomine clavium promiserat, sine dutimum tempus justum fuerit factum; nihil bio intelligendum est. Et similiter verbum, autem istorum habet locum in aliquo Ponti- Pasce oves meas, secundum eamdem potestafice, cujuscuroque temporis vel superioris tem intelligendum est, nam ibi promissionem sæculi cogitetur. Vel denique hic titulus est prius factam Christus adimplevit. In nullo alicujus donationis ab homine factæ, et de autem alio loco indicavit Christus se dare hoc fere eadem est ratio quæ de titulo suc- temporale dominium aut regnum propriun cessionis. Quia nemo potest donare nisi quod directum Petro, vel Ecclesiæ suæ, neque habet; nullus autem princeps etiam tempo- etiam ecclesiastica traditio hoc ostendit, sed ralis habet unquam supremam jurisdictionem potius oppositum, ut visum est; ergo nulla

supernaturali via nobis constare potest de de Christo dicitur: Ego autea constitutus sum tali jurisdictione temporali et directa Pontifi- rex ab eo super Sion montem Sanctum ejus, cis; ergo non potest cum fundamento illi at- et siatim additur , prædicans preceptum ejus, tribui , cum nonnisi supernaturaliter possit ad significandum regnum illud esse spirituale, illam habere.

non terrenum. Unde Augustinus supra, mon15. Deinde est optima conjectura , quia tem illum, super quem Christus est rex conipse Christus sibi in humanitate sua non as- stitutus, non esse de hoc mundo dixit, quia sumpsit regnum terrenum, seu temporale, credentes in Christum, qui sunt regnum cjus, cum dominio et jurisdictione temporali di- non sunt de hoc mundo, Hilarius autem dixit recta, qualis est in imperatore, vel aliis prin- non esse Jerusalem terrestrem, sed coelescipibus humanis; ergo neque illam tribuit tem. Et hoc etiam modo prædictum est ab Vicario suo in terris. Antecedens supponimus, Angelo de Christo : Dabit illi Dominus sedem ex his quæ in i tomo tertiæ partis ' de regno David patris ejus, et statim subjungit: Et reChristi disimus, et nunc breviter ostenditur gnabit in domo Jacob in æternum, et regni ejus ex his quæ Scriptura dicit de paupertate non erit finis, quia non temporale, sed spiriChristi Domini, ut est illud 2 ad Cor. 8: Sci- tuale futurum erat, ut adnotarunt Epiphan., tis gratiam Domini nostri Jesu Christi, qui hæres. 29, et Hieronymus, Jeremiæ 22 et propter nos egenus factus est, cum esset dides, Zachar. 6. Ratio vero est, quia temporale reut illius inopia dos diriles essetis. Unde Joan- gnum non fuit Christo necessarium ad honones II, in Extravagant. Cum inter nonnullos, rem vel majestatem suam, et ad exemplum ac de Verbor. signifi., docens habuisse Chris- redemptionem nostram fuit magis expediens tum, non obstante paupertate, quarumdam ut illud non assumeret. paucarum et usualium rerum dominium,

ma

17. Objectio. Solutio. Atque hinc fanifeste supponit non accepisse regnorum do- cile probatur prior illatio , quia Christus non minium, vel aliarum rerum quarum proprie- contulit Vicario suo potestatem quam non tas homines divites constituit. Et hoc signifi- ipse assumpsit. Dices, quamvis Christus non carit ipse Dominus, cum Matth. 8, et Luc. 9, habuerit temporale regnum caducum et imdixit : Fileus hominis non habet ubi caput re- perfectum, habuisse tamen etiam in humaniclinet. Et de temporali jurisdictione idem si- tate sua propter gratiam unionis dominium gnificavit Luc. 12, ubi cuidam petenti: Dic quoddam excellentius, per quod poterat sua fratri meo ut mecum dividat hæreditatem, res voluntate uti quibuscunque rebus vel regnis pondit: Homo, quis me constituit judicem aut temporalibus, et consequenter per illud etiam ditisorem super vos ? quasi diceret non as- potuisse dare Vicario suo temporalia regna, sompsisse illud judicium, nec ad temporalem et directam jurisdictionem temporalem. Resjurisdictionem exercendam in mundum ve- pondemus, non negari quin id facere potuenisse, ut recte Ambros., Theophylact. et Eu- rit, sicut etiam potuit sibi assumere, sed colthym. adnotarunt.

ligimus non dedisse, cum illud non assump16. Et hoc etiam confirmavit idemmet Do- serit, quia non reliquit in terris, nisi Vicarium minus, Joan. 18, dicens : Regnum meum non illius regni quod ipse de facto assumpsit, est de hoc mundo, id est, non est temporale et quod regnum spirituale est, ut ostendimus, et terrenum, quale est regnum Cæsaris, ut ibi perfecte quidem consummatur in gloria, in exponunt Cyrillus, lib. 12 in Joan., cap. 10, hoc vero mundo inchoatur in Ecclesia miliet sequentibus; et Chrysostomus, hom. 82 in tante. Item quia Christus habuit perfectam Joan., et optime Augustinus, tract. 115, di- spiritualem potestatem sine jurisdictione temcens : Audite omnia regna terrena, non impe- porali directa; ergo etiam potuit communidio dominationem restram in hoc mundo, care Vicario suo perfectam, seu sufficientem grum meum non est de hoc mundo. Unde om- jurisdictionem spiritualem, sine altera directe Des Patres docent assumpsisse Christum re- temporali. Ac denique quia sicut fuit expegoum spirituale, quod veram paupertatem diens Christum um non assumere temponon excludit. Ideoque Zachar. 9 prædicitur ralem jurisdictionem, ita etiam conveniens venturus Salvator, qui esset rex et pauper, fuit ut Vicario suo illam non communicaret, quod in Christo impletum esse declaravit ne ant reges terræ perturbaret, aut spirituaMatth., cap. 21, et Joannes, c. 12; et in Psal. 2, lia sæcularibus miscere videretur.

18. Unde possumus ultimo ratione arguDispat. 48, sect. 2.

mentari, quia dominium temporale cum ju

re

risdictione directa et civili in universam Ec- latæ, et pro temporum opportunitate, id reliclesiam non erat necessarium ad spirituale quit. regimen Ecclesiæ, ut per se manifestum est, 20. Secunda solutio. - Rejicitur responsio. neque etiam ad eumdem finem erat utile, -Aliter vero responderi posset rationi factæ, imo potius magno impedimento esse potuis- illa solum probari exercitium utriusque jurisset ; ergo non est verisimile a Christo fuisse dictionis universalis non debuisse simul eidatum. Minor probatur primo, quia tempo- dem personæ committi, nihilominus tamen in rale regimen est longe diversum ab spirituali, habitu potuisse utramque jurisdictionem dari et implicat homines negotiis sæcularibus, Pontifici, datamque esse ea lege et conditioquæ maxime avertunt ab spiritualibus, pro- ne, ut spiritualem per se, temporalem vero pter quod dixit Paulus, 2 ad Timoth. 2: Ne- per alios ordinarie exerceret. 'Sed hoc etiam mo militans Deo implicat se negotiis sæculari- facile impugnatur, non solum quia etiam bus ; ergo incredibile est Christum Dominum illa jurisdictio in habitu nullo titulo aut proconjunxisse has duas supremas et universa- babili modo ostenditur, ut probatum est, sed les potestates in uno supremo Pontifice Ec- etiam quia vel est impertinens, vel odiosa clesiæ, cum moraliter impossibile sit, unum valde. Aut enim qui illam habet, nunquam hominem sufficere utrique ponderi universalis per se ipsum uti illa debet, et sic erit otiosa gubernationis.

et inutilis, quia nunquam poterit quis illa uti 19. Objectio. Prima responsio.- Dices : per alios, nisi prius per se illa utatur, saltem hac ratione probaretur, Summum Pontificem illam delegando, vel ordinariam committendo. vel alios Episcopos non posse nec debere esse Si vero ad hunc usum data dicatur, interrogo simul temporales principes. Respondetur im- ulterius an Pontifex, verbi gratia, commitprimis verum esse, Christum Dominum id tendo hanc jurisdictionem, illam omnino a se non instituisse neque præcepisse, neque ali- abdicet, et omnem illius curam prorsus recui ex suis ministris seu pastoribus tempora- linquat, an vero ita illam committat, ut semlem principatum dedisse. Et hoc probat dis- per maneat temporaliter superior, et cum cursus factus, et confirmant quæ de Christi potestate revocandi commissionem, vel salDomini regno diximus, quia ille nec totius tem limitandi eam, vel etiam sub arbitratu orbis, nec alicujus partis ejus principatum corrigendi aut emendandi acta per illam. Si temporalem aut sæculare judicium suinpsit, priori modo hæc jurisdictio in habitu cogiteunde nulli etiam Episcopo, vel Vicario suo tur, est sine fructu, et otiosa. Quid enim re. illud communicavit; quod ergo ipse de se fert quod Pontifex habeat hanc potestatem in dixit : Quis me constituit judicem inter vos, in habitu, si necessario debuit illam dare aliis, unumquemque Episcopum convenit. Quod per quos exercetur, et postquam dedit, jam etiam aliis testimoniis et longo discursu os non potest actum superioris exercere in illo tendit Bernar., lib. 1 de Considerat., ad Eu- ordine ? Imo potius sequitur jam nunc illam genium, c. 6, et lib. 2, cap. 6. Addo nihilo non habere, et solum fingitur aliquando haminus non prohibuisse Christum, ne Pontifex buisse, ut emanatio hujus potestatis ad prinaut Episcopus possit esse simul temporalis cipes sæculares Pontifici attribuatur, quod dominus, quia nec talis prohibitio ostendi po invidiæ satis plenum ducitur, odiosumque test, ut supra tactum est, et ex dicendis magis nimis, et alias est etiam sine fructu et fundaconstabit; neque etiam sequitur ex ratione mento. proposita, quia non est per se malum, eum 21. Si vero posteriori modo cogitetur hæc dem esse ecclesiasticum pastorem et princi- potestas ita in habitu, ut possit exire in acpem temporalem. Quin potius, licet tempora- tum, quando libuerit, vel quando oportuerit, lis cura nimis ampla et universalis non recte sic augetur odium et invidia, quia jam princiconveniat cum spirituali sollicitudine, nihilo- pes temporales non erunt supremi reges, falminus principatus aliquis temporalis modera- sumque erit Sedulii carmen ab Ecclesia recetus potest non solum esse licitus, sed etiam ptum, et celebratum satis : Non eripit mortaexpediens ad Ecclesiæ splendorem et auctori- lia, Qui regna dat cælestia; poteritque Pontatem conservandam, et ad necessarios sum- tifex pro libito suo regna temporalia auferre ptus, et alios similes honestos fines, ut recte vel mutare, et judicia temporalium rerum, dicitur in cap. Fundamenta, de Elect., in 6. dispensationes, et similia , sibi etiam ad liEt ideo Christus Dominus hoc non prohibuit, bilum vindicare , saltem valide, nam licet sed humanæ dispositioni, recta ratione regu- fortasse non bene faceret propter perturba

tionem ordinis, factum nihilominus teneret, est de spirituali potestate, ut etiam ostendaquia esset ex suprema jurisdictione, a qua mus quid reges schismatici in hoc genere ininferior pendet. Hoc autem non solum odio- debite usurpent, et in quibus ecclesiasticæ sum est, et regum animos perturbare potest potestati contra divinum jus obedire et subjici non sine causa ; verum etiam est per se in- recusent. Quia vero potestas ecclesiastica credibile, quia est contra universalem pacem multiplex est, ideo in titulo restringimus Ecclesiæ, et contra universalem ac perpetuum quæstionem ad potestatem jurisdictionis spiusum ejus. Unde etiam jurisperiti, qui di- ritualis et externæ. Duplex enim distingui socunt Summum Pontificem habere supremam let potestas ecclesiastica, scilicet, ordinis et jurisdictionem temporalem, id non admittunt. jurisdictionis : ad hæc enim duo membra, alia, Imo in multis actibus jurisdictionis tempora- quæ adnumerari solent, reducuntur, ut recte lis absolute negant posse Pontificem extra Navarrus adrotavit. De potestate ergo ordinis ditionem suam temporalem illos usurpare, hic non tractamus, non enim pertinet ad etiam valide, ut communiter tradunt Docto- præsentem controversiam, quia illa non est res, io c. Per venerabilem, Qui filii sint legi- potestas superioris in subditos, sed est facultimi. Ac denique si hoc modo haberet Ponti- tas quædam moralis ad cultum Dei religiosum fex jurisdictionem temporalem totius Eccle- ordinata, vel per oblationem sacrificii, vel siæ, non minus oporteret ipsum esse sollici- per administrationem aut dispensationem satum de bono temporali regimine omnium re- cramentorum, quæ ad sanctificationem fidegnorum Ecclesiæ, quam de regimine spiri- lium sunt instituta, vel denique per quastuali omnium episcopatuum; nam est eadem cumque alias cæremonias que, ad ornatum ratio et obligatio, servata proportione; et ita sacrificii aut sacramentorum, convenienter et procedit ratio facta , quod illa duplex sollici- ordinate fieri debent. Unde etiam Protestantodo universalis humanas vires et capacita- tes non omnino videntur hanc potestatem tem moraliter excedat, sitque contra omnem negare, quamvis ita illam interpretentur, ut rationem et usum.

nomine potius quam re illam confiteantur. 22. Solountur fundamenta contrariæ sen- Sed hoc in tractatu de Sacramentis examitentiæ.-Ex fundamentis contrariæ sententiæ, nandum est. primum et secundum procedunt tantum de 2. Jurisdictio item ecclesiastica duplex. potestate indirecta. Et profecto multi ex Sensus questionis. – Potestas item jurisdicauctoribus pro illa sententia relatis, de ea- tionis subdistinguitur in jurisdictionem interdem tantum superiori potestate loquuntur, ni fori prenitentiæ, et externi fori ecclesiastici. ut in fine hujus libri declarabimus. Tertium Prior proxime constituit sacerdotes, superioantem fundamentum procedit ex falso prin- res et judices in quodam divino et secreto focipio, quia Christus Dominus dominia tempo- ro, quod in sacramento pænitentiæ exercetur. ralia non assumpsit, ut dictum est. Simili Et quamvis de hac etiam sit magna contentio modo deficit quartum fundamentum, quia hæreticorum hujus temporis contra Ecclesiam Ecelesia non est una respublica temporalis, Catholicam, illam nunc prætermittimus, quia sicut est spiritualis, et ideo non indiget una neque rex Jacobus illam attigit, neque ad temporali potestate directe suprema, sed una exteriorem politiam, etiam ecclesiasticam, spirituali, quæ ad temporalia extendatur, ut spectat. His ergo potestatibus omissis, sermo infra etiam videbimus.

est de potestate jurisdictionis externæ datæ

ad gubernandam Ecclesiam , quatenus est CAPUT VI.

quædam spiritualis respublica , et corpus

Christi mysticum, quam spiritualem vocamus, UTRUM SIT IN ECCLESIA CHRISTI SPIRITUALIS PO ut a temporali eam distinguamus. Unde juxta

TESTAS JURISDICTIONIS EXTERNÆ ET QUASI PO- intentionem nostram idem est quærere an LITICE A TEMPORALI DISTINCTA ?

hæc jurisdictio sit, et an sit a temporali dis

tincta. 1. Potestas ecclesiastica alia ordinis , alia 3. Marsilii hæresis, et fundamentum schisjurisdictionis. - Diximus hactenus de potes- matis Anglicani.— In hac ergo quæstione fuit tate temporali, ut constet nullum principem bæresis Marsilii Paduani, qui fere ante quinchristianum jure posse Catholicam Ecclesiam gentos annos inter alias hæreses dixit, Chrisvel doctrinam arguere, quod debitam potes- tum nullam jurisdictionem Ecclesiæ suæ, aut tatem illi pro libito eripiat : nunc dicendum Episcopis, vel Romano Pontifici dedisse, vel

in laicos, vel in clericos, vel ad præcipien- menta hujus erroris diversa sunt. Nam isti, dum seu obligandum, vel ad cogendum seu quos ultimo loco retuli, fundari potuerunt, puniendum; sed solum dedisse sacerdotibus quia crediderunt in Ecclesia nullum esse vepotestatem ministrandi sacramenta, et præ- rum ac proprium sacrificium, et consequenter dicandi verbum Dei, et in reliquis omnibus, nec verum ac proprium sacerdotium, sed dispositioni et jurisdictioni temporalium prin- tantum spirituale ac metaphoricum, quod cipum eos subjectos reliquisse. Ita errorem omnibus Christianis commune est, de quibus hunc referunt plures auctores, sed distinctius dicitur 1 Petr. 2 : Et ipsi tanquam lapides riri quam cæteri, Albertus Pighius, lib. 5 de Ec- superædificamini, domus spiritualis, sacerdocles. Hierarch. Et in hoc errore videtur fuisse tium sanctum offerre spirituales hostias accefundatus Henricus VIII, rex Angliæ, ad schis- ptabiles Deo per Jesum Christum. Et infra : ma contra Ecclesiam Romanam excitandum. Vos autem genus electum , regale sacerdotium. Ut enim Pontifici obedientiam negaret, con- Marsilius autem, licet sacerdotium non negasequenter etiam negavit se habere in terris verit, et clerum seu presbyteros a populo superiorem tam in spiritualibus quam in tem- distinxerit, negavit tamen in clero hierarchiporalibus, et consequenter asseruit in suo re cum ordinem , dixitque omnes presbyteros zno se babere totam potestatem supremam, esse æquales Episcopis, et Episcopos Papæ; quæ in Ecclesia respective esse potest. Idem- unde intulit non habere inter se, vel respeetu que de quocumque rege temporali christiano populi, subjectionem aut prælationem, sed censuisse videtur, quia non potuit majorem omnes dixit esse subjectos politico magistrarationem aut titulum talis potestatis in se, tui. Afferebatque illud Lucæ 22 : Reges genquam in aliis supremis regibus invenire; id- tium dominantur eorum, dos autem non sic, que diserte ac frequenter vel affirmat, vel quibus verbis arbitratus est, prohibitum esse supponit rex Jacobus in sua ad chriscianos clericis omnem dominatum seu jurisdictioprincipes Præfatione.

nem. Inducebatque alia testimonia Scripturæ, 4. Ex quo manifeste convincuntur, non quæ a sæcularibus curis clericos abstrahunt, agnoscere in Ecclesia aliam potestatem juris. ut est illud : Nemo militans Deo, implicat se dictionis, præter eam quæ est in regibus tem- negotiis saecularibus, 2 ad Timoth. 2; et illud : poralibus, vel quæ ab illa manat, quia nullum Sæcularia judicia si habueritis, contemptibiles alium titulum ad illam usurpandam præten- qui sunt in Ecclesia, illos constituite ad judidere possunt. Unde, sicut supra diximus, re- candum, 1 ad Corinth. 6. De regibus autem giam potestatem a populo ad reges manasse, Angliæ non mihi constat, quo alio fundamenita referunt Anglicanæ historiæ, regem Hen- to nitantur, nisi quia, detorquendo Scripturas ricum ex consensu regni in Parlamento hanc ad alios sensus, negant in eis esse fundatam sibi arrogasse potestatem, idemque in simili spiritualem potestatem, et exaggerant quod conventu fuisse in Eduardo, proximo succes- Scripturæ præcipiunt omnibus Christianis, sore, declaratum, posteaque in Elizabetha principibus et magistratibus temporalibus innovatum. Ergo signum est non aliter de hac subesse. Unde in hoc æquiparant Ecclesiam potestate quam de politica sentire. Idemque Christi synagogæ, aut reipublicæ fideli quæ satis ostendit Jacobus rex, cum jure hæredi- in lege naturæ esse poterat, in quibus putant tario et titulo carnalis successionis illam ha- non fuisse aliam potestatem gubernativam, here profiteatur. Neque ab hoc errore alienus præter eam, quæ vel regibus data est in lege fuit Calvinus aut Lutherus, nam, licet Calvi- veteri, vel in alio statu ex natura rei esse nus primalum Henrici non approbaverit, ni- poterat in tali communitate ordinata per fihilominus, ex alio principio, hujusmodi spiri- dem ad veri Dei cultum et religionem, et a tualem potestatem negare cogitur. Ille enim populo in principes, vel (quod perinde est) ex cum Luthero et aliis, omnes Christianos pares consensu populi in primogenitos transferein sacerdotio faciunt, et distinctionem cleri a batur, tanquam una et eadem potestas conpopulo laico e medio tollunt, atque ita nullam naturalis. potestatem specialem ponunt in Ecclesia ad 6. Prima assertio de fide. Probatur ex gubernandam illam, præter eam quæ est in Scriptura. – Nihilominus veritas catholica magistratu politico, vel quæ in aliqua com- est, dari in Ecclesia spiritualem potestatem munitate ad servandum rectum ordinem ex veræ et propriæ jurisdictionis, per quam posnatura rei existit.

sit christianus populus in ordine ad salutem ð. Fundamenta dictæ hæresis. - Funda- animæ convenienter gubernari, Hæc assertio

« PredošláPokračovať »