Obrázky na stránke
PDF
ePub

de fide certa est, ut communi consensu Ca- guæ ipsi servient, potestas ejus potestas atertholici docent, et probatur primo apertissimis na, quæ non aufertur, et regnum ejus, quod Scripturæ testimoniis. Præcipua sunt illa duo: non corrumpetur ; illum autem Filium homiQuodcumque ligaveris, etc., Matth. 16; et: nis esse Christum, qui in Evangelio sæpe FiPasce oves meas, Matth. 21, quæ inferius ex lius hominis appellatur, omnes intelligunt, professo tractanda sunt. Simile etiam est il- illiusque regnum post alia imperia fuisse in led Matth. 18 : Si Ecclesiam non audierit, sit terra inchoandum, et perpetuo esse duratutibi tanquam ethnicus et publicanus ; et adjun- rum, tum illo loco, tum etiam Daniel. 1, apergit : Amen dico vobis, quæcumque alligareritis te prædicitur, et concordat illud Ezechiel. 37: super terram, erunt ligata et in cælo; et quæ- Faciam eos in gentem unam in terra in moncvmque solteritis super terram, erunt et soluta tibus Israel, et Rex summus erit Dominus imin cælo; ligare eniin et solvere manifeste sunt perans, et non erunt ultra duæ gentes. Quæ actus jurisdictionis, et ibi non est tantum verba de Christo et ejus Ecclesia evidenter sermo de jurisdictione in foro interno, seu intelliguntur, ut ex toto contextu usque ad secreto poenitentiæ, ut per se constat, nec definem capitis constat. Hoc autem regnum jurisdictione temporali. Nam excommunica- Christi corporale seu temporale non est, sed tio, de qua ibi sermo est, censura est eccle- spirituale et æternum, ut cap. 4 diximus, et siastica, quam etiam ipse rex Jacobus inter- colligitur ex verbis ejusdem Ezechielis : Saldum spiritualem appellat in præfatione. Sunt dos eos faciam de universis sedibus, in quibus etiam expressa verba Pauli, 2 Corint. 13: Id- peccaverunt, etc.; et ex Jerem. 13 : Ecce dies es hæc absens scribo, ut non præsens durius veniunt, dicit Dominus , et suscitabo David agam secundum potestatem, quam Dominus germen justum, et regnabit rex, et sapiens erit, dedit mihi in ædificationem, non in destructio- et saciet judicium et justitiam in terra, in dienem. Potestas autem spiritualis erat, nam bus illis salvabitur Juda, et Israel habitabit temporalis vel regia in Paulo non erat. Item confidenter , et hoc est nomen quod vocabunt ad eamdem potestatem pertinet quod idem eum, Dominus justus noster. Et hoc ipsum Apostolus ait, Actor. 20 : Attendite robis et confirmant alia testimonia ex Scriptura et universo gregi, in quo tos Spiritus Sanctus Patribus, dicto cap. 4 adducta. posuit Episcopos regere Ecclesiam Dei, quam 8. Ex quo ulterius concludimus, hoc reacquisitit sanguine suo; ubi aperte dicit, Epi- gnum Christi non esse nisi Ecclesiam ejus, in scopis datam esse a Deo potestatem regendi qua ipse spiritualiter regnat, ut dixit GregoEcclesiam ; regimen autem et gubernatio rius, lib. 1, in 1 Reg., in ultimis verbis. Et idem sunt. Unde, nisi magna vis fiat verbis, Augustinus, tractat. 115 in Joan. : Quod est de potestate jurisdictionis Apostolus loquitur; regnum ejus, nisi credentes in eum ? Quibus ut autem significet illud regimen esse spiri- dicit : De mundo non estis. Et infra : Unde tuale, addit de Ecclesia : Quam acquisivit san non ait : Regnum meum non est in hoc mundo, guine suo, non enim acquisivit Christus suo sed, Non est de hoc mundo; nec dicit : Non est sanguine temporale regnum, sed spirituale. hic, sed, Non est hinc. Hic est enim usque ad

7. Unde optima ratione simul cum Scri- finem sæculi. Ergo sicut regnum spirituale pturæ testimoniis potest hæc veritas confir- est, ita per spiritualem potestatem regi debet. mari. Habemus eniin ex Scripturis, Christo Hoc autem regnum perpetuum est non solum Deo homini promissum esse a Patre regnum in coelo, sed etiam in terra, quamdiu mundus æternum, juxta illud Psal. 131 : De fructu durabit, ut ex Augustino retuli, et in libro dentris tui ponam super sedem tuam; et Isai. etiam primo, tractando de Ecclesia ostendi; 9: Super solium David, et super regnum ejus ergo etiam potestas spiritualis ad regendum sedebil

. Et addit Angelus, Lucæ 1 : Dabit illi illud ita est a Christo huic Ecclesiæ concessa, Dominus sedem David Patris ejus, regnabit in ut in ea perpetuo duret, quia non potest redomo Jacob in æternum, et regni ejus non erit gnum sine potestate gubernatrice illi proporfinis. Hoc autem Christi regnum non in cælo tionata conservari. Unde recte dixit Epiphan., tantum, sed in terra etiam tradendum seu bær. 29 : Thronus Darid, et regia sedes, est inchoandum promissum est, ut patet ex Da- Sacerdotium in S. Ecclesia, quam dignitatem niel. 7: Aspiciebam in visione noctis, et ecce regiam, simulque pontificiam simul conjunctim cum nubibus cæli quasi Filius hominis venie- largitus est Dominus S. Ecclesiæ suæ , transbat. Et infra : Et dedit ei potestatem, et hono- lato in ipsam throno David non deficiente in ret, et regnum, et omnes populi, tribus, et lin- æternum. Et infra : A domo carnali Juda et

Israel regia dignitas translata est, firmiter recte Bonifacius II, ep. 1, et Gregorius, libro autem sedet thronus in S. Dei Ecclesia in quarto epist., c. 96, alias epist. 52, ind. 3, æternum.

de eadem Ecclesia loquentes dixerunt : Ad 9. Evasio regis Angliæ, ejusque rationes. hoc divinæ dispensationis provisio gradus diPrima.-Secunda.-Ad hanc autem rationem versos et ordines constituit esse distinctos, ut tacite respondet rex Jacobus in Præfatione, una concordiæ fieret ex diversitate connexio, et pagin. 5, 7, his verbis : Nec si regna terres- recte officiorum gereretur administratio sintria a monarchis terrestribus regi debent, ideo gulorum. Neque enim universitas poterat alia Ecclesiam sequitur a terrestri quoque monar- ratione subsistere, nisi hujusmodi magnus eam cha debere gubernari. Cur autem non sequa- differentiæ ordo servaret. Quia vero in hac tur, duas rationes indicat. Prior est, quia ne- graduum diversitate et ordine in infinitum que unus est aliquis totius orbis regnorumque procedi non potest, nec in eis esse divisio, omnium moderator ac monarcha ; altera est, ideo necesse est in aliquo supremo capite quia Christus Ecclesiæ suæ monarcha est, uniri seu terminari. Unde subjungit GregoChristique dices explet, quem venturum promi- rius : Tunc unumquodque salubriter impletur serat, Spiritus Sanctus ; et hic illud adjungit: officium, cum fuerit unus, ad quem possit reReges gentium dominantur corum, dos autem curri, præpositus. Quod profecto sicut in non sic. Sed in his verbis attingit rex aliam unaquaque congregatione spirituali seu ecquæstionem de monarchia infra tractandam, clesiastica, et in unoquoque episcopatu, vel quæ diversa est a præsenti. Nunc enim solum particulari Ecclesia seu provincia verum est, tractamus de spirituali potestate suprema, ad ita in universali Ecelesia multo majori ratioregendum regnum Christi, quod est Ecclesia, ne est necessarium. Et ideo dixit Anastasias necessaria, et hanc dicimus esse debere in Papa, in Apolog. adversus Anastasium impeipsa Ecclesia, prout in terris versatur, sive sit ratorem : Si omnis potestas a Deo est, magis in una persona, sive in multis, seu in con- ergo quæ rebus est præstituta divinis, quam gregatione ex illis composita, quod postea nos nunc spiritualem potestatem vocamus. videbimus. Verba autem regis eo tendunt, ut Optima ergo est illatio quam'rex improbat: nulla sit necessaria in hoc regno Christi po- si terrenum regnum a terrestri monarcha testas, que vices Christi gerat, ut maxime regi debet, etiam Ecclesia suum monarcham, patet ex posteriori ratione, quam de munere seu supremum gubernatorem in terris habeSpiritus Sancti affert, ideoque hic prætermitti re, necessarium fuit. non potuerunt.

11. Satisfit primæ probationi regis.-Prior 10. Rejicitur evasio regis. - Circa primam autem regis ratio non solum hoc non expuergo æquiparationem spiritualis regni Eccle- gnat, sed potius comprobat, si alia diversitas siæ cum regno terreno dicimus, si cum pro- inter Ecclesiam et totum orbem quoad regna portione fiat comparatio, non minus esse ne- terrena consideretur. Nam in universo orbe cessarium in Ecclesia supremum aliquem gu- terrarum non est una tantum respublica, vel bernatorem terrestrem, id est, visibilem ho unum temporale regnum, sed varia et pluriminem et mortalem, quam sit in regno terres ma, quæ inter se non componunt unum potri. Quia Ecclesia Christi universa non minus liticum corpus, et ideo neque unus monarest una, seu regnum unum in suo ordine, cha, neque (generalius loquendo) una prequam sit regnum quodlibet temporale in suo. fectura, vel unum supremum tribunal politiEt licet Ecclesia quoad finem et præcipua cum et humanum pro toto universo esse media spirituale regnum sit , nihilominus, oportuit. Imo neque moraliter vel humano quoad personas ex quibus constat, etiam est modo potuit. At vero Ecclesia Christi est terrestris, et actiones, in quibus regi, vel di- unum corpus mysticum perfectum, et unum rigi et corrigi debet, terrestres etiam sunt, id (ut sic dicam) simplex regnum per univerest, externæ et sensibiles, et illis mediantibus sum orbem diffusum, ut in libro primo, tracservanda est pax, unitas, religio, et cætera tando de Ecclesia Catholica, dictum est. Et omnia quæ ad convenientem hujus corporis ideo una suprema potestas, quæ toti illi prægubernationem sunt necessaria ; ergo non sit, necessaria est. Quocirca si supponamus minus est in hoc regno necessaria potestas Ecclesiæ regimen esse monarchicum, ut insuprema, quæ humano et sensibili modo fra ostendetur, comparatio ejus cum tempomembra ejus et actiones eorum in ordine ad rali regno non est cum universo orbe facienæternam salutem dirigat et gubernet. Et ideo da, sed cum singulis orbis regnis, ita ut sicut

unumquodque regnum temporale ab uno verba promittit Christus Spiritum Sanctum, monarcha terreno regitur, terreno, inquam, qui internam virtutem, illustrationem et quoad personam, quoad potestatem , quoad suggestionem per gratiam suam fidelibus materiam et proximum finem , ita totum Ec- conferat. clesiæ regnum ab uno regatur monarcha, 13. Spiritus Sanctus non potest proprie terreno quidem quoad personam, cæleste dici vicarius Christi. - Hæc autem operatio vero quoad potestatem, materiam, et proxi- non potest Spiritui Sancto attribui tanquam mom ac principalem finem. Hac enim ratione vicario alterius, si proprietas verbi servetur. Christi Ecclesia militans, licet terrenum re- Quia vicarius proprie est alterius principalis gnum dici possit , propterea quod ex morta- auctoris minister, qui vices ejus gerit, et ejus libus hominibus in terra degentibus constat, potestate sibi commissa utitur; at vero Spirinihilominus in Scriptura sæpe regnum coelo- tus interius docet et inspirat tanquam prinrom appellatur, et Christus de illa dixit : Re- cipalis et proxima causa gratiæ, et internæ grum meum non est hinc. Ubi Augustinus no- virtutis, quomodo Paulus dixit : Neque qui tat, non dixisse : Non est hic, quia revera in plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui hoc mundo est, sed non est hinc, quia licet incrementum dat, Deus. Non potest ergo in sit in mundo, non est de mundo, sed de cæ- proprietate sermonis Spiritus Sanctus dici lo venit, ideoque tale regnum gubernatore vicarius Christi. Lato autem et improprio indiget, terrestri simul et cælesti.

modo Tertullianus ita locutus est , quia Spi12. Dissolditur secunda regis ratio. - Ad ritus Sanctus missus fuit, ut loco Christi alteram rationem, concedimus quidem Chris- Apostolos consolaretur, et doceret vel explitum Dominum esse principem Ecclesiæ suæ caret multa, quæ pro temporis brevitate et monarcham. Ideoque quamdiu in terris de- opportunitate Christus ipse vel tradere non guit, et cum Apostolis suis conversatus est, potuerat, vel non oportuerat. Unde dixit : illam per se ipsum tanquam supremus illius Ego rogabo Patrem , et alium Paracletum darex et Pontifex gubernavit, Apostolos elegit, bit vobis, ac si diceret, In me habebatis consacerdotes et Episcopos consecravit, et ad solatorem, quamvis autem discedam, eo non prædicandum misit, eisque discipulos ad- carebitis , nam Pater alium dabit vobis, qui junxit, et pro illius temporis et status Eccle- loco mei vos consoletur. Et in eodem sensu siæ opportunitate cætera necessaria providit. (ut Euthymius significat) dixit , de Spiritu Quia vero nunc est absens ab Ecclesia mili- Sancto : Quem mittet Pater in nomine meo, id tante quoad visibilem præsentiam, ideo non est, ut ea perficiat quæ ego incepi, suggepotest sicut antea, per se ac proxime, pastoris rendo et declarando vobis quæ docui, et admunus Ecclesiæ præstare, et idcirco ad com- dendo, quæ non potestis portare modo, et pensandam visibilem præsentiam suam Vica- testimonium de me perhibendo. Hac ergo rinm seu Præfectum providit, cui Ecclesiæ ratione dici aliquo modo potest Spiritus Sancsuæ regimen commisit. Quod quidem non tus vices Christi gessisse seu explevisse, non begat rex Angliæ, sed (quod mirabile est) per vicariam aut ministerialem virtutem , ait hunc Vicarium esse Spiritum Sanctum, quod inferioris esset, sed ut principalis causa quia ad dirigendos et docendos Apostolos perficiens quod Christus absolvere in brevi non Petrum, ait, sed Spirituin Sanctum relic- tempore vitæ suæ non potuit. Unde hoc moturum Christus pollicitus est. Sed hoc, vel do quicumque alteri in officio succedit, vel non proprie, vel non vere, neque ad rem et perficit quod alter inchoavit, et perficere causam, de qua tractamus, dictum est. Scio non potuit, dici potest vices ejus supplere, quidem Tertullianum aliquando vocasse Spi- etiamsi vicarius ejus proprie non sit, nec per ritum Sanctum Christi Vicarium, libro de potestatem inferiorem et participatam, et ab Præscription. hæreticor., c. 13 et 28, impro- altero dependentem operetur. pria tamen et metaphorica locutione, solum 14. Quod si hoc tantum modo rex Angliæ quia Christus dixit Joan. 14 : Alium Paracle- intellexit, Spiritum Sanctum vices Christi extum dabit vobis, ut maneat vobiscum in æter- plevisse, immerito sentit illam Spiritus Sancti fium, spiritum veritatis. Et infra : Hæc locutus operationem sufficere ad externum et homi. sum dobis , apud dos manens. Paracletus au- nibus accominodatum Ecclesiæ regimen, quia tem Spiritus Sanctus , quem mittet Pater in illa virtus et operatio Spiritus Sancti invisinomine meo, ille dos docebit omnia, et suggeret bilis est, et mere spiritualis ac interna ; hoTobis omnia quæcumque dicero vobis. Per quæ mines autem indigent etiam externo et visi.

bili rectore. Deinde, si ille invisibilis influxus rum cura demandanda erat; et præcipue PeSpiritus Sancti sufficiens esset pro Ecclesia trum, qui super totam familiam Christi erat visibili, non tantum Spiritus Sanctus, sed constituendus, non solum ad communem vietiam Christus ipse absens, et nunc nobis in- gilantiam, sed etiam ad specialem fidelitatem visibilis, dici posset sui ipsius præsentis seu et prudentiam obligari. Quam curam et oblivisibilis Vicarius, quia de se etiam promisit : gationem commemorabat Petrus, cum diceEcce ego vobiscum sum omnibus diebus usque bat : Pascite, qui in vobis est, gregem Dei, ad consummationem sæculi, utique invisibili providentes non coacte , sed spontanee, secunprotectione et auxilio, ut in superioribus ex dum Deum. Et consonant verba Pauli, 1 Cor. 4: plicavi. Præterea si Christus, quia est princi- Sic nos existimet hom.out ministros Christi, et palis monarcha Ecclesiæ , illi non contulit dispensatores mysteriorum Dei; hic jam querectorem visibilem , qui loco ipsius eam gu- ritur inter dispensatores , ut fidelis quis inrebernaret, cur rex Angliæ, in sua Præfatione', niatur, etc.; et c. 3 dixerat : Quid igitur est se et alios reges vicarios Dei appellat ? nam Apollo, quid vero Paulus? ministri ejus cui (juxta suam opinionem, qua se credit esse credidistis, id est, Vicarii ejus , et loco illius caput Ecclesiæ in regno suo, etiam in spiri- Ecclesiam regentes; et ad Rom. 13, lemporatualibus) necesse est ut, cum se appellat vi- lem principem, vel judicem, Dei ministrum carium Dei, intelligat, non solum quoad re- appellavit. gnum temporale, sed etiam quoad ecclesiam 16. Nam quod illud ministerium apostoliBritannicam; ergo repugnat sibi ipsi, cum cum fuerit, etiam cum potestate et jurisdicdicit Christum non reliquisse vicarium sui, tione ad ferendum judicium, satis declarat præter Spiritum Sanctum.

idem Paulus, in fine dict. c. 4, dicens : Quid 15. Veram spiritualem jurisdictionem Chris- cultis? in virga reniam ad tos ? et cap. 5: tus Dominus Petro contulit. — Denique fal- Ego quidem absens corpore, præsens autem sum est Christum non promisisse Petrum, qui spiritu jam judicavi, ut præsens, eum, qui sic alios dirigeret aut doceret; non enim solum operatus est, in nomine Domini nostri Jesu promisit, sed etiam dedit, nam promitten- Christi, etc., tradere hujusmodi Satanu in do ei claves, et clavem regiminis, et clavem interitum carnis, ut spiritus ejus saltus fiat, scientiæ promisit. Item quando illi dixit : etc. Et 2 ad Cor. 13 : Si venero iterum, Rogavi pro te, ut non deficiat fides tua, statim parcam, etc. Et expresse ad Hebr. 13 : Obeaddidit : Et tu aliquando conversus confirma dite præpositis restris, et subjacete illis, ipsi fratres tuos. Ac denique cum illi dixit : Pasce enim perrigilant, etc. Et 1 ad Timoth. 5: Qu ores meas, et doctrinam, et regimen seu di- bene præsunt presbyteri duplici honore digni rectionem manifeste comprehendit, ut infra habeantur. Et ad Titum 1: Oportet Episcopum videbimus. Et ultra hæc in multis aliis locis sinc crimine esse sicut Dei dispensatorem, etc. significavit Christus futuram esse in Ecclesia Et c. 2. Hæc loquere, et exhortare , et argue præfecturam spiritualem, et aliquem, vel ali- cum omni imperio. Denique huc spectant loca quos ministros suos , qui tanquam proprii et Pauli, in quibus describit unitatem corporis visibiles vicarii vicem ejus gerant. Ita intelli- Ecclesiæ, et varia membra ejus, ut ad Rogunt Patres illud Lucæ 10 : Qui cos audit man. 12, ubi inter alia ait : Qui præest in solme audit, et qui vos spernit me spernit. Am- licitudine, et 2 ad Cor. 12, et ad Ephes. 4, ubi brosius ibidem, et Flilarius, Can. 27 in Matth. ponit, Apostolos , Prophetas , Erangelistas, Idem colligit Chrysostomus, lib. 2 de Sacer- Pastores et Doctores in opus ministerii, in dot., ex Lucæ 12. Nam cum Christus sub ædificationem corporis Christi. Quem modum parabola patris familias , qui vult magna vi- gubernationis dicit esse duraturum, usque gilantia et sollicitudine a suis subditis expec ad consummationem Sanctorum, id est, usque tari et obediri, declarasset quomodo sit Do- ad mundi finem, ut in superioribus explicamino serviendum , Petrus eum interrogavit : tum est. Domine, ad nos dicis hanc parabolam, an ad 17. Distinctio inter spiritualem et tempoomnes ? Respondit autem Christus : Quis pu- ralem potestatem. - Atque ex his constat matas est fidelis dispensator et prudens ? signi nife , hanc potestatem spiritualem esse ficans, Apostolos specialiter vocatus fuisse ut omnino distinctam a temporali. Primo quiessent tanquam præcipui servi, quibus alio- dem et principaliter in fine; nam temporalis

potestas ordinatur ad servandam reipublica ' Pag. 134.

pacem, et moralem honestatem, juxta illud

[ocr errors]

Pauli, i ad Timoth. 2: Ut quietam et tran - næ catholicæ obstant fundamenta aliorum erquillam vitam agamus in omni pietate et cas rorum, quæ in aliis hæresibus fundantur, titate. Potestas autem ecclesiastica ad æter- quas non possumus hoc loco ex professo renam salutem consequendam ordinatur, juxta futare. In fundamento ergo primi erroris hæillud Pauli ad Ephes. 4: Ad consummationem reticum est dicere, non esse in Ecclesia Sanctorum, etc. ; et illud ad Hebræos 13: Christi verum et visibile sacrificium, aut veObedite præposilis vestris , ipsi enim pervigi- rum et proprium sacerdotium. Et similiter lant, tanquam rationem pro animabus vestris hæreticum est dicere, omnes fideles esse in reddiluri. Alia differentia est in origine, quia sacerdotio æquales, quæ omnia alibi sunt a potestas temporalis trahit originem a Deo nobis disputata et probata. Marsilius etiam auctore naturæ media ratione naturali, et ita Paduanus in fide errat, dum supponit omnes per se spectata est de jure naturali; prout clericos, seu sacerdotes et Episcopos, jure vero est in rege vel senatu, est de jure hu- divino esse æquales. Nam quoad potestatem mano; potestas autem ecclesiastica est de ordinis ex institutione Christi Episcopus exjure divino positivo, et speciali promissione cedit presbyterum, ct presbyter diaconum, et concessione Christi : Tibi dabo claves, Pas- etc., ut in tractatu de Sacramento Ordinis ce otes meas, Sicut misit me Pater, et ego late ostenditur. In potestate autem jurisdicmitto cos. Sicut enim finis, ad quem ordina- tionis est de Apostolis certissima differentia, tur hæc potestas, et actus ac media quæ illi quæ ex adductis testimoniis facile colligi posubsunt, sunt supra naturam et vires huma- test, et quoad Petrum, et successores ejus, nas, ita et potestatem ipsam habere origi- la!e in sequentibus ostendetur. Præterea quod nem supra jus naturæ vel humanum necesse ait, Christum prohibuisse Pontificibus temest. Et ideo tandem bæ potestates differunt poraliter regnare , imprimis omnino falsum tanquam materialis et spiritualis, naturalis est et erroneum, ut cap. 8 ostendemus. Deinet supernaturalis, terrestris et cælestis. At- de ad id, quod nunc agimus, nihil refert, que ita explicant distinctionem hanc Gelasius quia etiam si illud admitteretur , solum inde Papa, de Vinculo anathematis, et Nicolaus I, posset inferri Episcopos, aut Pontifices, per in epistol. ad Michaelem Imper., circa finem, potestatem quam habent, ut tales sunt, non dicens : Mediator Dei et h minum homo Chris- temporaliter regnare, scd spiritualiter, quod tus Jesus, sic actibus propriis et dignitatibus nos omnino contendimus, cum dicimus podistinctis officia polestatis utriusque discre- testatem illorum non temporalem esse, sed tit, propria colens medicinali humilitate sur- spiritualem. Skin efferri, non humana superbia rursus in 19. Et hoc ad summum probat testimoinferno demergi, ut christiani imperatores pro nium illud : Reges gentium dominantur eoaterna vita Pontificibus indigerent , et Pon- rum, vos autem non sic ( quod etiam rex Antifices pro cursu temporalium tantummodo gliæ non omisit), nam etiam in illo sensu rerum imperialibus legibus uterentur, qua non prohibet Christus Apostolis regnare, sed tenus spiritualis aclio carnalibus distaret in- sic regnare sicut reges gentium, id est, lemcursibus. Easdem differentias attingit Grego- poraliter; necesse est autem ut spiritualiter rius VII, 1. 4 Epistol., ep. 2 ad Herimanum, regnent saltem illi, qui supremam in illo or casque ex Anastasio Papa, in ep. ad Anasta- dine potestatem habent. Nisi velimus dicere, sium imperatorem, et Gregorio in Pastorali, etiam Summum Pontificem non tam proprie confirmat. Idem docet Symmachus, in Apo- regnare spiritualiter quam vice regnare, quia logia contra eumdem Anastasium imperato- non tanquam supremus rex, sed tanquam rem dicens : Conferamus honorem imperato- Vicarius summi Regis Ecclesiæ præest. VeTis cum honore Pontificis , inter quos tantum ritas autem est non prohibuisse Dominum distat, quantum ille humanarum rerum curam regnare, sed gubernare dominando personis, gerit, iste divinarum. Et infra : Tu humana per elationem se illis præferendo , aut inhuadministras, ille tibi didina dispensat. Idem maniter subditos tractando, ut dixit GregoSymmachus, in Synodo Romana , et refertur rius, in Pastoral., 2 p., cap. 6, qui verba late in cap. Bene quidem, 96 dist., el plura Christi exponit per illa Ecclesiast. 32: Dualia in duobus capitibus sequentibus refere- cem te constituerunt, alias , rectorem te pomus.

suerunt, noli satolli, esto in illis quasi unus 18. Soltuntur fundamenta errorum in prin- ex ipsis ; et per illa 1 Petr. 5 : Non dominancipio capitis relatorun. — Neque huic doctri- tes in cleris, sed for ma facti gregis ex animo;

« PredošláPokračovať »