Obrázky na stránke
PDF
ePub

prædicandi, sed præbendo auxilium catholicis titutione pendet, quæ a solo Christo fieri poPrælatis et prædicatoribus, et sacrarum litte- tuit, ideo de hac institutione prius videndum rarum studia fundando, suaque potestate se est. In quo puncto duæ quæstiones distingui minatores malæ doctrinæ coercendo. Et hunc possent, una abstracta (ut sic dicam) seu gesensum declararunt Patres Concilii Turonen- neralis, an Christus in sua universali Ecclesia sis, sub Carolo M., in principio: postquam monarchicum regimen in aliqua persona, quæ enim commendarunt pietatem et sapientiam vices ejus gereret, reliquerit. Altera quæstio imperatoris, subjungunt: His igitur intentus, est contracta, seu particularis, an tali persopios ac religiosos Dei sacerdotes Ecclesiæ gu- næ, scilicet, Petro, Christus vices suas et polernacula in regno sibi dirina largitate collato testatem supra omnes fideles commiserit ; tenentes saluberrimis exhortationibus admo- simul tamen illas tractabimus, quia quod ad nuit, ut operam darent, et actibus eminerent, fidem et auctoritatem attinet, non possumus quibus et se bene operando, et sibi commissos melius ostendere institutionem, quam ex sinterbis et exemplis instruendo regerent. Et idem gulari Christi facto , et rationem illius ex supra indicat Alcuinus dicens : Multa est om- generali causa institutionis postea investiganibus fidelibus in vestra pietate gloriandi fa- bimus. cultas, dum ciementiæ vestræ sollicitudo sacer 2. Neque oportet in recensendis erroribus, dotalem, ut decet, habet in prædicatione verbi qui in hac materia fuerunt, et nunc a LutheDr cigorem.

ranis et Calvinistis, cæterisque Protestantibus 16. Germana Concilii Arelatensis expositio. pertinaciter defenduntur , immorari, quia et - Reliqua vero, quæ retulimus, laudis sunt notissimi sunt, et nunc solum de Anglicana et honoris verba, nam etiam imperator chris- secta tractamus, cujus caput, et defensor, tianus esse potest doctus, et bene instructus ejusdem Angliæ rex sæpe in sua Præfatione in doctrina sacra, et privatim juxta occuren- contendit, Christum non dedisse Petro majotes occasiones potest veritatem docere. Simili rem quam cæteris Apostolis potestatem, et etiam modo verba Patrum Concilii Arelaten- p. 22 et 24, et præsertim 58, in alios sensus sis eo tendunt, ut protectionem et adjutorium verba Scripturæ detorquere conatur. Sed ilad executionem suorum decretorum ab im- lius fundamenta postea expendemus ; nunc peratore petant, ut ex ultima clausula verbo- prius catholica veritas stabilienda est. Et quorum constat; reliqua autem sunt verba mo- niam quamplurimi Catholici et eruditissimi destiæ et urbanitatis, ex quibus nullum judi- viri in hac veritate confirmanda diligentiscium vel subjectionis in spiritualibus ex parte sime laborarunt, operæ pretium non erit omConcilii, vel spiritualis potestatis in impera- nia, quæ illi dixerunt, transcribere, et in hunc tore, sumi potest. Ad aliam etiam partem ob- locum congerere, sed pauca quædam, quæ jujectionis, uno verbo dicimus, illos actus pro- dicio nostro selectiora et efficaciora videbunprie non esse imperatoriæ potestatis ; possetur, ex illis mutuabimur, et qua poterimus tamen, vel aliquando potuisse aliquam coo- brevitate et perspicuitate proponemus. perationem, seu præparatoriam dispositio 3. Conclusio de fide. - Probatur coiclusio nem, aut conditionem, quæ spiritualem po- ex promissione Christi.—Dicimus ergo Christestatem non requirit, in eis exercere, ut in tum Dominum, instituendo Ecclesiam suam sequentibus latius declarabimus.

militantem, priusquam quoad visibilem præ

sentiam corporalem eam relinqueret , illam CAPUT X.

Petro tanquam vicario suo, ac supremo pastori

commendasse, ac subinde supremam spiriUTRUM CHRISTUS DOMINUS SUPREMAM ECCLESIÆ tualem potestatem ad gubernandam illam SPIRITUALEJ POTESTATEM PETRO CONTULERIT ? ei contulisse. Conclusio est certa de fide,

quam præcipue probabimus gemino illo tes1. Priusquam spiritualem potestatem cum timonio, quo non solus Bellarminus, quem temporali conferamus, ex qua præsens con- in hoc rex Angliæ reprehendere ausus est , troversia masime pendet, inquirere oportet sed omnes Pontifices et Patres eamdem vean hæc potestas sit in Pontifice Romano, cum ritatem confirmarunt. Primum est illud Matquo lis et contentio tota regis Angliæ versa thæi. 16, ubi Christo quærenti: Quem dicunt tur. Quia vero Romanus Pontifex non potest homines esse filium hominis? cum Petrus reshabere hanc potestatem, nisi per legitimam pondisset : Tu es Christus filius Dei viri, successionem, et successio ab origine et ins- Christus dixit illi : Beatus es Simon Bar Jo

na, quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Bar Jona. Volens ergo Christus non sola

Pater meus, qui in cælis est; et ego dico tibi laude, sed etiam mirabili promissione Pequia tu es Petrus, et super hanc petram adipl- trum remunerare, subjungit : Et ego dico cabo Ecclesiam meam, et porte inferi non pre- tibi , ubi recte Hieronymus : Quia tu mihi valebunt adversus eam , et tibi dabu clares re- dixisti : Tu es Christus, elc., et ego dico tibi, gni cælurum, et quodcumque ligaveris super non sermone casso, et nullum habente opus, sed terram, erit ligatum et in cælis, et quodcum- dico tibi, quia meum dixisse , fecisse est. Illa que solderis super terram , erit solutum et in ergo particula tibi, eamdem personam Simocælis. Hæc fuit Christi promissio , qui fallere nis designat ; ad illam ergo verba Christi dinon potest in promissis, et ideo dubitari non riguntur; illi ergo fit promissio. Maxim. , potest quin postea impleverit quod tunc pro- Homil. 1, in Natali Petri et Pauli, et Prosp., misit. Videamus autem cui promiserit et quid lib. 2 de Vocat. gent., c. 28. promiserit; nam si hæc duo plene et fideliter 5. In verbis autem Christi considero, queintelligantur, hoc solum testimonium ad as

dam esse tantum affirmativa per modum insertionem confirmandam sufficit.

dicativi : Tu es Petrus, alia prædictionem et 4. Prædicta promissio Petro in propria promissionem continentia , scilicet : Super persona facta est.– Primo ergo evidens est hanc petram ædificabo Ecclesiam meam, et ex tenore verborum , promissionem esse fac- tibi dabo, etc. Prima ergo affirmatio eo etiam tam Petro in sua propria persona ; tot enim tendere potuit, ut magis exprimeretur percircumstantiis designata est, ut de boc dubi- sona, de qua futura erat prædictio, et cui tari non possit. Primo enim Evangelista re- fiebat promissio. Commemorare ergo voluit tulit Simonem Petrum confessionem divini- Christus hunc Simonem esse illum, cui multo tatis Christi fecisse. Neque existimo vacare antea dixerat : Tu es Simon filius Jona, ti mysterio, quod Evangelista utrumque nomen vocaberis Cephus , quod interpretatur Pelrus. conjunxit Simon Petrus. Nam prius Petrus Simulque (ut existimo) indicare voluit Chrisvocabatur Simon, ut constat Joan. 1. Unde tus , quam ob causam nomen Petri Simoni quia hoc erat quasi proprium et primævum imposuerit, nimirum, propter firmissimam et nomen Petri, in negotio tam gravi omitti non immobilem fidem quam recepturus erat, cudebuit; nomen autem Petri a Christo fuit illi jus primam et insignem confessionem tune impositum Joan. 1, et hic adjunctum est, effecit, et ideo audire meruit : Tu es Petrus. tum propter tollendam omnem ambiguita- Unde recte Ambrosius, serm. 6 de Variis actem, quia alius etiam Apostolus Simon voca- tionibus : Cum vocaretur (inquit) Simon, per batur, tum propter mysterium quod statim hanc devotionem rocatus est Petrus. Imo adChristus declaravit. Deinde addit Evangelis- dit, quia Christus est petra , cum fideli Sila, Christum ad eumdem esse locutum. Et ut mone nomen suum communicasse. Quod etiam hoc magis esset testatum , Christus iterum attigit Chrysostomus, Hom. 10 in Maryum. eodem nomine illum appellat, dicens : Bea- Optime vero Cyrillus, lib. 2 in Joan., c. 12, tus es Simon, et quia nomen Petri ad myste- adnotat, prævidisse Christum futuram Petri rium explicandum reservabat, ne nomen Si- fidem, et ideo illi dixisse : Vocaberis Cephas, monis videretur ambiguum, addidit aliam id est, Petrus, vocabulo ipso commode signicircumstantiam propriam illius personæ, di- ficans, quod in eo tanquam petra, lapideque cens : Bar Jona, id est filius Jonæ,'seu Joan- firmissimo suam esset ædificaturus Ecclesia.. nis, sicut idem dixerat Joan. 1 : Tu es Simon Denique addit Chrysostomus, Hom. in Psalm. filius Jona. Nominavit autem Christus Simo- 50, in prima ejus parte, paulo post princinem in dicto loco, simul laudando illum, pium, propterea Petrum a Christo appellaut inde etiam intelligi posset qualis esset pro- tum, quia saxea fide præditus erat. Ubi etiam missio, et cui fieret ; erat enim remunerati- bis illum appellat basim fidei; et Hom. 3, va, et illi facienda erat, qui laudem in con de Ponit. : Cum Petrum dico, Petram nofessione meruerat. Sicut Hilarius ibi, canon. mino indebilem, crepidinem immobilem, etc., 26, dixit : Et dignum plane confessio Petri significans Christum vocasse Simonem Pepræmium consecuta est, quia Dei filium in ho- trum propter immobilitatem, non quam in mine vidisset ; et Hieronymus ibid. : Testi- se, aut ex se haberet, sed quam in fide accepmonio de se Apostoli reddit ricem; Petrus di- turus erat, et ideo alibi, fidei petram firmam xerat : Tu es Christus filius Dei vivi; merce et solidam , illum appellat. Quæ omnia cledem recepit vera confessio : Beatus es Simon ganter complexus est Leo Papa , sermone de

Transfigur., c. 1, dicens de Petro : Tantum- locutus ? ergo etiam cum dixit : Et super que in hac fidei sublimitate complacuit, ut bea- hanc petram, de eadem persona locutus est. titudinis felicitate donalus, sacram inviolabi- Denique quia non est credibile, in tam claro lis petræ acciperet firmitatem, super quam et continuo contextu Christum nunc ad Pefundala Ecclesia portis inferi et mortis legi- trum loqui, deinde rem aliam per pronomen bus prueraleret.

hanc, designare, et statim ad Petrum redire. 6. Unde ulterius clare intelligitur quid de- Sic enim incerta et ambigua esset tota sensignaverit Christus, cum dixit : Et super hanc tentia et promissio, et supervacanea fuisset petram ædificabo Ecclesiam meam. Nam sine diligentia tot modis et circumstantiis deterdubio eumdem Petrum designavit, ut fre- minandi personam, cui promissio fiebat. quentius antiqui et gravissimi Patres intelle 8. Eadem veritas ex Summis Pontificibus xerunt, et ex contextu aperte constat. Ideo confirmatur. - Atque ita intellexerunt hunc enim Christus prius illi dixit : Tu es Petrus, locum quoad hanc partem de persona, cui fit ut ad eumdem statim diceret, super ipsum se promissio, imprimis omnes Pontifices Romaædificaturum Ecclesiam, et ad hoc munus ni, qui hoc punctum attigerunt, præsertim illum per suam gratiam petram effecisse. Clemens, ep. 1 ad Jacobum, et Anacletus, ep. Deinde ostensum est illa verba, cum sequen- 2 et 3; Leo supra, et ser. 2 et 3, in die Astibus, continere promissionem remunerati- sumptionis suæ, et epist. 89, cujus alia vervam; ergo eidem fit qui propter bonam con- ba in sequentibus referemus ; et multa ex fessionem beatificatus est, et nomen Petri Gregorio adduximus, libro primo, cap. 6, et meruit; ergo idem per vocem, hanc petram, plura congerit Gratianus in suo decreto, dist. designatur. Quod fiet evidentius si considere- 12, 21 et 22, et in sequentibus plura referetur, Christum non esse usum voce Petri, vel inus, in quibus Pontifices suum primatum petre, tanquam diversi generis. Unde si Chri non in humano, sed in divino jure fundant, sti verba boc modo Evangelista retulisset : ob successionem Petri, ad quem Dominus Tu es petra, super hanc petram ædificabo Ec- promittendo in hoc testimonio locutus est. clesiam meam, nemo dubitaret quin illæ par 9. Idem ex Patribus ostenditur.-Et eodem ticulæ, Tu et hanc, eamdem petram, atque modo hæc verba intellexerunt alii Sancti Epiadeo eandem personam designarent; at scopi, et antiquissimi Doctores Ecclesiæ : CyChristus ita locutus est, et Matthæus etiam prianus, epist. 55 ad Cornelium, dicens, in hebraice vel syriace ita scripsit, nam in illis Petro fundatam esse Ecclesiam ; et eodem linguis vox feminina et masculina Petri aut modo loquitur epist. 69, 71 et 73, et aliis loPetræ non distinguuntur, et ita utroque loco cis, quæ supra lib. 1, cap. 5 et 6, adnotavihabet petra syriaca versio; græcus autem et mus. Item Hilarius, canon. 16 in Matth., ubi latinus interpres personæ Petri, quia vir erat, post verba supra citata : Dignum plane conmasculinum nomen accommodarunt, funda- fessio Petri præmium consecuta est, subjungit: mentum autem ædificii feminino nomine pe- 0 in nuncupatione novi nominis felix Ecclesiæ tram appellarunt, quia in his linguis ita solet fundamentum, etc. Idem habet libr. 6 de Trieam proprietate vocari.

nit., et Psalm. 131; Ambros., lib. 4 de Fide, 7. Præterea per illud signum hoc vel hanc, cap. 3 : Habes (inquit) in Evangelio quod Pedesignari solet res singularis præsens; ibi au tro disit : Rogavi pro te, ut non deficiat fides tem non erat alia res nomine petræ significa- tua ; eidem autem supra dicenti : Tu es Chrita, et cui jam nomen petræ tanquam pro- stus filius Dei vivi, respondit : Tu es Petrus, prium, et sine metaphora, esset impositum, el super hanc petram, etc., et subjungit verba nisi persona Petri; ergo illum sine dubio de- valde notanda : Ergo cui propria auctoritate signavit Christus, dicens : Super hanc petram. regnum dabat, hujus fidem firmare non poteNam, ut omnis occasio errandi, imo et dubi- rat? quem cum petram dicit, firmamentum tandi tolleretur , præmisit : Tu es Petrus, Ecclesiæ indicavit. Idem optime Psal. 40, quasi prze oculis ponens eum, quem designa- circa finem : Ipse (inquit) est Petrus, cui re volebat. Præterea, cum Christus proxime dixit : Tu es Petrus, et super hanc petram, subjunxit : El tibi dabo clades regni cælorum, etc.; et addit : Ubi Petrus, ibi Ecclesia. Idem quis dubitet, per pronomen tibi, Petrum desi late sermone 9 supra citato, et serm. in Cagnasse, et ad illum esse locutum, cum ad thedram S. Petri, et sermone 11 de Sanctis. illum a principio sermonem suum direxerit, Late etiam Augustinus, sermone 29 de Sancet eodem tenore semper cum eodem fuerit tis, qui est quintus S. Petri et Pauli : Solus

пат, ,

inter Apostolos meruit audire : Tu es Petrus, sua sunt, largitur servis suis. Similiter Epiph., et super hanc petram ædificabo Ecclesiam in Anchorato, non longe a principio, de Petro meam. Dignus certe qui ædificandis in domo loquens sub nomine principis Apostolorum, Dei populis lapis esset ad fundamentum , co- subjungit : Ipse autem Dominus constituit lumna ad sustentaculum, claris ad regnum; et eum primum Apostolorum, petram firmam, sumulta similia habet in serm. 16, qui est de per quam Ecclesia Dei ædificata est, etc. Cathedra Petri, et ser. 49 de Verb. Dom., c. 11. His Patribus accedunt alii exponentes 3; et lib. 2 de Baptism., c. 1, referens hæc Matthæum, Theophylact. et Euthymius, severba Cypriani : Petrus, quem primum Domi- quentes Chrysostomum, sed præcipue Hieronus elegit, et super quem ædificavit Ecclesiam nymus, dicens : Simoni, qui credebat in pesuam, adjungit: Ecce ubi commemorat Cy- tram Christum, Petri largitum est nomen, as prianus, quod etiam nos in Scripturis sanctis secundum metaphoram petræ recte dicitur ei : didicimus , Apostolum Petrum, in quo prima- Ædificabo Ecclesiam meam super te. Non tus Apostolorum tam excellenti gratia pruemi- potuit sane litteralis sensus verius aut clanet, a posteriori Apostolo Paulo esse correc- rius explicari. Unde aliis locis sæpe dicit, Ectum, etc.

clesiam Christi super Petrum fuisse funda10. Optime etiam Pacianus, epist. 3 ad tam, dialog. 1 contra Pelagian., aliquantuSympronianum, circa medium : Ipso (inquit) lum a princ., et ep. 54 et 57 ; et lib. 1 contra referente Mattheo ad Petrum locutus est Do- Jovinian., prius Petrum petram Christi apminus, ad unum ideo, ut unitatem fundaret ex pellat, postea vero tacitæ occurrens objecuno ; et statim refert verba : Super hanc Pe. tioni, et rationem declarans, inquit : Super tram edificabo Ecclesiam meam. Supra etiam Pelrum fundatur Ecclesia, licet id ipsum in retuli Cyrillum Alexandrinum, et Chrysosto- alio loco super omnes Apostolos fiat, et cuncti mum, quibus addi potest Cyrillus Hierosoly- claves cælorum accipiant, et ex æquo super eas mitanus, calech. 18, dicens : Ordinarit Sal- Ecclesiæ fortitudo solidetur; tamen propterea tator nostram sanctam Ecclesiam Christia- inter duodecim unus eligitur, ut capite consti

de

qua dixit Petro : Tu es Petrus, et su- tuto, schismatis tollatur occasio. Ubi est atper hanc petram ædificabo Ecclesiam meam. tente considerandum, inter Apostolos et Et Nazianz., orat. 26: Vide (inquit) quemad- æqualitatem quamdam et caput nihilominus modum ex Christi discipulis, magnis utique constituere. Æqualitas enim est in apostolaomnibus et excelsis, atque electione dignis, hic tu, in certitudine doctrinæ, super quam fortipetra rocetur, atque Ecclesiæ fundamenta in tudo Ecclesiæ solidatur, et in universali clafidem suam accipiat. Item Basilius, in c. 2 vium potestate; caput autem unum, quod Isai., cum dixisset Ecclesiam fuisse ædifica- propter tollenda schismata positum est, auetam in Prophetis et Apostolis, subdit: Quo- toritatem et jurisdictionem Petri in alios rum unus erat Petrus, super quam petram pol- etiam Apostolos indicat, et perpetuitatem policitus fuerat suam se ædificaturum Ecclesiam; testatis, sine qua concordia, schismatibus conet lib. 2 contra Eunomium, circa principium, traria, perpetua in Ecclesia esse non posset. de Petro ait: Qui quoniam fide præstabat, Ec 12. Similemque sententiam habet Leo Paclesiæ commissam sibi ædificationem suscepil; pa, ep. 89, c. 1, dicens : Hujus muneris 84et Hom. 29, quæ est de Pænitentia : Petrus cramentum ita Dominus ad omnium Apostolotertio abnegavit, et collocatus est in fundamen- rum officium pertinere roluit, ut in Beatissito. Et infra : Petrus dixerat jam antea, et bea- mo Petro, Apostolorum omnium summo, printus pronuntiatus fuerat ; dixerat : Tu es filius cipaliter collocaret, ut ab ipso quasi quodaDei excelsi, et vicissim audierat se esse pe- capite dona sua velut in corpus omne diffidtram, ita laudatus a Domino; licet enim petra deret, ut exsortem se mysterii intelligeret esse esset, non tamen petra erat ut Christus ; ut divini, qui ausus fuisset a Petri soliditate itPetrus petra erat. Nam Christus vere est im- cedere. Hunc enim, in consortio individuæ unimobilis petra, Petrus vero propter petram. tatis assumptum, id quod ipse erat, coluit noAxiomata namque sua Jesus largitur aliis; minari , dicendo : Tu es Petrus, et super hunc largitur autem ea non evacuatus, sed nihilomi- petram ædificabo Ecclesiam meam , ut aterai nus habens. Lux est. Vos estis lux mundi, in- templi ædificatio, mirabili munere gratiæ Dei, quit; sacerdos est, et facit sacerdotes. Oris est, in Petri soliditate consisteret. Denique apud et dicit : Ecce ego mittos cos si ut oves in me- alios Patres frequens est, ut Petrum hac ra: dio luporun. Pctra est, et petram fucit. Qua tione vocent Ecclesiae Catbolicæ fundamen

tum, petram Ecclesiæ, Pontificem Ecclesiæ ram significata est, quæ non potest in alio primum, ut videri potest in Isidoro, lib. 2 de consistere, nisi quia danda erat Petro singuOffic. eccles., c. 5, et lib. de Vit. et mor. laris potestas ad instruendam et regendam Sanctor., c. 69, et aliis locis, quæ lib. 1, c. 6, Ecclesiam in fide et moribus, a qua tam ædifiindicavimus. Et Petr. Chrysolog., sermone catio quam conservatio Ecclesiæ perpetuo pen107; Laurent. Justinian., lib. de Obed., c. 12; deret. Ut si navis dicatur fundata in aliqua Tertull. sæpe, antequam in hæresim incidis- persona, statim per metaphoram intelligitur set, eisdem modis de Petro locutus est, ut in pendere ab illa tanquam a gubernatore et lib. de Præscrip., c. 22, et lib. de Monoga nauclero, et sic etiam regnum dicitur in rege mia, c. 8. A qua sententia etiam factus hæ- fundari, et e converso rex dicitur fundamenreticus non discessit, quamvis illam aliquo tum regni. Quocirca licet metaphora fundamodo corruperit, lib. de Pudicitia , c. 28, ut menti vel petræ alios etiam possit habere c. 17 commodius animadvertemus.

usus et significationes, tamen accommodata 13. Petrus, Mat. 16, in Ecclesice funda- ad hunc locum et has circumstantias , nulla mentum designaius fuit. - Probatur ex Pa- præter hanc potest esse accommodata, et tribus. - Nemo igitur dubitare potest quin ideo Patres et Ecclesia ita illam intellexePetro facta sit illa promissio ; superest jam runt. explicandum quid illi promiserit. Duplex 15. Christus per claves supremam spirituaenim in verbis videtur esse promissio : una lem potestatem Petro contulit. Ut vero rem de fundamento Ecclesiæ, alia de potestate li- apertius explicaret Christus , addidit aliam gandi et solven di : existimo tamen esse eam- metaphoram, et explicationem ejus, dicens: dem, prius per metaphorain, et postea per Tibi dabo claves regni cælorum; solet enim noverba magis propria explicatam. Cum ergo mine clavis potestas regia seu regendi signiChristus dixit fundaturum Ecclesiam super ficari, ut patet Isai. 22: Dabo clavem domus Petrum, promisit Petro, effecturum ipsum Ec- David super humerum ejus , id est, principaclesiæ fundamentum adeo firmum et immo- tum, vel potestatem, de qua paulo antea dibile, nt et totam Ecclesiæ molem sustinere xerat: Potestatem tuam dabo in manu ejus. posset, et cum tanta firmitate, ut cadere nun Christus ergo promittens claves regni coeloquam aut ruere posset. Hinc Ambrosius, in rum Petro, nihil aliud promisit, quam potesdicto lib. 4 de Fide, c. 3, dicens in verbis su tatem regendi Ecclesiam, quæ in terra est pra allegatis, cui propria auctoritate regnum regnum spirituale tendens ad regnum coelodabat, significat Christum ibi promisisse Pe rum consequendum, et ideo per potestatem tro regnum Ecclesiæ; et quia hoc regnum et quamdam cælestem gubernanda est. Quam fide constituitur, et perpetuum esse debet, potestatem per verba satis propria statim exideo addit Ambrosius, potuisse etiam Chris- plicavit Christus, dicens : Et quodcumque liturn firmare fidem Petri, et illum firmamen- gaderis super terram, etc.; his enim verbis tnm Eeclesiæ constituere, indicans hoc totum expresse promisit Petro singularem potestain illis verbis fuisse Petro promissum. Quod tem ligandi atque solvendi, quæ potestas non etiam declaravit serm. 2, ex variis, qui est est alia, nisi potestas leges ferendi, quæ hode Cathedra Petri, dicens, Petro esse pro- mines ligent, seu obligent, vel etiam punienmissum, ut tanquam sacum immobile totius di, aut censuras ferendi, aut similia onera orbis christiani coin pagem molemque contineat. imponendi, vel auferendi, ut patet, tum ex Et similia fere habet Augustinus, dicto serm. communi usu talium verborum, tum ex simi16 de Sanctis. Hieronymus vero, dicto lib. 1 libus verbis Matth. 18: Quæcumque ligarericontra Jovinianum, sentit ibi esse promissum tis, etc., et ex aliis Joan. 20: Quorum remiPetro, futurum fuisse caput Apostolorum ; seritis peccata, etc. Ergo claves illa non aliud Cyprianus autem cum Augustino, dicto lib. 2 per metaphoram significant, nisi potestatem de Baptism., c. 1, primatum Ecclesiæ sen- spiritualem ad regendam Christi Ecclesiam tiunt ibi esse Petro promissum. Chrysosto- in ordine ad regnum cælorum consequendum. mus etiam , Homil. 55 in Matthæ., dicit pro- Ex hoc ergo loco manifeste probatur primamissum esse Petro, fore Ecclesiæ Pastorem. tus Petri, quamvis hæretici variis objectioniHæcque omnia in idem recidunt.

bus et evasionibus illum obscurare nitantur, 14. Probatur ratione. — Ratio denique me- quibus in sequenti capite respondebimus, ne taphoræ est, quia singularis aliqua depen- veritatis positæ, confirmationem intermittadentia Ecclesiæ a Petro per illam metapho- mus. XXIV.

17

« PredošláPokračovať »