Obrázky na stránke
PDF
ePub

16. Confirmatur eadem assertio ex Joan. 21. Bonus autem pastor, ut ipsemet Christus - Rejicitur quædam hæreticorum expositio. - dixit, Joan. 10, intrat per ostium, et proprias Omnia igitur, quæ de prædicta Christi pro- oves rocat nominatim, et educit eas, et ante eas missione diximus, ex aliis Christi verbis, vadit, et eum ores sequuntur, quia sciunt roJoan. 21, maxime confirmantur, et ex utro cem ejus. Et infra : Bonus pastor animam suam que loco simul sumpto, et inter se collato dat pro ovibus suis, et vt ibidem significat, evidentissima fit veritatis testificatio. Nam non se gerit sicut mercenarius, qui cum non quod Christus promiserat, ad Patrem ascen sit pastor, videt lupum venientem, et dimitsurus, implevit, dicens Petro semel et ite- tit oves, et fugit ; ergo ex Christi sententia, rum : Pasce agnos meos ; et tertio : Pasce ores ad munus pastoris intrantis per ostium, id meas, per quæ verba curam et gubernationem est, per ipsummet Christum, ut ipse explitotius Ecclesiæ illi commisit, et Vicarium cuit, seu quod idem est) ab ipso super gresuum illum constituit, et tunc plane claves gem suum constituti, pertinent non solum ciregni cælorum et potestatem ligandi atque bum ministrare, sed etiam custodire, et resolvendi, proprio et peculiari modo illi tri- gere, et omnia alia que pastoralis eura rebuit, sicque super humeros ejus tanquam su- quirit; non ergo solam verbi prædicationem, per firmum fundamentum et saxum immobile sed totam hanc curam gregis sui Christus PeEcclesiæ ædificium imposuit. Quæ omnia fa- tro commendavit. Et sine dubio hæc est macile persuaderi possunt, si totum Christi fac- xime usitata significatio illius verbi in ea metum ejusque verba pura intentione et mente taphora usurpati, non solum in communi loconsiderentur. Prius enim quam Christus Pe- quendi modo, sed etiam in Scriptura sacra, trum Pontificem Summum crearet, ter illum ut patet ex illo 1 Petr. 5 : Pascite, qui in tointerrogavit : Simon Joannis, diligis me plus bis est, gregem Dei, providentes non coacte, his ? et Diligis me? seu amas me? per quod sed spontanee, secundum Deum, ubi pascere imprimis significare voluit aliquid magnum sine dubio non significat tantum prædicare, et excellens, et sibi maxime charum voluisse nam per solam concionem non solet fieri coPetro commendare, suam nimirum Ecclesiam, actio; sed significat regimen seu gubernatioquam ipse maxime diligebat, pro qua seipsum nem, quæ interdum nimis violenta esse solet, tradidit, et Patrem ac matrem reliquit, ut os et ideo subjungit: Non dominantes in cl: ris. tendit Paulus ad Ephes. 5. Deinde manifes- Similiter, verbum providentes, manifeste ostato amore Petri erga ipsum, dixit illi Chris- tendit, Petrum esse locutum de providentia tus : Pasce does meas. Per quæ verba conten- et sollicitudine pastoris in regendis et custodunt hæretici nullam potestatem esse datam diendis ovibus, et non de sola verbi prædiPetro, sed solum præceptum prædicandi ver- datione. Sic etiam 2 Reg. 5: Tu pasce popubum Dei, quod est animarum cibus. Sed est lum meum Israel, in cujus explicationem advana et ridicula expositio, nam de missione ditur : Tu eris dux super Israel; et c. 7: ad prædicandum jam Christus dixerat, Joan. Numquid loquens locutus sum ad unam de tri20 : Sicut misit me Pater, et ego mitto ros; tubus Israel, cui præcepi ut pasceret populun et dicturus erat postea in discessu suo: Eun meum Israel, quod statim declaratur per illa tes docete omnes gentes; quid ergo necesse verba : Ego tuli te de pascuis sequentem greerat pro solo munere prædicationis tam sin- ges, ut esses dux super populum Israel. Et de gulariter cum Petro agere, tantumque pon- Christo dicitur Isai. 10: Sicut pastor gregen dus verborum et interrogationum præmit- suum pascet ; et infinita similia sunt in Protere ?

phetis ; ergo hoc ipsum significavit Christus 17. Quid verbo pascendi in Scriptura si- Petro, cum illi oves suas pascendas commignificetur. — Deinde , verbum pascendi , eo sit. modo quo ibi a Christo usurpatum est, non 18. Potestas Petri ad totam Ecclesiam exsolum significat actum (ut sic dicam) minis- tenditur. - Ac denique cum oves indefinite trandi cibos, sed etiam munus et sollicitudi- posuit, omnes absque dubio sine discrimine nem procurandi omnia, quæ et ad nutriendas comprehendit, quia in similibus locutionibus oves, et ad illas regendas, tuendas, et in vita indefinitus sermo æquivalet universali, et conservandas pertinent. Denique omnia, quæ quia nulla est major ratio, de his quam de ilsunt pastoralis muneris, comprehendit. Pe- lis ovibus talia verba interpretandi. Imo, quia rinde enim fuit Petro dicere : Pasce, ac dice- ibi nominatim distincti sunt agni et oves, Eure: Pastorem mearum ovium te relinquo. thymius existimat significatụm esse, non su

lum imperfectos, sed etiam perfectos Petri dicens, debere eos usque ad sanguinem pro vecuræ fuisse subjectos. Bernardus autem, lib. rilate certare, quibus odes ipsas pascendas re2 de Considerat. ad Eugenium, exponit, non gendasque committit. Et sermon. 62 de Verb. solum communem plebem, sed etiam præla- Domini, explicans eadem verba : Pasce ores tos et Episcopos usque ad ipsos etiam Apo- meas : Pertineat (inquit) ad nos cura, al vos stolos, Petro commendatos et subjectos fuis- obedientia ; ad nos vigilantia pastoralis, ad dos se. Unde sic ait c. 8: Non modo odium, sed humilitas gregis, etc., ubi verbo pascendi, e Pastorum tu unus omnium Pastor. Unde id verbum obediendi opponit. Intellexit ergo pasprobem, quæris. Ex verbo Domini. Cui enim, toralem curam non consistere tantum in donon dico Episcoporum, sed etiam Apostolorum cendo, sed etiam in regendo et præcipiendo, sic absolute et indiscrete totæ commissæ sunt et hanc esse commissam Petro super totam Odes? Si me amas, Petre, pasce oves meas.

Ecclesiam. Sicut etiam dicit sermone 49 de Quas? illius, rel illius populos civilatis, aut Verb. Domini : Dicit Dominus Petro, in quo regionis, aut certi regni ? Ores meas, inquit. uno format Ecclesiam : Petre, amas me? ResCui non planum, non designasse aliquas, sed pondet: Amo. Pasce omnes meas. adsignasse omnes ? Nihil excipitur, ubi distin 20. Et item Ambrosius, sermone 48 de guitur nihil. Et forte præsentes cæteri condis. Tempore, in feriam 3 hebdomadæ sanctæ, cipuli erant, cum committens uni, unitatem eumdem locum tractans, ait : Qui ante laomnibus commendaret, in uno grege et uno pas- chrymas præraricator extitit, post lachrymas tire, secundum illud : Una est columba mea, pastor assumptus est, et alios regendos accepit, formosa mea, perfecta mea. Ubi unitas, ibi qui prius seipsum non rexit. Et in dict. serperfectio. Quibus verbis egregie Bernardus mone primo de Sanctis, seu de cathedra Peprædictum sensum confirmavit et locupleta- tri : Tanquam bonus Pastor (inquit) trendum vit.

gregem accepit, ut qui sibi infirmus fuerat, 19. Tradita expositio verborum Christi ex fieret omnibus firmamentum. Ubi ad utrumque Patribus confirmatur. — Neque nova est aut testimonium alludit, et alterum cum altero recens hæc interpretatio, eodem enim modo conjungit. Et ad Galat. 1, declarat, per verveteres Patres dicta Christi verba intellexe- bum pascend', delegatam esse Petro curam runt. Nam Leo Papa, sermone 3 Assumptio- Ecclesiarum, dicens de Paulo : Dignum fuit, nis suæ, in eamdem sententiam dixit : De toto ut cuperet ridere Petrum, qui primus erat inmundo unum Petrus eligitur , qui et universa- ter Apostolos, cui delegaterat Salvator curam rum gentium tocationi, et omnibus Apostolis Ecclesiarum. Deinde lib. 10 in Lucam, c. 24, cunctisque Ecclesiæ Patribus præponatur, in fine : Dominus (inquit) non dubitabat, qui quamvis in populo Dei, multi Sacerdotes sint, interrogabat non ut disceret, sed ut doceret, multique pastores , omnes tamen proprie regat que n elevandus in ælum amoris sui nobis rePetrus, quos principaliter regit et Christus ; lut vicarium relinquebat, sic enim habet : SiChrysostomus, homil. 87 in Joann. : Quid tan- mon Joannis, diligis me? Ulique tu scis, Dodem, ait, aliis omissis, de his duntaxat Pe- mine, quia amo te. Dicit ei Jesus : Pasce agnos trum affatur? os erat Apostolorum et princeps, meos. Et infra : Jam non agnos ut primo, nec et certez ipsius cælus, proplerea et Paulus eum oviculas ut secundo, sed odes pascere jubetur præter alios disurus uscendit, simul ut ei os- perfectiores, ut perfectior gubernaret. Et lib. 5 tenderet jam sibi fiduciam habendam; tanquam de Fide, in Proæmio, late eumdem locum in enima negationis oblivisceretur, fratrum curam eodem sensu explicat, dicens, Petrum esse ei committit. Et infra : Ter autem interrogat, servum illum prudentem et fidelem, quem et sæpe idem pracipit, ut demonstret quanti constituit Dominus super familiam suam, crium suarum curam faciat, et quod hoc maxi- Idem fere habet lib. de Dignitate Sacerdotali, Tekm sit amoris argumentum. Cyrillus item, c. 2. Utrumque vero testimonium optime lib. 11, Joan. c. 64 : In singulis, inquit, con- connectit Cyprian., lib. de Unit. eccles., circa fessionibus, tariatis parumper verbis, audirit, principium, dicens : Loquitur Dominus ad Perationalium ovium curam sibi esse habendam. trum: Ego dico tibi quia tu es Petrus, et

super Et similiter Augustinus, tract. 123: Nec aliud hanc petram ædificabo Ecclesiam meam, etc. toties audit a Petro, quam se diligi ; nec aliud Et iterum eidem post resurrectionem suam ditoties commendat Petro, quam suas ores pasci. cit : Pasce otes meas. Super illum unum ædiQuid autem sit pascere oves Christi, paucis ficat Ecclesiam suam, et illi pascendas mandat verbis in fine ejusdem tractatus declarat, oves suas, et quamris Apostolis omnibus post

resurrectionem suam parem potestatem tribuat, vit, tibi autem ut fidissimo famulo in fidem traet dicat : Sicut misit me Pater, etc., et : Quo- didit. Et infra : Qui te cælestis regni clavicurum remiseritis peccata, etc.; tamen ut unita- larium instituit. Et infra, dicit voluisse Chritem manifestaret, unam cathedram constituit, stum Petrum adesse suæ transfigurationi, ut et unititis ejusdem originem ab uno incipien- Antistitem qui totius Ecclesia gubernacula tein sua auctoritate disposuit. Et infra : Pri. suscepisset. Unde tandem dixit Ephrem, sermatus Petro datur, ut una Christi Ecclesia et mone de Transfiguratione, sicut unus Moyses cathedra una monstretur. Et infra : Qui ca- Hebræorum princeps fuit, ita Petrum Ecclethedram Petri, super quam fundata est Eccle- siæ Christianorum fuisse principem constitusia, deserit, in Ecclesia se esse confidit? tum. Et plura videri possunt in Gregorio,

21. Ex epithetis Petri eadem veritas osten- Hom. 21 in Evangel., et lib. 3 Epistolar., ep. ditur.- Denique veritatem hanc confirmant 3, alias cap. 67, et lib. 1, ep. 24. varia epitheta, quæ solent Patres Petro tri 22. Ratio institutionis primatus Petri. buere ad illud munus explicandum, et potes- Tandem si velimus aliquam rationem hujus tatem quam a Christo in dictis locis recepit. divini consilii reddere, oportet institutionem Sic enim vocatur Caput Apostolorum a Hiero- regiminis ab electione persone separare. nymo, libro primo contra Jovinian., et Op- Electionis enim nullam possumus propriam tat., libro secundo et septimo Cont. Parmeni.; reddere causam præter divinum beneplaciCyril. Alex., lib. 12 in Joan., c. 64, caput et tum. Nam, licet Deus ea fide et charitate Peprincipem, et lib. 13 Thesaur., c. 2, apicem trum disposuerit, quæ ad tale ministerium Apostolorum vocat. Dicitur etiam constitutus suscipiendum dignum illum redderet, ut ex Pastor pastorum, ab Eusebio Emisseno, in verbis Matthæi et Joannis supra tractatis masermone de S. Joanne Evangelista, et ratio- nifestum est, nihilominus fides Petri non fuit nem reddit, quia regit subditos et Prælatos. prima ratio electionis ejus, sed voluntas Dei, Omnium igitur pastor est, quia præter agnos nam quia illum elegerat, ideo illum ita vocaet oves in Ecclesia nihil est. Unde Isidorus, de vit, ut cooperando vocationi Vicarius Christi Vita et morte Sanctor., c. 69, Petrum vocat fieri posset dignissime. Institutionis autem Pastorem humani gregis. Item Origenes, lib. primatus propria ratio fuit, quam Cyprianus, 5, in c. 6 ad Roman., circa finem, ait: Petro Leo Papa, et alii Patres tetigerunt, unitas Eccum summa rerum de pascendis ovibus trade- clesiæ et optimum regimen ejus, quia si in retur, et super ipsum celut super terram fun- Ecclesia non fuisset unum caput, ad quod didarelur Ecclesia, nullius confessio virtutis al- versa Ecclesiæ membra recurrerent, facile terius ab eo, nisi charitas erigitur. Vocatur per diversa schismata rumperetur, ut etiam item Petrus Christi Vicarius in Concilio Ni- Anselmus supra recte dixit. cæno, c. 39, de quo canone plura dicemus 23. Regimen ecclesiasticum, monarchicum inferius. Et Anselm., Matt. 16, illum vocat esse debet. - Ut autem optimum esset regiprincipalem Vicarium, quia etiam alii Epis- men, oportuit caput hoc unum esse monarcopi omnes, qui potestatem ligandi et sol- cham, nam monarchia forma regiminis est vendi accipiunt, sunt modo suo Vicarii Chri- omnium optima, ut ex Patribus, Theologis, sti, Petrus autem est principalis. Quem ob philosophis et historiis erudite ostendit Careamdem rationem ibi vocat principem Apos- dinalis Bellarminus, lib. 1 de Roman. Pontif., tolorum, quod est frequens in aliis Patribus. c. 2 et sequentibus. Quod si in aliis commuEt sic etiam frequenter dicunt accepisse pri- nitatibus aut regnis humanis hoc verum est, matum Ecclesiæ, ut est apud Ambros., 2 ad multo certe magis in regimine totius EccleCor. 12, et ad Galat. 2; et optime Beda ex siæ fuit necessarium, quia cum respublica ecdictis verbis : Pasre oves meas, in Homil. de clesiastica sit amplissima, et pro universo munVigilia Apostolor. Petri et Pauli. Idemque do sit instituta, non posset convenienter per voluit Chrysostomus, Hom. 80 ad populum, unam potestatem supremam gubernari, nisi dicens, ei per totum terrarum orbem Ecclesiæ talis potestas in uno homine resideret. Nam si præsidentiam traditam esse, seu orlis terra esset in congregatione multorum, non esset in qum curam esse demandatam, ut ait hom. 87 mundo talis potestas apta ad regendum, nisi in Joan.; vel totius Ecclesiæ gubernacula sus. quando tales persone in unum Concilium escepisse, ut ait Damascenus, crat. de Transi- sent congregatæ. Quomodo ergo posset difgurat., ubi ad Petrum ita de Ecclesia loqui- ficultatibus occurrentibus subveniri , quando tur : Hanc Christus suo ipse cruore compara- talis congregatio deesset, vel a quo possel

cum efficacia cogi, si nullum esset in Ecclesia cellentiæ, seu excessus, aut inæqualiiatis in caput, ad quod hujusmudi generalis provi- eis requirit, quod constituendo ordini propordentia, et cura Ecclesiæ perpetuo pertineret? tionatum et accommodatum sit. Profecto hæc ratio convincit primatum Petri 2. Si ergo Petrus nullam dignitatem vel fuisse moraliter necessarium, eademque con- potestatem habet majorem, quam cæteri Apovincit, fuisse illum principatum non pro sola stoli, nec jurisdictionem in illos, secundum persona Petri, sed perpetuum, ut convincunt quem ordinem princeps illorum appellatur? etiam illa verba : Et portæ inferi non præra- Nam excessus ætatis vel antiquitas vocationis lebunt aduersus eam, sicut in libro primo late apud Deum parvi momenti sunt, apud quem probatum est, et sequentibus amplius confir- sicut non est personarum acceptio, ita neque mabitur.

est ætatum differentia; imo in conspectu il

lius sæpe sunt novissimi primi, et primi noCAPUT XI.

vissimi. Præsertim , quia non constat Petrum

fuisse seniorem cæteris Apostolis, aut ante OBJECTIONIBUS CONTRA SUPERIORIS CAPITIS DOC omnes vocatum, cum saltem Andreas illum TRINAM SATISFIT.

præcesserit, ut de vocatione sumitur ex Joan

nis 1, et de ætate probabile censet Epiphan., 1. Petri primatum nemo novitatis arguere hæres. 51. Neque etiam fundari potest ille potest. Petrum non posse dici principem ordo in gradibus sanctitatis, nam hoc judicium Apostolorum nisi ratione supremæ potestatis. Deo reservatum est, neque hactenus est nobis -Contra primatum Petri intellectum in sensu revelatum, quis Apostolorum in vera sanctia nobis superiori capite declarato, nonnulla tate apud Deum cæteris major fuerit. Neque in transcursu, et quasi obiter attingit rex Ja- item satis est quod Christus familiarius cum cobus, quibus satisfacere necesse est. Dicit illo egisset, et in nonnullis actibus, quibusenim ille, in pag. 60 suæ Præfationis, verum dam aliis eum prætulisse videatur; nam hac quidem esse Petrum, et ætatis, et temporis, ratione etiam Joannes dici poterit princeps quo a Christo tocatus est, ratione, unum ex ordine ; imo et Jacobus, nam fuit unus ex illis primariis Apostolis fuisse, principem ordine il- tribus , quos in aliquibus negotiis Christus Lorum duodecim, quos primos Christus elegit, peculiares socios habere voluit. Præsertim et de tribus illis unum, quos ordinis servandi quia sola illa peculiaris favoris aut amoris gratia creteris præposuit. Et p. 59, doctrinam, Christi ostensio non erat sufficiens fundamenquam Catholicam esse ostendimus, nuperam, tum alicujus ordinis inter Apostolos permanet notitiam vocare veritus non est. Quod apud suri post Christi discessum. Accedit quod rex me argumentum efficax est, Protestantes, vel semper loquitur de ordine politico in hierarSanctos Patres non legisse, vel regem suum chia ecclesiastica , ad quam præteritus ille turpiter decepisse. Nam ex dictis, luce clarius favor seu benevolentia parum referebat, neconstat, doctrinam traditam de primatu Petri que prudens aliquis Paulum reputabit ordine cum ipsa Ecclesia ortam esse, et in verbis minorem, quia ex illis tribus non erat, vel Christi, eo modo intellectis, quo ab antiquissi- quia Christo in mortali corpore viventi famimis Patribus exposita sunt, esse fundatam; liariter non adhæsit. nullus ergo, qui non ex industria fallere et 3. Denique eo modo quo Petrus inter Apofalli velit (quod de Serenissimo rege creden- stolos princeps censetur, non ab hominibus, dum non est), doctrinam hanc nuperam aut sed a Christo, ac proinde jure divino illum noritiam vocare potest. Locutus est ergo ex principatum habuit; ergo si fuit princeps ordeceptione et veritatis ignoratione, non ta- dine, necesse est talem ordinem ab ipso Chrimen probabili, vel quæ illum a gravi lapsu et sto creatum et institutum esse. At non legiculpa excuset, cum possit facile ignorantiam et mus Christum in Ecclesia sua instituisse dierrorem depellere, si velit. Præterquam quod gnitates aliquas, quæ, propter solum ordinem si Petrum fatetur esse principem duodecim politicum, specialem honorem, aut sedes priApostolorum, quid, queso, est quod addit: mas in sedendo aut loquendo sibi vendicent. Principem ordine, aut ordinis servandi gratia? sed legimus tantum, 1 ad Cor. 12, Christum aut quis est iste ordo, vel in qua excellentia aut posuisse in Ecclesia primum Apostolos, sedignitate persona fundatus est? Omnis enim cundo Prophetas, tertio Doctores, alios PasOrdo, ut juste ac prudenter inter aliquas per- tores et Doctores, ac denique alias gratias vel sonas constituatur, fundamentum aliquod ex- ministeria distribuisse; in his autem omnibus

non potest dici Petrus princeps inter Aposto- lius mente longissime distat. Unde in sua relos ratione ordinis. Ut ergo quod verum est sponsione modeste prudenterque interrogat: asseramus, cogitatio talis ordinis politici in Uli, quæso, expositionen illan tam incitilem Ecclesia Christi, ut ab ipso institutæ, nupera et interecundam in libello meo ridisti ? Non igiest et novitia , nam ordo ille inter Petrum et tur ipse affinxit sensum illum Christi verbis, alios Apostolos in superiori potestate ad re- qui nunquam in libris ejus extat, sed qui te gendum et gubernandum tam illos, quam decepit (o rex), eum sensum sine ulla specie universam Ecclesiam in perpetuum fundatus verisimilitudinis affinxit. Igitur sensus quem est. Et hoc docuit nos Christus, et legimus in Bellarminus illi testimoniis aflinxit, idem est antiquis Patribus; reliquæ vero adinventiones cum illo, quo primatum Petri in spiritualibus et novitates humanæ sunt.

probavimus, qui vere quidem egregius est, 4. Onjectio regis contra probationem prima- et non novus, sed communi Patrum antiquotus Petri ex Scripturis.--Sed imprimis inve- rum consensu probatus. hitur Rex contra duplicem illam probationem 6. Quando possit Pontifes principibus tem primatus Petri ex locis illis : Tu es Petrus, poralibus regna adimere.—Ex hoc vero sensu, etc., et Pasce oves meas. Et prius quidem per illationem et necessariam consecutionem quasi Bellarminum irridens, pag. 22 ait : Nec recte potuit Bellarminus eisdem testimoniis posterius disputationis meæ caput aliis machi- convincere Petri abdicandorum regum potesnis adoritur, quam illis Christi cerbis : Pasce tatem, non quidem omnium arbitratu suo, oves meas ; et: Tibi dabo claves regni cælorum. ita ut ad libidinem condonare et adimere regna Postea vero, pag. 24, sic (ait) novum, et egre- possit, ut rex pag. 23 loquitur, sed hæreticogium, scilicet, sensum his Christi verbis affin- rum et incorrigibilium, vel ad illorum dignum xit: Pasce, etc., quasi hoc significarent, tolle, supplicium, vel ad suarum ovium necessaproscribe, abdica christianos principes atque riam defensionem, ac proinde non ex domireges. His quoque quodcumque solderis, etc: nio absoluto, vel directa (ut vocant) potestate, Ac denique pag. 128, eo progreditur, ut inde- sed ex indirecta. Non dicat ergo rex Angliæ, recundam ac impudentem tim appellet, illam, verba, Pasce ores meas, ita a nobis exponi ac quam sensui illorum duoru in locorum Cardina- significarent, tolle, proscribe, abdica christialis attulit, ut ex eis supremam in temporalibus nos principes, hoc enim nullus Catholicus diPontificis potestatem supra reges ac principes xit. Si autem, quod verum est, sincere testaastrueret. In his autem verbis nulla ratio nul- tum cupit, dicimus, inter alia multa, quæ in lumve testimonium objicitur, sed solum con- illis verbis, et potestate per ea data continenvicia et Protestantium calumniæ, quibus rex tur, etiam illud esse, tolle, proscribe, abdica fidem adhibet, proferuntur, ideoque posse- hæreticos reges, qui emendari nolunt, et submus facile illa præterire; ne autem aliquem, ditis suis, in rebus ad fidem catholicam pertiob rerum confusionem et veritatis ignoratio- nentibus, perniciosi sunt. Hic autem sensus nem, moveant, falsa a veris discernere, et nullam vim verbis Christi affert, sed necessarem totam explicare necessarium est. ria consecutione ex eis elicitur; nec est no

5. Solutio. Ex Scriptura immediate so vus, sed perpetua Ecclesiæ traditione comlum primatum Petri in spiritualibus probant probatus, neque ex illo directa potestas Petri Catholici. Bellarminus ergo, et nos omnes in temporalibus, sed tantum indirecta colligiqui in hac causa unum sumus, ex illis locis tur, quam a suprema spirituali potestate senon probamus proxime et immediate prima- parari non posse ostendemus. tum Petri in civilibus seu temporalibus, sed 7. Secunda o'vjectio.- Pergit autem rex obin ecclesiasticis, seu spiritualibus; an vero jiciendo contra expositionem illorum locohæc potestas spiritualis ad temporalia exten- rum, quatenus ad probandam singularem Pedatur, alia quæstio est tractanda et decidenda, tri spiritualem potestatem afferuntur. Et priet auctoritate ecclesiasticæ traditionis, et vi mo argumentari videtur ab auctoritate Docrationis, ex priori fundamento supreme spi- torum etiam catholicorum, qui variis modis ritualis potestatis, prædictis testimoniis com- loca illa sunt interpretati, unde Bellarminum probato. At rex ita refert Bellarmini proba- allocutus, pag. 58 ait : Sed neque est inscius tionem, ac si testimoniis illis, Pontificem ab- quam rationem veteres afferant, cur Sancio solutum temporalem dominum regnorum Petro potissimum oves pascere Christus maxomnium esse, et suo arbitrio posse illa dare daverit. Deinde ipse approbare videtur expovel auferre, probare voluerit, quod a vera il- sitionem dicentium, utrumque, scilicet : Tibi

« PredošláPokračovať »