Obrázky na stránke
PDF
ePub

necessarium ad munns illi commissum exe- dit. In quo plane sentit, ad firmitatem Ecclequendum, scilicet, ad confirmandum subditos sia pertinere , ut suprema et universalis sein vera fide, et ad auctores hæresum et fal des in fide immutabilis sit. Quod aperte consæ doctrinæ ab Ecclesia segregandum, om- firmat lib. 6, indict. 5, c. 291, alias ep. 37, niaque putrescentia membra jam emortua dicens : Quis nesciat sanctam Ecclesiam in resecandum. Quam rationem multi ex alle- Apostolorum Principis soliditate firmatam, gatis Pontificibus indicant.

quia firmitatem mentis traxit in nomine, ut 10. Quod si Protestantes Angli, præter hæc Petrus a petra tocaretur, cui veritatis voce antiqua , noviora testimonia requirunt, au dicitur : Tibi dabo clates, etc., et cui rursus diant imprimis suum gravissimum historicum dicitur : Confirma fratres tuos. His adjungi Bedam , lib. 3 Histor. Anglican., cap. 25, in potest sententia Leonis IX, in epist. 1, cap. 7, fine, seu apud illum, sapientem quemdam dicentis: A Sede Principis Apostolorum, Ropresbyterum nomine Wilfridum, qui , allega- mana videlicet Ecclesia , tam per eumdem Petis decretis Romanæ Ecclesiæ ad quamdam trum, quam per successores suos reprobata, de Paschate controversiam definiendam, ita corricta, atque expugnata sunt omnium hæreconcludit : Si audita decreta Sedis Apostoli- ticorum commenta , et fratrum corda in fide , imo universalis Ecclesiæ , et hiec litteris Petri, quæ hactenus non defecit, neque unquam

sacris confirmata, sequi contemnitis, absque deficiet, sunt confirmata. Quæ scripsit hic · ulla dubietate peccatis. Et si enim Patres tui Pontifex post annum millesimum quinqua

sancti fuerunt, numquid universali , quæ per gesimum, et ea fundat in promissione Christi orbem est, Christi Ecclesiæ, horum est paucitas quoad futurum tempus, quoad præteritum una de angulo extremæ insulæ præferenda ? vero etiam in evidentia facti, quod universo His addo testimonia Gregorii , qui usque ad orbi notum esse supponebat. sexcentesimum quartum Christi annum se 11. Præterea ad eamdem veritatem confirdit, et de integritate fidei Sedis suæ testatur, mandam afferre possumus Isidor., in epist. lib. 3 Epistolar., indictio. 12, ep. 32, et sæpe ult. ad Eugenium, Episcopum Toletanum, ubi alibi. Et ideo ep. 41 ad Bonifac. sic inquit : prius de Petro ait : Præeminet cæteris, et ab Hortor dos, ut dum ditre spatium superest, ab ipso Dei et Virginis Filio honorem Pontificaejusdem beati Petri Ecclesia, cui claves cæles- tus in Christi Ecclesia primus suscepit ; idque tis regni commissæ sunt, et ligandi ac solvendi confirmat testimoniis Matt. 16, et Joan. 21, potestas attributa , vestra anima non indenia- et deinde subjungit: Cujus dignitas potestatis tur divisa, ne si hic beneficium ejus despicitur, etsi ad omnes Catholicorum Episcopos est illic oite aditum claudat. Et lib. 4, indict. 13, transfusa, specialius tamen Romano Antistiti c. 77, ep. 32, contra Joannem , Episcopum singulari quodam privilegio, velul capiti ceteConstantinopolitanum, qui nomen universalis ris membris celsiori, permanet in æternum : Episcopi usurpare ausus fuerat , invehitur qui igitur debitam ei non exhibet reverenter imprimis verbis et promissionibus Christi: obedientiam, a capite sejunctus, Acephalorum Cunctis enim, ait, Evangelium scienlibus, li- schismati șe reddit obnoxium, quod sicut illud quet, quod doce Dominica sancto, et omnium S. Athanasii, de fide S. Trinitatis, sancta BcApostolorum Principi Petro Apostolo, totius clesia approbat et custodit, quasi sit fidei caEcclesiæ cura commissa est ; ipsi quippe dici- tholicæ articulus , quod nisi quisque fideliter tur : Pasce oves meas ; ipsi dicitur : Ego ro- firmiterque crediderit, saldus esse non poterit. gadi pro te, ut non deficiat fides tua, et tu ali- In quibus verbis, licet non expresse asserat quando conversus confirma fratres tuos ; ipsi Ecclesiam Romanam non posse deficere a fidicitur : Tu es Petrus, et super hanc petram de, supponit tamen usque ad sua tempora ædificabo Ecclesiam meam. Ex quibus collige- non defecisse, et idem semper esse futurum re intendit, solum Episcopum Romanum re- satis significat, cum dicit privilegium illius vera esse universalem, licet propter modes permansurum in æternum. Idem tradit Bertiam non soleat ita vocari. Deinde vero ad nardus, qui Ep. 109 ad Innocen., contra nodit, Constantinopolitanum Episcopum non vam hæresim insurgentem ejus implorat posse esse universalem, cum in ea Ecclesia auctoritatem dicens : Oportet ad destrum remulti Patriarchæ hæresum auctores fuerint, ferri apostolatum pericula quæque, et scandala quod absit ab universali Episcopo (ut signi- emergentia in regno Dei, ea præsertim, quæ ficat), quia universa Ecclesia a statu suo cor- de fide contingunt. Dignum namque arbitror, ruit, quando is, qui appellatur universalis, ca- ibi potissimum resarciri damna fidei, ubi non

possit fides sentire defectum. Hæc quippe hu

ex catholicis Theologis recenseri possent; ju prerogativa sedis. Cui enim alteri aliquan- sed quia prolixum esset, et non videtur nedo dictum est : Ego pro te rogati, Petre, ut cessarium, id omittimus. non deficiat fides tua? Ergo quod sequitur a

12. Fortasse tamen Protestantes, qui testimoPetri successore exigitur: Et tu aliquando nia antiquorum Patrum pro suis vel nostris confirma fratres tuos. In quibus verbis satis temporibus non recipiunt, etiam recentiorum comprobat omnia quæ dicta sunt, et promis- testimonia rejicient , quia (ut ipsi fingunt) sionum Cbristi veram intelligentiam. Unde post defectionem Ecclesiæ Romanæ scripselib. 2 de Considerat., ad Eugenium, c. 8, runt. Sed qui in tantam incidunt audaciam Pontificem Romanum dicit esse Principem et temeritatem, satis convincuntur, solo proEpiscoporum , et potestate Petrum, et non prio judicio et arbitrio duci in interitum, et modo voium, sed et pastorum omnium pasto- contra omnem humanam prudentiam loqui, rem, et alia multa , quibus eamdem verita- cum et omnem humanam fidem, et ipsius fitem stabilivit. Et in sermone de Privilegiis dei divinæ credibilitatem despiciant et enerS. Joannis Baptistæ, Ecclesiam Romanam di- vent. Nobis ergo satis est ostendisse secuncit esse omnium Ecclesiarum matrem et ma. dum Scripturas sacras, prout a Sanctis Patrigistram, cui dictum est : Et pro te rogari, ut bus intellectæ sunt, et secundum eorumdem non deficiat fides tua. Denique B. Anselmus, Patrum traditionem, Romanam Ecclesiam, Cantuariensis Archiepiscopus, librum de In- ratione Sedis Apostolicæ, et Cathedræ fidei, carnat. ad Urbanum Pontificem dedicans, il- non esse aliam a Catholica, nec magis defelum vocat universæ Ecclesiæ in terra pere- cisse a fide, aut posse deficere, quam Ecclegrinantis Summum Pontificem, et subjungit siam Catholicam. Addimus præterea , si his in c. 1 : Quoniam divina Providentia destram omnibus non obstantibus, contendunt adverelegit Sanctitatem, cui titam et fidem christia- sarii Romanam Ecclesiam defecisse, oportere ram custodiendam , et Ecclesiam regendam ut designent tempus et annum in quo illa decommitteret, ad nullum alium rectius refertur, fectio inceperit, et sub quo Pontifice, et in si quid contra fidem cath licam oritur in Ec- qua materia vel articulo contigerit error; clesia , ut ejus auctoritate corrigatur, et alia, nam si nihil horum ostendere queant, ut requæ prosequitur, quibus quid de Ecclesia vera non possunt, profecto omni fide indigni Romana sentiret, satis declaravit. His addi sunt. Et quidem de singulis temporibus, sepossunt duo testimonia, quæ ab hominibus culis, et annis, ac Pontificibus summa diliGræeis data sunt. Unum est Theodori Studi- gentia id ostensum est a Cardinali Baronio, tæ, in Ep. 1 ad Naucratium, qua est 6 lib. 2, in suis Annal. ; ideoque in initio anni 700 ubi de hæreticis sic ait : Testor nunc coram prudentissime sic alloquitur ad lectorem : Deo, et hominibus , se ipsos arulserunt a cor Attende animo, et lustra memoria, si quid inpore Christi, et supremo verticali throno , in deneris in Ecclesia Catholica diminutum eoquo Christus fidei claves posuit, adversus quem rum, quæ in reliquis omnibus superioribus vinon prævaluerunt unquam, nec prævalebunt deris seculis. Et infra : Res ipsa id testatur, usque ad consummationem portæ inferi, ora, facta clamant , et mira consensione scripta scilicet , hereticorum , sicut pollicitus est qui Sanctorum omnium prædicant, a regia nunnon mentitur. Et in alio opere, de Cultu ima- quam deflexisse sanctam Dei catholicam Ecginum, cujus fragmentum refertur in lib. 3 clesiam dia, etc. Bibliothecæ sanctæ , de Romanis loquens, 13. Additur auctoritas et conjectura.- Quod ait : Tanta est eorum fides, ut et illic infracta vero spectat ad materiam defectionis, seu ad videatur esse petra fidei , nimirum , juxta ver errores particulares, quos hæretici Romanæ bum Domini fundata. Quæ testimonia refert Ecclesiæ tribuuut, postea pauca dicemus, salet extollit Gennadius Scholarius, c. 5 Defen- tem de his, quæ rex Angliæ attigit; nam in sionis Concilii Florentini, sect. 12, ubi ipse hoc brevi opere omnibus ex professo responait, sect. 17 : Si illa divina sedes non recte dere non possumus, et ab aliis catholicis sealit, mentitur Christus, cum dicit : Cælum Doctoribus, et a nobis pro captu nostro, in et terra transibunt, verba autem mea non tran- aliis Theologiæ libris, prout occasio tulit, id sibunt ; bis enim Ecclesiæ pollicitus est se cum factum est. Non omittam autem moralem ea fore, et portas inferi non prædalituras ad- conjecturam addere, quam mihi præbuit Tertersus eam. Ubi alia etiam ex Patribus tertiæ tullian., lib. de Præscript. adversus hæretic., et quartæ Synodi adducit. Et alia innumera c. 28, dicens : Quid verisimile est, ut tot ac

tantæ Ecclesiæ in unam fidem erraverint ? restigium hæresis ostendunt hæretici in tota nullus inter multos eventus est unus exitus ; va- Summorum Pontificum successione. Consideriasse debuerat error doctrinæ Ecclesiarum. rando autem personam Pontificis priori modo, Cæterum quod apud multos unum intenitur, etiam inter Catholicos controversia est, an non est erratum, sed traditum. Audeat ergo Pontifex possit esse hæreticus, et adhuc sub dicere aliquis, illos errasse, qui tradiderunt? judice lis est, an aliquis non præsumptione Est profecto fere evidens conjectura, quam tantum, sed vere talis fuerit. Hæc autem satis evincit tam veterum quam recentium quæstio non pertinet ad fidei fundamenta, et hæreticorum experimentum; statim enim ac ideo illam nunc omittimus. Et gratia vitandi ab Ecclesia segregantur, in varias et diffe- controversiam, facile damus non esse nerentes sectas dividuntur : Ecclesia autem Ro- cessarium promissionem Christi ad personam mana semper unitatem doctrinæ retinuit, Pontificis, ut est unus ex privatis credentibus, consentientibus cum illa aliis Ecclesiis Catho- extendere. Quod si quis instet, eadem ratione licam fidem profitentibus ; ergc evidens in- personam Petri ut privatam potuisse a fide dicium est, illam. Ecclesiam nunquam a pri- deficere, non obstante Christi promissione, ma et originaria fide descivisse. Et ideo quo- respondemus, primo, non esse eamdem raties aliqua Ecclesia, vel hominum factio ad tionem de Petro, quia illi immediate facta est aliam fidem declinavit, statim notata est, ut promissio, et ideo non tantum facta est muab Ecclesia tam Catholica quam Romana se- neri, sed etiam personæ, ad alios autem soparata : in Ecclesia autem Romana, seu in lum per successionem descendit, et ideo sosede Petri nunquam similis defectio aut se lum eis ut successoribus Petri communicatur. paratio ab antiqua fide, vel ab aliis membris Deinde addimus, Petrum non solum hanc haEcclesiæ Catholicæ notata est; ergo adversa- buisse promissionem, sed etiam alias comriorum evasio et impositio frivola est et in- munes Apostolis, ratione quarum omnes hacredibilis.

buerunt personalem (ut ita dicam) confirma14. Objiciunt hæretici aliquos Pontifices in tionem, tam in gratia, quam in fide et docheresim incidisse.-Maxime vero objicere so- trina. lent hæretici lapsus quosdam et errata ali 16. Nullus etiam in rebus pertinentibus ad quorum Pontificum Romanorum, vel in per- universalem Ecclesiam potest errare.-Ad altesonis eorum, vel in doctrina. Et imprimis ram vero partem, de erroribus qui Pontificicontendunt aliquos vere hæreticos fuisse, et bus tribuuntur, brevitur dicimus, aliud esse fidem perdidisse. Unde inferre possunt, verba loqui de decretis Pontificum, quatenus per ea Christi, non deficiet fides tua, non in omnibus aliquid definiunt vel approbant tanquam creRomanis Pontificibus vera inveniri ac sub- dendum vel observandum ab universa Eccleinde non fuisse de illis prolata, atque adeo sia ; aliud de privatis sententiis, opinionibus, neque privilegium aut promissionem nun- aut rationibus Pontificum. In præsenti enim quam errandi sortitos fuisse. Deinde obji- de prioribus decretis tractamus, et in eis nulciunt aliquos Pontifices, qui, licet de hæresi lum falsum dogma invenitur, quod per monon accusentur, falsam doctrinam per huma- dum definitionis ab eis traditum sit, et Ecclenam ignorantiam Ecclesiæ tradiderunt. His siæ ad credendum propositum, ut facile invero objectionibus in particulari et sigillatim telliget quicumque legerit ea, quæ auctores propositis, copiose et erudite satisfecit Illust. allegati, et Cajetanus, lib. 6 de Locis, cap. 1 Bellarminus, lib. 4 de Summ. Pontifice, et et 8, latius prosequuntur. In privatis autem Card. Osius, contra Brentium, et alii nostri sententiis, vel opinionibus, vel etiam in ratemporis scriptores.

tionibus quibus interdum utuntur, sicut non 15. Nullus Pontifex, ut caput Ecclesiæ, fic oportet esse fidei certitudinem, ita neque indem potest amittere.--Instantia.--Solutio. fallibilem veritatem, quia neque hoc est neIdeoque breviter circa priorem partem re- cessarium ad firmitatem vel puritatem fidei cepta distinctio præ oculis babenda est, de universalis Ecclesiæ, neque etiam est eorumPontifice, vel credente, ut est privata persona, dem Pontificum menti et intentioni consentavel docente, ut Pontifex est. Ad illum enim neum. Nam, eo ipso quod sub opinione vel posteriori modo spectatum, dicimus pertinere humana existimatione loquuntur, profitentur Christi promissionem : nam hoc modo est se per humanam rationem et sapientiam lopetra, a cujus firmitate pendet in suo genere qui, non per infallibilem assistentiam Spirifirmitas Ecclesiæ. Hoc autem modo nullum tus Sancti. Si quis tamen prudenti et pio ani

mo consideret etiam illa, quæ hoc posteriori licet personæ, ex quibus constituitur, vimodo a Pontificibus traduntur, forte nihil deantur quasi materialiter quoad corpora, vel inveniet, quod non sit sapienter traditum, et actiones humanas externas, quatenus tamen satis probabili fundamento stabilitum. constituentes Ecclesiam videri non possunt.

Sicut si anima hominis, quæ in se est inviCAPUT VII.

sibilis, per opera externa videri non posset,

profecto homo invisibilis esset ; et si corpus EICLUDITUR TERTIA EVASIO HÆRETICORUM, QUAM humanum nullum exerceret motum vitæ, qui

PER DISTINCTIONEM ECCLESLE VISIBILIS ET IN sentiri possit, profecto ut vivens esset inviVISIBILIS CONFINGUNT.

sibile, etiamsi corpus ipsum materialiter vi

deretur. 1. Proponitur tertia evasio hereticorum de 3. Superest vero probandum, formam EccleEcclesia invisibili. – In libro serenissimi siæ esse invisibilem utroque modo supra poAngliæ regis nihil de hac evasione, vel de in- sito. Et imprimis in omni sententia. etiam visibili Ecclesia expresse dictum invenimus; nostra, videtur necessario dicendum, illam omittere tamen non potuimus, quin illi oc- formam esse in se invisibilem, sive sit præcurreremus, tum ut plerisque hujus sæculi destinatio (ut quidam hæretici dixerunt), quæ hæreticis respondeamus ; omnibus enim satis- satis invisibilis est, sive ( ut dixerunt alii) sit facere, et veritatem persuadere cupimus; charitas, sive sit fides, ut Catholici etiam dotum etiam ut discursum a' nobis inchoatum cent, quia non solum charitas, sed etiam fiplenius perficiamus, et omnia vana subterfu- des est spiritualis forma quoad ipsam intergia præcludantur. Multi ergo ex hæreticis, nam qualitatem, et ita est in se invisibilis. quamvis propter aperta testimonia Scriptu- Quod si etiam adjungatur sacramentum fidei, rarum negare non audeant, Ecclesiam Chri- quod est baptismus, etiam hoc non est visisti seu Catholicam perpetuo durare, et in bile, ut sacramentum est, quia non videtur fide vera permanere, ut aliquo modo vim intentio necessaria ut sit sacramentum, et rationis, et lucem veritatis effugiant, dupli- consequenter non videtur spiritualis characcem Ecclesiam distinguunt, unam veram et ter, qui necessarius etiam est juxta Catholisolidam, alteram tantum apparentem; et corum sententiam, ut membrum Ecclesiæ priorem dicunt esse invisibilem oculis corpo- constituat. Quod item hæc forma Ecclesiæ in reis, posteriorem antem visibilem esse. Qua signis, seu per signa visibilia videri non possupposita distinctione, respondent Ecclesiam sit, probatur, quia nulla sunt externa signa invisibilem, esse veram Christi Ecclesiam et charitatis, vel fidei, quæ non possint ficte Catbolicam, cui promissum est ut nunquam fieri sine vera interna fide, sive sint opera deficiat, nec portæ inferi contra eam præva- externa divini cultus, sive obedientia ad Præleant. Alteram vero Ecclesiam apparentem et latos Ecclesiæ, sive actus regiminis ex parte visibilem, licet in hac externa specie perse- ipsorum Prælatorum, sive sint opera confesreret, dicunt in veritate fidei, ac subinde in sionis, et professionis fidei, denique vel ipsa subsistentia veræ Ecclesiæ posse deficere, et etiam opera miraculorum ; nam hæc etiam jam defecisse in Ecclesia Romana, cujus for adulterari possunt, et ita exterius fingi, ut mam et speciem ita depingunt ipsi.

non sint necessaria signa veræ fidei; ergo 2. Primum fundamentum erroris prædicti.- nullum visibile superest, quo vera forma EcFundamentum autem hujus sententiæ, qua- clesiæ visibilis sit. Sola autem externa signa tenus supponit Ecclesiam veram esse invisi- aut opera non sufficiunt ad veram Ecclesiam bilem (hic enim tantum est scopus præsentis constituendam; nam sicut particularis perdisputationis), est, formam constituentem sona, si interius non credit, licet exterius se veram Ecclesiam esse in se invisibilem, et fingat fidelem , verum Ecclesiæ membrum per nullum signum visibile ita manifestari, non est, præsertim si characterem baptismi ut in eo possit videri. Ergo talis forma sim non habeat, ita quælibet congregatio, vel hopliciter est invisibilis. Quidquid enim visibile minum multitudo, etiamsi per opera externa est, vel in se videri potest, vel saltem in alio religionis et fidei congregetur, si internam tanquam in signo. Si ergo forma constituens fidem non haberet, vera Ecclesia non esset; Ecclesiam neutro horuin modorum videri po- ergo cum hæc fides semper sit invisibilis, test, profecto omnino invisibilis est. Ergo et "tam per 'se quam per aliud, etiam Ecelesia vera Ecclesia, ut talis est, invisibilis est, quia, vera invisibilis est. Quod fundamentum maxi

me habet locum in sententia Protestantium, Patribus. Deinde res ipsa (id est, in quo conqui uniuscujusque fidem resolvunt in priva- sistat hæc visibilitas Ecclesiæ ) ita explicanda tum spiritum, vel propriam revelationem uni- est, ut, ablata verborum ambiguitate et tercuique factam, nam ille privatus spiritus sine giversatione, ex fidei principiis possit ratione dubio invisibilis est.

convinci. 4. Atque hic discursus videtur potissime at 6. Ecclesia visibilis ea Scriptura. - Primo tingere et punctum controversiæ, et hæreti- ex Isaiæ, c. 2. - Duples expositio. – Primo corum motivum. Alia vero, quæ afferri ab ergo Ecclesiam esse visibilem probatur ex ipsis solent contra externum cultum, ut pro- illo Isaiæ 2: Erit in novissimis diebus præpabent in Ecclesia tantum esse debere spiritua- ratus mons domus Domini in vertice montium, lem, ac subinde invisibilem, neque ab omni- et elevabitur super colles, et puent ad eum ombus hæreticis hujus temporis acceptantur, sed nes gentes , et ibunt populi mulli, et dicent : in hac re divisi sunt, nec ad præsentem cau Venite, ascendamus ad montem Domini, et ad sam quicquam referunt. Quia licet lex gra domum Dei Jacob. Quo in loco multi ex Patiæ principaliter sit in spiritu , non excludit tribus per montem Domini Christum intelliopera quæ ab interna charitate procedant; gunt, qui Danielis 2 dicitur, Lapis excisus et similiter licet adoratio Ecclesiæ sit in spiri- sine manibus, qui crevit in montem magnum, tu et veritate, non excludit cultum externum ut patet ex Augustino, tract. 1, in 1 epist. ab interiori procedentem, ut in propriis locis Joan., et Orat. contra Judæos, c. 7 et 8; et de lege gratiæ, de religione, de sacramentis ex D. Hieronymo, Isai. 2, Micheæ 4, et Daet sacrificio ostensum est. Alia etiam, quæ niel. 2; et Tertulliano, lib. contra Judæos, adjungi hic solent de Ecclesia interdum pro- cap. 3. Alii vero per montem Ecclesiam inpter vim persecutionis ita latente, ut videri telligere videntur, ut August., lib. 4 contr. non possit , non pertinent ad hunc locum, Crescon., c. 58; et Chrysostom., Isai. 2; et sed ad alium infra tractandum de Ecclesiæ Cyrill. , lib. 1 in Isai., cap. 2. Verumtamen universalitate. Præter dictum autem funda- in re non dissentiunt : nam de Christo et de mentum addunt nonnulla testimonia, quibus Ecclesia tanquam de corpore et capite ibi respondere necesse est. Primo enim ex Scri- sermo est, et juxta regulam Augustini, quod ptura objiciunt illud Lucæ 17 : Regnum Dei de corpore dicitur, de capite etiam intelligi non venit cum observatione, neque dicent: Ecce potest, et e converso. Unde in alio loco Dahic, aut : Ecce illic; ecce enim Regnum Dei niel. 2, de lapide abscisso, qui factus est mons intra vos est, nam per regnum Dei ibi Eccle- magnus, dicitur : Et implevit universam tersia intelligitur, quæ alibi dicitur Domus spi- ram, scilicet Christus per Ecclesiam suam. ritualis, 1 Petri 2, et Civitas Dei viventis, ad Cum autem in loco Isaiæ, mons et domus DoHebr. 12, ubi distingui videtur in hac pro- mini distincte ponantur, recte per montem, prietate Ecclesia Christi a visibili synagoga. Christum, et per domum, Ecclesiam intelligiSecundo , afferunt verba Symboli : Credo mus. Unde futurus dicitur preparatus mons unam Sanctam Ecclesiam , nam si esset visi- domus Domini, id est, Ecclesiæ, cum suo cabilis, non crederetur; si ergo fide credenda pite Christo. Prædicitur ergo ibi, sicut Chrisest Ecclesia, videri non potest. Addunt deni- tus visibilis venit in mundum, et per suam que locum Augustini, 20 de Civit., c. 8, ubi prædicationem, signa et miracula omnibus Ecclesiam dividit in prædestinatam et non notus et illustris factus est , ita Ecclesiam prædestinatam.

Christi futuram fuisse visibilem, et ita notam 5. Nihilominus dicendum est, veram Eccle- in mundo, ut ab omnibus cognosci posset. siam, quam Christus super petram fundavit, et Quod satis declarant sequentia verba, quæ cui promisit portas inferi non prævalituras ad- sunt gentium omnium dicentium : Venite, versus illam, visibilem esse, et consequenter ascendamus ad montem Domini , et ad domum futilem esse adversariorum evasionem ; quia Dei Jacob. Non enim invitantur homines ut si hæc Ecclesia visibilis est, et deficere non veniant, nisi ad domuin, que nota et visibilis potest a vera fide, et ipsi ab ea defecerunt, eis esse potest. ut est per se evidens, et ipsi non negant , 7. Atque ita copiosius quam cæteri explicavit manifestum est non veram fidem, sed hære- Chrysostomus, dicens : Res hac dilucida adeo sim habere. Propositum autem fundamen- est, ut nulla deinceps egeat per sermonem intum, quod fidei dogma esse credimus, prius terpretatione , ipsa rerum natira indoles ad simpliciter probandum est ex Scriptura et eum modum vocem edit, tula quavis clarius

« PredošláPokračovať »