Obrázky na stránke
PDF
ePub

tum omnia reliquerunt. De quo sensu, quod - In jure autem canonico, non solum is mofuerit intentus ab Augustino, non assero ; dus exemptionis approbatur et recipitur, toto probabile autem censeo, omnes has personas tit. de Immunit. eccles., sed etiam observare per quamdam consecutionem , saltem quan- mandatur in toto tit. Ne clerici del monachi scetum ad hæc tributa personalia , sub verbis cularibus negotiis se immisceant. Et per locum Christi comprehendi.

ab speciali sumi potest ex cap. Perrenit, de 6. Clerici sunt exempti a muneribus sordi- Immunit. eccl., ubi dicitur in tempore necesdis. - Dico secundo : clerici exempti sunt sitatis nullum clericum esse excusandum a non solum a tributis pecuniariis, sed etiam ab murorum vigiliis, sed ad hoc generaliter posomnibus quæ in actione aliqua sordida aut se compelli, ut cunctis vigilantibus, melius sæculari , vel in obligatione subeundi talia daleat civitatis custodia procurari. Imo tunc munera, consistere possunt. Hæc assertio fre- etiam requiritur ut id fiat Episcopo approbanquens est in jure civili, præsertim in Codice te, etut, si necessaria sit coactio, per evmdem Theodosiano , in tit. de Episcop. et Clericis, fiat, juxta ea quæ capite sequenti notabimus. nam in l. 1 præcipit Constantinus, ne clerici Duo ergo sunt in hoc genere exemptionis disnominationibus, seu susceptionibus aliquibus, tinguenda: unum est, ut non possint clerici quas publicus mos exposcit, contra indulta sibi cogi aut obligari ad hæc munera subeunda ; privilegia prægraventur. Et l. 2 dicit, ab om- aliud est, prohibere, et cum necessitate oblinibus omnino muneribus excusentur , ne a di- gare, ne illa exerceant. Primum fieri potest vinis obsequiis adocentur. Et in 1. 9 ait Con- non tantum per leges canonicas, sed etiam stantius: Curialibus muneribus, atque omni in- per civiles, quia in hoc non exercent jurisquietudine civilium functionum exortes cleri- dictionem circa clericos, neqne utuntur vi cos esse oportet; et in lib. 10: Repellatur ab coactiva ant directiva propria, sed concedunt his exactio munerum sordidorum. Idem in l. privilegium, quod non semper spectat ad ju11, et I. 14. Idem Valentinianus, in l. 21 et risdictionem, sed ad liberalitatem, ut supra 22, et 24; et Arcadius et Honorius, in 1. 36, dixi. Quanquam si res attente consideretur, inquiunt: Ab his, quos a publici laboris actu, supposito privilegio fori, prædictæ leges maet gradus clericatus, et (quod non minus est) gis loquuntur cum ministris sæcularibus, sanctior vita defendit, præcipimus temperari. quam cum clericis, magisque declarant quid

7. Præterea in l. 1, C. de Episcop. et Cleri- illi agere teneantur, quam aliquid de novo cis, notanda sunt illa verba : Nullus noois col- clericis concedant. Nam cum clerici a jurislationibus nos obligabit, sed vacatione gaudebi- dictione laicorum exempti sint, non possunt tis. Ubi Glossa addit , sordidorum munerum. leges vel magistratus sæculares clericos cogere Item aliud exemplum hujus exemptionis ibi ut hæc onera subeant, vel ut ah his vel illis additur, cum dicitur : Neque hospites suscipie- muneribus abstineant. At vero lex canonica tis, quod continet speciale privilegium, ut ibi utrumque facere potest, et facit; nam efficalate Glossa notat, et in l. 2 eadem immunitas citer eximit clericos a muneribus profanis, vel generaliter traditur, et distinctius in l. Placet, sæcularibus, prohibendo, et cogendo, si opus 17, eodem tit. : Placet ut nihil commune cle- sit, laicos, ne ad illa subeunda clericos comrici cum publicis actionibus, vel ad curiam per- pellant, et ipsos etiam clericos obligando un tinentibus, cujus corpori non sunt annexi, ha- ab illis abstineant; utrisque enim præcipere beant. Et in 1. Generaliter, eodem tit., specia- potest in ordine ad spiritualem finem, ut sæliter eximuntur a tutelis et curis pupillorum, pe dictum est. et additur tale beneficium illis fieri, qui non 9. Ex divino jure assertio ostenditur. -Ex sunt divagantes, neque circa divina ministe- quibus etiam facile intelligitur, exemptionem ria desides : Cum propter hoc (inquit) ipsum clericorum quoad hanc partem seu materiam beneficium eis indulgeamus, ut, aliis omnibus ex jure divino naturali sequi, in multis quiderelictis , Dei omnipotentis ministeriis inhæ- dem necessaria illatione, in aliquibus auteni reant. Et idem privilegium habetur l. Placet, valde propinqua, quæ jure ecclesiastico deterC. de Sacrosanct. Eccles., et sumitur a simili minantur. Declaratur breviter, nam clerici ex l. Sancimus, eodem tit., ubi notanda sunt ex vi status destinati sunt divinis obsequiis, illa verba : Cur non facimus discrimen inter quibus duplici titulo repugnare possunt sæcures divinas et humanas , et quare non compe- laria munera. Primo, quia nemo potest duotens prærogativa cælesli farore conservetur. bus dominis servire, ideoque non possunt

8. Ex jure canonico confirmatur assertio. clerici sæcularibus negotiis implicari, quin a

divinis obsequiis avocentur. Secundo, quia in 6, ubi specialiter videri potest Ancharrasancta sancte, et cum honore ac reverentia nus, et in Repetit. capitis 1 de Constitut., et tractanda sunt; clerici autem per ordinatio- Cardinalis , in Repetit. capituli Perpendimus, nem et deputationem ad divinum cultum pe. de Sentent. excommunicat , $ Et specialiter culiarem sanctificationem acquirunt, et ideo, quæro. Quid autem sit clericos fieri timidiout sancte et honorifice tractentur, necesse est res, non satis perspicue a dictis auctoribus ut ab his sæcularibus aut vilioribus muneri- explicatur, cum tamen possit, et nimis ample, bus sint exempti. Unde sicut supra de rebus et nimis restricte intelligi. sacris dicebamus, ita de personis sacris nunc 12. Clerici non redduntur timidiores, quodicimus, ex natura rei sequi nt in abstractio- ties ex legibus civilibus aliquod onus in eos tene a sordidis muneribus singularem præroga- sultat. — Nimis ampla erit explicatio, si quis tivam habeant.

existimet, quoties laici aliquid faciunt vel sta10. Inter bæc autem munera quædam sunt, tuunt, ex quo redundat aliquod onus vel inquæ manifeste derogant sanctitati persona- commoditas clericorum, toties fieri contra rum, vel ecclesiastica munera impediunt, et exemptionem seu immunitatem eorum, quod quoad hæc necessario sequitur hæc exemptio interdum insinuant Canonistæ, in cap. Eccleex vi juris naturalis. Imo sæpe non solum se sia S. Mariæ , de Constitut., et in cap. 1, de quitur exemptio , sed etiam prohibitio, ut Novi operis nunciat. Sed illud non est indisquando munera sunt vel nimis profana , de tincte verum , nam , quando gravamen illud quibus maxime dicit Paulus, 2 ad Timot. 2: vel præjudicium generale est, et in utramque Nemo militans Deo implicat se negotiis sæcu- partem potest evenire, interdum in gravalaribus. Alia vero sunt munera, in quibus non men, et interdum in commodum, tunc si disstatim apparet tanta deformitas, ut est, verbi positio generalis est pro civitate, et in re ad gratia, tutela vel cura pupillorum, honestam commune bonum ejus spectante, non potest et moderatam vel necessariam artem exerce dici imponi clericis gravamen contra libertare, et similia. Atque in his determinari potest tem eorum, quia nihil tunc fit contra eorum exemptio per jus canonicum. Quod interdum privilegia, neque contra naturalem justitiam. fit prohibendo talia munera ; aliquando vero item quia omnes fere leges humanæ hoc hasolum concedendo ne clerici aliqua hujusmo- bent , ut, licet communitati, et regulariter di munera acceptare teneantur. Et hoc poste- omnibus utiles sint, interdum in alicujus prærius etiam jure civili fit, sic enim clericus judicium vel gravamen redundent, neque proexemptus est a tutela in Auth. Presbyteros, pterea censentur injustæ vel nocivæ, tum sub l. 41, C. de Episc. et Cleric., et nihilomi- quia bono communi intendunt, et propter ilnus possunt eam acceptare, si velint , ut ibi lud juste permittunt privatum incommodum; notat Glossa, et alia Glossa, in cap. Irreligio- tum etiam quia , licet in una occasione vel 80, d. 83. Et similiter , licet clerici non cogan- tempore videantur gravamen inferre, in aliis tur testificari coram judice sæculari, nihilo- juvant, et afferunt commodum, et ita unum minus in aliquibus causis id facere possunt, et ex alio compensatur. ita de aliis similibus.

13. Leges, in materia communi, et in gene11. Clerici utilitatibus omnibus civibus rali loquentes , immunitati clericorum non de communibus pritari nequeunt. - Dico tertio, rogant. — Tales ergo leges, si disponant in ad hanc libertatem, seu exemptionem clerico- materia communi omnibus civibus, et in gerum, pertinere, ut juribus, commoditatibus, nerali loquantur, non erunt contra clericorum aut aliis rebus omnibus civibus communibus libertatem, nec vere dici possunt eis gravanon priventur. Hanc assertionem sumo ex men imponere, imo ab illis observandæ erunt doctrina Bartholi, in Authentica Cassa, C. de eo modo quo canones disponunt, quove supra Sacrosanct. Eccles. , ubi dixit, leges civiles, diximus, teneri clericos ad servandas leges per quas clerici timidiores fiunt, contra liber- civiles justas et politicas suo statui non reputatem ecclesiasticam esse, etiam si tales leges gnantes. Atque hæc explicatio et sententia cum ipsis clericis non loquantur. Idem tradit communis est expositorum in cap. 1 de Novi in l. 1, § Quæ honorandæ , ff. Quarum rerum oper. nunciat., ex quo textu hoc ipsum proactio non detur, eamque doctrinam communi batur. Idem habent Felinus et alii , in cap. ter sequuntur Canonistæ, in cap. Noverit, de Ecclesia S. Mariæ , de Constit., et eamdem Sentent. excom., præcipue Panormit. et Fe- doctrinam supponunt plures Doctores, quos relin., et in capite ult., de Immunit. ecclesiar., fert Tiraquel. in legibus connubialibus, Gloss.

8, c. 17, n. 169 et sequentibus, et de utroque ut clerici sunt , sed etiam quando specialiter retractu, p. 1, 91, Gloss. 23, n. 5. Idem sen- gravantur ut cives sunt, id est, contra jura tiunt Cajetan., verb. Excommunicatio, c. 31, quæ illis competunt quia cives sunt, id est, et Navarr., in Sum., c. 27, n. 120 , quatenus quæ omnibus civibus sunt communia , sive dicunt, legem civilem moderantem funeralem jure gentium, sive civili, seu positivo clericis pompam quantum ad honorem humanum, debeantur, ideoque si in illis graventur solum prout esse potest materia talis legis, non esse quia clerici sunt, contra libertatem ecclesiascontra libertatem clericorum, etiam si fortas. ticam committitur , ut ex sequentibus patese aliquod gravamen inde sentiant, quia lu- bit. crum eorum aliqua ex parte impeditur, quia 16. Per leges privantes clericos rebus jure hoc est accidentarium, et aliunde potest com- naturæ vel civili communibus , timidiores ipsi pensari.

redduntur. Dico ergo doctrinam illam Bar. 14. Quando clerici per civiles leges timidio- toli explicandam esse juxta tertiam assertio. res fiant.-Nimis vero stricte intelliget doctri nem propositam. Quotiescumque enim per nam illam, qui existimaverit tantum fieri timi. statutum, seu legem, aut mandatum, aut vim diorem clericum, quando ex facto principis laicorum clerici privantur illis rebus, quæ jusæcularis, vel ex illius lege ac dispositione, re naturali gentium vel civili communia sunt laici assumere possunt licentiam nocendi, vel civibus, eo ipso quod sunt membra talis comaffligendi clericos, quia hoc videntur in pro- munitatis, gravautur contra ecclesiasticam liprietate et rigore illa verba significare, timi- bertatem, et tunc dicuntur fieri timidiores, diores fieri. Nam, licet verum sit, hunc mo- quia illo modo avertuntur homines a statu, dum gravandi clericos esse contra iminunita- clericali, quando vident ita clericos tractari a tem eorum, tamen et magna ex parte pertine- laicis, eo quod clerici sint. Vel etiam dici posre potest ad violationem privilegii canonis, po- sunt timidiores fieri, quia non sinuntur libere tius quam fori, si clerici timidiores fiant, ne uti et frui juribus, seu rebus communibus cæviolentæ manus suis personis injiciantur, jux- teris civibus, etiamsi statui clericali non reta doctrinam Baldi, in Auth. Cassa, C. de Sa- pugnent. Et hæc sententia sic explicata comcrosan. Eccles., q. 3, n. 4. Et quatenus spec- munis est auctorum, quos pro conclusione altare hoc potest ad privilegium fori, non adæ- legavi. Ide:m sentiunt Joann. Andr. et alii in quat illud, quia multis aliis modis possunt cap. ult., de Iminunit. ecclesiar., in 6; et Pagravari clerici, et timidiores fieri, etiam si normit., in lib. 1, cons. 26, melius in 83. Idem eis non inferatur metus alicujus nocumenti, sentit Felin., in cap. Noverit, de Sentent. exvel læsionis quæ sibi a laicis fieri possit, ut sta- com., in 6, num. 2. Ubi addit, non aliter sentim patebit.

tire Innocentium quam senserit Bartolus, quia 15. Imo neque satis explicatur hic effectus ea, quæ competunt ex jure communi, fortiora eo modo quo Cajetanus et Navarrus supra il- sunt quam quæ ex privilegio. lum explicare videntur, dicentes, tunc legem 17. Addo etiam Innocentium non tantum violare immunitatem clerici , quando aliquo fuisse locutum de privilegio Papæ vel impemodo gravat illum contra speciale privilegium ratoris, sed etiam Dei; expresse enim numerat illi concessum, quia clericus, vel quia persona ibi multa privilegia a Deo Ecclesiæ concessa, ecclesiastica est, non vero si gravet illum, qua- et postea concludit, quidquid est contra privi. tenus civis vel homo est. Quibus videtur fa- legium, a Deo, Papa, vel imperatore, Ecclesiæ vere Innocentius , in c. Noverit, de Sentent. datum , esse contra immunitatem. Nomine excom., quatenus dicit illa esse proprie con- autem privilegii non intelligitur tantum illud tra immunitatem ecclesiasticam, quæ sunt quod est præter legem universalem tanquam contra privilegia Ecclesiæ concessa. Quod exceptio ab illa, sed etiam omne id quod conetiam videntur sentire Baldus, in dicta Auth. venit vel Ecclesiæ, vel clericis ex vi juris diCassa, 9. 2, n. 3; et Lapus, allegat. 92, sub vini, sive positivi, sive naturalis, supposita tit. An constitutio sit contra libertatem Eccle- tali institutione ecclesiasticæ monarchiæ et siæ. Quia , licet verum sit, hoc modo gravari hierarchiæ. Multæ enim prærogativæ Eccleclericum contra suam immunitatem , non est siæ, quas inter hæc privilegia numerant Intamen verum, hoc solum significari per illa nocentius, Panormitanus et alii, non aliter verba, timidiores fieri, quia non tantum gra- conveniunt Ecclesiæ , quam ex jure divino vantur clerici contra suam immunitatem , positivo vel naturali, licet supponant aliquam quando gravantur contra privilegia quæ habent divinam institutionem. Et in superioribus osXXIV.

30

tensum est, exemptionem ecclesiasticam ex Derentiæ cupimus, quam ex his, quæ olim pregenere suo ad hoc jus divinum pertinere, et stita sunt, immutari. Et ideo, in l. 31, sacrilemulta, quæ sub hac exceptione continentur, gum appellant, qui sacerdotibus et ministris esse immediate ab hoc jure, licet aliqua for- Ecclesiæ aliquid importat injuriæ, illudque tasse per Ecclesiam vel imperatores addita vel crimen æquiparant cum injuria loco vel culaucta sint.

tui sacro facta. Et confirmatur, quia per hu18. Leges, adimentes clericis res aliis civi- jusmodi actiones, vel dispositiones laicorum vibus communes, libertati ecclesiasticæ repu- lescit multum clericalis status, et irreverenter gnant. Erasio. Refellitur. — Ad hunc tractatur, et consequenter clerici timidiores ergo modum dicimus, ad immunitatem cleri- fiunt, et alii ab illo statu suscipiendo avertencorum pertinere , ut per potestatem laico- tur, cum videant ea, quæ jure gentium cæteris rum non fiant pejoris conditionis, etiam in civibus communia sunt, ipsis denegari; ergo his commodis temporalibus, quæ communia illa omnia sunt contra ecclesiasticam immusunt omnibus civibus. Exemplum optimum nitatem. est in capite ultimo de Immunitate ecclesiæ, 20. Secunda. Confirmatur tandem, quia in sexto , ubi contra ecclesiasticam liberta- hujusmodi gravamina clericorum ordinarie tem committere dicuntur temporales domini, procedunt ex odio aliquo ipsius status clericaqui suis subditis , ne personis ecclesiasticis lis, non quidem propter ordines, vel ministequidquam vendant, aut emant aliquid ab ipsis, ria eorum (hæc enim non nisi hæretici vel alii neque ipsis bladum molant , coquant panem, infideles abominantur), sed propter exemptioaut alia obsequia exhibeant , interdicunt. Hæc nes et libertates quibus in eo statu gaudent, et enim omnia non sunt contra specialia privile- præsertim quia ab oneribus communibus exigia clericorum, vel ut clerici supt, sed contra muntur, quod in aliquod laicorum gravamen communem societatem civilem, et nihilomi- solet redundare, et ideo interdum cupiunt a nus contra ecclesiasticam libertatem judican- suis communibus commodis clericos excludetur, et ut talia prohibentur et puniuntur. Re- re; ergo, eo ipso læduntur privilegia clericospondet tamen Cajetanus, ibi non dici, inter- rum, nam et funt odiosa, et per quamdam dicta illa, seu statuta esse contra libertatem recompensationem fiunt infructuosa, quia ocecclesiasticam, sed præsumi. Verumtamen de casione illorum clerici æqualibus aut majori sensu illius verbi, Præsumantur, infra, c. 32, bus bonis privantur. Atque ita talia gravamidicendum est; nunc breviter dico : qualiscum- na dici possunt imponi clericis, ut clerici que illa præsumptio cogitetur, ut vera et fun- sunt, quia, licet formaliter non consistant in data esse possit, necessarium est ut supponat privatione alicujus rei debitæ clerico, ut cleverum et proprium objectum criminis contra ricus est, nihilominus fiunt in odium, vel cum libertatem ecclesiasticam , privare clericum injuria, vel contemptu clericatus, quod sacommuni jure civilis societatis, etiam si id non tis est ut propriam violationem immunitatis fiat exercendo jurisdictionem in clericum, sed contineant. Et ita fundamento contrariæ senper alium quemcumque modum.

tentiæ sufficienter responsum est. 19. Ratio conclusionis. - Prima confirmatio. Ratio autem est, quia, licet talia jura,

CAPUT XXIII. communia civibus, non debeantur clericis, quia clerici sunt, debentur tamen ipsis ut UTRUM REDDITUS ECCLESIASTICI CLERICORUM A civibus , etiam si statum diversum a laicis

TRIBUTIS EXEMPTI SINT. habeant; imo quia clerici sunt, ideo illis novo et majori titulo debetur, ne his com 1. Bona clericorum duplicia.—Licet de ecclemunibus juribus priventur, quia propter sta- siasticis bonis multa in superioribus dicta sint, tum clericalem non amittunt jura communia quia tamen certum non est, bona clericorum civium, et alioqui ratione status majori ho- eodem jure censeri quo bona Ecclesiarum, ideo nore et reverentia digni sunt; ergo ad im- de illis in particulari dicere necessarium est. munitatem naturali jure debitam clericis, per- Duo autem genera talium bonorum distintinet ut his juribus non priventur. Optimeque guuntur a D. Thoma, quodlib. 6, art. 12: juvatur hæc ratio verbis Arcadii, et Honorii quædam, quæ clerici lucrantur ex bonis Ecimperatoris, in l. 19, Cod. de Episc. et Clericis: clesiæ, ut ex decimis, vel prædiis Ecclesiarum, Omnibus, qui Ecclesiis serviunt, tuitio defe- seu ex beneficiis suis, quæ propter officium r.:tur, quia tempurribus nostris addi potius re- dantur ; alia sunt, quæ vel a parentibus hære

ditarunt, aut sua industria vel arte compara- ratoris, 1. seu Anth. Item nulla, Cod. de Episc. runt. Priora vocat D. Thomas ecclesiastica, et Cleric., ubi prohibet collectas, vel exactioutique lato modo; nos, ad tollendam æquivo- nes imponere Ecclesiis, vel ecclesiasticis percationem, clericalia vocabimus ; alia vero pa- Sonis. Et ex antiquioribus legibus colligi potrimonialia seu sæcularia vocantur. His addit test hoc privilegium ex l. 10, de Episc. et tertium membrum Navar., tract. de Redditib. cler., in C. Theodosiano, ubi Constantius et eccles., q. 1, monito 19, nimirum, eorum bo- Constans de clericis dicunt : Negotiatorum norum, quæ per actiones spirituales tanquam dispendiis minime obligentur, id est, tributa, stipendia illarum a clericis comparantur, non quæ negotiatoribus imponuntur, solvere non jure aut titulo alicujus beneficii, sed solo titu. cogantur, et addunt rationem : Cum certum lo actualis et quasi mercenarii operis, ut sunt sit qurstus, quos ex tabernaculis atque ergasstipendia Missarum, et similia. Merito tamen teriis colligunt, pauperibus profuturos ; et in addit idem Navarrus, hæc ad patrimonialia 1. 14 dicit Justinianus: Omnis a clericis indereduci , quia et de temporalibus bonis laico- bitæ contentionis injuria , et iniquæ exactionis rum immediate illa lucrantur, et non ex bo- repellatur improbitas ; in 1. 1, de Lustr. colnis soorum beneficiorum, et sine ulla condi- lat., eodem Cod., excipiuntur clerici a quodam tione tacita vel expressa dominium temporale tributo, quod lustralis collatio dicebatur. talium bonorum consequuntur, postquam 4. Ratio conclusionis.-Confirmatio. – Rasuum ministerium implent, ac denique quia tio autem hujus partis reddi potest, vel genesuo labore, et industria, vel actione, illa com- ralis ad omnia bona clericorum, et de hac diparant, estque valde extrinsecum, et acciden cemus in capite sequenti, vel specialis, quia tarium ad qualitatem talium bonorum, quod hæc bona, de quibus tractamus, inter res saactio illa spiritualis vel omnino materialis sit. cras numerantur a D. Thoma, 2.2, quæst. 99, Quanquam vero hoc ita sit in ordine ad alios art. 3, et ideo vel natura sua exempta sunt a effectus, vel obligationes clericorum, de qui- tributis, vel saltem cum cæteris bonis ecclebus nunc non tractamus, nihilominus in crdi- siasticis intelliguntur exempta. Et confirmatur ne ad exemptionem a tributis, nonnulla major hæc ratio, quia rapere seu furari hujusmodi ratio in his ultimis bonis spectari potest, ut hona clericorum est sacrilegium , quod non videbimus.

solum de his bonis, sed etiam de quibuscum2. Prima conclusio. – Primo ergo cerium que aliis nonnulli tradiderunt, ut infra refeest, bona primi generis seu ecclesiastica cle- ram ; de his autem est multo verisimilius proricorum exempta esse ab omnibus tributis, pter dictam rationem, quod hæc bona censensive realibus, sive mistis. Conclusio est certa, tur sacra; ergo eadem ratione esse debent a et communis omnium Catholicorum; habetur tributis excmpta. enim expresse in jure canonico, in cap. Non 5. Expenditur ratio pro conclusione facta. minus, ibi : De bonis Ecclesiarum, et clerico Hæc autem ratio non videtur solida. Nam rum, et pauperum, Christi usibus deputatis. Et hæc bona considerari possunt, vel priusquam clarius in cap. Adversus , ibi : Qui Ecclesias applicentur ipsis clericis, et fant propria eoet ecclesiasticos tiros taliis, seu collectis, etc., rum; vel postquam jam ad illorum dominium ubi sermo est de tributis quæ imponuntur ra- transierunt. Priori modo recte quidem probat tione bonorum , et distincte eximuntur non ratio dicta, illa bona esse sacra, et exempta a tantum Ecclesiæ, sed etiam ecclesiasticæ per- tributis; non tamen aliquid probat de bonis sonæ. Et in cap. Clericis, de Immunit. eccle- clericorum, quia illa bona in tali statu specsiar., in 6, expresse et late talia tributa pro- tata non sunt clericorum, sed Ecclesiæ, seu hibentur, et licet cap. illud per Clementinam Dei. Alio modo possunt illa bona considerari, unic. de Immunit. ecclesiar. revocatum sit quatenus a clericis acquiruntur. Et hæc ipsa quoad peenas, non vero quoad ipsam exem- consideratio subdividi potest : nam loqui posptionem, sed potius confirmatur, et latius in sumus vel de acquisitione ipsa talium bonoConcilio Lateranense, sub Leone X, sess. 9, in rum, vel de ipsis bonis jam integre et sine Reformationibus curia, $ Et cum a jure, præ- diminutione tributi acquisitis. Et in priori ter alia antiquiora, quæ in superioribus alle- quidem ex his duobus modis, recte etiam progata sunt, quæ omnia renovat Concilium Tri- batur non esse talia bona capacia tributorum dentinum, sess. 25, c. 20, de Reformat. sæcularium , id est, non posse clerico imponi

3. Deinde in jure civili habetur expresse tributum solvendum ex redditibus sui benehoc privilegium in constitut. Friderici impe- ficii, seu ex quibuscumque bonis ecclesiasticis.

« PredošláPokračovať »