Obrázky na stránke
PDF
ePub

spiritum fingunt, id faciunt, ut judicium Ec- bis tutum est non progredi aliqua temeritale clesiæ refugiant, et unusquisque se ipsum suæ sententiæ, quæ nullo in catholico regionali fidei regulam faciat, ut indicavit Augustinus, Concilio capta, nullo plenario Concilio termilib. 34 contra Faust., c. 2.

nata sunt. Et concludit, securum esse, quid12. Quinta ratio.- Præterea hinc sumitur quid est universalis Ecclesiæ consensione roquinta et valde urgens ratio, quia alias nul- boratum. Et e contrario, in epist. 18, dicit : lus potest esse terminus controversiarum in Disputare contra id quod universa Ecclesia quæstionibus, quæ circa fidem oriuntur; nam sentit, insolentissimæ superbiæ est. Ac deniunusquisque hæreticorum allirmat se esse il- que, lib. 4 de Trinit., c. 6, eleganter satis : luminatum a Deo, et alios esse delusos; ergo Contra rationem nemo sobrius, contra Scriptunisi aliquis sit judex, et supra omne privatum ram nemo Christianus, contra Ecclesiam nemo judicium, qui a Deo auctoritatem habeat dis- pacificus senserit. cernendi infallibiliter falsum a vero, impos 14. Sexta ratio. Tandem his affinis est sibile est lites fidei componere, aut unam fi- sexta ratio : nam si privatus spiritus esset redem infallibilem in Ecclesia conservare. Pro- gula propriæ fidei, nulla esset hæresis, nulbatur hoc, quia si credendum est privato spi- lusve hæreticus, vel saltem nullus posset ut ritui, cum per diversos hæreticos contraria hæreticus ab hominibus judicari aut damnari, pronuntiet, non potest esse uterque verax, vel ad aliquam communem fidem tenendam quia alter illorum falsum dicit. Et non est cogi, quæ omnia valde sunt absurda , et conmajor ratio credendi in uno esse spiritum traria non solum Scripturæ, et Patribus ac raDei, quam in alio, quia neuter eorum exhibet tioni, sed etiam dictis et factis ipsiusmet regis certum aliquod signum sui divini spiritus ; et Angliæ; ergo. Sequela probatur : nam hæreconjecturæ humanæ, quamvis interdum di- ticus non est, nisi qui discrepat a regula fidei; versæ esse possint, ad fidem certam non suf- at si privatus spiritus est regula fidei, nullus ficiunt. Fluctuat ergo fides, et plane scindi- est, dicens se credere Christo, et Evangelio, tur, si privatus uniuscujusque spiritus pro ac Scripturæ, qui discrepet a regula fidei, quia fidei fundamento constituatur. Et ideo merito nullus est qui discrepet a suo judicio, et suo Clemens I, Epistol. 5, acriter invehitur in privato spiritu, ut per se manifestum est. Et eos, qui controversias fidei proprio judicio de- hinc etiam aperte sequitur, nullam esse profinire volunt.

priam hæresim, quia nulla est regula ipsius 13. Recte etiam Hieronymus, contra Luci- doctrinæ secundum se spectatæ, sed in unoferianos : Si non sit in Ecclesia una eminens quoque homine habet suam regulam, et non potestas, tot futura sunt schismata , quot sa- potest cum certitudine constare, quis privatus cerdotes, et Augustinus, lib. 22 contra Faust., spiritus vera regula sit; ergo nulla doctrina c. 38, ad hæreticos loquens, ait: Videtis id secundum se sumpta potest hæretica judicari dos agere, ut e medio tollatur divina auctoritas, saltem ab hominibus. Unde a fortiori sequiut suus unicuique animus auctor sit, quid in tur, nullum hominem posse ut hæreticum unaquaque reprobet aut improbet. Et lib. 11, damnari, quia et nullus discedit a regula quam c. 1, fere similem discursum late prosequitur sequi tenetur, ut ostensum est, et de nullius circa particularem controversiam, an hic liber doctrina constare potest esse hærelicam, ut vel pars ejus canonica sit, necne. Nam si unus etiam est probatum. Ac tandem a fortiori indicat esse, alius non esse, neutri propter fertur, neminem cogi posse ad aliam fidem, suum solum testimonium est credendum. Et præter eam quam legendo Scripturas, per licet alter conetur plures testes vel conjectu- suam certam scientiam, svumque privatum ras pro se afferre, ait Augustinus : Et si hoc spiritum consequi dixerit. Probatur illatio, facere conaberis, nihil talebis , adjungitque: quia si illud est fidei fundamentum, nemo Et vide in hac re quid Ecclesiæ Catholicæ oa cogi potest ut ab illo dimoveatur; ergo neque leat auctoritas, etc. Perinde autem est de vero ut aliam fidem sequatur, sensu Scripturæ, quod de veritate Scripturæ 15. Fortasse non deerunt hæretici qui hæc controvertere, quia, ut sæpe dixi ex Hiero- omnia facile concedant. Nam, ut fertur, jam nymo, Scriptura in sensu consistit, magis aliqui dixerunt unumquemque salvari posse quam in litteris, Imo eadem ratio in quacum- per illam fidem, quam sibi interius, aut vere que alia controversia fidei, quæ in illa parti- Spiritus Sanctus dictat, aut ipse certo quodam culari, militat. Et ideo generaliter dixit idem modo existimat, id sibi a Spiritu Sancto dicAugustinus, lib. 7 de Baptismo, cap. 35: No- tari. Ex quo principio, et illa quæ diximus,

et alia non minus absurda inferuntur, ut, sine tores, qui nec ipsi quidquam ex suo arbitrio, vera fide posse aliquem salvari contra aper- quod inducerent, elegerunt , sed acceptam a tas Scripturas. Illatio est manifesta, quia ille Christo doctrinam fideliter nationibus adsignainstinctus, qui putatur esse a Spiritu Sancto, verunt. Itaque etiamsi Angelus de cælis aliter et non est, inducit ad errorem; ergo non est evangelizaret, anathema diceretur a nobis. Et vera fides ; ergo si illa existimatio sufficit ad in cap. 7, addit, doctrinas hoc proprio judicio salutem, error etiam sufficit, et vera fides non inductas, esse doctrinas hominum et deemonioest necessaria. Unde ulterius sequitur, extra rum prurientibus auribus natas de ingenio saEcclesiam esse salutem, quod etiam est con- pientiæ sæculi. Et eodem modo August. , tra Scripturam, et contra omnes Patres, ut epist. 85, alias 222, et lib. 2 de Nuptiis, c. 31, supra dixi, et videri potest Cypr., lib. de Unit. et alii Patres communiter, dicunt omnes bæEccles. ; et Augustin., in simili libro, fere per reses, vel inde nasci, vel in eo fundari, quod totum, et de Fide et Symb., lib. 3, c. 11, et earum auctores, vel ex proprio affectu Scrilib. 4, c. 10 ; et Fulgent., de Fide ad Pe- pturas detorquent ad suos sensus, vel ex protrum, c. 37 et 39; et Pacian., ep. 2 ad Sem- prio judicio, et superbia in illis exponendis pron. Sequela patet, quia ubi vera fides non errant; ergo spiritus privatus non potest exest, nee vera Ecclesia esse potest, sicut (teste cludere hæresim ; imo quatenus est proprius, Paulo) nec Ecclesia potest subsistere sine uni- est ad illam aptissimus, quia hæresis propria tate fidei; ergo si quis posset salvari sine vera electione et judicio inducitur. Et consequenfide, posset etiam extra Ecclesiam habere sa- ter neque est aptus ad fundandam fidem, malatem. Denique qui sic sentiunt, non solum xime quia, cum sit spiritus elationis, nullum contra Scripturam et Patres, sed etiam contra habet indicium Spiritus Sancti, qui super huomnem rectam rationem loquuntur; nam et miles requiescit. ab omnibus credentibus auferunt certitudi 47. Rex Angliæ, dum prædictum astruit finem fidei , et omnibus schismaticis et hæ- dei fundamentum, secum pugnat. - Regis ad reticis liberam licentiam tribuunt, et latis- sectarios de unitate fidei exhortatio repugnansimam viam omnibus dissensionibus ster- tiam incoluit. — Denique ipsum etiam regem nunt, quæ sunt contra rectum ordinem sa- Angliæ, dum tale ponit fundamentum fidei, pientissimæ providentiæ Dei. Non enim præ- guæ damnationi hæresis et hæreticorum recepisset unitatem, consensionem et securita- pugnet, secum pugnare constat. Tum quia tem in certitudine suæ fidei; reliquisset vero ipse, in Præfat., p. 43, damnat omnes hæreEcclesiam sine via aut modo conservandi ticos, quos antiqui Patres damnarunt; et ideo hane fidem certam, et ejus unitatem.

ibidem maxime contendit se ab hæreticorum 16. Non potest ergo negari quin illa, quæ in numero eximere, et ab hac nota purgare. Et hac sexta ratione intulimus, absurdissima pag. 55, fatetur se in Puritanorum anarchia sint, quale est, vel nullam esse hæresim, vel expugnanda laborasse, et (ut publica est fanullum hæreticum esse damnabilem: utrum- ma).subditos suos ad Calvinianum variis moque enim repugnat Paulo; nam ad Galatas 5, dis compellit. Hæc igitur cum illius fundainter opera carnis numerat dissensiones et mento de certa scientia, proprio judicio et seetas, per quas Patres maxime hæreses in- spiritu comparata, plane repugnant. Nam si telligunt. Et ad Titum 3: Hæreticum hominem ipse censet hoc esse fidei suæ firmum fundapost unam et secundam correptionem dedita, mentum, et omnes principes christianos exsciens quia subversus est, qui ejusmodi est, et hortatur ut similes sibi sint, cur non eamdem delinquit, cum sit proprio judicio condemnatus. fidei libertatem suis subditis concedit ? NumUnde constat, proprium spiritum non solum quid in hoc melioris conditionis est rex temnon excusare ab hæresi, sed potius esse pro- poralis, quam subditi ? Oportet sane ut Spiripriam radicem ejus; quid enim est proprius tus Sancti assistentiam infallibilem , quam spiritus, aut illa certa scientia uniuscujusque, Summo Pontifici negat, sibi adesse vel pronisi proprium judicium ? Unde recte Tertul. missam esse ostendat. Vel si in hoc non habet lian., lib. de Præscriptionib. hæret., c. 6: majus quam cæteri privilegium, quo jure poIdeo (inquit) sibi, dixit Paulus, damnatum test alios cogere ad suam fidem sectandam, hereticum, quia et in quo damnatur sibi eligit. vel alios magis judicare hæreticos, quam se Nobis vero nihil ex nostro arbitrio inducere li- ipsum, cum nullum majus indicium Spiritus cel, sed nec eligere quod aliquis de arbitrio Sancti ipse ostendat, quam alii? Unde obiter suo induxerit. Apostolos Domini habemus auc- etiam adverto, incassum laborare eumden

regem, cum in sua Præfatione, pag. 157, 19. Verumtamen hæc inania prorsus et sectarios omnes, seu Protestantes exhortatur, futilia sunt, quia si circumstantiæ singulorum ut inter se veræ fidei unitatem conservent, et locorum attendantur, in occasionibus longe communionem spiritus in vinculo pacis reti- diversis, et alia mente ac intentione dieta neant. Nam fundamento fidei, quod sibi et sunt. Primum enim, quis abnuit scrutandas omnibus proponit, talis unitas et concordia et evolvendas esse Seripturas? vel ubi majori plane repugnat, ut ostensum est, et ipsa re cum diligentia et fructu fit, quam in Ecclesia rum experientia satis declaravit. Unde op- Catholica et Romana ? Hoc ergo studium netime Tertullianus, de Præscrip., c. 42: Men- cessarium est; modus autem, et delectus, ac tior, si non etiam a regulis suis variant inter prudentia postulatur. Deinde nemo etiam rese, dum unusquisque proinde suo arbitrio mo- fugit posse Ecclesiae Doctores et Sapientes dulatur quce accipit, quemadmodum de suo ar- aliquid, de propria industria et ingenio, ad bitrio ea composuit ille, qui tradidit ; agnoscit Scripturarum intelligentiam investigandam naturam suam, et originis suce morem profec- excogitare, easque per humanam sapientiam tus rei. Idem licuit Valentinianis , quod Va interpretari. Hoc enim fecerunt Patres omlentino, idem Marcionistis quod Marcioni, de nes, non ex speciali privilegio, sed ex' ordiarbitrio suo fidem innocare. Denique penitus naria lege maxime consentanea ipsismet Scriinspectæ hæreses omnes in multis cum auctori- pturis, et naturali hominis conditioni , et ita bus suis dissentientes deprehenduntur. Pleri- hoc etiam nunc Doctores catholici obserque nec ecclesias habent, sine matre, sine sede, vant. orba fide ; extorres quasi sibi, late vagantur. 20. Duplex Scripturæ interpretatio : alia

18. Objectiones oppositæ sententiæ.--Super- authentica, alia doctrinalis.- Oportet autem est testimoniis quibusdam satisfacere , quæ duplicem Scripturæ interpretationem distinad errorem suum de oppugnato fidei funda- guere: unam vocare possumus authenticam, mento retorquent Protestantes : ex quibus alteram communem, seu privatam. Quam quædam, quæ videntur esse præcipua, in su- distinctionem videntur adversarii dissimulare perioribus obiter expedivimus. Addunt vero aut ignorare, cum tamen similis frequentisalia , in quibus præcipimur Scripturas scru- sima sit inter jurisperitos in suarum legum tari , Joan. 5, sicut faciebant Thessalonicen- interpretatione. Nam quædam est authentica, ses, Actor. 17. Adduntque Scripturas, præ- id est, habens vim legis, de qua ipsamet jura sertim in rebus fidei et morum ad salutem dicunt, ejus esse interpretari legem, cujus necessariis, claras esse, et ab omnibus intel- est condere; alia est doctrinalis tantum, quæ ligi posse, ut sumitur ex Augustino, lib. 2 de licet illam auctoritatem non habeat', tamen Doctrina Christ., c. 9, dicente : In his , quce ad humanum regimen suam habet utilitatem. aperte in Scriptura posita sunt, inculcari illa Ad hunc ergo modum necessaria est aliqua omnia, quæ continent fidem moresque vivendi, interpretatio authentica Scripturæ Sacræ : et Idem sensit Chrysost., hom. 3 in 2 ad Thes: non minus in iis, quæ ad fidem et mores salon. , circa finem, dicens : Omnia sunt di- pertinent, quam in aliis, imo eo magis quo lucida et recta , quæ sunt in divinis Scriptu- in illis certus et indubitatus sensus magis neris, manifesta sunt quæcumque sunt necessa- cessarius est. Nec refert quod illa soleant esria. Et similia habet Hom. 13 in c. 2 ad Cor., se clariora, quia semper possunt habere amin fine, et homil. 33 in Acta, versus finem, biguitates , ex varietate significationum aut et Hom. 3 de Lazaro et divite. Indicat etiam sensuum, et præcipue quia omnia solent perAmbros., Psal. 118, Oetonario 14, circa illa vertere hæretici, teste Augustino, lib. 2 de verba : Lucerna pedibus meis verbum tuum. Nuptiis, c. 31, ubi sic ait: Non est mirum, si Hinc ergo concludunt, cum Scriptura clara Pelagiani dicta nostra in sensus quos rolunt, sit, non esse necessariam aliam regulam, detorquere conantur, quando et de Scripturis sed solum ut ipsa attente legatur et intelliga- sanctis, non ubi aliquid obscure dictum est, sed lur. Præsertim, quia facienti quod in se est, ubi clara et aperta sunt testimonia, id facere et petenti, dabitur intelligentia et sapientia, consueverunt, more quidem hæreticorum etiam Jacobi primo ; et qui voluerit voluntatem Dei cæterorum. Ob has ergo caasas necessaria facere, cognoscet doctrinam Christi , ut ipse est authentica interpretatio. Præter hanc vepromittit, Joan. 7. Denique addunt, quod ro necessaria etiam est doctrinalis ad EccleChristus de se dixit, Joan. 5 : Ego ab homine siæ ædificationem et utilitatem, et ad resistestimonium non accipio, etc.

tenduin hæreticis, quia omnis Scriptura di

riritus inspirata utilis est ad docendum, ad pugnatorem particularis sectæ Anglicanæ, si arguendum, ad corripiendum, ad erudiendum ostenderimus, illam non esse catholicam fiin justitia, ut perfectus sit homo Dei, ad omne dem, convincemus etiam illum non esse debonum institutus , ut dicit Paulus, 2 ad fensorem catholicæ fidei, et tunc fore talem Tim. 3.

quando, pie ac sincere cognita veritate, ad 21. Interpretatio authentica non potest ab Ecclesiæ Romanæ gremium (quod faxit Deus) spiritu privato prodire. — Prior ergo interpre- et obedientiam redierit. Quamvis autem ex tatio non potest fieri privato spiritu , et de hactenus dictis satis inclaruerit sectam illam, hac procedunt omnia quæ diximus; nam hæc quæ firmum fidei fundamentum non obtinet, est quæ ad fidei fundamentum pertinet , et nequaquam posse veram Ecclesiam esse, aut ideo solum ab illo fieri potest , cui clavem catholicam fidem profiteri, nihilominus ut scientiæ specialiter Christus promisit, et tunc evidentius id constet, operæ pretium visum non ab homine, sed a Deo per hominem tes- est, per antiquissimam traditionem Ecclesiæ timonium accipitur. Ipse enim Christus et as ex ipsa appellatione catholicæ fidei aperte desistentiam suam, et Spiritus Sancti magiste- ductam, idem ostendere. In hoc autem attriburium Ecclesiæ suæ promisit. Posterior autem to duo spectari possunt, scilicet, et nomen ipSeripturæ interpretatio, cum per se non lia- sum, seu cognominatio ab illo sumpta, et res beat infallibilem auctoritatem, humana esse seu proprietas significata per nomen, ex quipotest, et privata auctoritate fieri, dummodo bus diversa argumenta solent Patres sumere non temere et ad libitum fat, sed ita ut ne ad veram fidem vel Ecclesiam cognoscendam, que aliis Scripturæ locis, neque Ecclesiæ de- et ideo prius de nomine , postea de ratione finitionibus, neque communi sensui Patrum nominis dicemus. repugnet. Neque tamen bujusmodi etiam in 2. Nomen Catholicæ , fidei et Ecclesiæ adterpretatio omnibus permittenda est, sed Doc- aptatur. -Supponimus autem imprimis hoc toribus Ecciesiæ ad hoc munus vocatis ; aliis nomen catholicæ , tam Ecclesiæ quam fidei vero, quamvis lectio Scriptura interdum pos- attribui solere ; nam in Symbolis Apostolico sit esse utilis, pro legentis capacitate, non et Nicæno confitemur unam Ecclesiam Cathotamen ad eam interpretandam, sed ad illam licam, et in Symbolo Athanasii, de collectiosimpliciter intelligendam, prout communiter ne ipsa articulorum fidei dicitur : Hæc'est fiin Ecclesia exponitur. Neque etiam legenda des catholica , quam nisi quisquis fideliter firest ad fidem examinandam propria scientia, miterque crediderit, salvus esse non poterit. sed potius ex fide legenda est ad alias utili- Cui autem illarum , scilicet, Ecclesiæ an fitates et fructus ex illa hauriendos, et in hoc dei, prius fuerit hoc nomen impositum, insensu loquuntur Patres in locis allegatis, et compertum mibi fateor; potuit enim Ecclesia videri etiam potest Basilius, in serm. de Vera vocari Catholica, quia fidem catholicam proet pia fide, et in Regulis brevioribus, interro- fitetur, et e contrario fides potest dici cathogat. 95, ubi optime, quamvis breviter, hoc lica, quia ab Ecclesia Catholica retinetur et docuit.

traditur, vel certe utrique per se spectatæ

potuit hoc nomen attribui, quia ratio ejus, CAPUT XII.

seu omnis proprietas, quæ per illud indica

lur, tam in vera Ecclesia quam in vera fide EI NOMINE (CATHOLICA) ANGLICANAM SECTAM FI- per se invenitur, ut in sequenti capite declaDEM CATHOLICAM NON ESSE OSTENDITUR. rabimus. Unum autem certum est , scilicet,

illa duo ita esse conjuncta , ut separari ne1. Quoniam hæc appellatio catholica sem- queant, quia nec fides catholica esse potest per distinxit, et Ecclesiam Christi a synagogis extra veram Ecclesiam, nec Catholica EccleSatanæ, et veram fidem ab hæresi , ut suffi- sia sine vera fide, nam ubi Ecclesia Catholica cienter probant symbola fidei, et perpetua fuerit, erit etiam catholica fides , et e contraPatrum traditio (ex quibus nonnullos retuli- rio, et ideo semper de illis indifferenter lomas, et plures in hoc capite referemus) ideo quemur. rex Angliae notam hæretici vitare cupiens, ut 3. Catholicu nomen Anglia affectat. -Sein sua Præfatione ostendit, titulum defensoriscundo statuendum est, hoc nomen antiquiscatholicæ fidei assumit, quo catholicam fidem simum esse, quamvis non defuerint hæretici credere et tenere profiletur. Cum autem com- etiam antiqui, qui contra illud obmurmurare pertum sit, ipsum esse defensorem ac pro- ausi fuerint, ut de Symproniano Novatiano

refert Pacianus, contra Parmen., epist. 1 et semperque vere indicasse et indicare id quod 2. Et fortasse non desint aliqui ex hujus tem- significat, et propter quod impositum est. pestatis novatoribus, qui illud respuant, eo 4. Hoc nomen inditum est Ecclesiæ ut ab quod in libris canonicis non inveniatur scri- hæreticis conventiculis discriminaretur.—Terptum. Verumtamen quantum ex verbis regis tio igitur supponendum est , hoc nomen atAngliæ conjicio, Anglicana secta illud non tributum esse Ecclesiæ, et fidei Christi, ad detrectat, imo tanquam nomen veræ fidei, distinguendam illam ab hæreticorum doctrireligionis , et Ecclesiæ, catholicismi nomen nis et conventiculis. Testis est idem Pacianus, , affectat, sibique cupit attribuere, ut in ipso in eadem Epist. 1, sic dicens : Cum post Apostitulo defensoris catholicæ fidei rex ipse sa- tolos hæreses extitissent, diversisque nominitis ostendit. Præterquam quod hæc vox in bus columbam Dei, alque reginam lacerare per allegatis Symbolis approbata invenitur, ita ut partes et scindere niterentur, nonne cognomen sub illa denominatione jubeamur, unam Ec- suum plebs apostolica postulabat , quo incorclesiam et fidem Catholicam recognoscere ac rupti populi distingueret unitatem , ne intemeconfiteri; ergo rex Angliæ, qui dicta symbo- ratam Dei Virginem error aliquorum per memla admittere profitetur , negare non potest bra laceraret , nonne appellatione propria denomen illud, vel rem per illud significatam. cuit caput principale signari? Quam necessiDenique ipsa veneranda antiquitas, et Pa- tatem adhibito exemplo declarat, dicens : Si trum omnium ætatum consensio, ostendit no- forte ingressus populosam urbem Marcimitas, men hoc non sine divino numine in Ecclesia Noratianos , et cæteros ejusmodi comperisintroductum esse : Certe (inquit Pacianus, sem, qui se Christianos vocarent, quo cognodicta Epist. 1), non est ab homine mutuatum, mine congregationem mere plebis agnoscerem, quod per secula tanta non cecidit, catholicum nisi Catholica diceretur ? Unde postea conistud nec Marcionem, nec Apellem, nec Monta- cludit : Christianus mihi nomen est, Catholinum, nec hæreticos sonat auctores. Multa nos

cus dero cognomen : illud me nuncupat, istud Spiritus Sanctus edocuit, quem Paracletum ostendit; hoc probor, inde significor. Eamdem Apostolis , et magistrum Deus misit e cælis.

causam et necessitatem hujus nominis staMulta ratio , sicut dicit Paulus , et honestas, tuit, et pro more, acute satis explicavit Auet (ut ait) ipsa natura. Quid? parca nobis de gustinus, lib. contra Epist. Fundamenti, c. 4, apostolicis viris, parva de primis sacerdotibus ubi inter vincula quæ ipsum in Ecclesia te. currit auctoritas ? Et infra : Age, si illi usur- nuerunt, enumerat : Ipsum Catholicæ nomen, pando nomini huic auctores idonei non fuerint, quod non sine causa inter tam multas hereses nos idonei erimus negando ? et nostram potius sic ista Ecclesia sola obtinuit, ut cum omnes auctoritatem Patres sequentur , et emendanda hæretici, Catholici dici velint, quærenti tamen Sanctorum cedet antiquitas , et jam putrescen- peregrino alicui, ubi ad Catholicam conteniatia vitiis tempora canos Apostolice antiqui- tur, nullus hereticorum, vel basilicam suam, tatis eradet ? Quæ gravissimus hic Pater ante vel domum audeat ostendere. Idem docuit lib. mille et trecentos annos scripsit, tunc testa- de Vera relig., c. 7, cujus verba postea refetus fuisse antiquissimum hoc nomen, et merito; nam ex Symbolo Apostolorum constat 5. Eamdem rationem hujus vocis nobis ab ipsis fuisse approbatum; in eo enim profi-. tradidit Cyrillus Hierosolymit., Cateches. 18. temur Sanctam et Catholicam Ecclesiam; quæ Nam quia nomen Ecclesiæ absolute dictum, verba non sunt minus antiqua in illo Symbo- et antiquam Synagogam, et quamlibet conlo quam cætera, et ita leguntur et explicantur gregationem, et malignantium etiam, id est, ab omnibus antiquis, Cyrillo, Ruffino, et Au- hæreticorum Ecclesiam significare potest : gustino. Ergo ab Apostolorum tempore cum Propterea ( inquit) nunc confirmans fides traipso symbolo nomen etiam Catholicæ semper didit, ut dicas : Et in unam Sanctam CatholiEcclesia conservavit. Unde etiam Pacianus cam Ecclesiam , ut illorum quidem foda conillud nomen admiratur : Quia tanto tempore venticula fugias, perseveres autem in Catholica non ceciderat? Ergo multo majori admiratione Ecclesia, in qua renatus es. Ubi confirmantem dignum est, quod usque ad nostra tempora fidem appellat Symbolum, quod exponit. Et conservatum fuerit, et eidem Ecclesiæ ac fidei statim monet non esse quærendum ubi sit attributum. Igitur evidentius nunc ostendi- Ecclesia , sed ubi sit Catholica Ecelesia : Hoc tur, nomen hoc neque datum, neque conser- enim (ait) proprium nomen est Sanctæ hujus, vatum esse sine speciali Dei providentia , et matris omnium nostrum, quæ est sponsa

ram.

« PredošláPokračovať »