Obrázky na stránke
PDF
ePub

Domini nostri Jesu Christi unigeniti filii Dei. illi convenit; ergo et nomen ipsum. Secundo, Eamdemque rationem subinnuit Hilarius, ca- quia semper hæc Ecclesia professa est fidem non. 10 in Matth. ; nam explicando verba illa illius symboli, in quo ipsa catholica nominaChristi : In quamcumque civitatem intraperi- tur, cum tamen in sua fide errare non possit, tis, interrogate quis in ea dignus sit , et ibi ut supra jam satis liquido manet commonsmanete, etc., per dignam domum, Ecclesiam tratum. Tertio, quia non amisit illud nomen interpretatur, quæ Catholica, inquit, dicetur. per demutationem rei, id est, quia amiserit Quia multi Judæorum erant futuri, qui licet proprietatem significatam per illam vocem; Christo crederent, tamen in legis operibus nam si illam amisisset, non esset eadem Ecmorarentur; alii , qui per simulationem ex clesia , ut supponitur; nec etiam amisit illud lege ad Evangelium transirent: multi vero, per ablationem seu mutationem solius nomiqui in hæresim traducerentur, et penes se nis, quia Ecclesia ipsa se illo nomine non priesse veritatem catholicam mentirentur : Ideo vavit, aut nominis significationem mutavit, (inquit) admonuit dignun, cum quo habitan, ut ex usu et ex fide Symboli satis constat. dum sit, esse quærendum, id est, Ecclesia, quæ Neque extra illam est in terra potestas, quæ Catholica dicetur, caute, et diligenter utendum potuerit eam tali nomine privare, neque jure, Alque hine usus etiam Ecclesiæ, et omnium quia non habet superiorem ; neque facto , Patrum obtinuit, ut veri fideles ab hæreticis quia neque in hoc portæ inferi contra eam per hoc Catholicorum nomen distinguantur, prævalere potuerunt, ut latius infra comprout passim in Patribus legimus, et usu com- babimus. probatum videmus, et experti sumus non 7. Unde tandem concluditur illam Ecclesolum inter Catholicos, sed etiam inter ipsos siam, cui jure ac merito nomen hoc tribuibæreticos, ut ex dicendis amplius inclares- tur, esse veram Christi Ecclesiam, et fidem cet.

catholicam in se conservare, et consequenter 6. Colligitur esse reram Ecclesiam, quæ nullam congregationem, etiam sub Christi nomert hoc nomen meretur. - Quarto, ex his in- mine et confessione coactam, quæ a priori ferimus, et tanquam certum statuimus, illam Ecclesia divisa ét segregata sit, ullo modo esse veram Ecclesiam, et in ea esse veram posse hoc nomen sibi merito vendicare. Utraet catholicam fidem, quæ jure ac merito, id que pars nota est ex dictis. Prior quidem, est, secundum primævam hujus nominis im- quia talis Ecelesia est eadem numero cum positionem, catholica nominatur. Hoc mani. illa, quæ a principio et semper illud nomen feste sequitur ex dictis , quia ostensum est habuit; posterior vero, contraria ratione, hoc nomen ab Apostolis impositum fuisse ad quia Ecclesia vera est tantum una, et hoc nodenotandam illam Christi Ecclesiam, quæ per men uni tantum et veræ Ecclesiæ contribueos fundata fuerat; ergo in fide pro explora- tum est. Omnis ergo Ecclesia, quæ non est to habetur, illo nomine tunc significatam fuis- illa una et vera Ecclesia, vel pars ejus, Cathose veram Ecclesiam, ac subinde Ecclesiam lica dici non potest. Idem confirinatur clare per Apostolos fundatam habuisse eas pro- ex causa impositionis talis nominis. Inventum prietates , quæ in vera Ecclesia requiruntur, est enim ad discernendum perpetuo veram et illo nomine indicantur, ut ex infra profe- Ecclesiam a falsis, et ideo non est positum rendis clarius elucescet. Constat enim Apos- tanquam nomen commune, sed tanquam protolos veram Ecclesiam et proprietates ejus prium et singulare, ad significandum hoc innon ignorasse, et habuisse auctoritatem im- dividuum corpus mysticum tales sortitum proponendi illi nomen, veritati et usui ejus ae- prietates: ergo hoc ubicumque et quandocommodatum. Et hinc ulterius fit , illam Ec- cumque fuerit, recte illo nomine appellabiclesiam ab Apostolis conditam, quatenus per tur, secus vero est de quocumque alio ficto veram successionem semper duravit (ut su- corpore ab hoc diviso pra vidimus), semper etiam meruisse 110- 8. Quid sit Ecclesiam Catholicismi nomen men catholicæ, neque illud unquam amisisse. mereri. - Unde etiam obiter constat, quid sit Probatur primo, quia semper est una et ea- mereri tale nomen, et quasi jure suo illud sibi dem, non similitudine tantummodo speciei, vendicare, innotescit; nihil enim aliud est sed etiam identitate (ut cum philosophis lo- quam habere veram et indubitatam succesquar) numerica morali , propter continuam sionem ab illa Ecclesia primitiva, cui primo successionem legitimam ; ergo veritas et pro- hoc nomen exhibitum est; nam cum per ilprietas significata per illud nomen semper lam successionem omnia bona et jura, ut sic

dicam) antiqua Ecclesiæ vendicentur, itidem ri, ut constat ex modo loquendi Augustini, cum illis etiam proprium nomen comitari ne- Paciani, et Cyrilli supra, et ex communi usu, cessarium ducitur. Potestque exemplo rerum sicut et quilibet fidelis vocatur Catholicus, humanarum declarari, ita enim nomen unius- vel a professione fidei catholicæ, vel quia est cujusque familiæ, quo ejus nobilitas et anti- pars Catholicæ Ecclesiæ ; ergo multo magis quitas indicatur, non aliter ex vi primæ impo- quælibet ecclesia particularis, utramque ratiositionis ad aliquem transit, nisi ex vi originis nem habens, poterit Catholica vocari, et sic et successionis; et tunc ostenditur quis me- etiam particularis Ecclesia Romana maxime rito et quasi jure suo nomen illud vendicare, catholica est, quod a fortiori consta bit, si de quando directam et legitimam successionem universali illud comprobetur. ( Vide Walden., a tali radice demonstrat. Ita ergo de Ecclesia lib. 2 Doctrinal. fide, c. 25.) ; quoad appellationem catholicam, multoque 10. Probatur assertio primo. — Primo eraltiori modo et majori certitudine existiman- go probari potest assertio, eodem modo quo dum est. Excellentiori quidem modo, quia antiqui Patres. supra allegati probabant Ecsuccessio Ecclesiæ licet sit per multiplicatio- clesiam, quæ suo tempore erat, esse Catholinem diversarum personarum naturalium (ut cam, quia erat illa quam Apostoli fundavesic dicam), nihilominus est per conservatio- rant, cuique hoc nomen imposuerant; et ex nem ejusdem numero corporis mystici, cujus eisdem et aliis constat, loqui etiam de illa Ecomnes persona, sibi invicem succedentes, clesia, quam nunc Romanam vocamus, quia sunt membra. Et inde etiam sequitur major loquebantur de Ecclesia unita Pontifici Rocertitudo, quia illud nomen non est per se mano tanquam capiti, et Christi Vicario, ut primo impositum singulis membris, aut per- patet ex Augustino, qui hac ratione successonis, sed toti corpori, quod cum sit semper sionem Pontificum Romanorum simul cum idem, tenacius et firmius nomen suæ dignita- nomine Catholicæ in signis veræ Ecclesiæ tis retinet , perpetuoque conservat. Maxime conjungit ; et ex Cyrillo , qui ait, Sanctan tandem sumitur hæc certitudo ex continua Ecclesiam Christianam esse, de qua Salvator professione fidei, qua ipsamet Ecclesia sem- dixit Petro : Tu es Petrus , et super hanc peper confitetur se esse catholicam. Nam cum tram ædificabo Ecclesiam meam, et portæ inhuic fidei falsum subesse non possit, certissi- feri non præralebunt adversus eam. Pacianus mum omnino fit, veram Christi Ecclesiam demum, licet non ita dilucide boc declaret, jure sibi hoc nomen vendicare, quod nullus auctoritate tamen Cypriani utitur ad suam vel hæreticus, si Symbolis Apostolico et Ni- sententiam de Ecclesia Catholica stabiliencæno fidem præbeat, negare potest, saltem dam; Cyprianus autem ipse sane, epist. 75 generatim de vera Ecclesia Christi, prout hac- ad Cornelium, Ecclesiam Romanam vocat Ectenus locuti sumus.

clesiæ Catholicæ radicem et matricem; uter9. Infertur nomen Catholicie, Ecclesiæ Ro- que ergo intellexit per Catholicam Ecclesiam, manæ deberi. — Quinto denique addimus, Ec- illam quæ sub Romano Pontifice militat, pluclesiam, quæ nunc Pontifici Romano obtem- raque alia ex codem Cypriano, Irenæo, Hieperat (quam, ut distincte loquamur, nunc ronymo, et Ambrosio supra, c. 3 et 4, retuliRomanam appellabimus), jure ac merito ca- mus, et alia legi possunt in August, epist. tholicæ nomen sibi vendicare, eademque ra- 165, et passim in libris contra Donatistas; et tione fidem ejus catholicam esse censendam Optat., lib. 2 contra Parmenianum , ubi ex et appellandam. Hæc assertio sequitur evi- unione cum cathedra Petri monstrari dicit, denter ex proxime dictis, iis adjunctis quæ in aliquam Ecclesiam esse Catholicam. Denique c. 4 tractata sunt. Ibi vero advertimus, no- Tertull., in Præscriptionib., c. 30, catholicam men Ecclesiæ Romanæ interdum accipi pro doctrinam esse dicit in Ecclesia Romanensi, universali Ecclesia , quæ Pontifici Romano quod perinde est ac si diceret, illam esse Catanquam universali Christi Vicario obedit; tholicam. Ostensum autem a nobis in supeinterdum autem pro particulari diæcesi, quæ rioribus est, Ecclesiam Romanam eamdem eidem Pontifici etiam ut particulari et proxi- esse nunc, quæ priscis temporibus fuit; ergo mo Episcopo subest. In præsenti quidem ad illam solam jure pertinet Catholicæ nopriori modo loquimur de Ecclesia Romana, men. quia nomen catholicæ, Ecclesiæ universali 11. Secundo probatur eadem as sertio. — Et primario est impositum. Quanquam etiam præterea nunc etiam locum habet probatio, particulares Ecclesiæ soleant catholicæ voca- quam iidem Patres ex totius orbis consen

CAP. XII. EX MO. sicut tempore, ecclesiam, ejusque ricus VIII

[ocr errors]

CAP. XII. EX NOMINE (CATHOLICE) ANGLICANAM SECTAM FIDEM, ETC. sione desumere solent. Nam, sicut tempore, est; ergo, velit, nolit, confitetur Romanam verbi gratia, Augustini , ita etiam nunc, et Ecclesiam, ejusque fidem, tempore Leoomnibus interpositis annis, omnes homines, nis X, et quando Henricus VIII contra Luthetam fideles quam infideles, utentes voce Ec- rum libro scripto de Sacramentis illam defenclesiæ Catholicæ, et simpliciter loquentes, et dit, vero ac legitimo jure Catholicam dictam sine speciali affectione vel malitia, per illam esse, et præter illam nullam aliam potuisse vocem intelligunt et significant illam Eccle- Catholicam jure nominari, nisi quatenus cum siam, quæ cum Pontifice Romano communis illa conjuncta esset, quia Catholica Ecclesia eat; ergo signum est illam solam esse , cui integra (ut sic dicam) non potest esse, nisi ex proprio jure boc nomen debetur. Ita ar una. At vero non desiit esse Catholica Ecclegumentatur Augustinus, lib. de Vera relig., sia Romana eo, quod rex Henricus ab illa se c. 7, dicens : Tenenda est nobis Christiana re- separaverit, sed potius ipse desiit esse Catholigio, et ejus Ecclesiæ communicatio, quce Ca- licus; hæretici enim vel schismatici ab Eccletholica est, et Catholica nominatur, non solum sia exeuntes, se ipsos dividunt ac demutant, e suis, verum etiam ab omnibus inimicis. Ve- in Ecclesia autem nullam aliam mutationem lint enim, nolint de ipsi quoque hæretici , et faciunt, præter quamdam diminutionem seu schismatum alunni, quando non cum suis, membri divisionem; ergo semper hæc Ecclesed cum extraneis loquuntur, Catholicam nihil sia jure nomen Catholicæ retinet; nulla enim aliud quam Catholicam cócant. Non enim pos- in fide mutatio in illa facta est; imo nec fieri sunt intelligi, nisi cam hoc nomine discernant, posse, supra ostensum est. ' quo ab universo orbe nuncupatur. Idemque 13. Concluditur non posse sectæ Anglicanæ probat quod Cyrillus ait, ubi est diversitas adaptari. - Prima ratio. - Sexto et ultimo, sectarum cum vera Ecclesia in eodem loco ex his omnibus concludo, quod propositum mistarum, ne quis decipiatur inquirendo, est, nempe, Anglicanam sectam seu congreoportere ut interroget, non pro Ecclesia tan- gationem , aut qualemcumque ecclesiam , lum, sed pro Catholica; nam illo nomine om. quæ sectam illam profitetur, Catholicam jure nes intelligunt illam quæ antiquam fidem re- non posse nuncupari, ac proinde neque esse. tinet. At hoc eodem modo durare usque ad Probatur primo , quia hoc nomen non debepræsentia tempora , evidenti experimento tur neque potest jure tribui , nisi uni Eccleconstat, ut superius annotavi ; ubique enim siæ, et quæ vera Christi Ecclesia sit, ita enim qui se professorem Romana. fidei ostendere in Symbolo confitentur omnes veram et sancrult, Catbolicum se nominat, et ita etiam ipsi tam Ecclesiam unam et Catholicam esse; sed hæretici, quando sincere et communi modo ostensum est Ecclesiam Romanam esse Caloquuntur, eosdem fideles glorioso Catholico. tholicam : ergo Anglicana Catholica non est. rum titulo designare et insignire solent; Probatur consequentia , quia Ecclesia Angliergo

cana neque est Romana, neque illi est unita, 12. Tandem ex cerbis Jacobi regis assertio sed ab illa omnino divisa, tum in fide et dogproposita confirmatur. - Atque hoc nobis re- matibus, tum etiam in obedientia, et vinculo gia auctoritate confirmavit rex Angliæ ; nam charitatis. in sua Apologia , quasi consuetudine ductus, 14. Secundo idem facile ostendi potest ex et contradictionem in dictis suis non adver- defectu successionis et originis ab illa Eccleteas, illos, quos acerrime prosequitur et im- sia primitiva , quæ primum Catholica dicta pugnat, Catholicos sæpe sæpius appellat, est. Hanc enim successionem nunc non habet cum eos defendere teneretur, si vero et non Ecclesia Anglicana ; ergo neque nomen Caficto titolo se defensorem catholicæ fidei ap- tholicæ jure ( ut aiunt) hæreditario potuit pellaret. Occurritque ex eodem titulo argu- adipisci. Consequentia est evidens ex dictis. mentum aliud (quod ad hominem vocant), Antecedens autem late probatum est in toto quo idem rex convinci potest, Ecclesiam Ro- discursu cap. 1 et 2, et iterum necessario ocInanam ab ipso ut Catholicam admittendam curret in capite sequenti, et breviter declaesse; nam ipse quasi jure hæreditario gau- ratur. Quia secta Anglicana, quoad quod id dere vult titulo defensoris fidei catholicæ, qui quod illi maxime proprium est, et quasi difa Leone X, Pontifice maximo, Henrico VIII, ferentia distinguens illam non solum ab Ecprædecessori suo, concessus est; ergo tacite clesia Catholica , sed etiam ab omni ecclesia armittit et approbat et concessionem, et ti- malignantium, videlicet, quoad recognitiotulum, in eo sensu, in quo a Pontifice datus nem temporalis regis in ratione supremi capitis in ecclesiasticis et spiritualibus, incepit fuerunt, ex eo notas suas insigniaque habentes, ab Henrico VIII, ante septuaginta et quatuor Ariani nuncupantur, quod revera eximium et vel quinque annos, et nulla illius mentio magnum argumentum est. Nam qui ex gentiprius facta est in mundo; neque illud genus bus ad Ecclesiam veniunt, non catechizantium, reipublicre aut capitis spiritualis originem seu fidei rudimenta tradentium nomina , sed ducit ab Ecclesia primitiva, quia nullum in Salvatoris in se transferunt, et pro gentilibus Scriptura vel in prædicatione Apostolorum Christiani incipiunt appellari. Qui vero, et ex fundamentum habet, ut libro tertio late os- eodem genere ad istos abeunt, aut ab Ecclesia tendemus; ergo quoad hanc partem caret ad hueresim transitum faciunt , nomen Christi dicta successione. Quoad alterain vero, quæ derelinquunt, et Arianorum vocabulo induunin ea spectari potest de aliis dogmatibus, in tur, quasi qui non amplius fidem Christi retiquibus ab Ecclesia Romana dissidet, initium neant , sed Arianæ insaniæ gregales habentur. habuit a Calvino, et ex parte etiam a Luthe- Quod lale prosequitur, inde concludens, tales ro, qui profecto in doctrina successionem sic nominatos non solum de numero Ecclesiæ ex Apostolis , seu Catholica Ecclesia non ha- Catholicæ non esse, verum etiam nec Chrisbent; nam si ex illa essent, permansissent in tianos, quia fidem apostolicam jam deseruisilla ; at ex illa exierunt, quia novos errores sent. doctrinæ apostolicæ contrarios excogitarunt, 16. Deinde Chrysostomus, hom. 33 in Acta, ut ab aliis catholicis auctoribus sæpius est circa finem, ubi proponit quæstionem , si probatum , et est luce meridiana clarius; er- gentilis volens fieri Christianus, inter eos, go etiam quoad hanc partem Anglicana secta qui hoc nomen profitentur, divisiones in dogcaret successione. Quod etiam in lib. 2, ex- matibus inveniat, et ideo dubitet quam parpendendo confessionem fidei regis Angliæ , tem eligat; et inter alia documenta, quæ ponit fiet evidentius; ergo nullum verum vel appa- ad dignoscendam veram Catholicam fidem, rentem titulum habet illa secta, quo possit seu Ecclesiam, unum est: Nli, id est, hærecatholica nuncupari.

tici, habent quosdam, a quibus appellentur, 15. Tertia ratio : secta, quæ proprium no. prout enim hæresiarchæ nomen, ita et secta men a magistro suo sortitur, Catholica non vocatur, nobis autem nullus vir nomen dedit, est. - Tertio, uti possumus argumento seu sed fides ipsa; per hoc ultimum verbum sisigno quo utuntur antiquissimi Patres ad gnificans, a fide Catholica vocatos esse fidecognoscendum congregationem vel sectam les Catholicos, el etiam Ecclesiam ipsam Canon Catholicam, et illam a Catholica distin- tholicam. Et eamdem sic concludit: Numquid guendam. Quotiescumque enim secta aliqua scindimur ab Ecclesia, num hæresiarchas haproprium nomen habet a magistro, vel præ- bemus, num ab hominibus cognomen habemus, ceptore talis doctrinæ, et sectatores ejus ab numquid nobis duæ quidam est sicut illi Mareodem præceptore nomen accipiunt, signum cion, illi Manichæus, huic Arius ; quod si nos est nec doctrinam, nec personas, nec earum agnominationem cujusdam sortimur, sed non congregationem esse Catholicam. Quod signum ut ab hæresum principibus, sed, ut ab his, qui explicat late Athanasius, Orat. 2 contra Aria- præsunt nobis, et gubernant Ecclesiam. Non nos, circa princ. , dicens : Numquam populus habemus Doctores super terram, absit ; unum christianus ab Episcopis suis , sed a Domino, habemus in cælis. Et illi, inquit, eadem prein quem creditum fuit, nomen accepit , nec ab texerunt. Sed assistit nomen accusans illos, Apostolis, neque a præceptoribus, ministrisque etc. Evangelii, etc. ; illi vero, qui aliunde origi- 17. Idem signum tradidit Lactant., lib. 4 nem fidei suce deducunt, merito auctorum suo- de Vera sap., cap. ult., ubi ait, multos excirum cognomenta præ se ferunt. Et deinde id disse a doctrina Dei, credendo falsis propheostendit, discurrendo per omnes hæreticos us- tis, et veram traditionem relinquendo, subque ad Arianos, dicens : Beato Alexandro jungitque: Sed illi dæmoniacis fraudibus irArium ejiciente, ii, qui Alexandro adhæserunt, retiti, quas prospicere et carere debuerant, diremanserunt Christiani ; qui una cum Ario re- vinum nomen et cultum per imprudentiam percesserunt, nomen Salvatoris nostri Alexandro diderunt ; cum enim Marcionitæ, Ariani (adde cum suis relinquentes, Ariani deinceps appel- Lutherani, Calvinistæ), seu quilibet alii nomilati sunt. Additque deinceps, etiam post mor- nantur, Christiani esse desierunt, qui Christi tem Arii idem servatum esse , et inter alia nomine amisso, humana et externa vocabula ait : Omnes, qui ejusdem cum Ario sententive induerunt : sola igitur Catholica Ecclesia est, .

que terum cultum retinet, hic est fons verita- vat, nullamque novitatem priori fidei contiatis, ete. Huic quoque doctrinæ consentit D. riam admittit, ideoque novo nomine non inHieronymus, dialogo contra i uciferianos, diget, sed antiquum semper retinet, sicut et cap. 9, alias eol. ultim., ubi hanc tradit regu- religionem a Christo primitus institutam. lam: Sicubi advertis eos, qui dicuntur Christi, 19. Non tantum antiqui hæretici, sed etiam non a Domino Jesu Christo, sed a quodam alio noci a suis hæresiarchis cognominantur. nuncupari, utpote Marcionitas, Valentinianos, Hoc autem ipsum, quod antiqui Patres de etc., scito non esse Ecclesiam Christi, sed An- læreticis antiquis docuerunt, in novis etiam fichristi synagogan : ex hoc enim ipso quod observatum esse cernimus : nam insurgente postea instituti sunt, eos se esse indicrint, quos Luthero, Sectatores ejus ab ipso Lutherani faturos Apostolus prænunciavit. Sic etiam Op- vocati sunt, a Calvino Calvinistæ, a Zvinglio tatus, lib. 3.contra Parmenian., col. 4, hoc Zvingliani, et sic de aliis, ut ex communi argumento maxime exprobrat Donato, di- more loquendi totius orbis christiani, et omcens : Cum ante ipsius superb am omnes, qui nium scriptorum hujus temporis palam evain Christo crediderant, Christiani vocarentur, dit. Imo de sectariis Lutheri constat, se ipsos AUSUS est populum cum Deo dividere, ut qui vocasse Lutheranos in confessione Augustaillun secuti sunt, jam non Christiani vocarer. na, non longe à principio 1. Cum ergo secta tur, sed Donatistue. Quod late prosequitur. Anglicana in re non alia sit quam CalviniaDenique idem sumitur ex Augustino, dicto na , non minus idem nomen participat, et eo libro contra Epistolam Fundamenti, cap. 4, et indicio ostenditur qualis sit, utique non Calib. contra Serm. Arianorum, cap. 36, ubi tholica, sed potius a Catholica deficiens. Quod inquit: Ita se habet catholicæ teritatis anti- si fortasse non ita a plerisque voeitetur, quia guitas , ut ei omnes hæretici diversa nomina suum primarium fundamentum Calvinus non imponant, cum ipsi sua singula, sicut ab om- probavit, vocari profecto posset Henriciana, nibus appellantur, obtineant.

quia cum rex Henricus fuerit primus auctor 18. Cur unaqur que hæresis ab inventore illius erroris , non minus possent sectatores SUO nominetur. - Causa vero et ratio hujus ejus ab eo nomen accipere , quam alii hæresigni quasi ex natura rei reddi potest, quia tici a suis ducibus reportarunt. Fortasse taomnis hæresis aliquam novitatem contra an- men hoc non est usu receptum , vel quia tiquam fidem comminiscitur; novis autem re- Henricus, licet illud dogma invexerit, in rebus existentibus necessaria sunt nova nomi- liquis voluit catholicam religionem in suo rena, quibus significentur, et ab aliis discer- gno servari, ut supra notavimus; vel certe, nantur. Hac ergo ratione, sicut philosophorum quia non sua tantum auctoritate, sed celebri sebolæ ab inventoribus, seu primis præcepto- actu parlamenti sui institutum est, ut rex in ribus nomen acceperunt, ita etiam sectæ hæ- supremum caput suæ ecclesiæ susciperetur?. reticorum a snis etiam magistris, quibus dis. Hoc vero non obstat quin hinc etiam illa seccriminentur receperunt nomina. Atque ita ta specialiter Anglicana nuncupetur, quia Irenæ., lib. 1, cap. 20, in fine, de sectatori- speciali arbitrio illius regni seu parlamenti bus Simonis dixit: Habent quoque et vocabu- definitus est , non solum ille articulus, sed lum, seu nomen a principe impiissimæ senten- etiam modus religionis ex variis novis errotiæ Simone, dicti Simoniani ; et Justinus Mar- ribus mistus, in illo regno observandus; ergo tyr, in dial. cum Tryphone, p. 26, generali- utcumque res se habeat, semper illa secta ter de hæreticis dixit: Ex noris prodeunt, a novo nomine indiguit, ut cognosci et discerni rirorum appellatione , ex quibus unaquæque possit, illudque a suo proximo inventore, vel discinlina et sententia originem habuit. Et in- institutore participat; ergo in illa etiam lofra: Ac eorum quidem nonnulli Marciani co- cum habet dictum indicium, et consequenter cantur, alii Valentiniani, alii alio nomine a ex testimonio omnium Patrum, qui signum sententiæ disciplinæque principe unusquisque illud dederunt, Catholica non est.. nominatur, quemadmodum etiam unusquisque corum, qui sibi philosophandum censent, a pa- Refert Stapleton., 1. 1, controv. 4. Tente disciplinie nomen philosophiæ, cui studet, 2 Mauritius Canneus, supra, c. 9. sili imponendum censet. Ita ergo in hæreticis observatum est tanquam moraliter necessarium, et ex rei natura consequens. At vero Catholica Ecelesia antiquitatem semper obser

« PredošláPokračovať »