Obrázky na stránke
PDF
ePub

INDEX RERUM

QUÆ IN HOC VOLUMINE CONTINENTUR.

mum, ib.

А

cobæum præstare, vel sacris hæreticorum inter

esse tenentur, c. 8, 9, 10 et 11. Aaron vitulum an adoraverit, 1. 1, c. 3.

Vide Juramentum, Martyrium, et Persecutio. Adorationis, honoris et venerationis vocabula quid Anna Bolenæ incestis nuptiis Catholicæ fidei Anglia significent, 1. 2, c. 7, 8 et 11.

ruinam edidit, 1. 1, c. 1. Adorationis species, latria, dulia, et hyperdulia ex Anna Bolenæ nuptias nefarias quidam Calvinianus plicantur, c. 7.

impudenter decantat, I. 1, c. 2. Ælates mundi septem, 1. 5, C. 4.

Antichristi nominis etymologia, 1. 5, c. 1. Angli Christi fidem primum acceperunt a Joseph ab Antichristi nomen per antonomasiam significat Arimathia, 1. 1, c. 12.

unum quemdam Christi adversarium capitalissiDeinde ab Eleutherio, Romano Pontifice, ib. Postremo a Gregorio Magno, c. 2.

Antichristi nomen ex Apocalypsi, quod continet nuAngli fidem puram, et integram conservarunt usque merum, c. 19. ad annum post Christum natum 1534, ib.

Antichristi cognomina, abominatio, c. 5 et 1. DiscesAnglorum regum veterum pietas atque subjectio er sio, c. 10. Homo peccali el filius perditionis, c. 17. ga Romanam Ecclesiam, 1. 3, c. 21.

Caput malorum, c. 22. Anglorum schisma, et falsa existimatio de Romano Antichristum hæretici quidam quasi pro Christum Pontifice, 1. 1, c. 22.

seu vice Christum interpretantur, tam inerudite Quæ refutatur, ib.

quam malitiose, c. 1. Anglorum prolapsio in hæresim, ib.

Antichristus describitur a Daniele Propheta oclo Anglorum hæresis quasi differentia essentialis posita proprietatibus, c. 22.

est in eo, quod suum regem plusquam regem Antichristus describitur a D. Paulo, in secunda Epiconstituit, delato supremo jure Pontificali, c. 12, stola ad Thessalonicenses, c. 2, a n. 3 usque ad 14, 15, et l. 3, c. 6.

qui locus in quinto libro sæpius recurrit. Anglorum cætera hæresis fere Calviniana est, l. 1, Antichristus proprius homo unicus erit, non vero c. 12.

dæmon, neque una series hominum succedentium Anglorum hæresis cur non dicatur Henriciana, cum in uno munere vel uno solio, c. 2. auctorem Henricum habuerit, ib.

Antichristi patria erit Judæa, c. 16. Anglorum hæresis vix tertiam partem Britanniæ oc Antichristus parentibus nascetur infamibus , c. 9, cupat, c. 15.

10 et 22. Anglorum hæresis Apostolica fides dici non potest Antichristus erit homo vaferrimus, C. 22. multis de causis, c. 17.

Antichristus omni scelere coopertus erit, c. 17 et 22. Angli si quid Apostolicum retinent, id ab Ecclesia Antichristus in suis vitæ actionibus erit organum Romana acceperunt, ib.

dæmonis quasi conjunctum, non hypostatice, c. 22. Angli cognomen Catholicorum perdiderunt, c. 12. Antichristum nondum venisse constat ex multis locis Anglorum hæresis impugnatur martyrum testimo- Sacræ Scripturæ, c. 9. niis, c. 19 et 20.

Antichristum jam olim venisse, rediturum sub temAngli veram hierarchiam ecclesiasticam non habent, pus mundi extremum, error fuit quorumdam, sed solum politicam gubernationem, c. 14.

etiam Catholicorum, c. 10. Anglorum hæresi conveniunt duodecim notæ, qui- Antichristus veniet prope tempus judicii extremi, bus hæretica disciplina internoscitur, c. 22.

C. 15. Anglicanæ sectæ caput primarium est illud, de adul- Antichristus callide et violenter auxilio diaboli regna terino Ecclesiæ capite, ib.

cuncta usurpabit, c. 9 et 18. Anglicana secta male coarctat Ecclesiæ auctoritatem Antichristus in urbe Hierosolymorum domicilium

ad quinque post Christum sæcula, 1. 1, C. 24. sui imperii constituet, c. 16 et 22. Anglicanam vexationem Catholicorum persecutio- Antichristus sedem Romæ non figet, c. 15.

nem ecclesiasticam esse monstratur, 1, 5, c. 5, et Antichristus imperium Romanum excindet, c. 9. latius, l. 6, C. 10.

Antichristus Romam omnino evertet, c. 7 et 15. Angli pro fide et obedientia Romana morientes sunt Antichristus, occupata tyrannide omnium rerum, et veri Martyres, l. 6, C. 11.

terrenarum et spiritualium, inducet novam reliAngli Henrici Garneti martyrium,

gionem in orbem terræ, c. 22. Angli mortem potius subire, quam juramentum Ja- Antichristus ipse clam adorabit diabolum, ib.

ib.

Antichristus sibi per vim extorquebit adorationem 21, 22, 23, 24, 25; 1. 2, c. 9, 12, 16; 1, 3, c. 11; et latriæ, c. 10 et 22.

1. 4, c. 34. Antichristus mentila prodigia multa dabit, c. 22. Auctoris modestia in respondendo probris et maleAntichristum infernæ furiæ agitabunt in Christia dictis Jacobi regis contra Pontificem Romanum

nos, quorum tanta erit vexatio, quantam vix ca ejusque defensores, præcipue socios Jesuitas, 1. 5, piat mens humana; vires humanæ certe non ca C. 13 et 18. pient, c. 5 et 10.

Auctor adhortatur Jacobum regem ad veram RomaAntichristianæ vexationis coagitator horribilis erit nam religionem, 1.1, c. 25. diabolus, c. 10.

Auctor adhortatur Jacobum regem ad standum in Antichristiana vexatio nunquam'intermittet, c. 5. fide, quam christianis principibus dedit de mu

ntichristianæ vexationi furenti præcipue resisten tanda sententia si convinceretur, 1. 2, c. 16. Enoch et Elias, mira severitate vitæ ac sanctitate. Auctor adhortatur Jacobum regem ad recognoscenVide Elias.

dum sanctum principatum Romani Pontificis, 1. 3, yntichristiana vexatio licet maxima sit, fidem Ca

c. 30. tholicæ Ecclesiæ non omnino perdet, 1. 1, c. 3, et Qua de re cupit cum rege clam colloqui, ib. 1. 5, c. 10.

Auctor adhortatur Jacobum regem ad deponendum Antichristiana vexatio tres solos et semis annos du quod habet, odium contra immunitatem ecclesiasrabit, 1. 5, C. 8.

ticam, l. 4, C. 34. Antichristianæ vexationis exitus erit paulo ante diem Auctor exponit quid in hoc opere curaverit, et deinjudicii extremi, C. 5.

de quid a rege Jacobo exoptet, 1. 6, c. 12. Dies videlicet quinque et quadraginta, ib.

Sed referuntur contrarii errores, ib. Antichristianam vexationem nondum extitisse con

B vincitur, c. 9. Antichristi monarchia quantum tempus futura sit, Babylon mystice, 1. 5, c. 7. ignoratur, ib.

Vide Roma. Antichristi monarchia non transgredietur spatium Baptizatus rite ab hæretico infans qualiscumque seu vitæ unius hominis, ib.

catechumenus, membrum veræ Ecclesiæ efficitur, Antichristi monarchia ad alium hominem non 1. 4, c. 24. transmittet, ib.

Bealus nullus hominum fuit ante Christi adventum, Antichristus ad aspectum Christi accedentis prostra 1.5, c. 12.

tus occumbet, sub lerramque ad inferos præcepe Beatum nullum fuisse, nec fore etiam in fine munagetur, c. 5, 18 el 22.

di priusquam moriatur, ut probabilius defenditur, Antichristi asseclæ una profligabuntur, c. 5. Antichristus per translationem dicitur quicumque Bellarminus Cardinalis a calumnia liberatur, 1. 5,

insectator Christianitatiis seu Ecclesiæ Romanæ, C. 12, 14 et 21. C. 1.

Bellum justum utrinque esse potest ex ignorantia, Antichristus figuratus Antiochus fuit, C. 22.

1. 4, c. 13. Antichristus figuratus Nero Claudius fuit, c. 8 et 10. Bello justo adducitur devictus populus in servituAntichristus proprius non fuit Mahometus, quam tem, 1. 3, c. 2.

suspicionem quidam habuerunt, nec ullus alius. Bello non fit via consentanea ad veritatem aperienc. 2, 1. 5, c. 9, et l. 6, c. 12,

dam, ib. Antichristi solium per allegoriam vel accommoda- Bona ecclesiastica an sint immediate sub Christi do

tionem ineptissime hæretici Romanæ Sedi altri minio, non per metaphoram, sed in sensu probuunt; aptissime vero vel ipsis hæreticis, vel An prio, 1. 4, c. 18. glicano throno, postquam a fide defecit, accom Bona ecclesiastica an ex vi solius consecrationis ab modabitur, 1. 5, C. 9, 11, 17 et 19.

humano dominio eximantur, disputatur, c. 19. Antichristi fabula, quam hæretici in Pontificem trans Bona Ecclesiastica. Vide Immunitas ecclesiastica.

ferunt ex Daniele, cujus dicta rex Jacobus silentio Bonorum mobilium et immobilium explicatio, c. 18. præteriit, redarguitur, c. 22.

Bonifacium III, Romanum Pontificem, penitus odit Apostoli fidem non instituerunt, sed promulgarunt, Jacobus, rex Angliæ, eo quod sustentavit suæ sedis 1. 1, c. 17.

primatum. Sed Bonifacium auctor defendit, 1 5, Apostoli omnes æquales erant in privilegio non er c. 5, 17, 18 et 19. randi in materia fidei, 1. 3, c. 13.

Breve primum Romani Pontificis Pauli V ad CathoApostolorum dignitatis privilegia, c. 12.

licos Angliæ pro repudiando juramento regis JaApostolos subjectos fuisse magistratibus ethnicis qui cobi, et pro animandis Catholicis ad relinquendam

dam etiam Catholici affirmant, sed plures verius communicationem cum hæreticis in rebus sacris, negant, c. 3, et 1. 4, c. 10.

1. 6, in proæmio. Apostolis ut succedant Episcopi, l. 3, c. 11, 12, et Breve secundum ejusdem Pauli V ad eosdem Catho1. 4, c. 10.

licos, ib. Apostolica fides quæ nominetur. Vide Fides.

Brevis secundi mittendi quæ ratio fuerit, ib. Arbiter judex damnatum cogere non potest, I. 4, Brevis utriusque epitome, et vendicatio a calumnia, c. 7.

C. 12, Ariana hæresis quomodo dicatur orbem fere om Breve utrumque dissimile est a Brevi Pii V, Romani nium occupasse terrarum, 1. 1, c. 16.

Pontificis, contra Elisabetham, gravem Ecclesiæ Auctoris observantia et pia lenitas, et bona voluntas persecutricem, c. 16.

erga regem Jacobum, cujus librum refellit, nitet Breve prædictum Pii V severe quidem, sed juste in toto opere; quædam loca hic notantur, c. 2, 14, mulctabat Elisabetham, ib.

ib.

C. 4.

rum,

ib.

Crux ipsa Christi a Catholicis inter venerandas ejus

dem reliquias habetur, quia instrumentum fuit С

peculiare suæ redemptionis, neque vero in cruce

cogitant vim aliam, seu beneficium a Christo daCampanæ prope sunt necessariæ, 1.2, c. 16.

tum, 1, 2, Campanæ sunt in usu abhinc annis circiter mille et Cyprianus D. nunquam fuit hæreticus, 1. 1, C. 20.

trecentis, nimirum in pacata Ecclesia, ib. Campanis benedicendis pie sancteque faciunt Ca

D
tholici, ib.
Catholici ab hæreticis justa discordia dissident, 1. 1,
C. 2.

Danielem Joannes imitatus est in Apocalypsi, 1. 5, C. 3. Catholici a solis hæreticis Homuosianorum vel Papis- Daniele nullus propheta clarius vaticinatus est de tarum, vel aliis cognominibus perhibentur, c. 13.

Antichristo, c. 21 et 22. Quæ tamen cognomina veram et veterem doctri- Davidi an Deus, an vero populus regnum immediate nam indicant, ib.

dederit, 1 3, c. 3. Catholicum cognomentum solius est veræ fidei, et

David nominatur Angelus Dei in Sacra Scriptura, Christianæ Ecclesiæ, c. 12.

c. 24. Catholicum cognomentum invidiosum est nonnullis David nominatur lucerna Israel in Sacra Scriptura, hæreticis, ib.

ib. Catholicum cognomentum est coætaneum Apostolo- Decretalium Epistolarum auctoritas, c. 16.

Dii, qui nominentur in Scriptura, c. 9, et 1. 5, c. 17. Catholicum cognomentum veram Ecclesiam a falsis Directa subjectio et gubernatio quæ sit, 1. 3, c. 5 et distrahit, ib.

30. Catholicum cognomentum quadrat in unain Christi Dominari non est Prælatorum nec ullius pastoris Ecclesiam, ib.

Ecclesiastici, 1. 1, c. 5. Catholicorum cognomentum debetur soli Romanæ Dominium humanum quo jure fuerit introductum,

Ecclesiæ , ut recognoscenti universalem Christi 1. 3, c. 2.

Vicarium, ib.
Catholicum cognomentum minime convenit Anglo-

E
rum hæresi ib.
Catholicum cognomentum nulla meretur falsa reli-
gio, quamvis dilatetur per orbem terræ, c. 16.

Ecclesia universalis fidem nunquam deperdidit, 1, 1, Censura ecclesiastica ferri potest ex parte superioris

c. 3. Prælati, non vero in illius virtute vel Summi Pon- Neque deperdet tempore Antichristi, ib., et 1. 5, tificis, 1. 3, c. 11.

c. 9. Cæremoniæ ecclesiasticæ quomodo sint a jure divi- Ecclesiæ fidem hæretici perditam metuentur, 1, 2, no, 1. 4, c. 9.

c. 2, et l. 1, c. 3. Character ordinis, c. 8.

Ecclesiæ unitas, 1. 1, C. 3. Chiliastarum hæresis, 1. 5, c. 5.

Ecclesiæ firmitas, ib. Christiani primæ Ecclesiæ falso suspecti fuerunt qui- Ecclesiæ perpetuitas, ib.

busdam principibus de negatione politici princi- Ecclesiæ persecutiones, hoc est vexationes præcipue, patus, l. 3, c. 1.

quot fuerint, 1. 5, c. 4. Christiani subjecti sunt potestati legitimæ magistra Ultima et gravissima fuit Juliani Apostatæ, ib. tuum, etiam ethnicorum, c. 4.

Ecclesia errare non potest in fidei decretis, 1. 1, c. 4. Christiani vetantur creare principem infidelem, ib. Ecclesiæ est dirimere fidei controversias, c. 11. Christianos non liberat character baptismi a juris- Ecclesiæ est Scripturam Sacram certo interpretari,

dictione principum secularium, 1. 1, c. 8. Christianorum libertas quæ sit, c. 7.

Ecclesia semper fuit eritque visibilis, tractailbis Christianis non interdicitur lege aliqua, ut habeant quidem per suum corpus et membra peculiaria, et politicos principatus, 1. 3, c. 5.

aspectabilis per multa signa verasque notas suæ Christiani in sua gubernatione etiam politica mul

intimæ rationis, c. 7, lum pendent a Romano Pontifice, 1. 6, c. 4.

Ecclesiam sic Antichristus percellet, ut ejus aspectum Vide Pontifex Romanus.

fugitura dicatur, 1. 5, c. 6. Christianorum subjectio civilis dirigenda est a potes

Ecclesia non potest distrahi a vera fide, 1.1, c. 3 et tate ecclesiastica, 1. 6, c. 6.

11. Christus ut homo an fuerit rex temporalis, 1.3, c. 5.

Ecclesiæ frequentius adversæ res temporales acciClericorum majoris et minoris ordinis discrimina, dunt quam secundæ, 1. 5, C. 21. 1. 4, c. 27.

Ecclesia illas prosperitates a Deo habuit, quæ opus Clericorum et animi et corpora subjecta sunt Roma erant ut conservaretur, ib. no Pontifici, c. 9.

Ecclesiam in solam quadrat cognomen Catholicæ, Clericorum exemptio. Vide Immunitas personarum

1. 1. c. 12. ecclesiasticarum.

Multo excelsius quam humana cognomina in suas Clericorum bona. Vide Immunitas personarum ec

familias, ib. clesiasticarum in suis bonis.

Ecclesiam Spiritus Sanctus nunquam deseret, c. 4, Cognitio humana in rebus obscuris facilius assequi et l. 2, c. 9. tur quid ipsæ non sint, 1. 5, C. 16.

Ecclesia nullas de novo fidei doctrinas ab ætate Concilii generalis potestas, 1. 3, c. 18.

Apostolorum, sed veteres multo explicatius tradiConsilia Christi non obligant necessario, c. 4.

dit, 1, 1, C. 19,

ib.

cam, ib.

C. 1.

Ecclesia eisdem moribus cum semper regi non po cem in spirilualibus, non ut pater Henricus, caput

tuerit, omnem accessionem et mutationem facit Ecclesiæ, vel quia feminam id cognominis puduit, accommodate ad instituta et mores Apostolorum, vel, quod nonnulli sunt suspicati, volebat insuper c. 18, et 1. 2, c. 4, 5 et 6.

jus usurpare supremum in tradendis sacris, initiisEcclesia est unum corpus mysticum perfectissime que Christianis, I. 6, proæmium. institulum, 1. 3, c. 8.

Elisabethicum juramentum fidelitatis. Vide JuraEcclesiam unam esse oportet, ib.

mentum. Ecclesia debuit gubernari monarchice, c. 10. Elisabethæ reginæ persecutio ecclesiastica, 1. 6, c. 10. Ecclesia non habet unum supremum principem Elisabetham Pius V juste per litteras mulctavit, ib. temporalem, c. 5.

Episcopi ut succedant Apostolis, 1. 3, c. 11. Ecclesiæ militantis perfectio essentialis consistit in Episcopi non recipiunt a Christo immediate juris

vera et viva fide operante per charitatem, c. 4. dictionem, 1. 4, c. 9. Ecclesia militans et triumphans duæ sunt quasi par- Episcopi jure divino liberi sunt ab omni potestate tes unius coronæ, sive monarchiæ, c. 14.

civili, ib. Ecclesiæ Catholicæ quæ sint notæ verissimæ, 1. 5, Episcopi qualem immunitatem dare potuissent perc. 22,

sonis ecclesiasticis sibi subjectis, c. 11. Ecclesiæ Catholicæ laudes ex D. Augustino, 1. 1, c. 4. Episcopus laico nullius ordinis ecclesiastici dare non Ecclesiæ ministerio Deus homines docet, ib., et l. 5, potest jurisdictionem supra personam ecclesiasti

c. 11. Ecclesiæ immunitas. Vide Immunitas ecclesiastica. Episcopi an dominium habeant episcopalium faculEcclesiæ observatio prudens in usu suæ immunita latum, c. 14. tis, 1. 4, c. 13.

Evangelii nomen omnem catholicam doctrinam comEcclesiæ singularis triplex consideratio, c. 17.

prehendi, 1. 1, c. 1. Ecclesia Romana una est, et eadem atque Catholica, Eucharistia vere ac realiter continet Christi cor1.1, c. 5 et 12.

pus et sanguinem sub panis et vini speciebus, 1. 2, Ecclesia Romana, ut universalis, certissimam habet

fidei constantiam atque doctrinam, c. 4 et 5. Eucharistiæ sub consecratis speciebus panis et vini Ecclesia Romana, ut universalis, habet sedem Petri substantia non remanet, c. 2.

Apostoli, pro cujus fide Christus rogavit ne un Eucharistiæ sub utravis specie lotus est Christus, 10quam deficiat, c. 5.

tumque fructum sacramenti impertitur, c. 5. Ecclesia Romana quantumcumque perturbabitur ab Eucharistiæ veritas transsubstantiationis confirmatur, Antichristo, non labefactabitur, 1.5, C. 21.

c. 3. Ecclesia Romana ex ipso ore adversariorum Catholi- Eucharistiæ usus sub utraque specie, quamvis freca cognominatur, c. 13 et 14.

quens et communis fidelibus fuerit in prima EcEcclesia Romana quatenus est peculiaris quædam clesia, c. 5.

Diæcesis non ita certam habet firmitatem fidei at Attamen etiam est consuetudo coætanea Ecclesiæ que doctrinæ, sed pie creditam, c 5.

sumendi solam panis speciem, ib. Ecclesiastica bona. Vide Bona.

Quæ consuetudo est admodum rationalis, ib. Ecclesiasticæ personæ. Vide Immunitas propria per- Eucharistiam sumere sub una tantum specie, prosonarum ecclesiasticarum.

babile est teneri jure divino sacerdotes sacrificanEcclesiastica potestas. Vide Potestas.

tes, ib. Eduardus VI, rex Angliæ, Zwinglianus fuit hæreti Eucharistiam veteres Christiani sæpe domum portacus, 1. 1, c. 1 et 22.

bant, ib. Eduardi VI persecutio ecclesiastica, 1. 6, c. 10. Rem circiter quingentos annos retinuerunt, ib. Edmundi Campiani e Societate Jesu Martyrium. Eucharistia præberi potest ægroto non deglutienti Elias et Enoch nondum mortui sunt; unamque vi immersa in aquam, vel vinum minime consecravunt vitam mortalem, neque beatam usque ad tem

tum, ib. pus postremum, 1. 5, c. 13.

Eucharistia adoranda ut Deus, ib. Elias et Enoch ubi tam longam ætatem degant, scire Eucharistiam erigendi, ut suspiciatur a multitudine,

velle ad nos non pertinet; sed est verisimilis con mos est antiquissimus; ipsam in pompa et pujectura vivere in paradiso terrestri, ib.

blicis supplicationibus circumgestandi non ita Elias et Enoch, Antichristo potiente rerum ac reli pristinus, nec recentissimus. Sed mos uterque est gionum, ad sustentandam Christianitatem afflic

imprimis laudabilis et fructuosus, c. 4. tam et prope jacentem revenient, c. 11, 12, 13 et Excelsa quæ dicantur in Scriptura, 1. 3, c. 25. 14.

Excommunicationis censura usitata tempore AposElias et Enoch annos circiter tres et dimidium evan tolorum, c. 23.

gelizabunt, Judæis quidem Elias et Enoch aliis Excommunicatos a D. Paulo vexatos simul fuisse a gentibus, 1. 5, C. 5 et 16.

diabolo dicunt aliqui Patres, ib. Elias et Enoch occidentur jussu Antichristi (Hieroso- Excommunicationes latæ a Romano Pontifice adverlymis, ut verisimile est), ubi tres dies et semis in

sus reges et imperatores, ib. sepulti jacebunt. Deinde resurgent vocali e cælo, Excommunicati reges non sunt eo ipso regnis priquo statim conscendent, attonitis cunctis et suspi

vati, 1. 6, c. 6. cientibus ; deinde urbs conquassabilur terræ motu

Excommunicatis regibus interdicta est regni admihorribili, antichristianosque plurimos opprimet,

nistratio, ib. 1.5, c. 11. Elisabetha, Angliæ regina, hæretica fuit Calviniana,

1. 1, c. 1 et 22. Elisabetha se cognominavit supremam gubernatri

Hæretici inter se discordant de rebus gravissimis, F

ib., etc. 16. Hæretici non sunt animati ad fidei propagationem,

c. 16. Fides modo res creditas, modo credendi virtutem Hæretici quantacumque sint multitudine, non coagsignificat, 1. 1, c. 9.

mentantur in unum corpus ecclesiasticum, neque Fides Catholica sive universalis cognominatur primo politicum, c. 15. ab universitate materiæ, c. 14.

Hæreticorum omnis generis colluvies fere media Deinde ab universali credendi regula, ib.

pars est mortalium, qui Christum agnoscunt, c. 14 Tertio ab integritate sacrorum, tum munerum, tum el 16. personarum, ib.

Hæreticus esse potest qui nunquam in Ecclesia fueUltimo, quia universum mundum complexa sit, ib., rit, c. 9. et c. 15 et 16.

Sed pænis Ecclesiæ non erit obnoxius, c. 24. Præsertim a tempore Constantini imperatoris, Hæreticæ disciplinæ duodecim notæ explicantur, c. 16.

c. 22. Fides vera et vera Ecclesia individuæ comites, c. 4 Hæreticorum, qui non sunt nominatim excommuniel 12.

cati. quando sit communicatio licita, 1. 6, C. 9. Fidei regula sunt divinæ litteræ expositæ, traditio- Henricus librum contra hæreticos edidit ob defensionesque comprobatæ a vera Ecclesia, c. 6.

nem fidei Catholicæ et Romanæ, 1. 1, c. 1. Fidem Apostoli non condiderunt sed promulgarunt, Henricum Leo X, Romanus Pontifex, cognominavit c. 17.

Catholicæ fidei defensorem, post librum editum Fidei dogmata non nova eduntur, sed explicantur, pro fide Romana, c. 12. c. 18 et 19.

Henricus fidei fuit desertor propter impudicas Annæ Fides Apostolica uæ dicatur, c. 17.

Bolenæ nuptias, c. 1. Fidei documenta rationibus non demonstrantur, 1.6, Henricus vere appellari posset homo peccati, 1. 6, C. 8.

c. 17. Fides subverlit, qui partem ejus evertit, 1. 1, C. 23. Henricus principio fuit schismaticus, 1. 1, c. 21 et Fides specialis seu fiducia novatorum sit quam vana 1. 3, c. 6. et hæretica, c. 12.

Henricus deinde fuit hæreticus, 1. 1, c. 22. Fidei de causis judicare proprium est ecclesiasticæ Henricus omnium regum primus affectavit impepoiestatis, c. 11.

rium spirituale, idque tyrannice usurpavit, 1. 3, Fidei christianæ externa confessio jubetur præcepto c. 6 et 9.

divino positivo, et moraliter quasi connaturali Henricus confertur cum bestia Apocalypsis 9, hacum ipsa fide, 1. 6, c. 9.

bente supra caput nomen blasphemiæ, hoc est coFidei confessionis præceptum ubi fundetur, ib. gnomentum capitis Ecclesiæ, 1. 5, c. 19. Fidei confessionis præceptum involvit alterum nega Henricus moribundus Eduardo filio hæredi fidem tivum negandi fidem, ib.

catholicam commendavit, excepta una obedientia Fidei quædam occultatio tacila licita est aliquando, Romano Pontifici, 1. 1, c. 1 et 22. ib.

Henrici VIII persecutio ecclesiastica, 1. 6, c. 10. Fidei occultatio duplex negativa et privativa , quæ Henrici Garneti e Societate Jesu Martyrium, c. 11. de utraque, quid sentiendum, ib.

Hispaniæ regum pietas in Ecclesiam, 1. 3, C. 6. Fidei confessio quo tempore obliget, ib. Fidei occultatio interdum est quædam virtualis negatio, ib.

I Fidem posse negari in tormentis, fuit quorumdam hæresis, ib.

Idololatriæ definitio, l. 2, c. 12.

Imago Dei propria et metaphorica, 1. 2, c. 12.
H

Imago Dei propria fieri non potest, ib.
Imagines Dei circa metaphoricas nullum est fidei

decretum, ib.
Hebraica lingua genitivis nominum substantivorum Imaginum Dei usus pius est, ib.

in exaggerando utitur pro adjectivis, 1. 5, c. 17. Imaginum Dei usus licitus est, decorus, et utilis in Hæresis et hæretici notio atque distinctio, 1. 1, c. 23. Christiana Ecclesia, c. 13. Hæreses singulæ a conditoribus nomen inveniunt, Imaginum Dei usus prohibitus erat in Synagoga, ut c. 12.

cæremonia damnosa Judæis, ib. Hæreses oriuntur ab animi perturbationibus, c. 15, Imaginum hostes græce Iconomachi a servo persa, 16 et 22.

Xenaja nomine, originem suæ hæresis trahunt, Hæretici nomine sunt Christiani, quia sunt baptiza

c. 11. ti, sed revera sunt infideles, quia non habent fidem Imaginum hostium effrænatio, ib. divinam, 1. 3, c. 4.

Imaginum hostium sophismata redarguuntur, c. 12. Hæreticorum vaniloquentia, 1. 5, c. 17.

Imagines ipsas non orant Catholici, sed excitantur Hæreticorum privatus spiritus confutatur, 1.1, c. 11. carum præsentia, ut Deum et Sanctos attentius Hæretici tractant Scripturam sacram valde indecore, orent, c. 11. 1. 3, c. 21.

Imaginibus nulla vera inest sanctitas, sed translaHæretici Catholicorum falsum cognomen si quando titia, et injecta extrinsecus a rebus quas præfe

assumunt, timide ac prudenter id faciunt, 1. 1, runt, ib. c. 14.

Imaginum usum et venerationem , ab Apostolica Hæretici novi antiquos exprimunt, c. 15.

semper Ecclesia retinuit, c. 9, 10, 11 et 12.

« PredošláPokračovať »