Obrázky na stránke
PDF
ePub

ticulari ostendam. Oportet ergo in Anglicana ditur, aut definitur, sed quia ipsorum judicio secta, seu (quam nunc eamdem reputamus) in Scriptura continetur, et ita Symbola vel in hac regis professione distinguere, quid Concilia non sunt apud ipsos fundamentum cum fide catholica et Romana habeat com- certitudinis, quod illa doctrina sit apostolica, mune, et quid proprium aut diversum Multa sed solum ipsorum judicium, ut in 6 et 7 eniin retinuit Anglia ex iis, quæ prius catho- cap. late deduxi. Unde sumitur altera generalice credebat, et hæc dicimus habere com- . lis ratio, quia doctrina non in littera, sed in munia cum fide apostolica ; alia vero sunt, sensu consistit; ergo ut doctrina sit apostoin quibus ab Ecclesia Romana defecit, quæ lica, necesse est ut non solum libri, sed etiam illius propria vocamus. Quod ergo ad priora eorum sensus habeat originem et certam dipertinet, concedimus partem illam ad fidem manationem ab ipsis Apostolis; sed hanc non apostolicam pertinere, sed tamen non ab An- habet apud sectarios, quia suo arbitrio, vel, glicana congregatione seu credulitate, sed a quem fingunt, privato spiritu ducuntur; ergo Romana Ecclesia habere hujus antiquitatis vel doctrina eorum etiam in re ipsa non est testimonium. Unde etenim habuit Anglia li- apostolica, quia in sensu Scripturæ errant; bros illos, qui apud regem pollent auctoritate, vel licet casu contingat in se esse apostolinisi a Romana Ecclesia ? aut quomodo possent cam, apud ipsos non habet ejusmodi certituillum gradum auctoritatis obtinere, nisi per dinem, quia eadem mensura illam metiunlegitimam traditionem ad Ecclesiam Catholi- tur. cam pervenissent, et ab eadem approbati 9. Doctrinam Symbolorum, prout eam Rer fuissent? Quid de vero et certo sensu talium interpretatur: certitudinem fidei apostolicæ conlibrorum dicam ? Profecto nisi ex eadem ori- tinere non posse. - Quamobrem nihil juvat gine, traditione, et approbatione constare Jacobum regem, pag. 42, dicere, se tria Symposset, quæ fuerit in talibus scripturis Apos- bola in eo sensu interpretari, quem illis esse tolorum mens et sententia , nunquam posset coluerunt Patres atque Concilia, a quibus sunt apostolica fides ex eisdem libris cum certitu- condita atque descripta. Interrogo enim unde dine erui, nedum comprobari, quia doctrina noverit voluntatem hanc Patrum vel Concinon consistit in verbis aut libris, sed in sen- liorum. Dicet fortasse ex verbis illorum eam tentia, ut in simili supra ex Hieronymo com nosse. Sed quid si verba, vel ex varia signimonstravi. Quod non solum de Scripturæ li- ficatione, vel ex hominum interpretatione, bris, sed etiam de Symbolis et Conciliis intel- varios habeant sensus ? Unde discernit volunligendum est, cum omnium sit eadem ratio, tatem Patrum et Conciliorum fuisse, hunc ut per se apparet manifestum. . : sensum esse in illis verbis, et non alium? Di

8. Quapropter licet doctrina talium libro- cet, credo, sua certa scientia, se id cognosrum per se spectata fides catholica sit, vel cere, ac credere. Nam cum id de Scripturis potius pars ejus, ut jam dicam , nihilominus, dicat, facilius de Symbolis et Conciliis affirut a sectariis retinetur, vel non est apostolica, mabit. At illam certam scientiam nullam omvel non potest ut talis certo credi. Primo nino esse, ex Scripturis, Patribus, ac maniquidem, quia certi esse non possunt, illos li- festa ratione, cap. 7, ostendi; ergo non pobros Scripturæ, quos admittunt, esse Aposto- test rex nobis probare, se interpretari Symlicos, cum pro suo arbitrio quosdam admit- bola in sensu quem Patres illis esse voluetant, alios negent, et quosdam quoad aliquas runt, sed casu accidet ut interdum ita sit, et partes, et non quoad alias. Hac enim libertate sæpe non ita erit, ideoque talis doctrina sic discernendi inter Scripturæ libros, tota eo- credita non potest habcre certitudinem aposrum doctrina quoad eos incerta et quasi hu- tolicæ doctrinæ. . mana redditur, quia sola humana opinione 10. Exemplis idein convincitur. - Exemvel fide credi poterit, non divina. Quæ ratio plis hoc amplius convincamus. Unus ex artietiam ad Concilia applicari poterit, quia nulla culis Symboli Apostolici est : Descendit ad certa auctoritate vel ratione quædam admit- inferos, quæ verba ab Athanasio non amplius tunt, alia rejiciunt, cum idem pondus aucto- explicantur. Ecclesia vero a Patribus edocta, ritatis habent, sive in eis gravitas judicantium, intelligit illa verba proprie de vero, et reali, sive Sancti Spiritus assistentia spectetur. Et ac locali descensu Christi in anima a corpore præterea est alia ratio, tam de Symbolis separata ad loca subterranea inferni. Calvinus quam de Cunciliis : nam doctrina illorum non autem et alii intelligunt de doloribus inferni, ideo ab his sectariis admittitur, quia ibi tra- quos fingunt Christum passum esse in horto et in cruce. Si ergo rex credit illis verbis etiam fides nostra, frustraque martyres martySymboli in hoc posteriori sensu acceptis ria per functi sunt, et tales tantique Antistites (quod de rege præsumimus, cum Calvini sec- plebi præfuerunt. Igitur ad apostolicam doctam profiteatur), ostendat nobis quis ei reve- trinam adjungi debet apostolicus sensus; erit laverit illum sensum intendisse Apostolos, autem apostolicus , si ab Apostolis duxerit præsertim cum ille sit extra propriam et usi- originem, quam perpetua Ecclesiæ consensio tatam verborum significationem, et contra et prædicatio manifestat. Cum ergo rex Anintelligentiam omnium veterum Patrum alio gliæ, licet Symbolum apostolicum et cætera pacto Scripturas interpretantium de hoc eo- recipiat, apostolicum tamen eorum sensum dem articulo, ut alibi est a nobis ostensum ; illibatum non retineat, dici non potest, etiam ergo in hoc non retinet apostolicam doctri- quoad hanc partem, apostolicam fidem profinam, quantumvis Symbola se recipere jacti- teri. tet. Idemque argumentum in aliis Symboli 12. Sectam Anglicanam secundum propria articulis fieri potest, ut in illo, in quo confite dogmata apostolicæ fidei repugnare ostenditur. mur Christum esse natum ex Maria Virgine, - Venio ad alteram prædictæ doctrinæ parvel venturum esse judicare vivos et mortuos tem. Protestantium, omniumque pene hujus ex factis illorum, ut in Symbolo Athanasii tempestatis sectariorum propriam, quam confitemur, vel quo unam Ecclesiam Catholi- etiam rex Angliæ cum suis recipit, et Ecclesiæ cam, sanctorum communionem, remissionem Romanæ fidei anteponit. De hac igitur parte peccatorum profitemur. Nam hæc omnia longe duobus modis possumus ostendere, apostoliin diverso sensu a Protestantibus intelligun- cim non esse. Primo in universali ex principiis tur, quam ab Apostolis vel Conciliis fuerint hactenus discussis; nam illa omnia, quæ sunt tradita, ut facile ostendi posset, si pro hujus propria illins sectæ, sunt contraria antiquæ operis brevitate liceret; ergo frustra rex, qui fidei universalis Ecclesiæ, quia per defectioProtestantes tuetur, dicit se interpretari Sym- nem ab illa introducta sunt, ut cap. 2 et 3 est bola in sensu quem auctores voluerunt; nam ostensum; ergo non possunt esse ex apostoostendere non potest istiusmodi ex illis sen- lica doctrina, sed ex vana hominum novitate sum, et ita illa doctrina non potest ostendi pro cerebro excogitata. Probatur consequenapostolica, et consequenter, quoad illum et tia ex fundamento posito, quod initium docsequaces, nihil est in Symbolis, quod cum cer- trinæ apostolicæ per certam seriem revocantitudine possit doctrina apostolica reputari. dum est ad tempora Apostolorum et eorum

11.,- Apostolica scripta sine apostolico prædicationem; ergo illa dogmata, que ante sensu ad fidem non sufficiunt. -- Concludimus paucos annos inceperunt, et quorum initium ergo, non satis esse apostolicas voces, seu cognoscitur fuisse per defectionem ab antiqua seripta retinere, nisi apostolice etiam intelli- fide, non possunt esse doctrina seu fides gantur, ut loquitur Gregorius Nazianz., orat. apostolica. Hoc enim argumento implicite 52, alias epist. 2 ad Cledonium. Quid autem utitur Gregorius Nazianzenus, in loco proxisit apostolice vel non apostolice intelligi, de- me citato, et eodem utitur Athanasius apud clarat, dicens: Quoniam eædem doces, si recte Theodor., lib. 4 Hist., cap. 3, dicens ad Jointelligantur, cum pietate conjunctæ sunt, si vianum imperatorem, de fide divinitatis Verbi perperam exponuntur, impietate non carent. Et divini: Pro certo scias, Auguste, hanc ipsam prius dixerat usum hæreticorum esse cum ab omni sceculorum memoria prædicatam fuiscommunibus sententiis, quas Scriptura exhi- se. Hac etiam regula usus est Theodosius imbet, convinci ac premi se vident, pias quidem perator apud Sozomenuin, lib. 7 Histor., cap. dictiones confiteri , et circa mentem dolum 12, ad insurgentes hæreticos compescendos, struere. Indicium autem hujusmodi intelligen- scilicet, examinando doctrinam, per eam , tiæ non apostolicæ, significat esse novitatem, quam sancti viri et Apostoli semper tradideantiquæ Ecclesiæ traditioni contrariam, di- rant, ut quæ cum illa consentiret, ut apostocens: O ingentem absurditatem, absconditam lica reciperetur, quæ vero dissentiret, repelpost Christum sapientiam nobis annuntiant, id leretur; et alii Patres frequenter utuntur eaquod sane lacrymis dignum est. Nam si tri- dem antiquitatis regula, et illam maxime ginta dumtaxat abhinc annis fides initium commendat Vincentius Lirinensis in suo ausumpsit, cum quadringenti jam fere anni flu- reo libro contra profanas vocum novitates. zerint, a quo Christus manifestatus est, inane 13. Alter modus ostendendi sectam Angliuique tanto tempore fuit Evangelium, inanis canam, quoad ea quæ sunt sibi propria, vel in quibus Calvino, Luthero, Zvinglio, aut aliis ullum caput ostendetur non antiquum, catholiProtestantibus adhæret, non esse fidem apo- cum et apostolicum, sed novitium esse, ac restolicam, esse potest, descendendo ad singula cens (in rebus, scilicet, spectantibus ad fidem) dogmata, eorumque novitatem et erroris gra- me statim ab eo discessurum. Verumtamen si dum ostendendo. Quia vero nunc non assu- sub illa limitatione seu correctione suum de mimus provinciam disputandi de omnibus primatu articulum comprehendit, et inter res dogmatibus, quæ his temporibus ab hæreticis ad fidem spectantes illum non numerat, proin controversiam vocata sunt, et quia id esset fecto injustissime cogit subditos suos ad renimis prolixum et operosum, hunc modum cognoscendum in ipso talem potestatem, seu probationis in præsenti non prosequemur. dignitatem. Quomodo enim juste cogi posNon omittemus autem in sequenti libro, quin sunt, si ipsi non tenentur in conscientia tasingula puncta a Romana fide aliena, quæ rex lem in temporali principe recognoscere diJacobus in sua fidei confessione attigit, ex- gnitatem ? Vel quomodo possunt teneri ad pendamus, eique summa brevitate pro loci eam recognoscendam, si non tenentur eam opportunitate respondeamus.

credere? Vel quo jure teneri possunı ad illum 14. Nunc sufficere censemus, gratia exem- articulum credendum, si ille non est secunpli, proponere articulum de primatu, qui An- dum fidem catholicam credendus? Responglicanæ sectæ maxime proprius esse videtur. deri potest, esse credendum fide, ut sic diSecta enim Anglicana hunc articulum cre- cam, politica, seu regia, id est, in regis vel dendum suis sectatoribus proponit, scilicet, sui consilii auctoritate, præcepto aut testimo. temporalem regem in suo regno esse supre- nio fundata. At hoc absurdissimum est, et ab mum caput in spiritualibus, cui omnes Epis- omni etiam humana ratione alienum, quia copi et sacerdotes, vel (ut sectarii loquuntur) dignitas et potestas gubernandi Ecclesiam in ministri obedire tenentur. Quærimus ergo spiritualibus, non est res humana ratione inquis Apostolorum hoc docuerit, vel scriptum venta, sed a Christo dari debuit, juxta illud reliquerit in Ecclesia Christi , vel quomodo Pauli, 2 ad Cor. 10 : Si amplius aliquid glopossit esse ab Apostolis derivatum dogma, riatus fuero de potestate nostra, quam dedit quod ante Henricum VIII in Ecclesia Christi nobis Dominus in ædificationem, et non in desnon est auditum. Quod autem hoc ita sit, tructionem vestram, non erubescam; et ideo nunc non aliter probamus, nisi quia nunquam ipsemet Christus dixit, Lucæ 10 : Qui dos aulegimus in Evangelio, Ecclesiam commissam dit, me audit, et qui vos spernit, me spernit; regibus, sed Petro, Apostolis et Episcopis, ergo de dignitate illa et potestate, quod in Matth. 16, 18, 28, Joan. 21, Actor. 20; neque rege sit, non potest sola naturali ratione conin apostolicis epistolis legimus præcipi fideli- stare, neque rex potuit voluntate sua illam bus obedire regibus in his quæ pertinent ad usurpare, si sibi data non est; ergo si hoc salutem animæ, sed præpositis, qui rationem non est revelatum, ut reyera non est, et ideo animarum eis commissarum sunt reddituri, non tenentur Angli illum articulum de fide ad Hebr. 13; neque in historiis legimus, re- credere (ut in dicta responsione supponitur), gem aliquem christianum et catholicum talem profecto nulla est humana auctoritas quæ potestatem sibi arrogasse, aut in Ecclesia juste possit illos cogere ad id credendum, exercuisse. Quæ omnia in libro tertio ex pro- cum sit de re quæ superat humanam potesfesso tractaturi sumus, et ideo ea nunc insi- tatem et cognitionem, quæ per revelationem nuasse sufficiat, ut inde concludamus, sectam non habeatur, ut omittam etiam esse contra illam, quæ ab hoc dogmate sumpsit initium, ea quæ revelata sunt, ut postea ostendam. et quodammodo in illo fundata est (nam pro- Ergo si rex velit consentanee loqui ad ea pter illud præcipue a Romana Ecclesia se se- quæ operatur, necesse est ut inter fidei suæ paravit), apostolicam fidem reputari nequa- articulos hunc de primatu suo ponat, et ita quam posse.

vel ex illo solo concludimus, suam fidem 15. Responsio regis ex ejus factis impugna- apostolicam non esse. tur.- Fortasse rex dicat illum articulum non computari ab ipso, vel a suis ministris, inter eos qui de fide catholica sint tenendi. Hanc enim correctionem adhibuisse videtur, pag. 62 Præfationis, cum dixit : Ego vero id ingenue spondeo, quoties religionis, quam profiteor,

liter peccasse, libros Machabæorum esse caCAPUT XVIII.

nonicos, et hujusmodi, quæ brevitatis causa

missa facio. OBJECTIONI CONTRA DOCTRINAM CAPITIS SUPLRIORIS 3. Ecclesia Romana nullum dogma AposOCCURRITUR.

tolis contrarium recipere potest, Anglicana

tero secta multa illis contraria recipit. — Ad 1. Objectio hæreticorum. - Quæ a rege tan- hanc objectionem dicimus imprimis, aliud quam nora improbentur. - Contra discursum esse credere aliquid repugnans dogmatibus superioris capitis possunt adversarii nobis et doctrinis ab Apostolis prædicatis; aliud veobjicere, etiam Pontifices Romanos multa no- ro crcdere aliquid per modum additionis ad bis de fide credenda proponere, quæ neque doctrinam prædicatam ab Apostolis, quod ab ab Apostolis prædicata sunt, neque ita sunt eis expresse declaratum non sit, vel saltem antiqua, ut per continuatam seriem ab Apos- declaratum esse non constet. Primum genus tolis derivari potuerint; ergo etiam fides Ro- credulitatis aut doctrinæ repugnat cum docmana non potest esse aut vocari apostolica. trina apostolica , quia illa immutabilis est Hæc illatio fundamentum habet in his, quæ omnino, sicut Deus, et verbum ejus immuproxime contra adversarios protulimus. Nam, tabile est, ut significavit Paulus, ad Galat. 1, ut aliqua doctrina sit apostolica, non satis est per illam exaggerationem : Si Angelus de aliquam ejus partem esse ab Apostolis præ- cælo, etc.; et ideo dixit c. 2 : Si quæ destruxi dicatam et derivatam, hoc enim habet etiam iterum reædifico, prævaricatorem me constituo; secta Anglicana, imo et quælibet secta hære- et 2 ad Cor. 1: Fidelis Deus, quia sermo nostiea, que semper falsis vera permiscet. Si ter, qui fuit apud cos, non est in illo : Est et ergo Ecclesia Romana etiam habet nova ve- non, sed Est. Ideoque signum evidens docteribus permista, non poterit doctrina ejus trinæ non apostolicæ , sed potius apostaticæ simpliciter apostolica censeri. Maxime quoad est, aliquid vel minimum tradere, dictis vel ea in quibus ab aliis sectis hominum profi- scriptis Apostolorum contrarium : nam illud tentium Christum dissidet, quia in his dog- sufficit non solum ad ostendendam talis dogmatibus etiam est nova, sicut sunt aliæ sectæ matis falsitatem , sed etiam ut totam fidem sub Christi nomine introductæ. Propositio talis doctrinæ quoad certitudinem evertat, ut assumpta probari imprimis potest his exem- jam explicavi. In doctrina autern Ecclesiæ plis, quæ rex in sua Præfatione refert, et no- Romanæ nullum dogma hujusmodi invenivitia, ac nupera vocat, ut in Beatæ Virginis, tur, aut inveniri potest, juxta Christi promiset aliorum Sanctorum invocatione, cultuque siones supra tractatas , idque respondendo reliquiarum, et imaginum veneratione et ad- inferius ad omnia exempla, quæ rex adducit, oratione, et aliis quæ postea percurremus. facile ostendemus. At vero in secta regis An

2. Catholicæ responsioni riam præcludere gliæ numerantur multa , quæ cum doctrina conatur ret. — Nec illi satisfaciemus dicendo, Apostolorum , etiam ab ipsis scripta , plane non posse hæc nova vocari , cum ante mille repugnant, ut est negare traditiones non et plures annos ab Ecclesia observata osten- scriptas, resistere in dogmatibus universali dantur; nam ipse solum ut sufficienter anti- Ecclesiæ , quæ est columna et firmamentum qua recoguoscit, quæ tota Catholica Ecclesia veritatis. Negare item omnem fidei regulam jam inde ab Apostolorum temporibus sine in- præter privatum spiritum, vel sic saltem statermissione multis post seculis constanter do- tuere, ut omnia in dubium necessario revocuerit, et crediderit, ut ipse pag. 62 dicit, et centur ; item prædicare liberum esse et licitestimonio Vincentii Lirinensis confirmat. Et tum temporali regi non obedire ulli Episcopo quæ bojusmodi adinvenientur dogmata (ut vel Pastori Ecclesiæ, etiam Supremo, et alia se apostolicæ doctrinæ sectatorem ostendat), similia, qnæ cum his connexa sunt, ut omitnunquam recusaturum esse confirmat, quam- tam alia specialiora , quæ ex his generalibus vis hoc etiam non simpliciter, sed cum limi- nascuntur, ut negare veritatem corporis et tatione velit intelligi de fidei dogmate, quod sanguinis Domini in Eucharistia, et alia, quæ ad salutem sit necessarium. Denique addere postea tractabimus. possumus exempla quarumdam rerum, quas 4. Potest Ecclesia aliqua distincte credenda, Ecclesia Romana nunc de fide credit, quas proponere, quæ antea non ita credebantur.-At in confesso habetur non esse ab Apostolis sane non repugnat apostolicæ doctrinæ, quod prædicatas, ut B. Virginem nunquam venia- pro temporis discursu aliqua distinctius et expressius tradantur, quam antea prædicata rebus divinis et sacris contraria. Quæ fuit fuerant; quin potius hoc modo addi possunt prius sententia Augustini, in tract. 97 in aliqua credenda in uno tempore, quæ prius Joan., circa finem , et fere eamdem habet expresse et formaliter (ut sic dicam ) prædi- Vincent. Lirinensis , c. 37, dicens : Quid est cata non erant, dummodo antiquioribus non profanas ? quæ nihil habent sacri, nihil relirepugnent, et legitima potestate proponantur, giosi, u! Ecclesice penetralibus , quæ est temid est ab Ecclesia definiantur. Hoc probat ob- plum Dei, penitus extraneas. Profanas rocum, jectio facta , et consuetudo Ecclesiæ Catholi- inquit, id est, dogmatum, rerum, sententiarum cæ, quæ ex necessitate quadam humanæ novitates, quæ sunt vetustati, quæ antiquitati conditionis orta est, et tam manifestam et co- contrariæ. Quamobrem quæ non sunt contragentem rationem habet, ut non sit verisimi- ria, sed potius deserviunt ad melius intellile, reliquisse Deum Ecclesiam suam sine hu- genda , quæ antiqua sunt, non possunt dici jusmodi potestate, vel sine sufficiente provi- novitates profanæ; imo nec omnino novitadentia, et auxilio ad utendum illa sine peri- tes, quia in antiquioribus continebantur, et culo recedendi ab apostolica doctrina. Pro- virtute, vel, ut aiunt, implicite credebantur, batur hoc et declaratur, qnia mos Spiritus et ideo quando postea explicatius traduntur, Sancti semper fuit, non simui Ecclesiam do- non tam nova dicuntur, quam antiqua note cere de omnibus, quæ ad doctrinam super proposita. Quod esse utilissimum in Ecclesia, naturalem pertinent, sed pro temporum op- et sæpe necessarium , per se clarum est, et portunitate , juxta dispositionem suæ occul. optime docet idem Lirinensis, c. 27; et Chry. tissimæ providentiæ. Hoc videre licet in tem- sost., homil. 71 in Joan., exponens mandaporibus antiquis; nam, ut omittam tempora tum mutuæ dilectionis dici novum propter legis nature, in ipsamet synagoga discursu modum, licet sit antiquum. temporis crevit doctrina sacra, prout variis 6. Primus modus declarandi dogmata fidei. temporibus Deus waittebat Prophetas. Deinde, - Possumusque hoc amplius declarare , disquia, non obstante Scriptura, poterant ali- tinguendo in materia fidei ea quæ ad solam quando insurgere res dubiæ vel ambiguæ, cognitionem veritatis pertinent, et ea quæ Deus constituerat locum, et tribunal sacerdo- ad mores, et ad observantias vel cæremonias tale, per quod posset ille populus magis ac spectant ; in utrisque enim fieri potest addimagis in rebus divinis illuminari. Præterea tio aliqua, vel explicatio, non tamen eodem etiam in ipsa primitiva Ecclesia , Spiritus modo. Nam in his quæ spectant ad cognitioSanctus non simul docuit Apostolos omnia, nem, contingit dupliciter. Primo, nullam venam de gentium vocatione postea fuit Petrus ritatem de novo definiendo , sed veritatem instructus, Act. 10, et de cessatione legalium antiquam retinendo, et ubi opus fuerit novi. certior reddita est Ecclesia in Concilio Apos- ter explicando, sicut in Concilio Nicuno defitolico, quam antea erat. Sic ergo post Apos- nita est Verbi divinitas, et in Concilio Ephetolorum tempora potuit Ecclesia in multis il- sino substantialis unio duarum naturarum in luminari, quæ necessaria esse potuerunt in una Christi persona, et realis præsentia Christi posteriori tempore, et non prius, vel propter Domini in Eucharistia in Conciliis Lateranendubia de novo orta, præsertim insurgentibus si, Florentino et Tridentino. Et interduni hæreticis, vel aliis temerariis hominibus, res contingit in hujusmodi mysteriorum declafidei obscuras prave exponentibus, vel etiam, rationibus, nova nomina ab Ecclesia excogiquia hæc est naturalis hominis conditio ut tari, quibus et veritas definita magis explicepaulatim in cognitione proficiat, quod etiam tur, et hæreticorum calumniæ et tergiversaDeus in Ecclesia sua observari voluit, juxta tiones evitentur et detegantur, et tunc talium illud Proverb. 4: Justorum semita quasi lux vocam non est profana novitas, sed prudeas splendens procedit, et crescit usque ad perfec- ac fidelis necessitas. Ita vocem ououorov, seu tum diem.

consubstantiale, quam ut novam Ariani re5. Quæ noritas antiquitati fidei repugnet. prehendebant, quia eorum errorem detege- Et ideo Paulus 1 ad Timoth. 6, non sim- bat, Patres fidei defensores semper approbapliciter novitates, sed profanas vocum nocita- runt, ut patet ex Ambrosio, lib. 1 et 3 de tes vitandas dixit, quia, ut D. Thomas ibi no- Fide, c. ult.; et Athanasio sæpe in Orationitat, non omnis novitas reprehendenda est, bus contra Arianos ; et Augustino, tract. 97 cum Dominus dixerit : Mandatum nooum do in Joan., dicente : Patres adversus impietavobis, Joan, 13; sed profana novitas, id est, tem Arianorum nouum nomen, Opovolov, condide

« PredošláPokračovať »