Obrázky na stránke
PDF
ePub

runt, sed non rem novam tali nomine signate- pro eo tempore erat maxime conveniens, et runt, hoc enim vocatur (povolov, quod est : Ego ita necessarium non fuit omnes veritates vel et Pater unum sumus, unius videlicet ejus- conclusiones ab eis distincte tradi vel declademque substantiæ. Similiter propter Nesto- rari. Vel fortasse multa ex his, quæ pertinent rium, qui negabat Virginem esse matrem ad majorem explicationem , et subtiliorem Dei, concilium Ephesinum eam Ocotóxov ap- cognitionem articulorum fidei, verbo docuepellandam decrevit, latine Deiparam, de qua runt, quæ postea sunt in dubium revocata, voce loquens Cyrillus , epistola prima ad vel propter aliquam hæresim , vel interdum Presbyt., etc. : Admiratus (inquit) sum , an propter ignorantiam, ut in facto Cypriani sint, qui dubitent, num Beatissima Virgo Dei- constat, ex epistola ejus 74, et aliis. Qua ignopara dicatur alicubi, an non dicatur : si nam. rantia non obstante, veritas de non iterando que Deus est Dominus noster Jesus Christus, baptisroate ad apostolicam traditionem perquomodo Virgo , quæ illum peperit, Deipara tinet, ut tractans eumdem Cypriani locum, non est? Hanc nobis fidem ditini tradidere dis- lib. 5 de Baptismo, cap. 26, asseruit Augusticipuli, et licet nullam fecerint dictionis hujus mus. mentionem, ita tamen sentire a Sanctis Patri- 8. In rebus ad mores pertinentibus non so.bus edocti sumus. Et idem est cum proportio- lum additio, sed etiam mutatio fieri potest. ne de voce transubstantiationis ad explican. At vero in his quæ ad mores, et praxim Ecdum sacrosanctæ Eucharistiæ mysterium. clesiæ spectant, facilior est non solum addiIdemquc est de similibus vocibus, de quibus tio, sed etiam mutatio. Quia, ut dixit Epiphageneraliter dixit Augustinus, dicto tract. 79, nius contra Arium, hæres. 75, circa princiesse aliquas verborum novitates doctrinue reli- pium : Non potuerunt Apostoli statim omnia gionis contenientes.

constituere, sed Ecclesia accepit complemen7. Secundus. — Secundo fieri potest per tum dispensationis, pro locorum et temporum Ecclesiam nova fidei explicatio, addendo ac opportunitate; nam singulu res non ab initio definiendo novam propositionem, aut verita- omnia habuerunt, sed progressu temporis ea, tem de fide credendam, quia hoc sæpe neces- quæ ad perfectionem requiruntur, parabantur. sarium est, quando nova controversia vel Quod late prosequitur. Et ratio clara est, hæreses oriuntur. Exemplum est in veritate quia ea quæ pertinent ad externos mores, et definita in sexta Synodo contra Monothelitas, præsertim quæ ex humana institutione pende duabus Christi naturalibus voluntatibus, dent, de se magis sunt variationi subjecta, et quæ sub illis terminis antea non fuerat tan- non eadem pro omnibus temporibus conquam de fide tradita. Aliud et clarius est de gruunt, et ideo non possunt pro omni temponon rebaptizando rite baptizatos ab hæreticis. re immutabiliter stabiliri. Neque etiam ab Nam hæc veritas prius adeo fuit dubia, ut Apostolis potuerunt omnia determinari, quia Cyprianus cum multis Episcopis contrarium non habuit eumdem statum Ecclesia eo temsenserint, et nibilominus postea est in Conci- pore, quem postea adeptura erat, vel quem lio Carthaginensi et aliis ab Ecclesia definita, nunc obtinuit. Imo etiam suo tempore non quod sine dubio ad certitudinem fidei sufficit, omnia simul disposuerunt Apostoli : nam ut recte Augustinus docuit , lib. 1 contra Paulus, 1 ad Cor. 11, commemorat se prius Crescon., c. 32. Quamvis autem hæc nova tradidisse Corinthiis usum divini sacramenti, videantur, nihilominus doctrina est apostoli- et tamen multa in illo servanda postea ibi ca, quia in illa virtute continetur, et ab ipsis docuit, et in fine subjungit : Catera autem, Apostolis non fuit ignorata. Acceperunt enim cum venero, disponam; et cap. 14, ac sæpe in Spiritus Sancti donum, et omnia ipsis expo- aliis epistolis, alia practica documenta paulasuit, ut dixit Epiph., hæres. 66, et latius Ter- tim tradidit. Et e converso, Act. 15, aliqua tullianus, in Præscriptionibus. Quod tamen præcepta tradider unt Apostoli pro illo temintelligendum non est de solo die Pentecos- pore opportuna, quæ sciebant non esse pertes, nam postea etiam temporibus opportu- petuo in Ecclesia servanda, ut de abstinentia nis de aliquibus rebus potuerunt magis do- a suffocato et sanguine. ceri, seu illuminari. Non tamen fieri potuit, 9. Per additiones ab Ecclesia factas apostovel certe non oportuit, ut totam Theologicam lica doctrina non mutatur, sed magis declaradoctrinam , ut sic dicam, quam Apostoli ab tur.-In his autem omnibus additionibus vel Spiritu Sancto didicerunt , eodem modo Ec- mutationibus observandum est, semper docclesiæ traderent, aut alios docerent, sed quæ trinam esse eamdem, et apostolicæ doctrinæ

consentaneam. Nam imprimis nihil in hujus- gnant cum antiquis, verum potius ex illis demodi rebus introducitur, quod juri divino po- rivatæ sunt per legitimam potestatem, ideositivo aut naturali repugnet, quia universalis que vel non sunt profanæ, sed sacræ, si nova Ecclesia non potest in fide aut moribus erra- dicenda sunt; vel certe non sunt dogmata re, ut supra est ostensum. Deinde, quidquid simpliciter nova, sed antiqua et apostolica, in hoc genere fit, derivatur a legitima potes- sive ante plures, sive ante pauciores annos tate a Christo data Vicariis suis, et Pastoribus declarata seu definita sint. Parumque refert Ecclesiæ ad illam gubernandam, de qua in quod rex Angliæ certum antiquitatis tempus, lib. 3 dicturi sumus. Ideoque licet in his, quæ certumque modum necessitatis ad credenad mores, vel cultum externum pertinent, sit dum, vel non recusandum aliquid, requirat. interdum varietas, non est novitas reprehen- Nam per hoc convincitur, non confiteri se sibilis, nec inducit in doctrina fidei mutatio- catholicam fidem, cujus columna et firmanem, seu variationem, imo nec additionem mentum est Ecclesia Catholica, neque habere alicujus rei, quæ in doctrina evangelica, et in credendo certam et universalem regulam apostolica virtute non contineretur. Denique fidei ab Apostolis traditam, ideoque Apostoad totam hanc Ecclesiæ illustrationem recte kcam fidem profiteri aut defendere non accommodari potest elegans sententia Vin- posse. centii Lirinensis, qui, in c. 28, ita objicit : Forsitan dicet aliquis : Nullusne ergo in Ec

CAPUT XIX. clesia Christi profectus habebitur religionis? Habeatur plane, et maximus. Nam quis ille SECTAM ANGLICANAM NULLIUS ANTIQUI MARTYRIS est tam invidus hominibus, tam exosus Deo, SANGUINE DECORATAM, SED POTIUS DAMNATAM qui illud prohibere conetur ? Sed ita tamen, ut . ESSE OSTENDITUR. vere profectus sit ille fidei, non permutatio. Siquidem ad profectum pertinet, ut in semet- 1. Verba regis expenduntur. - Addit rex ipsa unaquæque res amplificetur, ad permuta- Angliæ in suo defensoris fidei titulo duas tionem vero, ut aliquid ex alio in illud trans- alias prærogativas, seu laudes illius fidei, vel vertatur. Crescat igitur, oportet, et multum, potius sectæ, quam defendit. Una est, fidem vehementerque proficiat, tam singulorum , illam esse veteris ac primitivæ Ecclesiæ, de quam omnium, tam unius hominis, quam to- qua nihil amplius dicere necesse est, quia tius Ecclesice, vetatum ac seculorum gradibus, hæc proprietas recte intellecta non est alia intelligentia , scientia, sapientia; sed in suo ab attributo fidei apostolicæ; quia Ecclesia duntaxat genere, in eodein scilicet dogmate, primitiva non est alia ab Ecclesia vera et Caeodem sensu, eademque sententia.

tholica, quæ nunc est; sed est eadem, secun10. Satisfit exemplis in principio adductis. dum statum quem in principio plantationis - Ex his ergo abunde satisfactum est diffi- suæ habuit, quod fuit tempus prædicationis cultati propositæ; et ad exempla quæ rex ob- Apostolorum, et ideo nihil est aliud, fidem jicit, in libr. 2 in particulari respondebimus; esse Ecclesiæ primitivæ , quam esse illam, nunc in generali, tam ad illa quam ad ea quam Apostoli Ecclesiæ tradiderunt. Cum vequæ nos addimus, ex dictis facile responde- ro in illo titulo huic particulæ additur, cetemus, omnia illa habere fundamentum, vel in risque ac primilioæ Ecclesiæ, virus erroris Scriptura, vel in traditione apostolica, seu sub verbis latere videtur. Indicatur enim fialiis principiis fidei. Et quia vel satis declara- dem veteris ac primitivæ Ecclesiæ in univerta non erant, vel temporum decursu obscu- sali et visibili Ecclesia defecisse, et per norata, vel in dubium vocata fuerant, per Ec- vatores instauratam esse, et ita innovatam a clesiam declarar ac definiri denuo potue- rege defendi. Quamvis enim verba ipsa manirunt; nam ad hoc habet potestatem et divini feste hoc non prodant, ex aliis Protestantium Spiritus assistentiam simul cum sua a Christo principiis ac doctrinis timere non immerito promissam, et ita semper cum necessitas possumus, ne rex in hoc sensu veteris Ecclepostulavit , in Ecclesia Christi observatum siæ fidei protectorem se proferat. Verumtaest. Et ideo non est in his comparanda Eccle- men quocumque sensu id fuerit dictum, est sia Catholica cum Synagogis hæreticorum, satis impugnatum ex dictis. Nam imprimis quorum novitates sunt antiquis dogmatibus ostensum est sectam illam in his, quæ habet contrariæ, ideoque profanæ sunt; novæ au propria, apostolicam fidem non esse; ergo tem definitiones Ecclesiæ non solum non pu- nec esse potest fides Ecclesiæ primitivæ, cum

illa maxime apostolica fuerit. Deinde, licet in antiquæ quam retinet, et communem habet his, quæ cum Romana fide convenit, aliqua cum Ecclesia Romana, a qua illam didicit, vel ex parte fidem primitivæ Ecclesiæ retineat, in quoad dogmata in quibus per novos sectarios multis tamen a vero sensu primitivæ Ecclesiæ mutatio et defectio facta est. Loquendo ergo aberrat, et quæ vera retinet, casu potius et de priori parte, seu de antiqua fide, et consehumana opinione, quam vero spiritu primiti- quenter etiam de antiquis Martyribus, verisvæ fidei conservat. Ideoque quoad hanc par- simum est illam fidem sanguine Sanctorum tem illa sufficere censemus, quæ de attributo Martyrum factam esse illustrissimam. Hoc veapostolicæ fidei dicta sunt.

ro nihil Anglicanam causam juvat, imo plane 2. Rex Jacobus asserit fidem Anglicanam condemnat. Quia illi Martyres non Anglicamartyrum sanguine fuisse decoratam. – Alte- næ, sed catholicæ et apostolicæ fidei testimoram laudem, ultimamque prærogativam suæ nium dederunt, et hoc modo sanguine suo fidei ponit rex Angliæ, plurium Episcoporum, eam illustrarunt. Testes sunt antiquissimi Pafidelique Martyrum sanguine esse illustrem, res, qui sæpissime asserunt, persecutionibus quam possem etiam merito prætermittere, tyrannorum martyres interficientium illustum quia laus hæc propria est veræ, catholi- triorem factam esse Ecclesiam Christi, et non cæ et apostolicæ fidei, ut etiam ipsemet rex solum diminutam non fuisse, verum potius in verbis sai tituli sentire videtur; cum ergo mirabiliter auetam, juxta celebrem Leonis demonstratum sit sectam illam neque veram Papæ sententiam, serm. 1 in Natali Petri et fidem, neque apostolicam , vel catholicam Pauli : Non minuitur persecutionibus Ecclesia, esse, satis etiam probatum relinquitur non sed augetur, et semper dominicus ager segete esse tali laude dignam. Tum etiam, quia Mar- ditiori vestitur, dum grana, quæ singula catyrum testimonium non facit veram fidem, dunt, multiplicata nascuntur. sed polius vera fides facit, verum esse mar- 5. Neque est dissimilis sententia Augustini, tyrium, quod pro illa suscipitur : nam, ut lib. de Catechizandis rudib., cap. 24 : Illa eleganter Cyprianus, ep. 23, non Martyres vitis, quæ per orbem terrarun, sicut de illa Evangelium faciunt , sed per Evangelium prophetatum, et ab ipso Domino prænuntiatum martyres fiunt. Ideoque dicit etiam Augusti- erat, fructuosos palmites diffundebat, tanto nus, ser. 14 de Verb. Apost.: Ideo martyres, pullulabat amplius, qunnt, uberiore Martyrum quia fideles. Igitur sanguis martyrum, licet il- sanguine rigabalur, quibus per omnes terras lustret veram fidem, per se tamen illam non innumerabiliter pro fidci veritate morientibus, ostendit, sed supponit. Quia vero, ut multi eliam ipsa persequentia regna cesserunt, et ad referunt, Protestantes de testimonio Marty- Christum cognoscendum , atque venerandum, rum multum gloriantur, et quia ex ipsismet fracta superbiæ cervice, conversa sunt. Similia verbis et confessione regis non leve argu- scribit Præfat. ad Psalm. 40, dicens, Judæos mentum sumere possumus ad illam præ- occidisse Christum in se, paganos autem vosumptionem coercendam, erroremque con- luisse illum occidere in corpore suo, et subvincendum, ideo de hoc etiam puncto pauca jungit: Occisi sunt Martyres, ad multiplicansubjungere visum est.

dam Ecclesiam valuit sanctus sanguis effu3. Anglicanam sectam Martyrum sanguine sus, mulliplicati sunt magis magisque Chrisoppugnari, ostenditur. - Duo autem prias a tiani, et non est impletum quod dixerunt iniserenissimo rege interrogare necessarium mici : Quomodo morietur, et peribit nomen duco. Unum est, an partem suæ fidei, vel !o- ejus. Et eleganter Tertullianus, in Apologetam, martyrum sanguine illustratam esse in- tico extremo, ait ad Tyrannos : Cruciate, tortelligát; alterum est, de quibus martyribus quete, probatio est enim innocentiæ nostra iniloquatur; an de antiquis, qui ante Calvinum, quitas testra. Plures efficimur, quoties metiLutherum, et alios nostrorum temporum læ- mur a vobis, semen est sanguis Christianoresiarcbas præcesserunt; vel etiam de novis, rum. Et plura habet lib, ad Martyres ; et Jusqui post exortum Anglicanum schisma con- tinus Marlyr, contra Triphonem; et Cyprian., sumpti sunt. Multum enim refert hæc accu- epist. 11:0 beatam Ecclesiam nostram, quam rale discernere, ut quæ fides, quo sanguine sic honor divinæ dignationis illuminat, quam vere et non ficte reddatur illustris, sine am- temporibus nostris gloriosus Martyrum sanguis Liguitate intelligatur.

illustrat, erat ante in operibus fratrum candi4. Possumus ergo, ut capite superiori teti- da, nunc facta est in Martyrum cruore purpugi, loqui dc fide Angliæ quoad partem fidei rea. Loquuntur autem hi Patres, ut ex eorum

scriptis constat, de Ecclesia universali, vel culis recenter declaratis. – Quapropter Marde Romana, vel si interdum loquuntur de ali- tyres, qui uno tempore suo sanguine cathoqua particulari (ut Cyprianus de Africana), licam fidem illustrarunt, totam fidem, et pro perinde est, quia loquitur de illa ut parte Ec- quocumque tempore existentem æque confirclesiæ Catholicæ, et ut conjuncta per eamdem marunt, et exornarunt maxime, quia ea, quæ fidem Romanæ, sedi, ut ex aliis ejus locis in in posteriori tempore declarantur, in antisuperioribus allegatis manifestum est. Cum quioribus virtute continentur, et omnia ita ergo ostensum sit, Ecclesiam Romanam et sunt inter se connexa, ut non possit unum Catholicam, quæ nunc est, eamdem esse quæ illustrari, aut testimonio Martyrum confirtempore Apostolorum et dictorum Patrum mari, quin omnia pariter illustrentur. Sicut e extitit, constal universam gloriam antiquo- contrario non potest unum negari, quin cæ rum Martyrum in hanc universalem Eccle- tera omnia certitudinem suam amittant, et siam, quæ nunc existit, redundare.

ideo virtute negentur. Exemplo rem declaro; 6. Antiqui martyres maxime Romanam ex- nam multi Martyres pro confessione Trinitatollunt fidem. - Evasio hvereticorum refuta- tis mortui sunt in Ecclesia, priusquam per tur. - Et hinc ulterius concluditur, totam fi- Ecclesiam declaratum ac definitum esset Spidem hujus Catholicæ Ecclesiæ eodem anti- ritum Sanctum a Filio procedere, et nihiloquorum Martyrum sanguine confirmatam minus fides hujus articuli non minus consiesse, et illustratam. Probatur, quia fides pri- gnata est sanguine illorum Martyrum, quam mitivæ Ecclesiæ, et quæ fuit temporibus Cy- fides cæterorum articulorum, quos tunc ipsi priani, Augustini, et aliorum Patrum, eadem expresse confitebantur. Qua etiam ratione, durat per legitimam successionem in præsenti qui pro fide moritur, confitendo expresse Ecclesia Catholica, ut etiam est demonstra- unum articulum, si illum credit catholica fide, tum; ergo sanguis Martyrum, qui fidei anti- virtute confitetur totam fidem Catholicæ Ecquæ Ecclesiæ testimonium dedit, idem præ- clesiæ, eamque suo sanguine consignat. Sic buit præsentis Ecclesiæ fidei. Igitur fides Ro- igitur cujuscumque veri Martyris sanguine, mana est, quæ sanguine dictorum Martyrum quocumque tempore effuso, tota fides cathofacta est illustris. Dicent fortasse hoc esse ve- lica, in quocumque statu vel tempore considerum quoad sola illa dogmata fidei, quæ illo retur, illustratur. tempore in Ecclesia credebantur, non vero8 . Martyres occisi sunt pro defensione artiquoad alia nova, quæ postea, ut Protestantes culorum, quos Anglia diffitetur. - Accedit calumniantur, in Ecclesia Romana per lo- quod multi ex antiquis et præcipuis Martyrimines invecta sunt. Sed hoc facillime refuta- bus eadem dogmata, quæ nunc ab hæreticis tur, quia fides Ecclesiæ una semper est, nec in Ecclesia Catholica reprehenduntur, diserte variatur propter accidentale augmentum aut tradiderunt, et postea suo sanguine consignadiminutionem, quoad majorem vel minorem runt. Hoc imprimis conspici potest in Martyre rerum declarationem, vel quoad alias circum et Pontifice Ignatio, qui in Epistolis suis ecstantias quæ ex temporis successione pen- clesiasticam hierarchiam, et subjectionem dent. Quod adeo verum est, ut Augustinus, laicorum Pastoribus Ecclesiæ debitam comtract. 45 in Joannem, etiam de fide synagogæ mendat, et Episcopum in suo munere regi et Ecclesiae Christi dixerit : Tempora mutata comparat. Nam in ep. 10, ad Smyrnæos, sunt, non fides ; quod etiam affirmat 18 de Episcopum præfert presbyteris et diaconis, Civit., c. 47, et lib. 19, contra Faust., c. 14, illumque post Deum honorare jubet, ut prinet sumitur ex illo 2 ad Cor. 4: Habentes eum- cipem sacerdotum, imaginem Dei referentem dem spiritum fidei. Quibus verbis (ut ibi no- propter principatum, et Christi, propter sacertat Chrysostomus, homil. 9) ostendit Aposto- dolium ; et similiter honorare præcipit regem, lus, eumdem spiritum esse, qui in utroque tes- quia in rebus creatis nullus est ei similis, nec tamento rim suam exercuerit. Multa ergo ma- Episcopo quidquam majus in Ecclesia. Et ad jori ratione cum Ecclesia Christi omni tem- Antiochenos ait : Cæsari subjecti estote, in pore eodem Spiritu Sancto regatur, eamdem his in quibus nullum animæ periculum est. Ad semper fidem retinet, etiamsi quoad res ali- Philadelph.: Una (inquit) Eucharistia utenquas in uno tempore magis quam in alio per dum, quia una est caro Domini nostri Jesu eamdem Ecclesiam declarata sit.

Christi, et unus illius sanguis, qui pro nobis 7. Martyres pro quovis tempore fidem con- effusus est, unum aitare. Et ad Romanos : firmant. Iutelligitur assertio etiam de arti- Volo (inquit) panem cælestem, qui est caro Christi, filii Dei; et in epist. ad Heronem, apostolicam et primitivam sanguine martytraditiones Apostolorum servare jubet. Et in rum illustrem fuisse, postea vero in confesspeciali Quadragesimam, et Dominican, etc., sione suæ particularis fidei antiquam evertit, Epist. ad Philipp. Et hanc fidem postea glo- quia multa fidei dogmata non tantum novitia rioso martyrio illustravit. Quis ergo neget (ut ipse loquitur), sed antiquitate Martyribus sanctum hunc Pontificem et Martyrem testem æqualia vel priora, negat, novaque inducit, esse fidei, quam nunc Ecclesia Romana pro- quibus testimonium Martyrum evacuari nefitetur? cum nec de sanctitate, et doctrina cesse est. Ita eniin antiqui Patres contra suoejus, nec de illius Epistolis dubitari possit, rum temporum novatores insurgebant. teste Hieronymo, de Scriptoribus Ecclesias- 10. Repugnantia in dictis regis ostenditur. ticis; et Eusebio, lib. 3 Histor., cap. 30. Et - Præsertim Nazianz., ep. 2 ad Cledonium, hoc 'estimonium suo etiam sanguine confir- dicens : 0 ingentem absurditatem, absconditam mavit Polycarpus, qui in epistola sua ad Phi- post Christum sapientiam nobis annunciant, lipp., prius ad cavendas falsas doctrinas con- id quod sane lacrymis dignum est. Nam si sulit, ut ad illud, quod traditum nobis est a triginta duntaxat abhinc annis fides initium principio, revertamur. Et postea epistolas sumpsit, cum quadringenti jam fere anni fluIgnatii commendat dicens : Ex omnibus enim xerint a quo Christus manifestatus est : inane cobis magnus erit profectus. Continent enim utique tanto tempore fuit Evangelium, inanis fidem, patientiam, et omnem ædificationem ad etiam fides nostra, frustraque Martyres marDominum nostrum pertinentem. Addere item tyrio per functi sunt, et tales tantique Antistipossumus Irenæum, gloriosum etiam Episco- tes plebi præfuerunt, versuumque non autem pum et Martyrem, qui Ecclesiæ Romanæ pri- fidei est gratia. Similemque sententiam habet matum et traditiones Ecclesiasticas apertis- Tertullianus, in Præscriptionibus, c. 29, ubi sime docet, lib. 3 contra hæreses, a principio, contra eosdem hæreticos quas jirridendo inper multa capita, et veritatem corporis et fert : Tamdiu utique regnabit error, quamdiu sanguinis Domini in Eucharistia, lib. 4, c. 34, hæreses non errant. Aliquos Marcionitas (nos in quibus principiis tota fides Romana virtute dicamus Calvinistas) liberanda veritas expeccontinetur ; bic ergo sanctus Martyr illi etiam tabat, interea perperam credebatur. Et post testimonium dedit. Eodem modo afferre pos- multa, tot denique martyria perperam corona. sumus Justinum, fidem. de veritate Eucharis- ta. Huc etiam spectat sententia Ambrosii, lib. tiæ profitentem, et innumeros Romanos Pon- 3 de Fide, cap. 7, ubi loquens de Concilio tifices, qui primatum suæ Sedis constantis- Nicæno, sic inquit: Librum sacerdotalem quis sime defenderunt, eademque constantia to- nostrum resignare audeat signatum a confessotam fidem suam sanguine confirmarunt. ribus, et multorum jam martyrio consecra

9. Concluditur contra assertum regis An- tum ? Quem qui resignare coacti sunt (utique glie.-Ex quibus tandem in hoc puncto con- in Concilio Ariminensi), postea tamen damnacludimus, si rex Angliæ adnitatur suam fidem ta fraude signarunt; qui violare non ausi sunt, commendare ex splendore, et clarilate, quam Confessores et Martyres extiterunt. Quam habet vera fides christiana ex sanguine anti- gravissimam sententiam ad omnia legitima quorum martyrum, velit, nolit, convinci, eo- Concilia, et definitiones fidei ab Ecclesia aprumdem Martyrum sanguinem damnare sec- probatas merito accommodamus. Cum in eis tam suam quoad illa omnia, in quibus a Ro- sit consignatus liber sacerdotalis sub ejusdem mana fide defecit. Probatur illatio : nam pro- Spiritus Sancti regimine conscriptus. Præserbatum est, illo sanguine illustratam esse to- tim vero intentionem nostram confirmat vertam fidem catholicam, quæ hodie in Romana bum, quod subjungit Ambrosius : Quomodo fiEcclesia perseverat, non solum quoad ea dem eorum possumus denegare, quorum victoquæ Protestantes ex illa retinere voluerunt, riam prædicamus ? sed etiam quoad omnia quæ deserenda elege- 11. Evasio.-Fortasse audebuni adversarii runt, multa quidem quæ jam tunc explicite dicere, non errasse antiquos SS. Pontifices et in Ecclesia credebantur, alia vero quæ in illis Martyres in confessione Christi aut Trinitatis, et in infallibili Ecclesiæ auctoritate virtute aut aliorum mysteriorum, pro quorum desaltem continebantur. Unde inter hunc regis fensione sanguinem fuderunt : errare tamen titulum, ejusqne fidei confessionem, repu- potuisse, et errasse in aliis rebus, in quibus gnantiam considero, quam ipse fortasse non suis opinionibus adversantur, neque esse neanimadvertit; nam in titulo fatetur fidem cessarium ut quidquid credebant, suo sin

« PredošláPokračovať »