Obrázky na stránke
PDF
ePub

futura permanet, in se non habet existentiam futura a præteritis, sed a præsentibus tantum, actualem, ita et res praeterita, quæ desiit esse, et in differentia, quam inter hæc ponunt, satis jam in se non habet existentiam, sed tam est indicare, idem dicendum esse de præteritis, nihil, sicut quæ nondum fuit, ergo sicut circa quod de futuris, proportione servata. Commurem futuram non potest dari cognitio creata ni autem loquendi modo de futuris potius, per modum intuitionis, quæ ad ipsam rem quam de præteritis loquuntur, quia supponunt, , terminetur, ita nec circa præteritam. Probatur Angelos cognoscere posse res præsentes, et consequentia ex differentia posita inter rem per illas cognoscere præterita per experienfuturam et præsentem, nam eadem versatur tiam, et memoriam, et ideo simpliciter non ita inter rem præteritam et præsentem, quia in negant, posse Angelos cognoscere præterita, utraque est diversitas entis actualis a non ente sicut futura. Ubicumque autem declarant , in se. Nec video rationem probabilem diffe- quomodo Angeli præterita cognoscant, per rentiæ, quæ assignari possit. Nam quod res recordationem, et experimentum id facere dipræterita aliquando fuerit, non autem futura, cunt, ergo sentiunt, de re nunquam a se vias nihil refert. Quoniam ex eo, quod res fuerit, non posse Angelum cognoscere, fuisse, nisi ei solum relinquitur relatio rationis ex parte ob- reveletur, aut narretur, vel per alias conjectujecti, quæ relatio non solum non potest esse ras ostendatur, ac proinde quoad intuitivam ratio cognoscendi præteritionem rei, verum cognitionem eodem modo de præteritis, ac de etiam nec cognosci, aut fingi potest, nisi cog- futuris sentiunt. Tandem ultima ratio ex eo noscendo prius aliquo modo rei existentiam in sumpta, quod Angeli habent species præterialiquo præterito tempore. Unde confirmatur, tarum, eadem est cum simili supra facta de quia si Angelus nunquam scivit, nec novit rem rebus futuris, et eodem modo est cum proporesse, perinde se habet ad illam, ac si nunquam tione solvenda, ut ex proxime dictis constat. fuisset, ergo ex se non magis potest cognos- Nam per illam speciem cognoscit Angelus rem cere talem rem fuisse, etiamsi in re fuerit, præteritam abstracte, et quoad essentiam, et quam si non fuisset. Probatur consequentia, existentiam possibilem, et quoad accidentia quia ex eo, quod illa res fuerit, nulla mutatio etiam possibilia, nescit tamen discernere ex vi in Angelo facta est, et ex parte objecti perinde illius speciei, an fuerit, necne, nec an futura se habet res, postquam desiit esse, ac si nun- sit, sed eodem modo se habet, ac si res illa quam fuisset, ergo nec ex parte speciei, nec ex

nunquam fuisset. parte objecti est aliquod principium, vel aliqua 8. Quo pacto memoria in Angelo.-Sentenconditio, ob quam nunc possit Angelus magis tia Vasquesis ejusque fundamentum. Relincognoscere rem fuisse, postquam habuit esse, quitur ergo, quoties Angelus per indicia, vel quam antequam illud haberet.

testimonium alterius non cognoscit rem præ7. Ad rationem negativam in numero quarto. teritam extitisse, non posse per suas species -Ad rationem ab speciali in eodem numero.- cognoscere præcedentem existentiam ejus, seEt ita patet responsio ad fundamentum nega- cus vero esse, si illam præexistentem viderit, tivum contrariæ sententiæ, putamus enim ra- tunc enim ex præterita visione optime cognostionem factam non tantum sufficientem, sed cere potest, rem fuisse. Sed explicandum suetiam convincentem esse. Neque verisimile perest, quid illa præsentis rei visio, ad cognicredimus, dictum auctorem, ut erat acuti in- tionem ejusdem, ut jam præteritæ, conferat. genii, non vidisse illam, sed arbitramur apud Et ratio dubitandi est, quia postquam res preillum non valuisse, quia etiam de futuris con teriit, etiam visio illius cessavit, ergo jam non tingentibus dixerat, nullam sufficientem ratio- potest per seipsam conferre ad cognoscendum, nem dari posse, ob quam non possint ab An- rem fuisse, sed nec species innata potest magelis evidenter, et in se videri. Unde rationem gis deservire post illam cognitionem, quam spectando, idem diceret de futuris, sed propter antea, quia mutata non est, nec illa intuitio auctoritatem se continuit. Nos autem credimus, rei præsentis aliquid in Angelo reliquit, a quo illud, quod in futuris est de fide certum, etiam talis cognitio præteriti fiat. Quid enim illud ratione sufficiente fundari, et quia eamdem in est? Aut a quo factum est ? Quæ difficultas pepræteritis invenimus, idem de illis dicendum tit aliam, nimirum, per quid fiat in Angelo judicamus. Et consequenter ad argumentum actualis memoria præteriti. Vasquez supra neab speciali respondemus, et Thomam, et alios gat memoriam hanc fieri in Angelo per spetheologos, vel etiam Patres in hoc genere co- ciem relictam ex cognitione rei præsentis. gnitionis, de quo loquimur, non distinguere Probat, quia memoria sensitiva fit sine tali specie præteriti actus sui, ergo etiam fieri po- fuisse : visio autem præterita non est medium terit in Angelo. Antecedens patet, quia nullus incognitum, quia nec est species, nec existit, sensus suam sensationem sentire potest, quia ergo debet esse medium cognitum : non est sensatio sensibilis non est. Alioqui sentiremus, autem medium cognitum, nisi Angelus per in qua parte fiat sensatio, et quantæ magni- recordationem, seu memoriam nunc cognostudinis sit. Consequentiam vero probat, quia cat, se vidisse talem rem, quia, nisi hoc modo sicut in sensu defendere possumus memoriam cognoscatur, prorsus ignorabitur, et ita non rei præteritæ, sine specie cognitionis præteri- erit medium cognitum. Ergo non aliter Angetæ, per hoc solum, quod conservetur in sen- lus per se ipsum, et suas species cognoscit rem su species repræsentans rem præteritam cum fuisse, nisi quia recordatur se vidisse illam, eisdem circumstantiis temporis, loci, etc., qui- quando extitit. Sed non potest habere hanc bus antea cognita fuit, ita et in intellectu, ac memoriam, nisi ex visione præterita aliquid subinde etiam in Angelo id explicare poteri- in suo intellectu, tanquam in thesauro memo

mus.

riæ sit relictum, ergo non potest Angelus pos9. Verior sententia, seu conclusio tertia tea cognoscere, rem fuisse, nisi aliquid acquihujus capitis.- Probatur. - Sed nihilominus sierit, vel mutatio aliqua in ejus speciebus assero, necessarium esse per cognitionem rei facta fuerit ex vi præcedentis visionis. præsentis aliquid novum, et reale fieri in in- 10. Progreditur probatio. -Solum superest tellectu, seu speciebus Angeli, ut postea co- probanda minor propositio proxime subgnoscere possit, talem rem aliquando fuisse. sumpta, in qua est difficultas. Probatur autem Ita semper in hac materia docui, et sequuntur primo, quia per solas species innatas non poCumelius et Pesantius supra, et sentit Marsi- terat Angelus cognoscere, se vidisse talem lius, in 2, q. 7, art. 1, post. 9, conclus. in rem, antequam illam videret, ut per se notum quadam solutione, ad. 4, ubi id, quod relin- est, quia species id non repræsentabant, et quitur in mente Angeli, vocat habitum actua- quia esset falsa repræsentatio, et cognitio, et lis cognitionis, quo cum Angelus vult, memo- quia de aliis rebus ostensum est, non posse ratur de re prius cognita. Consentit Gregorius, Angelum cognoscere illas fuisse, nisi prius in 2, d. 3, q. 3, art. 3, concl. 1, dicit enim illas viderit existentes, ergo minus poterit per cognitionem recordativam fieri in Angelo per species cognoscere se habuisse talem visionem, speciem, et quamvis non addat, fieri per spe- quam nondum habuit, ac proinde nec præsenciem acquisitam, tamen prius dixerat ex doc- tem videre potuit. Quando autem Angelus vitrina Augustini, 2, Genes. ad litter., cap. 17, det præsentem, ipsam visionem non per rem et toto lib. de Divinat. dæmon., capit. 3 et 4, species, sed per seipsam videt, ut supra ostenAngelos experientiam habere, quæ ex multis sum est, quia Angelo non infunduntur species memoriis acquiritur, teste Aristotele, in prin- suæ substantiæ, vel suorum accidentium, quæ cipio Metaphysicæ, ubi de hominibus loquitur, per seipsa, sicut et substantiam videre potest : verumtamen quoad hoc est eadem ratio de inter quæ accidentia unum est talis visio, Angelis, quia est contra rationem experientiæ, ergo si visio illa nihil relinquit in intellectu in quacumque creatura sit, quod sit infusa, ut Angeli, nullum habebit medium, quo recordeclarabimus. Probatur hæc sententia, primo detur, et cognoscat se habuisse talem visioex dictis, quia postquam res præteriit, non po- nem, ergo ut possit postea cognoscere se vitest cognoscere Angelus, eam fuisse per spe- disse rem, et per visionem præteritatem, tancies infusas, præcise ut tales sunt, nisi præce- quam per medium cognitum rem fuisse sciat, dat cognitio illius rei existentis, eo tempore necesse est, ut ex visione rei præsentis aliqua quo extitit, ergo necesse est, ut hæc visio rei mutatio, vel acquisitio speciei, aut novi modi in ejus præsentia aliquid postea conferat ad ejus per visionem rei præsentis facta fuerit. cognoscendum, fuisse talem rem, quia si ni- 11. Probatur secundo. — Et augetur hujus hil confert, superflue requiritur. Non potest rationis vis : nam licet daremus, Angelum autem aliquid conferre, nisi postea Angelus habere speciem inditam talis visionis suæ furecordetur, se vidisse rem illam, et ex vi hujus turæ, et per illam intueri eamdem visionem, memoriæ sciat, rem fuisse, tum quia si omnino quando existit, nihilominus nisi illi fuisset alisit oblitus præterita visionis, perinde se habe- quid additum, non posset Angelus post tranbit, ac si illa non præcessisset, tum etiam, sactam illam visionem recordari, se habuisse quia si visio præcedens requiritur, est ut sit illam. Probatur ex dictis de rebus aliis repræaliquo modo medium ad cognoscendum rem sentatis per species inditas Angelorum : nam ex vi solius speciei non cognoscitur res, ut quamvis tantum conservaret in absentia obexistens, nisi in reipsa objectum sit præsens, jecti speciem rei visæ, et non visionis ullo moet actu existens, et ideo per talem speciem do, per discursum posset cognoscere se vidisse non cognoscitur de re nondum existente, illam, quia experitur se posse recordari talis quod sit futura, et eadem ratione non cognos- rei concipiendo illam, unde colligit se habere citur , quod fuerit præterita, nisi aliquod me- speciem ejus, et consequenter inferet, se acdium cognitum intercedat, ergo eadem ratione quisivisse illam, et quia scit, non acquiri tales species innata visionis, si esset, posset quidem species nisi per sensus, consequenter inferet, illam repræsentare præsentem, quando exis- se vidisse talem rem, aut per aliquem sensum teret, quia ex parte objecti concurrit conditio illam percepisse. At vero, cum Angelus renecessaria ad intuitivam visionem, non tamen rum species innatas habeat, si post transactam ex vi talis speciei solius posset cognosci, ut intuitionem rei præsentis, nihil aliud, nisi præterita, postquam transiit, si sola præcedens priores species innatas retineret, nullo modo species sine ulla mutatione, vel acquisitione posset per tales species cognoscere, rem illam remaneret. Nam quod quidam dicunt, satis fuisse, nec directe, et immediate, ut probaesse, quod maneat in specie antiqua quædam tum est, nec per illationem formalem, aut habitudo ad præteritum actum, quem fecit, virtualem, quia licet in se experiatur, et vifrivolum profecto est , quia illa habitudo so- deat se habere species, quibus illam rem conlum esse potest relatio rationis, quæ nihil est, cipere, et abstractive ut possibilem cognoscere et multis titulis principium cognoscendi esse potest, inde inferre non potest, se vidisse ilnon potest, nec fortasse invenitur in Angelo, lam existentem, cum ab illa speciem non acsi illam non fingit, vel ut fingat, cognitionem ceperit. visionis præteritæ , tanquam termini talis re- 13. Ad interrogationes prius factas in eolationis supponere debet.

dem numero octavo. Ad priorem.-Ad interro12. Occurritur fundamento contrariæ senten- gationes vero illas quid sit id, quod ex visione tiæ in numero octavo.-Neque contra hoc obstat rei præsentis in mente Angeli relinquitur, et a fundamentum prioris sententiæ. Primo quidem, quo fiat, ad priorem respondeo, esse speciem quia licet de memoria sensitiva daretur, quod quamdam propriam præteritæ visionis, quæ in antecedenti sumitur, consequentia nullius quidem immediate , et directe non repræest momenti. Duobus enim modis potest cogi- sentat rem prius visam, quia jam Angelus hatari, memoriam sensitivam fieri. Primo per bet permanentem speciem talis objecti, et non solam conservationem speciei objecti prius est naturaliter capax novæ speciei ejusdem visi sine specie visionis præteritæ, et tunc ac- objecti, præterquam quod nec ipsam objectum tus memoriæ tantum erit, iterum cognoscere potest illam imprimere, ergo repræsentat illa rem absentem, quam præsentem habui sine species immediate, et directe actum visionis ulla cognitione visionis ejus præterita, seu præteritum, ille enim res est spiritualis, et quod illam viderim. Secundo potest actus me- consequenter est objectum actu intelligibile, moriæ esse talis, ut non solum quis iterum ergo per speciem repræsentabile. Diximus aurem ipsam concipiat, sed etiam recordetur, se tem a principio, non dari Angelo speciem invidisse talem rem. Dico ergo, quod licet dare- ditam talis actus, præsertim in particulari, et mus, memoriam sensitivam præsertim in individuo, quia ad cognoscendum illum præbrutis fieri tantum priori modo (quod nunc sentem, quando existit, non erat necessaria definire nolumus :) nihilominus in memoria species : ut futurum autem cognosci poterat, intellectiva negari non potest, quin memoria et ideo, ut cognosci posset tanquam præteritus, posteriori etiam modo fiat. Probatur, quia in necessaria est ejus species. Imo ad eumdem nobis ita experimur, quia non solum recorda- finem necessarium fuit, illam speciem esse mur, nos vidisse talem rem, sed etiamsi per- acquisitam, et non inditam : nam si esset infecta sit memoria recordamur, ubi, quando, dita, esset de se indifferens ad repræsentanet quoties illam viderimus, ergo multo magis dam rem, tam quæ nunquam fuit, et ideo per Angelus hoc genus perfectæ memoriæ habet, illam non posset determinate cognosci, rem illam autem habere non potest, sine reali mu- fuisse, quia res in tali statu non determinat tatione, vel acquisitione speciei, ut ostendi. speciem ad illum repræsentandum, sed deterImo est notanda differentia inter hominem, et minat res præsens, et actu existens, sicut jam Angelum, quia homo non habet species intel- explicuimus, ergo necessarium est, talem spelectus innatas, sed tantum acquisitas, et ideo ciem esse acquisitam. Et hoc etiam probat ratio facta de experientia, quia per actualem co- sunt in repræsentando, et ita possunt facile gnitionem rei præsentis relinquitur habitualis vel specie, vel numero distingui, et ex parte experientia, ergo necessario debet esse acqui- subjecti nulla est in illa multiplicatione vel resita per cognitionem rei præsentis. Probatur pugnantia, vel incommoditas. consequentia, quia si omnino esset indita, non 15. Objectio.-Solutio.-Ad actum recordaesset in experientia fundata. Et ideo in Christo, tionis quæ species concurrant.—Tandem dubiut supra dicebamus, licet aliqua scientia fuerit tare potest aliquis, quia hic modus cognoscenper se infusa, et alia per accidens, nihilomi- di præterita videtur esse imperfectus, quia nus experimentalis cognitio debuit esse acqui- solum est quasi in attestante. Quando enim sita , quia actus experientiæ acquisitus dici ego aliquid factum esse cognosco solum per potest, quatenus ab eo fit, qui experimentum narrationem, et attestationem alterius, impercapit : habitualis autem experientia ex actuali fecte, et obscure id agnosco : perinde autem relicta esse debet, vel experientia non est. se habet Angelus, quando per solam recorda

14. Ad posteriorem interrogationem. Tot tionem præteriti actus sui cognoscit rem illi manent in mente Angeli species rememorativa, actui objectam aliquando fuisse, quia veluti quot sunt actus cognoscendi.-Ad alteram in- ipse sibi narrat, quid alio tempore viderit, et terrogationem respondetur, novam speciem non ex reipsa visa, sed ex testimonio proprio fieri ab ipsomet actu videndi rem præsentem, (ut sic dicam ) assentiatur. Et declaratur amquem prius Angelus habuit: quia nullam aliam plius, quia illa species, quam Angelus accipit magis proportionatam, et propinquam habere a suo actu, non repræsentat immediate objecpotest, et illa est aptissima, quia actus ille, li- tum præcedentis actus, sed ipsum actum dicet sit cognitio, est etiam objectum cognosci- centem habitudinem ad tale objectum, ergo bile, et est intelligibile in actu : unde de se cognitio rei præteritæ per talem speciem, aptum est ad imprimendam sui speciem. Quam- non est cognitio per propriam speciem, sed vis autem talis species necessaria non sit, ut per alienam, ac proinde est imperfecta. Resille actus, quamdiu adest, videatur ab ipsomet pondeo, cognitionem illam rei præteritæ comAngelo, quia per seipsum cognosci potest, ni- paratam ad intuitivam cognitionem rei prehilominus ut sui memoriam conservet, neces- sentis dici posse imperfectam, quia revera non sarium est, ut speciem, quasi vestigium suum potest Angelus ita intueri præteritum, sicut relinquat : imo, ut actus ille per talem spe- præsens, hoc enim est proprium Dei, ut declaciem cognosci postea possit, non solum secun- ravi. Et ideo cognitio rei præsentis fit omnino dum essentiam, aut possibilitatem, sed etiam immediate, et directe sine medio cognito, ex secundum existentiam, quam habuit, id est, vi solius speciei, et objecti perfecto modo prout cognoscatur fuisse, necessarium est, ut illa positi : cognitio autem præteriti semper fit per species, per quam cognoscitur, ab ipsomet aliquod medium cognitum, ut per recordatiofuerit accepta, ita ut repræsentet illum non nem, et cognitionem actus præteriti. Nihilsolum ut objectum, sed etiam ut causam; hoc ominus tamen illa cognitio rei præteritæ est enim discursus factus, judicio meo, satis con- satis perfecta, quantum ex genere suo in creavincit. Sed instari potest, quia sequitur, An- tura esse potest, quia ad illam non solum congelum tot acquirere species, quot actus cognos- currit species actus præteriti, sed etiam procendi habet, et mutat, quod videtur inconve- pria species rei, quæ præcessit, quæ repræsenniens. Respondeo, si omnium, et singulorum tat illam, prout in se fuit, et cum omnibus actuum precedentium memoria necessaria est, conditionibus existentiæ, quas habuit, simul vel perfectioni Angeli valde consentanea, nul- vero concurrit species præteriti actus, quæ oslum potest esse inconveniens, aliquid semper tendit medium maxime proprium, et intrinseacquirere, quo actus illi multiplicati ut præte- cum, qui in Angelo reperiri potest, ad cognosriti cognoscantur. Potest autem quis dicere, cendum rem ita fuisse, sicut per talem speciem non esse distinctas species, sed post primam repræsentatur. acquisitam illam postea modificari, et augeri, ut possit cæteros actus representare. Ego vero

CAPUT XIII. modificationes istas difficile intelligo,

UTRUM ANGELUS PER SPECIES INDITAS OMNES RES nullum inconveniens in illa specierum multi

POSSIBILES ORDINIS NATURALIS COGNOSCERE VAplicatione invenio. Quia ex ea parte, qua sunt acquisitæ, et ab objectis particularibus fiunt, illis commensurantur, et omnino particulares 1. Declaratio quæstionis. -Diximus de re

LEAT.

bus præsentibus, futuris, ac præteritis; nunc habitus datur ad constituendum Angelum in de possibilibus, quæ nunquam futuræ sunt, actu primo, respectu omnium scibilium ab dicendum superest. Loquimur autem, ut in ti- ipso : omnia autem possibilia sunt æque scibitulo dicitur, de rebus ordinis naturalis : nam lia, tum etiam quia non est major ratio, cur licet ordo naturalis interdum dicatur ille, hæc potius, quam illa repræsentet: nam ex dequem secundum ordinariam legem, et provi- creto Dei volentis, vel nolentis hæc, vel illa dentiam Deus statuit, sub quo tantum res ali- producere, non potest reddi ratio, cum hoc quando futuræ comprehenduntur, nihilominus accidentarium sit ad rationem scibilis. Et poin presenti sumitur, ut distinguitur ab operi- test confirmari consequenter loquendo in opibus gratiæ, et miraculosis, quæ Deo possibilia nione Henrici: nam si Deus creare decrevisset sunt, et comprehendit res possibiles ejusdem alios coelos, vel cum istis qui nunc sunt, vel naturæ et gradus, seu generis cum rebus crea- sine istis, Angelos illos cognosceret per eumtis, quamvis illas facere non decreverit, ut sunt dem habitum scientialem, ergo etiam nunc aliud universum, vel alii ordines Angelorum, repræsentat illos, licet tantum sint possibiles, aut aliarum substantiarum, quas sine dubio quia extrinsecum Dei decretum habitus natuDeus facere posset. De his ergo rebus est ques- ram non immutat, ergo idem erit de omnibus tio, utrum Angeli naturalem scientiam talium possibilius, quia est eadem ratio. Consequenrerum, et consequenter species inditas illarum tiæ sunt evidentes, et antecedens patet, quia habeant.

secundum Henricum ille habitus non multipli2. In partem affirmantem videtur inclinare catur propter multitudinem rerum scibilium, Henricus.-In qua re inter scholasticos solum alioqui nullo fundamento asserere potuisset, Henricum invenio, cui pars affirmans attribui illum habitum nunc esse unum tantum in quopossit, quamvis enim ille species eo nomine in libet Angelo, etiamsi innumera objecta per Angelis non admittat, ponit tamen scientia- illum cognoscantur. lem habitum concreatum Angelo, qui illum 3. Quibus eamdem sententia tribui debeat.constituit in actu primo sufficienter ad cognos- Secundo, similem fere dicendi modum necesse cendum omnia cognoscibilia naturaliter ab est ut sequantur, qui dicunt, Angelos non inipso : supra vero ostendimus, habitum illum, digere speciebus intelligibilibus ad res quassi daretur, fore speciem quamdam intelligibi- cumque existentes cognoscendas, neque etiam lem valde universalem. Quod autem ille habi- cooperatione effectiva objectorum, nec actuali tus sit principium cognoscendi omnia possibi- existentia eorum ad ea abstractive cognoscenlia, declarat Henricus in illo quodlib. 5, q. 14, da, sed per suam simplicem sui intellectus enlittera, R, dicens: habitum illum esse perfec- titatem esse in actu primo sufficiente, ac comtum ad omnia ab Angelo naturaliter cognosci- pleto ad hujusmodi cognitionem : nam ex his bilia, qui virtute est omnino scibilia ab ipso, et principiis sequitur , Angelum in se habere naturalem colligationem habet ad ipsa, non se- connaturale principium omni ex parte sufficundum quod sunt, vel nata sunt extra subsis- ciens ad cognoscenda omnia possibilia , ac tere, hoc enim accidit scibili, secundum quod proinde licet species non habeat, habere niscibile est, ex hoc enim solo esl aliquid scibile hilominus aliquid æquivalens speciebus omsimpliciter, quia est aliquid per essentiam, ha- nium rerum possibilium, vel eminentius illis bens rationem extra rem in Deo. Unde conclu- ac proinde actu etiam posse illa cognoscere, dit : Angelo ergo creato, et tali habitu ei natu- si velit. Probatur, nam quod Henricus tribuit raliter concreato , habitu illo inclinabitur ad intellectui angelico per unum habitum sciencognoscendum rerum omnium quidditates. In tialem, qui sit res distincta ab intellectu Angequibus verbis aperte loquitur de quidditatibus li, vel quod alter possit illi tribuere per pluriomnium rerum possibilium, quatenus scibiles mas species rerum omnium possibilium, trisunt, abstrahendo ab omni ordine actualis buit illa sententia intellectui angelico per existentiæ, ac subinde ut sunt possibiles. Et in suam simplicem entitatem : nam per illam soeisdem verbis indicat fundamentum, quia om- lam censet esse tantæ actualitatis, et efficaciæ, nia possibilia sunt scibilia ab Angelo, quan- quantæ ab aliis cogitatur per compositionem tum est ex parte ipsius, et ad rationem scibi- intellectus potentialis cum habitu, vel specielis accidentarium est, quod Deus statuerit crea- bus. Quocirca licet hæc opinio habitu, vel spere, vel non creare rem scibilem, ergo omnia ciebus non utatur, in re ipsa ponit Angelum possibilia æque repræsentantur per illum ha- in actu primo constitum ad cognoscenda ombitum. Probatur consequentia, tum quia ille nia possibilia, vel, quod idem est, habentem

« PredošláPokračovať »