Obrázky na stránke
PDF
ePub

ita ergo est de annihilatione. Neque dictus repugnantiam, scilicet, quia non esse actu non auctor hoc negare potuit: nam in capite tertio repugnat essentiæ angelicæ, quia non est de fatetur, si Angelus annihilaretur, annihilatio- essentia ejus existere, non tamen est annihilanem respectu illius fore aliquo modo superna- bilis per realem potentiam intrinsecam, quia turalem, quia esset supra naturalem ordinem illam non habet. Atque ita illa denominatio, providentiæ Dei, et similiter ait fore aliquo quæ per vocem annihilabilis, vel vertibilis, vel modo contra naturam et violentam Angelo jam mortalis, aut corruptibilis late sumpti signifiexistenti. Ergo Angelus jam existens recte in catur, quatenus positiva est, solum est extrindicto sensu dicitur natura sua inannihilabilis, seca a libera potentia Dei. quia in sua natura non habet principium an 7. Dices, illa non repugnantia fundatur in nihilationis, licet per extrinsecam potentiam intrinseca natura Angeli, ergo id satis est, ut possit annihilari. Et hoc etiam satis est, ut non dicatur natura sua convertibilis in nihilum et annihilari sit gratia lato modo sumpta, id est, negetur esse inconvertibilis natura sua. Responbeneficium Dei gratuitum, licet ordinis natu- deo negando sequelam. Primo quidem, quia illa ralis, et naturæ consentaneum, imo aliqualiter non repugnantia fundatur in natura Angeli, sedebitum rei jam existenti et carenti interna cundum esse essentiæ præcise spectatæ, quia potentia ad non esse, sicut generalis concursus ut sic indifferens est adesse, et non esse, et sic lato modo dicitur gratia, ut in proprio loco neutrum illi repugnat. Postquam vero suppodeclaratum est.

nitur existens, jam habet positivam determi6. Respondetur ad tertium. — Unde ad ter- nationem ad esse, et realem capacitatem intium negamus esse in Angelo intrinsecam po- trinsecam cum naturali inclinatione, et appetentiam realem ad non esse, contrarium enim, tit ad perpetuitatem essendi, et ideo absolute sufficienter probatum est. Ad primam proba- est illi connaturale et posse semper esse, et tionem ex Patribus respondeo, eo modo, quo actu perpetuo durare, quamvis semper habeat Angeli non sunt natura sua immortales, id est, non repugnantiam ad carendum tali esse. Seindefectibiles essentialiter, et ex vi suæ naturæ, cundo, quia ista duo possunt esse simul, scilietiam esse defectibiles, seu annihilabiles ex cet, quod non repugnantia ad aliquem actum natura sua, quia ex natura sua habent, ut ab sit connaturalis, et nihilominus status contraextrinseca causa effective pendeant in suo esse: rius, et perpetuus si connaturalis, ut, verbi hæc autem defectibilitas ex parte illorum non gratia, coelo non repugnat, ut forma ejus a est aliqua realis potentia passiva vel activa, ut materia separetur, et nihilominus inseparabiostensum est, sed est tantum non repugnantia, litas perpetua est illi connaturalis. quia ex se et ex natura sua non habent unde 8. Utrum Angeli dici possint entia necessarepugnent annihilationi, si Deus velit illos an- ria.-Atque hinc deciditur alia quæstio, utrum nihilare, seu potius (licet in idem redeat) si Angeli dicendi sint entia necessaria, nec ne. nolit eos conservare. Nihilominus tamen illis Nam aliqui contendunt, non posse dici entia simpliciter est naturale, posse quantum ex se de se necessaria, quod sentit Scotus, in 1, d. 8, est, perpetuo durare et carere intrinseco prin- quæst. 5, art. 2, ad quæstionem, et in 4, d. 49, cipio amissionis sui esse. Et hac ratione recte quæst. 6, in principio. Et idem sentit Gabriel, dicuntur ab intrinseco immutabiles in existen- in 2, d. 2, quæst. 1, art. 2, concl. 6, quatenus do, quantum ex se est, licet sint ab extrinseco dicit, quod Angelus non magis determinat simutabiles. Unde facile respondetur ad secun- bi ex se esse perpetuum, quam substantia cordam, fatemur enim, Angelum ita esse annihi- ruptibilis, quia ita potest Deus substantiam corlabilem, sicut est creabilis, at non est creabilis ruptibilem conservare, sicut Angelum, idemper realem potentiam in ipso existentem, sed que dicit Ochamus, in 2, quæst. 13, ad primam objective est creabilis per non repugnantiam rationem. At vero D. Thomas , dicto art. 5, ex parte sua, ut esse recipiat, formaliter autem Angelos vocat entia necessaria et in q. 9, a. 2, per denominationem a potentia creatoris. Et Angelos vocat immutabiles, et invariabiles sein universum objectum omnipotentiæ Dei, ut cundum esse, dicitque carere potentia ad non condistinctum ab illa et a denominatione ab esse, quod perinde est, ac dicere, esse entia illa sumpta, solum intelligi potest per non re- necessaria. Et ad secundum declarat, hanc impugnantiam, ut sit vel fiat, ut declaravi in dis- mutabilitatem essendi convenire Angelis seput. 30 Metaphysicæ, sect. 18, a num. 10. Er- cundum naturam, immutabilitatem autem ego simili modo Angelus est annihilabilis ante lectionis habere Angelos secundum divinam penominationem a potentia Dei per solam non virtutem. Et 2, contr. Gent., cap. 30, dicit,

[ocr errors]

TUS ILLE SIT.

res carentes materia simpliciter et absolute ti, aut creabilis. Nec etiam habet potentiam necessarias esse, seu ex necessitate existere. qua se active ac positive conservet, quia hoc Quod ibi, et cap. 55, multis rationibus osten- etiam involvit repugnantiam, cum omnis efdit, et quæst. 5, de Potent., art. 3. Et ita e- fectio in omni monumento, in quo est, existiam communiter loquuntur Thomistæ, Caje- tentiam rei pro eodem instanti supponat. Et tanns, Ferrariensis et alii moderni, citatis locis. hunc sensum intendunt Scholastici citati, ilEt hæc sententia videtur ex dictis sequi, nam lumque magis declarat Richardus, in 1, d. 8, idem est, esse immutabile in esse simpliciter, quæst. 2, quamvis vocibus entis necessarii, aut quod esse ens necessarium; sed ostensum est, contingentis non utatur. Posteriori autem moAngelum ex natura sua esse immutabilem in do Angelus recte dicitur ens necessarium, quansuo esse simpliciter, ergo ex natura sua est ens tum est ex se, quia in se non habet potentiam necessarium.

non essendi, et licet pendeat in conservari ab 9. Vera sententia.Angelus ex se est ens ne- influxu Dei, huncmet influxum ex natura sua cessarium a Deo tamen potest existentia pri- postulat, ut satis declaratum est. Et sic dixit vari.–Sed diversitas hæc solum in modo lo- Athanasius, tractatu de definitione, in princiquendi esse videtur, nam constat Angelum non pio : Angeli non dicuntur sine principio, dicunesse ens ita necessarium, ut per nullam poten- tur autem æterni, quando quidem immortales tiam privari possit esse, et quia necessitas es- sunt, et æternum vivent. sendi absolute dicta videtur excludere omnem possibilitatem non essendi, sive per potentiam

CAPUT XI. extrinsecam, sive per intrinsecam, ideo in eo sensu Angelo tribui non potest, nec tribuenda UTRUM ANGELI IN MAGNO NUMERO SINT, ET QUANest sine additione aliqua, quæ verum sensum declaret. Unde dici potest Angelus ens necessarium, quantum est ex se, et ex suis intrin 1. Supponitur primo, ex fide dari plures secis principiis, licet ab alio possit suo esse Angelos. – Hactenus angelicam naturam, et privari: ista enim duo non pugnant inter se, essentiam, quantum ad ea, quæ omnibns Anquia necessitas illa, quæ est ex principiis in- gelis communia sunt, explicuimus : jam vero trinsecis, habet causam extrinsecam, a qua ut distinctior notitia illius naturæ habeatur, pendet, et per quam cessare potest. Vel aliter necessarium est, convenientias alias, vel difpotest idem declarari, quia duobus modis po- ferentias substantiales inter ipsos Angelos intest aliquod ens esse necessarium ab intrinseco, quirere, et pro captu nostro declarare. Hæc scilicet, positive, et negative. Positive voco, autem investigatio supponit imprimis, angeliquando res vel ex sua essentia est necessaria, cam naturam in pluribus suppositis inveniri ut si fingatur res aliqua, quæ sit talis naturæ, et multiplicari. Nam quod dentur plures Anut postquam facta est, conservari possit, seu geli tanquam notum ex Scriptura supponimus. durare sine influxu alterius, vel saltem habeat Quod etiam philosophi ex motibus coeli ut in se potentiam activam, qua se conservet in cumque investigarunt, ut in dist. 35 Metaphyesse, saltem cum concursu alterius. Negative sicæ, sect. 1, art. 21, declaravi. Quod vero mulautem voco ens necessarium, quod postquam tiplicatis suppositis, multiplicentur naturæ , est, nullum habet in se principium non essen per se evidens est, et de fide certum. Nam di, neque potentiam realem et positivam ad quod in Deo sit unitas naturæ cum pluralitate non esse ; tale enim ens, quantum in ipso est, suppositorum , singulare mysterium est, ac semper existit, et ideo merito dici potest ens proprium Dei propter infinitatem divinæ nanecessarium ad distinctionem illorum entium, turæ : est autem de fide certum, omnem anquæ habent potentiam intrinsecam ad non gelicam naturam esse creatam , ac finitam esse, et ideo contingentia vocantur. Nam ca- essentialiter, et ideo certissimum est in Angerentia contingentiæ necessitas quædam est. lis tot multiplicari naturas, quot supposita,

10. Angeli non sunt entia necessaria primo sive illa multiplicatio naturarum sit tantum modo sed secundo.—Priori ergo modo non est numerica, sive alia major, quod non investiAngelus ens necessarium, quia nec ex principiis gamus. essentialibus habet, quod sit actu ens, nec talis 2. Supponitur secundo, Angelos in magna naturæ est, ut postquam factum est existere et immensa multitudine esse plurimos.-Utrum per se possit sine influxu extrinsecæ causæ, dæmones sint pars tertia Angelorum. Sehoc enim supra naturam est omnis entis crea- cundo supponimus, Angelos non tantum esse

plures, sed etiam plurimos, in magna utique certum, aut definitum de Angelorum numero et immensa multitudine. Quid de Angelorum dicere possumus, nisi quod sit valde magnus, numero philosophi senserint, in dicto loco seu maximus, ita ut respectu nostri infinitus, Metaphysicæ late declaravi, sed illi solis con et innumerabilis dici possit, sicut illum appeljecturis, vel aliqua traditione humana duce- lant Gregorius, lib. 17. Moral., cap. 9, alias 7; bantur. Nos autem ex divinis oraculis certi Anselmus, Apocal. 5, et Irenæus, lib. 2, c. 6, sumus, innumerabilem esse sanctorum Ange- ubi ait esse innumerabiles; sicut Prophetæ lorum multitudinem, præter Angelos malos, confitentur, et citat verba Danielis, quæ ita qui etiam in magno numero sunt. De sanctis etiam ponderavit Dionysius, cap. 4, de cælesti enim Angelis dicitur, Daniel 7: Millia mil- Hierar. Et ex eodem loco colligit Gregorius lium ministrabant ei, et decies millies cen- Nyssenus, lib. de Hominis opif., c. 17, licet in tena millia assistebant ei. Et Apocalyps. 5; Angelis non sit propagatio, nihilominus eorum Audioi vocem Angelorum multorum. Et infra: copias numero quodam esse infinitas. Ratio auet erat numerus eorum millia millium, qui nu tem primaria hujus numeri est omnipotentia, merus pro indefinito ponitur, ad significan- et voluntas Dei, de qua voluntate nobis per dum, esse innumerabiles, et ad augendam Scripturam constat. Congruentiæ autem, quæ magnitudinem numeri additur in priori testi- excogitari possunt, cur Deus tantam multitumonio numerus decies millium centena millium. dinem Angelorum creare voluerit , plures Itaque indicatur, tantam esse multitudinem, sunt. ut captum superet humanum, juxta illud Job 4. Prima sumitur ex perfectione Angelicæ 25. Numquid est numerus militum ejus ? ubi naturæ, seu intellectualis gradus, in quo Anmilitum nomine exercitus coelestium Angelo- geli existunt, nam decuit, nobilissimas creaturum intelliguntur, juxta planum contextum, ras in magna quantitate produci, cumque in et communem expositionem, et sic etiam dixit Angelis magnitudo molis, seu quantitatis conPaulus, ad Hebr. 12: Accessistis ad cæleste tinuæ locum non habeat, oportuit ut in maxiJerusalem multorum millium Angelorum fre- mo, et quasi immenso numero producerentur. quentiam. Et hæc de Angelis bonis. De malis Secunda ratio ex majestate Dei sumitur, nam autem licet ex Scriptura constet esse plures, Angeli creati sunt, ut Deo assistant, eique miPsalm. 77 : Immissiones per Angelos malos. nistrent, et pro ejus honore pugnent, est auTob. 6. Ectricat omne genus dæmoniorum, nu tem Deus purus spiritus, et Rex infinitæ mamerus tamen eorum non cum tanta exagera- jestatis, ergo maxime decuit cum habere intione significatur. Quod autem satis magnus finitam familiam spiritum sibi assistentiam ac sit, indicat Paulus, ad Eph. 6, dicens, esse ministrantium et innumeras militum legiones,

obi. ellum adversus Principes, et potestates, quas indicavit Christus, Mat. 26, dicens : facile etc. Et Joann. cap. 12, Apocal., dicens, Mi- sibi esse habere plus quam duodecim legiones. chaelem cum suis Angelis prælium habere Et consonat illud Prov. 14: In multitudine cum dracone, et angelis ejus. Ex illo vero ca- populi dignitas Regis. Quæ ratio de sanctis pite colligunt aliqui, numerum malorum an- Angelis procedit; accommodari vero potest gelorum esse tertiam partem omnium Ange- ad malos, quatenus ex parte Dei ad eumdem lorum, qui creati sunt, ac proinde numerum finem creati sunt, vel quatenus etiam mali efAngelorum tantum duplo majorem esse nu- fecti ministri sunt divinæ justitiæ. Addi vero mero dæmonum, quia ibi dicitur draco traxisse potest tertia ratio, quia Angeli sunt liberi arsecum tertiam partem stellarum. Sed inde nihil bitrii, et flexibiles in malum, et ideo in tanto certi probari potest, tum quia ad litteram ibi numero creati sunt boni, ut licet multi defimagis est sermo de Antichristo, et de multitu- cerent, adhuc sufficientissimus, et copiosissidine justorum fidelium, quos decepturus est, mus numerus spirituum laudantium Deum suquam de Lucifero seducente, et secum trahente peresset. Et aliæ similes congruentiæ facile insocios suos angelos malos : tum etiam, quia veniri possunt, quæ ostendunt, Angelorum licet esset sermo de casu Angelorum, non numerum esse ingentem, non tamen quantus oporteret tertiam partem præcise et definite sit. Unde qui definire dixerunt, esse centum, intelligi, sed indefinite magnam partem signi- vel trecenta, aut sexcenta millia millium, somficare, ut ex aliis ejusdem Apocalypsis locis niasse illud potius potuerunt, quam scire, ut bene ibi Viegas ostendit.

videri potest in notula marginali ad Ægidium 3. Angelorum numerus respectu nostri infi- in 2, d. 3, quæst. 2, art. 2, dub 3, ad argunitus dici potest. - Neque nos aliquid magis menta.

5. Utrum Angeli plures sint omnibus homi- numeri æqualitatem , sed per excellentiam nibus.--Negatira sententia.-Ad hunc autem gloriæ multorum hominum, ita ut licet paunumerum Angelorum amplius humano modo ciores numero sint, propter abundantiam gloexplicandum, comparationes aliquæ fieri, seu riæ multis, vel pluribus æquivaleant, ut verti interrogari solent. Prima est, an numerus An- gratia si per unius virginis gloriam reparari gelorum sịt major, quam hominum universo- plures sedes illæ dicantur, vel suo modo per rum, qui a principio usque ad consummatio- gloriam martyrum, et aliorum, qui dicere nem mundi futuri sunt. Quidam enim putant, possunt : Transicimus per ignem, et aquam, majorem esse futurum numerum hominum. eduxisti nos refrigerium, Ps. 65, de quibus ait Cui sententiæ non parum favet Gregorius, Bernardus, serm. 58, in Cant., non fuisse fuhom. 34, in Evang., dicit enim, in gloria futu- turam consummatam Dei laudem in gloria, si rum esse æqualem numerum Angelorum, et in ea, qui id dicere possent, defuissent. Ac dehominum. Quod multis conjecturis suadere nique quanquam probabile sit, numerum salconatur Guillelmus Parisiensis, tra. de Univer. vandorum hominum non futurum minorem, in prima parte secundæ partis, c. 64, et se- quam sit numerus Angelorum malorum , quentibus. Ex quo plane sequitur, hominum quia alias non omnes Angelorum sedes resnumerum futurum esse majorem : quia nume- taurarentur. Nihilominus non inde sit, electos rus malorum Angelorum minor est, quam bo- homines non esse futuros in majori numero, norum, cum tamen numerus reproborum ho- quam sit malorum Angelorum, imo oppositum minum major sit, quam electorum. Imo hinc inferri potest, quia homines non tantum ocetiam colligi potest , quod licet Angeli beati casiones casus Angelorum, sed per se, et propplures futuri sint, quam homines, nihilominus ter se electi sunt, ut in citato loco docui. Atque absolute hominum numerus fit major : quia ita colligit Anselmus, 1. 1, cur Deus homo, numerus sanctorum Angelorum non est nisi cap. 18. Et Augustinus, in Enchirid, cap. 29, duplo major numero Angelorum malorum (ut dixit, quod, per hominum reparationem non creditur) sed numerus hominum salvandorum solum civitas illa cælestis nulla civium suorum tantus futurus est, quantus numerus malorum numerositate fraudabitur, sed uberiore etiam Angelorum, quia ad reparandas eorum sedes copia fortasse regnabit. Quia non scimus (increati sunt, crgo in beatitudine numerus An- quit) quanta sit vel salvandorum hominum, gelorum tantum est duplo major, quam nu- vel malorum angelorum numerus. Unde Magimerus beatorum hominum. At numerus re ster in d. 11, cap. 2, tanquam certunı suppoproborum hominum non solum duplo, sed e- nit, homines salvandos tot esse, quot sunt Antiam triplo, et quadruplo, vel fortasse etiam geli boni non tamen video unde id probare decuplo major est, quam numerus hominum possit : illo autem posito, et quod Angeli mali salvandorum, ut ex Scriptura, et rebus ipsis pauciores sint quam boni, recte sequitur, nunotum est, ergo comparando simul collectio- merum hominum futurum esse majorem. nem omnium Angelorum , ad collectionem Idemque bene infertur, si numerus electorum hominum, istorum numerus major erit. At- hominum ponatur esse major, quam multitudo que ita concedit Durandus, in 2, d. 3, quæst. 4, reproborum Angelorum, quia sic magis auad 1. Et idem sentit Magister, in 2, d. 11. getur hominum multitudo, cum numerus re

7.Confutatur quoad secundum principium.- proborum hominum multis modis numerum Aliud item principium, quod homines salvandi predestinatorum superet, quod de Angelis innon erunt in majori, nec in minori numero, ter se dici non potest. Sed esto, hoc ita sit, niquam Angeli damnati,æque ignotum est. Nam hilominus conjectura ex aliis capitibus manet licet probabile sit, ruinas, seu sedes Angelo- incerta, præsertim quia omnino ignoratur, rum, quas mali vacuas reliquerunt, ex homi- quam sit magnus malorum Angelorum nunibus esse implendas, ut est sententia Augus- merus. tini 2, 2, de Civit., c. 1, et in Enchirid., c. 61 8. Affirmativa sententia. — Hinc alii pro et 62, quem sequuntur Beda ad Eph. 1. An- certo habent, esse longe majorem númerum selmus, Bernardus et alii,quos retuli, 1. 1, de Angelorum, quam hominum. Quod alia conPrædest., c. 12, nihilominus id certum non jectura videtur fieri verisimile. Quia Angeli est, magisque dubium est, an illæ Angelorum custodes hominum tantum ex ultimo ordine sedes sint per homines in eodem numero, et Angelorum sumuntur, ut postea videbimus, secundum eamdem proportionem instaurandæ. at unicuique hominum designatur proprius Fortasse enim implebuntur illæ sedes, non per Angelus custos, ergo ut minimum numerus

Angelorum excedit numerum hominum simul 10. De excessu quo Angelorum numerus hoexistentium, in quolibet tempore, quia necesse minum quantitatem exedit, sententia. Rejiest, ut numerus hominum simul existentium, citur hæc sententia.—Aliqui vero, ut Athanaquantumvis crescat, nunquam possit numerum sius, in questionib. ad Antich., q. 2, refert, Angelorum infimi ordinis exæquare. Alioqui dixerunt, Angelorum numerum nonaginta noilla æqualitate aliquando data, si unus homo vem partibus excedere numerum hominum, denuo nasceretur, oporteret novum Angelum ducti solum parabola de muliere, quæ cum custodem illi creare, quia reliqui omnes suos haberet decem drachmas, unam perdidit et jam habebunt alumnos, et nullus ad duos ho- pro illa quærenda domum evertit, etc., Luc 15, mines simul custodiendos deputatur. Imo pro- ita in codice, quo utor, habetur : videtur tababile est, neque successive eumdem Angelum men potius fundari debuisse in parabola ovis plures homines custodire, alioqui semper in perditæ, propter quam quærendam pastor reeo munere versaretur, quod non videtur eo- liquit nonaginta novem in deserto. Nam per rum dignitati et munificentiæ divinæ consen- nonaginta novem oves solent Patres Angelos taneum. Quod si ita est, in solo infimorum interpretari, ut Hilarius et Theophylactus , Angelorum ordine tot, vel plures sunt Angeli, ibi, et Gregorius, homil. 34, in Evang., indiquot sunt futuri homines in toto tempore, a catque Ambrosius, in 1, Apolog. Davidis, c. 5, principio mundi usque ad finem. At vero ultra et latius libr. 10, in Luc., ad cap. 15, ubi haillum ordinem sunt alii octo Angelorum ordi- bet verbum, quod potuit illi opinioni occasiones perfectiores. Et probabile est, quo perfec- nem præbere : Dives pater (inquit) cujus nos tior est ordo Angelorum, eo in numero etiam centesima portio sumus, habet Angelorum, Arexcedere, juxta regulam datam, quod in rebus changelorum, aliorumque innumerabiles greges. per se intentis a Deo perfectiores, vel magni- Verumtamen argumentum ab illa parabola tudine, vel multitudine excedunt: sicut in coe- sumptum frivolum est, tum quia non est cerlis etiam videmus superiores semper esse mul- tum, in ea per nonaginta novem oves Angeto majoris magnitudinis, ergo omnibus pen- los significari. Nam Augustinus, lib. 85 Quæssatis, multitudo Angelorum hominum multi- tion., q. 65, dicit potius significari homines tudinem excedit.

peccatores et superbos : quia Christus de solis 9. Occurrit etiam alia congruentia, quia sim- hominibus loquebatur. Alii vero putant, non pliciter loquendo, major erit numerus beato esse sensum parabolæ, quod Christus aliquos rum, quam damnatorum, quatenus uterque reliquerit, ut hominem quæreret, sed tantum numerus ex Angelis, et hominibus coalescit, voluisse Christum per illam parabolam signised hoc esse non potest, nisi major sit nume- ficare, tanto se affectu hominem quæsivisse, rus hominum, quam Angelorum, ergo. Major ut si tantum essent centum homines et solus sumitur ex D. Thoma, in 1, d. 39, quæst. 2, unus ex illis cecidisset, aliis relictis ad illum art. 2, ad 4, et est per se probabilis, tum quia quærendum veniret. Tum etiam, quia idem in his, quæ a DEO principaliter intenduntur, per parabolam ovium et drachmarum signifiut sunt creaturæ intellectuales, conveniens catur, et tamen non est idem excessus unius fuit, bonum in pluribus esse, quam malum, ad decem, et ad nonaginta novem, ergo vis tum etiam quia decet, divinam misericordiam parabolæ in neutra proportione ponenda est. simul cum distributiva, seu munerativa justi- Tum denique quia Augustinus, citato loco, extia in pluribus, quam vindicativam ostendi. ponit, per utramque solum significatum esse, Unde D. Thomas supra censet probabile, plures non fuisse futurum completum numerum præesse solos Angelos beatos, quam sint omnes destinatorum, seu statum beatificum, nisi ovis damnati, tam Angeli, quam homines simul humanæ naturæ perdita ad illam revocaretur, sumpti. Hinc autem evidenter sequitur exces- sicut non est numerus in qualibet specie persus in numero Angelorum, quia homines qui fectus, si unitas desit, quod tam in illis nudamnantur, sunt incomparabiliter plures, quam meris commemoratis a Christo, quam in aliis qui salvantur, ergo ut numerus prædestinato- majoribus, vel minoribus invenitur. Unde ait rum numerum reproborum excedat, necesse Augustinus : Variari per brevitatem, vel maest, ut Angeli sancti incomparabiliter plures gnitudinem numeri possunt, quibus unum deest, sint, quam homines prædestinati, et conse- ut perficiantur, etc. quenter totus numerus Angelorum numerum 11. Incertus est excessus numeri Angelorum omnium hominum superabit, quamvis quan- ad numerum hominum. — Itaque illa sententia titas excessus ignoretur.

de tanto, vel tanto excessu numeri Angelorum

1

« PredošláPokračovať »