Obrázky na stránke
PDF

quando non, ubi non, cui non homini forınidandam; lolum projicio, praesertim fatigatum scandalis sxculi; cum co tempore, quo abjectis jam sarcinis sæculari- et in ea sine ulla sollicitudine requiesco : Deum quippo bus, jam espediti Dominum sequebamini, et in ea illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in terra vivebatis simul, in qua Dominus humanis pedi- quo securus. requiesco. Nec in hac mea securitate bus ambulans, Pacem meam, inquit, do vobis , pacem erastinum illud humanæ fragilitatis incertum, de quo meam relinquo vobis (Joan. xiv, 27), viris ætate ma- superius ingemui, omnino formido. Cum enim homituris, et in eloquio Domini habitantibus vobis acci- nem christiana charilale flagrantem, eaque mihi fidelem dere potuit? Vere lentatio est vita huinana super ter. amicum factum csse sentio; quidquid ei consiliorum ran (Job. vii, 1). Heu mihi, qui vos alicubi simul in- meorum cogitationumque commillo, non homini comvenire non possum ! forte, ut moveor, ut dolco, ut millo, sed illi in quo manet, ul lalis sit. Deus enim chalimeo, prociderem ad pedes vestros, Nerem quantum ritas est ; el qui manel in charitate, in Deo manel, el Deus valerem, rogarem quantum amarem , nunc unum in eo (1Joan. iv, 16): quam si deseruerit, tantum faciat quemque vestrum pro seipso, nunc utrumque pro necesse est dolorem, quantum manens feceral gaualterutro, et pro aliis, et maxime infirmis, pro quibus dium. Verumtamen ex amico intimo factus inimicus, Chrislus mortuus est (I Cor. vni, 11), qui vos tan- quierat sibi potius quod fingal astutus; non inveniat quam in theatro vitæ hujus cum magno sui periculo quod prodat iratus. Hoc autem unusquisque facile assjiectant, ne de vobis ea conscribendo spargatis, quæ sequitur, non occultando quod ficcrit, sed non faciendo quandoque concordantes delere non poteritis , qui quod occultari velit. Quod misericordia Dei bonis nunc concordare nolitis ? ; aut quae concordes legere piisque concedit, ut inter amicos quoslibet fututimeatis, ne iterum litigelis.

ros, liberi securique versenlur, aliena peccata sti 9. Verum dico charitati tur, nibil me magis quam commissa non prodant; quæ prodi limeant, ipsi nulla hoc exemplum tremuisse, cuin quædam ad me in epi- commillant. Cum eniin falsum quid a maledico lingislola lua legerem luze indignationis indicia; non tam lur; aut omnino non crcdilur; aut certe in:egra sailla de Eutello et bove lasso, ubi mihi potius hilariter lote, sola fama vexatur. Cum autem malum perpejocari quam iracunde minari visus es, quam illud quod tralur, hostis est intimus, cliamsi nullius intimi loqua. serio le scripsisse satis apparet , unde supra elocutus cilale aut lite vulgelur. Quapropler quis prudentium sum, plus fortasse quam debui , sed non plus quam non videat, ctiam lu qu im tolerabiliter feras amicissitimui, ubi aisti : Ne forle læsus juste expostulares. Ro- mi quondam et familiarissimi incredibiles nunc inimigv le, si fieri potest, ut inter nos quæramus et disse cilias, consolante conscientia ; et quemadmodum vel ramus aliquid , quo sine amariludine discordiæ corda quod jactitat, vel quod a quibusdam forsilan creditur, nostra pascantur, fiat. Si autem non possum dicere in sinistris armis depures, quibus non minus quam quid mihi emendandum videatur in scriptis tuis, nec dextris contra diabolum dimicatur? Verumtamen illum in in meis, nisi cum suspicione invidiæ, aut læsione maluerim aliquo modo miliorem, quam le isto modo amiciliæ, quiescamus ab his, el nostra vitie salutique 3rmatiorem. lloc magnum et triste miraculum est, ex parcamus. Minus certe assequatur illa · quæ insat, amicitiis talibus ad has inimicitias pervenisse ; lælum dum non offendatur illa quæ cdificat (1 Cor. yin, 2). eril, el multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinain Ego me longc esse senilio ab illa perfectione, de qua concordiam revertisse. scriptum est : Si quis in verbo non offendit, hic perse

EPISTOLA LXXIV. (a). clus est vir (Jacobi 111, 2). Sed plane in Dei misericor. Augustinus Præsidium rogal ul superiorem epistolam dia pulo me posse facile abs le petere veniam, si quid curel Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis offendi ; quod mibi aperire debes, ut, cum te audicro, eliam lilleris placel. lucreris fratrem tuum (Matth. XVIII, 15). Neque Domino beatissimo, el merito vencrando fratri, ci cnim , quia hoc propter longinquilalem lerrarum non consacerdoti PRÆSIDIO, AUGUSTINUS, in Domino poles facere inter me el le, propterea debes sinere salutem. errare me. Prorsus quod ad ipsas res quas nosse vo

1. Sicut präsens rogavi Si: ceritatem luam, nunc lumus, altinet , si quid veri me tenere vel scio, vel

quoque commoneo, ut litteras meas sanclo fralri el credo, vel puto, in quo tu aliter sentis, quantum dat

compresbytero nostro Hieronymo millere non grarcDominus sine lua injuria conabor asserere. Quod au

ris. Ul autom noverit Charitas lua quemadmodum lem pertinet ad offensionem luam , cum le indigna

eliam tu illi pro mea causa scribcre debeas, misi lum sensero, nihil aliud quam veniam deprccabor.

cxemplaria litterarum, el mearum ad ipsum, et ad ine 10. Necomnino arbitror te succensere poluisse, nisi

ipsius, quibus lectis pro lua sancia prudentia facile aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem

videas el modum mcum, quem şervandum putavi, el ul debui ; quia nec miror minus nos scire invicem,

molum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod quam scimur a conjunctissimis el familiarissimis no

1 Edd., inimicos. Prætulimus amicos, quod babent sex Ass, stris. In quorum cgo charitatem, fateor, facile me

Mss. quatuordecim : Quod autem malum perpetrulur,

hostis est, etc.; lectio haudquaquam spernenda. In decem Mss. sic legilur : quac quoniam concordantes

Recognita ad bl. bn. fs. j. mr. r. I. vc. duos sb. decem delere non poteritis, concordare nolitis. In uno Cisterciensi: Dic quandoque qrionian delere non poteritis, concordare

V. et ad Ain. Bad. Er. Lov. nolitis.

(a) Alias 16 : quæ autem 74 erat, nunc 236. Scripla cum a Lov., illa scientia. Redundat rox scientia, que abest a Mss. superiore.

non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; (Psal. LXVII, 12). Te quoque ipsum orare non dubito, non ad illam de me, sed ad me ipsum potius fraterna ul inter nos contendentes verilas superel. Non enim dilectione mille sermoncm, quo correclus pelam ut luam quæris gloriam, sed Christi; cumque iu viceris, et ignoscat, si meam culpam ipse cognovero.

ego vincam si meum errorem intellexero; et e contrario EPISTOLA LXXV • (a).

me vincente , lu superas, quia non filii parentibus, sed

parentes filiis thesaurizani (Il Cor. xi, 14). El in PaRespondet landem Hieronymus ad Augustini quacstiones

ralipomenon libro legimus, quod filii Israel ad pugnanpropositas in Epist. 28, 40 et 71, scilicel de lilulo

dum processerint a menle pacifica » (I Paral. xii, 17, 18), libri ecclesiasticos scriptores repræsentantis, de Petro

inter ipsos quoque gladios et effusiones sanguinis, el reprehenso a Paulo in Epist. ad Galatas, de lransla

cadavera prostratorum, non suam sed pacis victoriam lione veleris Testamenti, ac de hederæ vocabulo apud

cogitantes. Respondeamus igitur ad omnia, ac multiJonam : defendens acriter scriptiones et interpreta

plices quæstiones, si Christus jusserit, brevi sermonic liones suas adversus Augustinum.

solvamus. Præternuillo salutalionis officia, quibus meum Domino vere sancto et beatissimo papæ AUGUSTINO, demulces, caput ; laceo de blandiliis, quibus reprehenHIERONYMUS, in Christo salutem.

sionem mei nileris consolari : ad ipsas causas veniam. CAPUT PRIMUM. – 1. Tres simul epistolas, imo li- CAPUT I. - 3. Dicis accepisse le librum meum a betlos breves, per diaconum Cyprianum, luæ Dignationis quodam fratre, qui lilulum non haberet, in quo Scriptoaccepi, diversas, ul lu nominas, quæstiones, ul ego senlio, res ecclesiasticos lam graecos quam latinos enumeravereprehensiones opusculorum meorum continenles : ad rim; cumque ab eo quæreres, ul luis verbis utar, cur. quas si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. liminaris payina non essel inscripla, vel quo censeretur Tamen conabor, quantum facere possum, modum non nomine, respondisse, appellari Epitaphium : et arguegredi longioris epistolæ, el festinanti fralri moram non mentaris quod recle sic vocaretur, si eorum lantur, facere, qui ante triduum, quam profecturus erat, a me vel vilas vel scripta ibi legisses, qui jam defuncti esseni : epistolas flagilavil ; ul pene in procinctu hæc qualiacum- cum vero mullorum, el eo tempore quo scribebatur, el que sunt, effutire compellerer, el lumultuario respondere nunc usque viventium commemorentur opuscula, mirari sermone, non maturitate scribentis, sed dictanlis temeri- le cur ei hunc litulum imposuerimi. Pulo intelligere prulale : quæ plerumque non in doctrinam, sed in casum dentiam luam, quod ex opere ipsu titulum polueris intelverlitur ; ut fortissimos quoque milites subila bella con. ligere. Legisti enim el græcos el latinos, qui vilas viroruin. Turbant, el ante coguntur fugere, quam possint arma illustrium descripserunt, quod nunquam Epilaphium corripere.

huic operi scripserint, sed de illustribus viris, verbi 2. Cæterum nostra armatura Christus est, et apostoli gratia, ducibus, philosophicis, oratoribus, historic's, Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios : Assumile poclis, epicis, tragicis, comicis. Epitaphium autem proarma Dei, ut possilis resistere in die malo. , Et rur- prie scribitur morluorum : quod quidem in dormitione sum : « Slate succincti lumbos vestros in verilale, et in- sanctæ memoriæ Nepotiani presbyteri olim fecisse me duti loricam justitiæ, el calceali pedes in præparationem novi. Ergo hic liber vel de illustribus viris, vel proprie Evangelii pacis : super omnia accipientes sculum fidci, de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plein quo possilis universa tela maligni ignila exstinguere ; risque emendatoribus impcrilis, de auctoribus, dicatur El galeam salutis accipile, el gladium Spiritus, quod est inscriptus. berbum Dei » (Ephes. vi, 13 17). His quondam lelis rex CAPUT III. – 4. Secundo loco quæris, cur dixerin:David armalus procedebat ad prælium; el quinque lapi- in commentariis Epistolæ ad Galntas, Paulum id in des de torrente accipiens levigatos, nihil asperitatis et Pelro non potuisse reprehendere quod ipse feceral (Gal. sordium inter hujus sæculi lurbines in sensibus suis esse 11, 11), nec in alio arguere simulationem cujus ipse lemonstrabul, bibens de larrente in via; el idcirco exalta nobatur reus; el asseris, reprehensionem apostolicum. lus capul superbissimum Goliath suo potissimum muero. non fuisse dispensatoriam, sed veram, el me non debere ne truncavit, percutiens in fronte blasphemum (1 Reg.

docere mendacium, sed universa quæ scripta suni, ila XVII, 40-51), et in ea parle corporis vulnerans, in qua sonare ut scripla sunt. Ad quæ primum respondeo, deel præsumplor sacerdotii Ozias lepra perculilur (II Par. buisse prudentiam luam præfatiunculæ commentariorum XXVI, 19); el sanclus gloriatur in Domino dicens : « Si

meorum meminisse, dicentis ex persona mea : « Quid gnatum est super nos lumen vultus tui, Domine » (Psal.

igitur ? ego stultus ac lemerarius, qui id pollicear quod iv, 7), Dicamus igitur et nos, « Paratum cor meum, Deus. ille non poluit? Minime : quin potius in eo, ul mihi viparatum cor meum ; cantabo el psallam in gloria mea.

deor, caulior atque limidior, quod imbecillitatem virium Ersurge psalterium el cithara : exsurgam diluculo , mearum senliens, Origenis commentarios seculus sum. (Psul. Lvi, 8, 9): ut in nobis possil impleri, « Aperi Scripsit enim ille vir in Epis'olam Pauli ad Galatas os luum, el ego adimplebo illud , (Ps.:I. Lxxx, 11); el, quinque proprie volumina, et decimum Stromalum suo« Dominus dabit verbum evangelizantibus virtute mulla , '

rum librum commalico super erplanatione ejus sermone

complevil; Iracialus quoque varios, el excerpta, quæ re, Purgala mullis mendis ad fidem bl. bn. C. cc. gg. fs.

sola possent sufficere, composuit. Prælermillo Didymum j. mr. r. sh. t. II. vc. decem v. et ad Am. Bau. Er. Lov.

videnlem meum , el Laodicenum ', de ecclesiu nuper (a) Alias 11 : quæ autem 75 erat, nunc 250. Scripla circa fun an.40.

1 Edd., et Apollinarem Laodicenum. lluc apud Mss. ctiam

egressum, el Alexandrum velerem hæreticum, Eusebium slantinopolitanam rexit Ecclesiam (a), el proprie super quoque Emisenum, er Theodorum Heracleolem, qui et hoc capitulo latissimum eraravit librum, in quo Origeipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. nis el velerum sententiam est seculus ? Si igitur me reE quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non prehendis errantem, patere me, quaeso, errare cum talipenitus contenineretur. Itaque ut simpliciler (alear, legi bus; et cum me erroris mei mullos socios habere per. hæc omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito spexeris, lu veritatis tuæ sallem unum adstipulatorem notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec proferre debebis. Hæc de explanatione unius capituli verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini Epistolæ ad Galatas. misericordiæ est, ne per imperitiam nostram ab aliis 7. Sed ne videar adversus rationem tuam niti lestium bene dicta dispereant, el non placeant inter extraneos, numero, el occasione virorum illustrium subterfugere vequæ placent inter suos. ) Si quid igitur reprehensione rilalem, nec manum audere conserere, breviter de Scridignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuæ pluris exempla proponam. In Actibus Apostolorum. fuerat quærere utrun ea quæ scripsimus haberentur in vox facta est ad Pelrum dicens, « Surge, Petre. occide græcis, ut, si illi non dixissent, lunc meam proprie sen- el manduca ), id est, omnia animalia quadrupedum, el lentiam condemnares; praesertim cum libere in præfalio

serpentium lerræ, el volatilium cæli. Quo dicto, oslenne confessus sim, Origenis conumentarios me esse secu- ditur nullum hominem secundum naturam esse pollutum. luni, el vel mea vel aliena diclasse, et in fine ejusdem ca- sed æqualiter omnes ad Christi Evangelium provocari. pituli quod reprehendis, scripserim : « Si cui isle non

Ad quod respondit Petrus : 1 Absit, quia nunquam man

ducavi commune et immundum. El vox ad eum de placel sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debel exponere,

cælo secundo facta est, dicens : Quæ Deus mundavil, lut

ne commune dixeris. » Ivil ilaque Cæsaream, el ingres. qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisil. » Ex quo ostendi, me non ex definito id de

sus ad Cornelium, e aperiens os suum, dixit : In veritate sendere, quod in græcis legerani, sed ea expressisse quæ

comperi, quia non est personarum acceptor Deus; sed in legeram, ut lectoris arbitrio derelinquerem, ulrum pro, Omni genle, qui limel eum el operalur justitiam, accebanda essent an improbanda.

plus est illi. , Denique ( cecidit Spiritus sanctus super 5. Tu igitur, ne quod ego perieram faceres, novumi

eos, el obslupuerunt ex circumcisione fideles, qui venerant argumentum reperisti, ut assereres, Gentiles qui in Chri

cum Pelro, quod et in Nationes gralia Spiritus sancii slum credidissent, Legis onere liberos ; eos autem qui fuisset eljusa. Tunc respondit Petrus : Numquid aquam ex Judæis crederent, Legi esse subjectos : ut per utro

quis prohibere potest, ut non baptizentur hi qui Spiritum

i rumque personam, el Paulus recte reprehenderet eos qui

sanctum acceperunt sicut el nos? El jussit eos in nomine Legem servareul, quasi doctor Gentium; el Pelrus jure

Jesu Christi baptizari (Act. x, 13-48). Andierunt autem

Apostoli el fratres qui erant in Judæa, quia et gentes reprehenderelur qui princeps circumcisionis (Gal. 11, 8) id

receperunt verbum Dei. Cum autem ascendisset Petrus imperavit Gentibus, quod soli qui ex Judæis erant, de

Jerosolymam, disceptabant adversus illum qui erant e.r buerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut

circumcisione, dicentes : Quare introisti ad viros præpuquicumque credunt e.t Judæis debitores sint legis facien

lium habentes, et manducasti cum illis ? » Quibus omni dve; lu ul episcopus in lolo orbe notissimus, debes hanc

ratione exposita, novissime orationem suam hoc sermone promulgare sententiam, et in assensum tuum amnes co

conclusil : « Si ergo camdem graliam dedit illis Deus, episcopos trahere. Ego in purvo luguriunculo, cum mo

sicul el nobis qui credidimus in Dominum Jesum Chrinachis, id est compeccatoribus meis, de magnis staluere non audeo, nisi hoc ingenue confileri, me majorum scri

slum; ego quis eram, qui possem prohibere Deum? His pla legere, et in commentariis, secundum omnium cona

auditis, lacuerunt; el glorificaverunt Deum dicantes : sueludinem, varias ponere explanationes, ul e multis

Ergo el Gentibus Deus pænitentiam ad vitam dedil » (Ibid. sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te pulo

XI, 1-18). Rursum, cum multo post lempore Paulus et el in sæculari litteratura, et in divinis Libris legisse, et

Barnabas venissent Antiochiam,nel, congregata Ecclesia,

relulissent i quanla fecissel Deus cum illis, et quia apeprobasse.

ruissel Deus Gentibus ostium fidei (Ibid. xiv, 26); qui6. Hanc aulem explanationem, quam primus Orige

dam, descendentes de Judæa, docebant fratres alque di. nes in decimo Stromatum libro, ubi Epistolam Pauli ad

cebant : Nisi circumcidantini secundum morem Moysi, Calatas interpretatur, el cæleri deinceps interpreles sunt

non potestis salvi fieri. Commola igitur seditione non seculi, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Por

minima adversus Paulum el Barnabam, slaluerunt ascenphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguil procacitatem, quod principem Apostolorum Petrum ausus

dere » et ipsi qui accusabantur, et hi qui accusabanı, ı aa est reprehendere, el arguere in faciem, ac ratione con

Aposlolos è presbyteros Jerosolymam super hac quæstringere, quod male fecerit, id est, in eo errore fueril,

eril.

stone.
slione. Cumque Jerosolymam perrexissent, exsurrexerunt

quidam de hæresi Pharisæorum, qui crediderant in in quo suit ipse qui alium arguit delinquentem. Quid dicam de Joanne, qui dudum in pontificali gradu Con

Christum, dicentes : Oporlel circumcidi eos, el præcipere illis ut servenl Legem Moysi. Et cum magna super hoc

verbo oriretur quæstio, Petrus , solita libertale : « Viri, 1 plures irrepsil pollinaris nomen, quod relicebatur in apographo, ut patet ex epist. 82, cap. 3. Abest quoque a l'alic.

(a) Joannes Chrysostomus depositus primum an. 103 el aliis cdd. melioris notæ.

circa mens. jul. tum an. 404, is so die magni sablali.

inquil, « fratres, vos scitis quomam ab antiquis dicbus in eodem libro : « Perambulabal aulem Paulus Syriam, et nobis elegil Deus per os meum audire Gentes verbum Ciliciam, confirmans Ecclesias : pervenilque in Derben, Evangelii el credere ; et qui novit corda Deus, lestimo- el Listram; el ecce disciputus quidam erat ibi, nomine nium perhibuit, dans illis Spiritum sanctum, sicut et Timotheus , filius mulieris viduæ fidelis , patre aritem nobis, et nihil discrevit inter nos et illos, fide purificuns gentili. Huic testimonium reddebant qui Listris erant et corda illorum. Nunc aulem quid tentalis Deun impo- Iconio fratres. Hunc voluit Paulus secum proficisci; et uere juguir super cervicem discipulorum , quod neque assumens circumcidit cum propter Judicos qui erant in patres nostri, neque nos porlare potuimus? Sed per gra- illis locis : sciebant enim omnes quod pater ejus gentilis tiam Domini nostri Jesu Christi credimus salvari, quem esset » (Acl. xv, 41, el xvi, 1-3). O beate apostole admodum et illi. Tacuit autem omnis multitudo » (Act. Paule, qui in Petro reprehenderas simulationem, qun xv, 1-12), et in sententiam ejus Jacobus apostolus, et subtraxit se a Gentilibus propter melum Judæorum qui onines simul presbyteri transierunt.

a Jacobo venerant ; cur Timotheum, filium hominis gen8. Hæc non debent molesta esse leelori, sed et illi el filis, ulique el ipsum gentilem (neque enim Judæus crat, mihi utiliu, ul probemus, ante apostolum Paulum non qui non fuerat circumcisus ), contra senlentiam tuanı ignorasse Petrum, imo principem hujus fuisse decreti, circumcidere cogeris? Respondebis mihi : Propler JuLegem post Evangelium non esse servandam. Denique dæos qui erant in illis locis. Qui igitur tibi ignoscis in lante Petrus auctoritalis fuit, ut Paulus in Epistola circumcisione discipuli venientis ex Gentibus, ignosce el sua scripserit : « Deinde post annos tres veni Jerosoly- Pelro, præcessori tuo, quod aliqua feceril melu fimam videre Petrum, et mansi apud eum diebus quinde- delium Judæorum. Rursum scrip!um est : « Paulus cim » (Gal. 1, 18). Rursumque in consequentibus : « Post vero cum adhuc sustinuissel dics multos, fralribus vaannos quatuordecim ascendi ilerum Jerosolymam cum ledicens, navigavit Syriam, el cum eo Priscilla el AquiBarnaba, assumplo el Tilo. Ascendi autem secundum la: el lolondit sibi in Cenchreis caput; volum enin harevelationem, el exposui eis Evangelium quod prædico buerat » (Ibid. xvin, 18). Esto, ut ibi timore Judæorum. inter Gentes : 1 ostendens se non habuisse securitatem compulsus sit facere quod nolebat ; quare comiam nutrivit Evangelii prædicandi, nisi Petri, et qui cum eo erant, ex voto, et postea eum in Cenchreis fotondit ex Lege, fuisset sententia roboratum. Statimque sequitur : Se- quod Nazaræi qui se Deo voverint , juxta præceptuni paratim autem his qui videbantur aliquid esse, ne forte Moysi fucere consueveruni ? (Num, vi, 18.) in vacuum currerem aut cucurrissem. » Quare separa- 10. Verum hæc ad comparationem ejus rei quæ setim, et non in publico? Ne forte fidelibus ex numero quitur, parva suni. Refert Lucas, sacræ his/oriæ scriJudæorum, qui Legem putabant esse servandam, el sic plor : « Cum venissemus Jerosolymam, libenter suscecredendum in Domino Salvatore, fidei scandalum nasce perunt nos fratres; , el sequenii die Jacobus et omncs retur. Ergo el co lempore cum Petrus venisset Antio- seniores qui cum eo erant, « Evangelio illius comprochiam (licet hoc Apostolorum Acta non scribant, sed af- bato, dixerunt ei, Vides, fraler , quot millia sunt in firmanti Paulo credendum sil), in faciem illi Paulus Judæa, qui crediderunt in Christum, ct hi omnes amule restitisse se scribit, quia reprehensibilis erat. Prius enim Imlores suni Legis. Audierunt autem de le quod discesquam venirent quidam a Jacobo, cum Gentibus edebal; sionem doceas a Joyse eorum qui per Genlos sunt Jucum autem venissent, subirahebal se, el segregabal, ti. dæorum, dicens non debere eos circumcidere filios suos, mens eos qui ex circumcisione erant. El consenserunt neque secundum consuetudinem ingredi. Quid ergo est ? cum illo cæteri Judai, ila ut el Barnabas adducerelur Ulique oporlel convenire multitudinem ; audierunt eniin ab his in illam simulationem. « Sed cum vidissem, , in- le supervenisse. Hoc ergo fac quod tibi dicinus. Suit quit, ( quod non recle ingrediunlur ad veritatem Evan- nobis viri quatuor volum habentes super se; his assuingelii, diri Peiro coram omnibus : Si tu, cum sis Ju- piis, sanctifica le cum ipsis, el impende in eos ul radant dæus, gentiliter el non juduice vivis ; quomodo cogis capita; el scient omnes quia quæ de le audicrunt fulsa Gentes judaizare? » (Gal. 31, 1, 2, 14.) et cætera. Nulli sunt, sed ambulas et ipse custodiens Legem. Tunc ergo dubium est quod Petrus apostolus sententiæ hujus, Paulus, assumplis viris , postera die purificatus, cumacujus nunc prævaricator arguilur, primus auctor exiite. illis intravil in lemplum, annuntians expletionem dierum ril. Causa autem prævariculionis, limor esl Judæorum. purificationis., donec osserretur pro unoquoque eorun Dicit enim Scriptura quod primum cdebat cum Gentibus; oblatio » (Act. xxi, 17-26). O Paule, el in huc le rursus cum aulem venissent quidam a Jacobo, subtrahebat se interrogo; cur caput raseris , cur nudipedalia exercueris cl scgrcgabal, limens eos qui ex circumcisione erant. de cerimoniis Judæorum , cur obluleris sacrificia, el Timebat aulem Judæos quorum eral apostolus, ne per si'cundum Legem hostiæ pro le fuerint immolulæ ? Ulioccasionem Gentilium a fide Christi recederent , et que respondebis : Ne scandalizarentur qui ex Judæia imitalor pastoris boni, perderel gregem sibi creditum, crediderant. Simulasli ergo Judæum ul Judæos lucri

9. Sicut ergo ostendimus, Petrum bene quidem sen- faceres ; et hanc ipsam simulationem Jacobus el cæleri sisse de abolisione Legis Mosaicæ, sed ad simulationem le docuere presbyteri : sed tamen evadere non poiuisti. observandæ - ejus timorc compulsum ; videamus an ipse Orla enim seditione cum occidendus esses, raplus cs a Paulus qui alium arguil, lale quid fecerit. Legimus in tribuno, et ab eo missus Cæsaream , sub custodia muili

lum diligenti, ne le Judæi quasi simulatorem ac desirls"In uno e Vatic. Alss., obseruauiæ. In Cisterc. Ms., obsertutionis.

Clorem Legis occiderent ; (lque inde Romam pervcnicno,

in hospitio quod tibi conduxeras, Christum el Juaris et Usque hodie per lolas Orientis synagogas inter Judæos Gentibus prædicasti : el sententia lua Neronis gladio hæresis est, quæ dicitur Mineorum, et a Pharisais nunc confirmata est (Acl. IXm, 23, el XXVIII, 14, 30). usque damnatur, quos vulgo Nazaræos nuncupant , qui

11. Didicimus quod propler metum Judæorum , et credunt in Christum Filium Dei, nalum de virgine Maria ; Petrus el Paulus æqualiter fingerint se Legis præcepta el eum dicunt esse, qui sub Pontio Pilato passus est , et servare. Qua igitur fronte, qua audacia Paulus in allero resurrexit, in quem el nos credimus : sed dum volunt ct. reprehendat quod ipse commisil ? Ego, imo alii anle me Judæi esse et Christiani, nec Judæi sunt nec Christiani. Exposuerunt causam quam pulaverant , non officiosum Oro ergo le ul, qui nostro vulnusculo medendum putas , mendacium defendentes, sicut tu scribis, sed docenles quod acu foratum , imo punctum, ut dicitur, hujus senhonestam dispensationem; ul el Apostolorum pruden- tenii medearis vulneri, quod lancea, el, ut ita dicam , tiam demonstrarent, et blasphemantis Porphyrii impu- phalaricæ (a) mole percussum est. Neque enim ejusdem dentiam coercerent, qui Petrum et Panlum puerili dicit est criminis in explanatione Scriplurarum diversas mainter se pugnasse certamine; imo exarsisse Paulum in jorum sententias ponere, et hæresin sccleratissimam invidiam virtutum Petri, el ea scripsisse jactanter quæ rursum in Ecclesiam introducere. Sin autem hæc nobis vel non feceril, vel si feceril, procaciter fecerit, id in incumbil necessitas, ut Judæos cum legitimis suis suscialio reprehendens quod ipse commiserit. Interpretali piumus, et licebit eis observare in ecclesiis Christi quoa sunt illi ut potuerunt ; tu quomodo istum locum edis- exercuerunt in synagogis satanæ, dicam quod sentio : non seres ? Urique meliora dicturus, qui velerum sententiam illi Christiani fient, sed nos Judæos facient. reprobasli.

14. Quis enim hoc Christianorum patienter audiat, CAPUT IV. -- 12. Scribis ad me in epistola tua (a) quod in fua epislola continetur : « Judæus erat Paulus ; ( Neque enim a me docendus es, quomodo intelligalur Christianus autem factus, non Judæorum sacramenta quod idem Apostolus dicit, Factus sum Judæis tanquam reliquerat, quæ convenientcr ille populus, el legilimo Jud.cus, ut Judros lucrifacerem (1 Cor. ix, 20), el ca- tempore quo oportebat , acceperat : ideoque suscepil ceIcra quæ ibi dicuntur compassione misericordiic, non lcbranda ea cum jam Christi esset apostolus, ut doceret simulatione fallaciæ '. Fit enim tanquam erger , qui mi- non esse perniciosa his qui ea velleni, sicut a parentibus nistrat ægroto; non cum se febres habere mentitur , sed per Legem acceperant, custodire. , Rursum obsecro le, cum animo condoleniis cogitat quemadmodum sibi serviri ut pace lua meum dolorem audias. Judæorum Paulus vellet, si ipse ægrotaret. Nam utique Judæus eral ; cerimonias observabat, cum jam Christi esset apostolus, Christianus autem factus, non Judæorum sacramenti el dicis i eas non esse perniciosas his qui ens vellet, reliquerat , quæ convenienter ille populus, et legitimo sicul a parentibus acceperant, cus!odire. » Ego e contempore quo oportebat , ucceperal : ideoque suscepil ea trario loquar, et reclamante mundo, libera voce pronuncelebranda cum jam Christi esset apostolus, ut doceret liem, cerimonias Judæorum et perniciosas esse, el mornon esse perniciosa his qui ea velleni, sicut a parentibus liferas Christianis ; et quicumque eas observaverit , sive per Legem acceperant, custodire, etiam cum in Christum ex Judæis, sive ex Gentibus, eum in braturun diaboli credidissent; non tamen in eis jam constituerent spem devolutum. , Finis enim Legis Christus, ad justitiam salutis, quoniam per Dominum Jesum salus ipsa quæ omni credenti. Judæo scilicet et Gentili, (Rom. x. 4): illis sacramentis significabatur, advenerat. , Torius ser

neque enim omni credenti erit finis ad justitiam , si monis lui, quem disputatione longissima prolraristi, hic Judæus excipitur. Et in Evangelio legimus : « Lex el . nsus est ut Petrus non erraverit in eo quod his qui ex Prophetre usque ad Joannem Baptistam ) (Malih. XI, Judæis crediderant, pulaveril Legem esse servandam; 13, el Luc. xii, 16). Et in alio loco : « Propterca ergo sed in eo a recti linea deviarit, quod Gentes cocgeril ju- mois

magis quætebant eum Judæi inter ficere, quia non solun duizare. Coegeril aulem non doccntis imperio, sed con

solvebal sabbatum , sed el Palrem suum dicebat esse versationis exemplo. Et Paulus non contraria sit loculus

Deum, æqualem se faciens Deo , (Joan. v, 18). Et itehis quæ ipse gesserat ; sed quare Pelrus eos qui ex Gen

rum : « De plenitudine ejus nos omnes accepimus, ct dibus erant , judaizare compelleret.

gratiam pro gratia, quia Lex per Moysen data esi; 13. llæc ergo summa est quæstionis, imno sententiæ

Grulia autem el veritas per Jesum Christum facta est » , ul post Evangelium Christi, bene faciant Judæi

(Ibid. 1, 16, 17). Pro Legis gratia quæ præteriil, gracredentes, si Legis mandala custodiant ; hoc est si sa

liam Evangelii accepimus permanentem ; et pro umbris crificia osferant quæ obrulit Paulus , si filios circumci

et imagjinibus veleris Instrumenti, verilus per Jesum dani, si sabbatum scrveni, u Paulus in Timotheo, el

Christum facta est. Jeremias quoque ex persona Dei iaomnes observavere Judæi. Si hoc verum est, in Cerinthi

licinalur : « Ecce dies veniunt, dicit Dominus , el conet Ebionis hærcsim delabimur, qui credentes in Chri

summabo domui Israel el domui Juda lestamentum slum, propter hoc solum a palribus anathemalizali sunt,

novum; non secundum lestamentum quod disposui paquod Legis cerimonias Christi Evangelio miscuerunt, et

tribus eorun, in die quando apprehendi manum eorum, sic nova confessi sunt, ut vetera non omilterent. Quid

ul educerem eos de lerra Ægypti » (Jer. xxxi, 31, 32). dicam de Ebionitis, qui Christianos csse se simulant ?

Mss. Oclo : Compassione misericordi, non simulatione fallaci.

(a) Epist. 40. 0. 4.

(a) Phalarica genus teli est, in modum haste prægrandi ferro munitum, quod tortilibus nervis, aut machinia quadamu bellica magno impetu mitiebatur

« PredošláPokračovať »