Obrázky na stránke
PDF
ePub

Non est de substantia confessionis de venialibus, fessionis, nisi peccatum cadal in gravem loci ir-
allritio de omnibus confessis, ib.

reverentiam, ib.
Nec de præcepto sub mortali, ib.

Numerus peccatorum est de integritate confessionis,
Confessio nulla est quoties ex culpa mortali omitti d. 22, s. 1.
tur aliquid per se necessarium ad valorem sacra-

Quando de illo pænitenti constat, ib.
menti, d. 26, S. 1.

Si autem facta morali diligentia non occurrit nu-
Quinque capita nullitatis confessionis attinguntur, merus certus aliquis, qui a cerlo parum distare
d. 16, s. 3.

creditur dicendus est, s. 6.
Jgnorantia confessoris, an et quomodo reddat con Vel si nullus probabilis occurrit, sufficit consuetu-
fessionem nullam, d. 22, s. 5.

dinem peccandi declarare, s. 5.
Quot modis dicatur, d. 16, s. 3.

Qui dicit se velle confessionem generalem facere
Potest aliquando dari confessio valida, et informis, etiamsi aliquid grave jam consessum omittat non
d. 20, s. 5.

peccat mortaliter, s. 7.
Etiam de solis venialibus, ib.

Ecclesia non potest præciper e confessiones venialium
Varia Patrum loca, quibus necessitas confessionis ad integritatem sacramenti, s. 8.
impugnari videtur, exponuntur, d. 17, s. 2.

Non solum omnium, sed nec aliquorum, ib.

Potest quis, et interdum debet confiteri tacendo ali-
CONFESSIONIS INTEGRITAS.

quod peccatum ex justa causa, qualis est pericu-
Est de necessitate sacramenti ex vi institutionis, d. lum gravis nocumenti, d. 23, s. 2.
22, s. 1.

Articulus mortis, ib.
Consistit in confessione omnium peccatorum mor Præceptum annuæ confessionis, s. 3.

talium, quæ sunt in conscientia pænitentis post Necessitas recipiendi Eucharistiam aut faciendi
baptismum, vel præcedentem validam confessio sacrum, ib.
nem commissa, et in ordine ad eamdem absolu Infamia propria, aut scandalum vitandum, d. 23,
tionem, ib.

S. 1.
Quid sit esse in conscientia pænitentis, ih.

Non est necesse peccatum omissum confiteri cum
Confessionis integritas potest suppleri per ignoran- primum causa cessat, s. 3.

tiam invincibilem, non tamen dolor, d. 20, S. 4. Sed tempore quo alias obligat præceptum confes-
Duplex est integritas : formalis, et materialis ; prior sionis, ih.

sola est simpliciter necessaria, posterior quando Quid si in confessione quis cognoscat suam culpabi-
moraliter potest, d. 22, s. 1; d. 23, s. 4.

lem negligentiam in examinanda conscientia, d.
Confessio est integra formaliter quoties nlhil omit- 24, s. 1.
titur cum mortali culpa, d. 28, s. 2.

Mulilatio confessionis inculpabilis, nec valorem, nec
Quoties omissio est mortale peccatum etiam ex igno- effectum sacramenti impedit, d. 20, s. 5.

rantia culpabili nulla est integritas, d. 23, S. 4. Circumstanliæ notabiliter aggravantes, necessario
Ex defectu integritatis non datur confessio valida et sunt confitendæ, d. 22, s. 3.
informis, ib.

Non tamen minuentes intra eamdem speciem pec-
Publica peccata etiam sunt in confessione dicenda, cati, stanle mortali gravamine, s. 4.
d. 22, s. 2.

Venialia non sunt de necessitate confessionis, s. 8.
Non est contra confessionis integritatem, aut per se In tribus casibus potest in articulo mortis integritas
peccatum mortale, uni ordinarie confiteri, cum

materialis confessionis omitli, d. 23, s. 1.
autem aliquid grave occurrit, alium confessorem Qui sic confitetur, debet, quoad tieri possit, ma-
ađire, ib.

teriam certam et necessariam dare, ib.
Est necessarium ad integritatem, species peccatorum Sufficiunt signa contritionis in ordine ad confes-
distincte aperire, ib.

sionem, quando certior materia dari non potest,
Eliamsi parum inter se differant, ib.
Circumstantiæ mutantes speciem, sunt de necessi-

Vehementia effectus ad finem pravum mortaliter,
tate confessionis, s. 3.

quando declaranda in confessione, d. 22, s. 4.
Etiamsi minuant, s. 2.

Intentio aclus, an el quomodo declaranda, ib.
El transferentes actum a veniali in mortale, ib. Potest quis sequi judicium probabile ad omillendum
Non tamen impertinentes, s. 3.

peccatum aliquod in confessione; non tamen sine
Quoties aliquid necessarium ex legitima causa omit illo omillere, s. 9.

litur, in alia confessione est aperiendum, s. 2. Peccatum de quo dubium negativum est, eodem mo-
Quando necesse sit modum ignorantiæ, vel malitiæ do est confitendum, s. 8 et 10.

in confessione aperire.
Consuetudo peccandi quando possit esse de neces-

CONFESSIONIS ITERATIO.
sitate confessionis, d. 29, s. 4.

Potest iterari confessio, d. 18, s. 4.
In duobus casibus necesse est declarare in confes Non tantum semel , sed sæpius, et in omni tem-

sione instrumentum, quo ad peccandum utimur, pore, ib.
d. 30, s. 1.

Tam de peccatis in confessione omissis, quam rite
Qui cum alio peccavit, si illum induxit, tenctur id confessis, s. 5.

confileri, secus si non inducat, d. 22, s. k. Quoties confessio invalida fuit, necesse est ad inte-
Nimia duratio aclus peccaminosi est confitenda, ib. gritatem sequentis confessionis illa peccata ite-
Circumstantia diei festi non est confitenda, ib.

rum confiteri, ib.
Si codem tempore duæ obligationes diversarum ra- Secus si fuit valida, licet informis, d. 22, s.6 et 7.

tionum omittantur, est confitenda illa circumstan- Confessio potest iterari uno verbo, quando idem est
tia, secus si sint ejusdem rationis, ib.

confessor, qui sufficienter recordatur, s. 6.
Circumstantia loci sacri non est de necessitatc con- Quando confessio fuit sufficicns, el solum defuit

ib.

forma rite prolata, sufficit petere in illo foro ab. Hoc præceptum non impletur, per confessionen
solutionem ab codem, ib.

quolibet modo nullam, ib.
Quid autem sacerdos tunc facere debeat, ut recte Impletur vero per confessionem validam, ci inser-
suo munere fungatur, ib.

mem, ib.
Excommunicatus , qui bona fide prius a peccatis, Potest impleri etiam peccando venialiter in conlcs-

quam a censura absolvitur, non tenetur iterum illa sione, ib.
peccata confiteri, s. 7.
Secus si mala fide, ib.

CONFESSIONIS ECCLESIASTICUM PRECEPTCY.
Qui peccatum ex justa causa in confessione omit- Præceptum hoc per se non obligat pro determinais

tit, per se loquendo, debet illud solum in alia con- parte anni, d. 36, s. 3.
fessione subjicere, ib.

Nec Episcopus per synodalia præcepta potestalias
Idem est si bona fide confessus est peccatum, et determinalionem adhibere, ih.
confessor non audivit, ib.

Potest Ecclesia per se statuere tempus confession,
Si autem ejus gravitatem non percepit, debet il. d. 35, s. 4.
lam declarare expresse, d. 28, s. 2.

Etiamsi a Christo non fuisset præcepta confessio,
Qui oblitus est pænitentiæ impositæ, etiamsi in di S. 2.
• latione illius adimplendæ mortaliter peccaverit, Unde ex Ecclesiæ præcepto tenentur fideles con-
non tenetur iterum confiteri, d. 22, s. 7.

fessionem semel in anno facere, d. 36, s. I.
Non potest imponi ab Ecclesia præceptum per se de Qui prævidet fore, ut elapsa occasione non possit in
iteranda confessione, ib.

toto illo anno confiteri, tenetur confessionem an-
Ex suppositione tamen includente voluntarium ticipare, s. 5.
consensum poenitentis, potest quis obligari ad il- Omnes baptizati, qui mortaliter peccaverunt, ab hôt
lam iterandam, s. 8.

præcepto obligantur, s. 2.
Sæpe excusatur pænitens ab iteratione confessionis Etiamsi solum peccatum mere internum habeant

invalidæ ob oblivionem invincibilem præteriti de ib.
fectus, d. 23, s. 4.

Papa obligatur hoc præcepto, ib.
Qui in mortis articulo simplici contitelur sacerdoti, Non obligatur hoc præcepto, qui sola veniała
non tenetur illa peccata iterum proprio confiteri, aut mortalia confessa habet, ib.
d. 26, s. 4.

Debet tamen suum parochum de hoc certiora
Qui confitetur habenti dubium proprium circa ju facere, ib.

risdictionem, tenetur illa peccata iterum confiteri, Præceptum hoc non impletur, nisi per veram ses
s. 6.

ceptionem sacramenti pænitentiæ, s. 7.
Qui confitetur habenti jurisdictionem delegatam, non Unde qui de facto non absolvitur, non implet il-

tenetur illa peccata iterum proprio sacerdoti con- lud, ib.
fiteri, s. 2.

Impletur per sacramentum validum el informe, d.
Quando teneatur poenitens confessionem iterare ob 36, s. 8.
ignorantiam confessoris, d. 28, s. 2.

Qui anle Quadragesimam confessus est , non të
Varia Patrum loca, quibus necessitas confessionis nelur in illa iterum confiteri ex vi hujus prate-
impugnari videtur, exponuntur, d. 17, S. 2.

pli, s. 3.

Qui novam habet conscientiam mortalis, debet ile
CONFESSIONIS PRÆCEPTUM DIVINUM.

rum confiteri in Quadragesima, s. 4,
Est de jurc divino in lege gratiæ confessionis præ Non tamen si peccatum juste fuit omissum in
ceptum latum a Christo, d. 35, S. 1.

priori confessione, s. 5.
Quod non potest Ecclesia tollere, ib.

Qui uno anno non implevit hoc præceptum, tene-
Non tenetur quis anticipare confessionem, ctiamsi tur confiteri statim in sequenti, s. 4.

timeat periculum oblivionis peccatorum, d. 36,8 6. Etiamsi sinc culpa omisit, tenetur in illo anno ite-
Præceptum hoc, ut obliget, requiritur in subjecto r um confiteri, s. h.
peccatum, d. 35, s. 2.

Ad excusandum ab hoc præcepto sufficit extraordi-
Et ideo infantes, innocentes, et non baptizali sunt naria difficultas moralis judicio prudentis, s. 5.
incapaces hujus præcepti.

Non obligat hoc præceptum ad confitendum per in-
Obligat omnes, qui post baptismum niortaliter pecca-

terpretem, s. 6.
verunt, ib.

An in mortis articulo, ib.
Et solos, ib.

Non excusalur quis a præcepto confessionis ex eo
Qui habet dubiam conscientiam de mortali, quomo quod solum per scriptum in præsentia sacerdotis
do obligetur hoc præceplo, ih.

confiteri possit, ib.
Non obligat per se stalim, ac peccatum mortale com Potest Pontifex tollere et dispensare in hoc præce-
mittitur, s. 3.

pto ex legitima causa, s. 1.
Obligat in articulo mortis, si non sit impletum, ib. Moraliter tamen nunquam erit sufficiens caus
Et juxta Ecclesiæ determinationem, ib.

abrogandi, s. 2.
Quid si Ecclesia nihil determinaret, ib.

Licet possit esse ad coarctandum, vel extendendum
Obligatur homo ad confessionem quando est me tempus, ib.

dium necessarium ad superandum tentationem, Si autem abrogatio absque causa fiat, valida crit.
ib.

ib.
Et quando sumenda est Eucharistia, ib.

Quomodo computetur annus, s. 3.
Utraque vero obligatio est per accidens ad pro- De Quadragesima ad Quadragesimam, ib.
prium confessionis præceptum, ib.

Hujus præcepti transgressio non habet pænam ipsů
Hæc tamen non cst ante receptioncm aliorum sa jure imposilam, s. 8.
cramentorum, s. 4.

Habet tamen imponendam juxta c. Omnis utrius-

que sexus, ibi, quam incurrit omnis, qui vel in- Episcoporum vero solus Papa, ib.
tegre non confitetur, vel non ita integre, ut ab- Sicut et Cardinalium, ib.
solvi possil, ib.

Ipsique sunt sacerdotes proprii suæ familiæ, ib.
Qui non valide absolvitur ex defectu mere interno, Papa vel summus Pænitentiarius, est proprius fa-
censuram (si fcratur) non excusat, ib.

milie Papæ, ib.
Pueri, qui non habent tam perfectum usum ratio- Aliqui in dignitate constituti, solum Episcopum ha-

nis, ut ad communionem obligentur, ponas non b ent, ut proprium sacerdotem, ib.
incurrunt, ib.

Religiosorum proprius sacerdos est immediatus co-
CONFESSOR.

rum superior, d. 26, s. 1.
Solus sacerdos est minister huius sacramenti, d. 24. Ul sancte ministret, non solum dum absolvit, sed
s. 1.

etiam dum confessionem audit, debet non habere
Ita, ut ob nullam necessitatem, vel dispensationem conscientiam peccati mortalis, d. 28, s. 1.
alius non sacerdos esse possit, ib.

Quæ bonitas requiratur in sacerdote, ut ad hoc mi-
Non ut auctor principalis, sed ut minister Christi

nisterium licite eligi valeat, ib.
absolvit, d. 19, s. 1.

Ut tamen valeat electio, jurisdictio detur per se
Sententia tamen ejus definitiva est, ib.

nulla est necessaria, ib.
Confessor duo præcipere potcst poenitenti, d. 20, Necessarium vero est, ut per censuram, vel supe-
S. 4.

riorem non sit suspensus, ib.
Non potest licite absolvere pænitentem, quem scit Quæ scientia requiratur, ut quis sit idoncus minis-

non habere universalem altritionem de omnibus ter pænitentiæ, s. 2.
peccatis etiam oblitis, d. 19, s. 1.

Peccat graviter sacerdos, qui huic ministerio, abs-
Præler ordinem sacerdotii requirit jurisdictionem, d. que scientia proportionata se ingerit, ib.
24, s. 2.

Nisi in casu extremæ necessitatis, ibidem, neque
Quæ non est omnibus simplicibus sacerdotibus excusatur qui ex obedientia superioris id facit,
data circa mortalia, sed pendet ex confessione Ec-

ib.
clesiæ, ib.

Ignorantia sacerdotis quando sit, vel non sit contra
Est ordinaria, vel delegata, ib.

valorem sacramenti, ib.
In casu necessitatis extra articulum mortis, an nos- Quæ prudentia confessori necessaria, ib.

sit simplex sacerdos absolvere indirecte a morta. Triplici ex capite potest oriri obligatio ministrandi
libus, d. 31, s. 3.

hoc sacramentum, d 32, s. 1.
Non est in præcepto in necessitate confiteri non E x charitate, obedientia, et officio, vide verb. Pa-
sacerdoti, d 24, s. 1.

rochus omnino numero, ih.
Sacerdos decipicns pænitentem dicendo se habere Confessor non potest absolvere, nisi dispositum,

jurisdictionem, cum non habeat, an valide absol- S. 2.
vat, d. 26, s. 6.

Quidque debeat facere, ut ejus dispositionem co-
In ministro de venialibus etiam requiritur jurisdic gnoscat, vel si ex confessione resultet obligatio

tio, quæ omnibus simplicibus sacerdotibus tole restituendi, vel auferendi occasionem peccandi,
ratis communicata est, d. 24, s. 2.

ib.
Quæ jurisdictio non esl a panitente, nec jure di- An teneatur confessor docere pænitentem , qui ex
vino, d. 26, s. 5.

invincibili ignorantia errat, vel quomodo se cum
Sed ab Ecclesia delegata, ib.

illo gerat, s. 3 et 4.
Et idem est de mortalibus confessis, ib.

Si confessor sciat pænitentem esse rite dispositum,
Cum Episcopali munere intrinsece est conjuncta or- tenetur sub gravi culpa illum absolvere, $. 5.

dinaria jurisdictio in foro sacramenti, d. 25, s. 1. Potest tamen justa ex causa absolutionem differre,
Nihilominus illam habet Episcopus per Summum
Pontificeni et ab illo dependentem, ib.

Tenetur confessor absolvere pænitentem juxta ejus
Et consequenter absolute de jure humano, ib. probabilem opinionem, licet confessoris opinio
Quidquid potest Pontifex in universa Ecclesia, in alia sit, s. 6.

foro pænitentiæ, potest Episcopus in sua diæcesi, Etiamsi ex illa detrimentum tertii sequatur, ib.
nisi prohibeatur, ib.

Sacerdos, qui absolutionem invalidam dedit, tene-
Archiepiscopus autem in Episcopatibus suffraga. tur, si commode potest, pænitentem monere de

neorum solum dum visitat,jure tamen ordinario, ib. defectu, ib.
Sacerdos proprius hujus sacramenti, tribus modis Quando absolutio fuit valida, licet inique data, con-
dici potest, s. 2.

fessor nihil tenetur, ib.
Parochus est proprius sacerdos omnium qui intra Nisi vergat in damnum tertii, d. 36, s. 7.

terminos suæ parochiæ habent domicilium, seu An confessor teneatur interrogare pænitentem, vide
quasi domicilium, s. 2.

verb. Interrogationes confessoris.
Et vagabundorum dum in sua parochia commo- Nulla poena communi jure est imposita sacerdoti in-
rantur, ib.

debite ministranti sacramentum, ib.
Et iter agentium, transeuntium per suas parochias, Laicus, aut clericus temere hoc sacramentum mi-
ib.

nistrans, fit irregularis, d. 33, s. 1.
Nisi ad hoc peregrinentur, ut illi confiteantur, ib.
Plura habens domicilia in diversis parochiis, potest

CONFESSORIS APPROBATIO.
cuicunque parocho illarum confiteri, ut proprio Approbatio Episcopi jure antiquo non cral necessa-
sacerdoti, ib.

ria, ut sacerdos idoneus possct eligi, vel jurisdic-
Proprius sacerdos parochorum est Episcopus, ib. tionen delegatam a parocho accipere, d. 28, s. 2.

Vel aliquis Episcopalem jurisdictionem partici Secus post Concilium Trident., s. 4.
pans, ib.

Estquc de necessitate sacramenti, ib.

ib.

Nunc ut minister pro secularibus sit idoneus, debet Habens parochiale beneficium censetur approbatus

esse, vel ab Episcopo approbalus, vel beneficium non solum pro suo Episcopatu, s. 4.
parochiale habere, ib.

Sed pro 10ta Ecclesia, ib.
Sacerdos auditurus confessiones regularium , non Non sufficit tamen beneficium habuisse, ib.
indiget approbatione, ib.

Sacerdos ab Episcopo simpliciter approbalus est ca-
Regularis per facultatem eligendi confessorem po- pax jurisdictionis in sacramentali foro in tota Ec-

test eligere non approbatum ex vi Concilii, ib. clesia, s 7.
Secus si in facultate aliud exprimatur, ut in bulla Nisi limitetur ex intentione concedentis jurisdic-
Cruciale.

tionem, s. 6.
Omnes sacerdotes, etiam Episcopi debent eligere sa- Aut approbationem, s. 7.
cerdotem approbatum, ib.

Religiosi, etiam Mendicantes hac indigent approba-
Et omnis facultas secularibus data a quocunque tione obtenta, s. 5.
ita intelligenda, ib.

Non expirat per mortem concedentis, ib.
Approbatio est distincta a delegatione jurisdictionis, Sed durat quandiu non revocalur, s. 8.
ib.

Quæ potest ex justa causa revocari, ib.
Unde possunt separari, s. 8.

Non sufficit approbatio petita, et non obtenta, sive
Judicium ad approbationem requisitum quod sit, juste, sive injuste negelur, s. 5.
ib.

Potest Episcopus Mendicantes sinę examine a se ap-
Quid ante Tridentinum esset statutum de religioso- probatos examinare, s. 8.
rum approbatione per jus antiquum, ib.

Episcopus potest absque speciali causa iterum exa-
Religiosus eligendus per diploma Pontificium debet minare a suo antecessore approbatos, et indignos

esse approbatus ab Episcopo loci, in quo habet reprobare, ib.
domicilium, s. 7.:

Imo idem Episcopus potest a se approbatos exa-
Etiamsi extra dicecesim peregrinetur, ib.

minare, non tamen absquc causa reprobare, ib.
Si vero per privilegia religionis, non potest extra Etiam valide, ib.
diæcesim eligi, ib.

Religiosi Mendicantes non possunt absolvere a pet.
Papa delegans alicui jurisdictionem ad audiendas catis Episcopo reservatis, d. 30, s. 2.

confessiones in suo Romano Episcopatu, cense. Non possunt tamen Episcopi respectu horum re-
tur illum approbare, s. 8.

servare casus non reservatos respectu parocho-
Et idem est de Episcopis respectu suorum Episco rum, ib.
patuum, ib.

In nullo casu etiam articuli mortis potest inferior
Parochi tantum possunt delegare suam jurisdictio absolvere a reservatis, si superior adiri potest sine

nem aliis parochis, aut sacerdotibus ab Episcopo gravi periculo, s. 3.
approbatis, s. 4.

In casu necessitatis potest absolutio a reservatis
Etiam non suo, s. 7.

Papæ ab inferiori dari cum onere comparendi,
Potest approbationem dare solus Episcopus saltem ib.
electus, et contirmalus, et ejus vicarius, s. 4.

Quæ regula non habet locum in reservatis ab aliis
Et Capitulum sede vacante, d. 26, s. 2.

inferioribus Prælatis, ib.
Abbates exempti habentes Episcopalem jurisdic- In mortis articulo quilibet sacerdos habet directam
lionem, ib.

jurisdictionem in reservla, s. 2, ab Ecclesia :
Non autem Provinciales , aut Generales religio. unde nullus est necessarius ordo inter sacerdo-
num respectu secularium, ib.

les habentes jurisdictionem in mortalia pet-
Dans hanc approbationem debet esse Episcopus con cata, ib.
fessoris, d. 28, s. 6.

Qui casus reservavit et ejus superior in hoc foro
Non autem loci materialis, in quo fit confessio, est minister ordinarius quoad reservata, ib.
ib.

Delegatus qui ab habentibus facultatem, s. 1.
Aut pænitentis, ib.

Episcopi possunt per Tridentinum absolvere suos
Quomodo Episcopus possit approbare sacerdotem subditos a peccatis Papæ reservatis , si sint oc-
extraneum pro suis subditis, ib.

culta, s. 2.
Religiosi exempli tiunt subjecti Episcopis quoad ap Et nullibi publica, ib.
probationem ratione domicilii, ib.

Facultate uli possunt in omnes el solos subdilos,
Episcopus potest subdito licentiam dare, ut confi ib.
tealur sacerdoti approbato ab alio Episcopo, d. 28, Quinam Episcopi ibi intelligantur, ib.

Prælati habentes jurisdictionem Episcopalem, non
Potest ctiam illam limitare ad approbatos a se, gaudent hac facultate, ib.

Neque Prælati religionum, ib.
Non tamen per illam approbat sacerdotem elec Comprehenditur Archiepiscopus respectu diæcl-
tum, ib.

sis suffraganei dum actu visitat, ib.
Polest tamen hoc subdito committere, ib.

Episcopus non potest absolvere a peccatis in bulla
Quid in hoc possit parochus, ib.

Cænæ reservatis etiam occullis per decrelum Conc.
Per facultatem concessam a Pontifice eligendi con- Trid., ib.

fessorem approbatum ab Episcopo, potest eligi sa- Delegatus non potest reservationem peccati loliere,
cerdos alterius diæcesis, ibi approbatus, ib.

nisi ab illo sacramentaliter absolvendo, d. 31, S. *
Sacerdos domicilium mutans in aliam diæcesim, de-
bet ibi approbari , ut censeatur idoneus qui per

CONTRITIO.
bullam eligatur, ib.

Amor solus non est propria contritio, d. 4, s 1.
Non est necessaria in scriptis, s. 5.

Contritio formaliter est actus pænitentiæ, ib.
Nequc de ejus substantia, ut gratis detur, ib. Quis aclus pænitentiæ sit, ib.

S

7.

ib.

1201
Voluntas destruendi peccatum, aut resarciendi di- Homo in peccato existens. ct a Deo excitalus potest
vinam injuriam non est contritio, ib.

directe nolle pro tunc conteri, d. 15, s. 5.
Neque de ejus substantia, ib.

Etiam sinc veniali peccato, ib.
Neque est necessaria ut extrinsece illam imperet, Qui vult non conteri non vull virtute permanere in
ih.

peccato, sed permittit, ib.
Odium peccati proprie non est contritio, s. 1. Contritio secundum totam suam essentiam est pars
Dolor de peccato proprie sumptus non est contritio, sacramenti penitentiæ, d. 11, s. 2.
licet illam comitetur, ib.

Si cum absolutione sacramentali concurrat, habet
Contritio debet esse ex amore Dei super omnia, efficaciam sacramentalem cx opere operato, d. 18,
S. 2.

S. 3.
Detestatur peccatum supra omne detestabile, ib.

CONSCIENTIA.
In contritione saltem debet includi votum formalis Ex conscientia erronea potest quis etiam inculpabi--
amoris Dei super omnia, ib.

liter constitui in necessitate committendi pecca-
Formalis autem amor non est de illius essentia, tum levius, ad majus vitandum, d. 8, s. 10.
S. 3.

Qui conscientiam mortalis habet, debet moralem di-
Contritionis essentia in unico actu consistit, s. 4. ligentiam facere, ut omnia confiteatur, d. 17, s. 1.
Contrilio, quæ sufficit ad implendum præceptum suf- Non tenetur quis extraordinariam diligentiam facc-
ficit ad justificationem, ib.

re, aut peccata scribere, etiamsi timeat quod mc--
Quæ susficit ad remissionem cujusvis mortalis, suf- moria cxcident, ib.
ficit ad remissionem omnium, ib.

Discussio conscientiæ potest compleri industria con-
Licet appropriative sit major de graviori peccato.

fessoris, ib.
S. 6

CORRECTIO FRATERNA.
Quælibet est de omnibus, s. 4.

Non tenemur corripere proximum de peccato jam
Per se non potest esse nimia, d. 4, s. 5.

curato et emendato, d. 15, s. 5.
Potest tamen per accidens, ib.

Sed de præterito non emendato, etiamsi non im-
Ex vi præcepti annuæ confessionis non tenetur qui

mineat periculum novi lapsus, ib.
confiteri non potcst, ad habendam contritionem,

Non tamen statim, sed tempore necessitatis, ib.
d. 15, s. 5.

Et quod illud sit, ib.
Licet timeat oblivionem peccatorum, ib.

Correctio, quæ ordinatur ad continuationcm actua-
Non requiruntur singulæ contritiones de singulis

lis peccati impediendam, obligat pro quolibet op-
peccatis ad justificationem, d. 4, s. 6.

portuno tempore, ib.
Ad veram contritionem non est necessaria distincta

Nec non respectu sui, ib.
peccatorum recogitatio, ib.

Licet non ex eadem virtute, ib.
Neque votum ejus, ibidem, licet in aliquibus casi-

Correctio propter solum remedium peccati commissi,

c
bus possit esse necessaria, ib.

obligat quando est necessitas vitandi peccatum im-
Per contritionem veram non potest quis detestari

pænitentiæ, aut mortem æternam, d. 15, s. 6.
unum peccalum sinc aliis, si de pluribus cogitat, Non tenemur proximum corripere, quando ipse non

ib.
Contritio non solum debet esse de malitia actus, sed

tenetur correptionem acceptarc, ib.
de ipso actu intrinsece malo, ib.
Contritio semper est formata, d. 4, s. 7.

Non per se et essentialiter, sed per gratiam habi-
tualem, ib.

DEMON.
Licet ab ea non procedat active, ib.

Daemones quomodo possint esse ministri Dei ad ior-
Sed propter infallibilem concomitantiam cum quendas animas, d. 46, s. 2.
illa, ib.

DEUS.
Et ideo prius natura informis, quam formata,

Quam voluntatem habeat Deus circa negationes,
ib.
In utroque aulem signo est vera contritio, d. 5,

quæ in temporc sunt, d. 8, s. 2.

qui
S. 1.

DIGNITAS ECCLESIASTICA.
Contritio quomodo cum merito condigni præmii Per poenitentiam sæpe restituitur homo ad pristi-

valere possit ad condignam satisfactionem, d. 10, nam dignitatem ecclesiasticam, d. 13, s. 3.
S. 3.

Non autem semper, ib.
Contritio est valde proportionala ad satisfaciendum Digniias Episcopalis, vide verbum Episcopus.

Deo, non tamen per se necessaria, absque ordi-
natione divina, d. 15, s. 3.

DISPENSATIO.
Licet naturale sit præceptum satisfactionis quod Dispensatio quoties ab inferiori datur in jure supc.

esse debeat per contritionem, pendet ex divina rioris, est de substantia ejus, ut fiat ex justa cau-
ordinatione, ib.

sa, d. 64, s. 2.
Quid significet contritio, d. 4, s. 1.

Cur dispensatio in humano jure absque causa, sit
Undc sumatur melaphora, ib.

valida, non in divino, ib.
Ad contritionem nulla certa duratio necessaria, s. 5. Dispensare in divino jure, ct agere contra illud, non
Ad veram contritionem non est necessaria absolute sunt idem, ib.
summa intentio, d. 4, s. 4.

Polest interdum Prælatus secum dispensare, d. 52,
Nec comparative ad dolorem de quolibet alio S. 2.
malo, vel ad amorem de quolibel creato bono, ib.

DOLOR,
Imo nec certa intensio necessaria est, sed sufficit Dolor et satisfactio, ut sunt partes sacramenti pe-
substantia actus, ib.

nitentiæ, in quo differant, d. 20, s. 3.
XXII.

D

« PredošláPokračovať »