Obrázky na stránke
PDF

Non est de substanlia confcssionis de vcnialibus,

atlritio de omnibus confessis, ib.

Nec dc praeccpto sub mortali, ib.
Confessio nulla cst quoties ex culpa mortali omitti-

tur aliquid pcr sc nccessarium ad valorcm sacra-

inenti, d. 26, s. 1.
Quinquc capita nullitatis confcssionis atlinguntur,

d. 16, s. 3.

Ignorantia confessoris, an et quomodo rcddat con-

fessioncm nullam, d. 22, s. 5.
Quot modis dicatur, d. 16, s. S.
Potest aliquando dari confcssio valida, et informis,

d. 20, s. 5.

Etiam dc solis vcnialibus, ib.
Varia Patrum loca, quibus necessilas confessionis
impugnari vidctur, exponuntur, d. 17, s. 2.

CONFESSIONIS INTEGRITAS.

Est dc nccessitale sacramenti cx vi institutionis, d.
22. s. i.

Consistit in confcssionc omnium peccatorum mor-
talium, quse sunl in conscicnlia pcenitcntis post
baplismum, vcl prtecedentcm validam confessio-
nem commissa, et in ordinc ad eamdem absolu-
tioncm, ib.

Quid sit cssc in conscicnlia pcenileniis, ih.
Confcssionis intcgritas potcst suppleri per ignoran-

liam invincibilem, non tamcn dolor, d. 20, s. 4.
Uuplcx cst integritas: formalis, et materialis ; prior

sola est simplicitcr necessaria, posterior quando

moraliter polest, d. 22, s. 1; d. 23, s. 4.
Confcssio cst intcgra fornialitcr quolics nlhil omit-

titur cum morlali culpa, d. 28, s. 2.
Quoticsomissio cst mortalc pcccalum etiam ex igno-

ranlia culpabili nulla cst inlcgritas, d. 23, s. 4.
Ex dcfectu integritatis non dalur confessio valida ct

informis, ib.

Publica peccata etiam sunt in confessionc diccnda,
d. 22, s. 2.

Non esl contra confcssionis intcgrilalem, aut pcr se
peccalum morlale, uni ordinarie contilcri, cum
autcm aliquid gravc occurrit, alium confessorem
aiiire, ib.

Est neccssarium ad integritatem, species peccalorum

distinclc aperire, ib.

Eliamsi parum interse differant, ib.
Circumstantiae mutantcs specicm, sunt de ncccssi-

lalc confcssionis, s. 3.

Eliamsi minuant, s. 2.

Et transferentcs actum a veniali in mortalc, ib.

Non tamcn impertinenles, s. 8.
Quotics aliquid nccessarium cx lcgitima causa omit-

litur, in alia confcssionc cst apcricndum, s. 2.
Quando neccssc sil modum ignorantia;, vel malitlae

in confcssione apcrirc.
Consuctudo peccandi quando possit csse dc neces-

sitatc confessionis, d. 29, s. 4.
ln duobus casibus nccesse est dcclarare in confcs-

sione instrumcntum, quo ad pcccandum utimur,

d. 30, s. 1.

Qui cum alio peccavit, si illum induxit, tenctur id
confiieri, sccus si non inducat, d. 22, s. 4.

Nimia duratio actus peccaminosi cst confitcnda, ib.

Circumstanlia dici fcsti non esf confilcnda, ib.

Si eodcm temporc duae obligationcs divcrsarum ra-
tionum omiltantur, csl conlitcnda illa circumstan-
tia, sccus si sint cjusdcm ralionis, ib.

Circumstautia loci sacri non est dc ncccssilatc con-

fcssionis, nisi peccatum cadat in gravcm loci ir-
reverentiam, ib.
Numerus peccatorum estdc integrilate confessionis,
d. 22, s. 1.

Quando de illo poenitenli conslat, ib.

Si autem facta morali diligenlia non occurrit nu-

merus certus aliquis, qui a cerlo parum distarc

crcditur diccndus est, s. 6.

Vcl si nullus probabilis occurrit, suflicit consuctu-

dincm peccandi declarare, s. S.
Qui dicit se vellc confessionem gencralcm faccre

etiamsi aliquid grave jam confessum omittal non

peccat mortaliler, s. 7.
Ecclcsia non potestpraecipeieconfcssioncsvenialiurn

ad inlcgritatem sacramcnti, s. 8.

Non solum omnium, sed nec aliquorum, ib.
Potest quis, et interdum debet conflleri taccndo ali-

quod peccatum ex justa causa, qualis cst pericu-

lum gravis nocumcnti, d. 23, s. 2.

Articulus mortis, ib.

Praeccptum annuae confessionis, s. 8.

Necessitas recipiendi Eucharisliam aul faciendi

sacrum, ib.

Infamia propria, aut scandalum vitandum, d. 23,
s. 1.

Non cst necesse peccatum omissum confitcri cum
primum causa ccssat, s. 3.
Scd temporc quo alias obligat praeccptum confcs-
sionis, ih.

Quid si in confessione quis cognoscat suam culpabi-
lem ncgligentiam in cxaminanda conscienlia, d.
24, s. 1.

Mulilatio confcssionis inculpabilis, ncc valorcm, ncc

effcctum sacramenti impedit, d. 20, s. 5.
Circumstanliae notabiliter aggravantes, nccessario

sunt confitendae, d. 22, s. 3.

Non tamen minucntcs intra camdcm speciem pcc-

cati, stante mortali gravaminc, s. 4.
Vcnialia non sunt dc necessitale confessionis, s. 8.
ln tribus casibus potest in arliculo mortis integritas

matcrialis confcssionis omitli, d. 23, s. 1.

Qui sic confitelur, dcbet, quoad tieri possit, ma-

lcriam certam ct neccssariam darc, ib.
Sufftciunt signa conlrilionis in ordine ad confes-

sioncm, quando ccrlior materia dari non potest,

ib.

Vehcmcntia effcctus ad finem pravum morlaliler,

quando dcclaranda in confcssionc, d. 22, s. 4.
Intcnlio aclus, an el quomodo dcclaranda, ib.
Potest quis scqui judicium probabile ad omillendum

peccatum aliquod in confcssionc; non tamcn siue

illo omittcre, s. 9.
Pcccatum de quo dubium ncgativum cst, codem mo-

do cst contitendum, s. 8 et 10.

CONFEfSIONIS ITERATIO.

Polcst itcrari confessio, d. 18, s. 4.
Non tanium semel, scd saepius , cl in omni tcm-
pore, ib.

Tam de pcccatis in confessione omissis, quam rile
confessis, s. 5.
Quolics confcssio invalida fuil, neccssc cst ad inte-
grilatem scquentis confessionis illa peccala ilc-
rum confiteri, ib.

Secus si fuit valida, licel informis, d. 22, s.6 cl 7.
Confcssio potest itcrari uno vcrbo, quando ulcm est

confessor, qui suflicicnler rccordalur, s. 6.
Quando confcssio fuit sufficicns, ct solum dcluit

forma rilc prolata, sufticit petcre in illo foro ab-
solutioncm ab codem, ib.

Quid autcm saccrdos tunc faccrc dcbcat, ut rcclc

suo munorc fungalur, ib.
Excommunicalus, qui bona lide prius a pcccatis,

qttam a ccnsura absolvitur, non lcnclur ilerum illa

peccala conliteri, s. 7.

Secus si mala lidc, ib.
Qui pcccatum cx jusla causa in confessione omit-

lit, per se loquendo, debel illud solum in alia con-

fessione subjiccre, ib.

Idem cst si bona tide confessus cst peccatum, ct
confcssor non audivit, ib.

Si autcm ejus gravitatem non pcrcepit, debct il-

lam dcclararc cxprcssc, d. 28, s. 2.
Qui oblitus csl pcenilentiae imposilaa, ctiamsi in di-

latione illius adimplcndae mortaliler pcccavcrit,

non tenelur ilerum conlilcri, d. 22, s. 7.
Non potest imponi ab Ecclesia praceptum pcrsc dc

itcranda confessionc, ib.

Ex supposilionc tamcn includcnte voluntarium

conscnsum ptcnitcntis, potest quis obligari ad il-

lam itcrandam, s. 8.
Saepc cxcusatur poenilcns ab itcratione confcssionis

invalidsc ob oblivioncm invincibilcm praterili dc-

fcctus.d. 23, s. 4.
Qui in mortis arliculo simplici contitctur saccrdoli,

non tenctur illa pcccala itcrum proprio conlilcri,

d. 26, s. 4.

Qui confitelur habcnti dubium proprium circa ju-
risdiclioncm, tcnctur illa pcccala iterum confileri,
s. 6.

Qui confilctur habcnti jurisdictionem dclcgatam, nou
tcnetur illa pcccala itcrum proprio saccrdoti con-
filcri, s. 2.

Quando lencalur poenitcns confessionem itcrarc ob

ignorantiam confessoris. d. 28, s. 2.
Varia Palrum loca, quibus neecssitas confessionis

impugnari vidctur, cxponuntur, d. 17, s. 2.

CONFESSIONIS PR.ECEPITH DIVINUtl.

Est dc jure divino in lege graliai confessionis prae-

ceptum latum a Chrihlo, d. 35, s. 1.

Quod non iiolesl Ecclcsia lollcre, ib.
Nou tcnelur quis anlicipaie conlessioncm, cliamsi

tiineat pcriculum oblivionispeccatorum, d. 36,s 6.
Praceptum hoc, ut obliget, requiritur in subjcclo

peccatum, d. 35. s. 2.

Et idco infantcs, innoccnles, cl non haplizati sunt
incapaccs hujus pracepli.
Obligat omnes, qui post baptismum mortalitcr pccca-
verunt, ib.
Et solos, ib.

Qui habet dubiam conscicnliam i!c mortali, quomo-

do obligclur hoc praceplo, ib.
Non obligat per se stalim, ac pcccalum morlalc com-

miltitur, s. 3.
Obligat in arliculo morlis si non sil implclum, ib.

Etjuxta Ecclosiae delcrminationcm, ib.

Quid si Ecclesia nihil delerminarct, ib.
Obligatur homo ad confc?sioncm quando cst me-

dium nccessarium ad supcrandum tentalionem,

ib.

Et qttando sumenda csl Eucharislia, ib.
Ulraque vero obligalio cst por accidcns ad pro-
prium confessionis praccplum, ib.
Ilaec tamcn non cst antc rcccplioncm aliorum sa-
cramcntorum, s. 4.

Hoc praccplum non impletur, pcr confessione-iE
quolibct modo nullam, ib.
Implclur vcro pcr confessioncm validam, ct infe-
mcm, ib.

Polcst impleri ctiam pcccando venialilcr in confe-
sionc, ib.

CONFESSIOKIS ECCLESIASnCUM PB.SCEPTCM.

Praceptum hoc persenon obligat pro dclcrmiDiu
parte anni, d. 36. s 3.

Ncc Episcopus pcr synodalia praeccpta poiesUlis'.
detcrminaiioncm adhibere, ib.
Potcst Ecclesia pcr sc slalucrc tempus confessioo>,
d. 35, s. 4.

Etiamsi a Christo non fuissct praecepta confessifi.
s. 2.

Undc cx Ecclcsiae praeccpto lcnentur fidelcs coc-

fessioncm scmcl in anno facerc, d. 36, s. 1
Qui pravidet fore, ut elapsa occasione non i>ossilii!

toto illo anno confitcri, tcnctur confcssionem aE-

liciparc, s. 5.
Omncs baptizati, qui ntorlalitcr pcccavcmnt, abta

praccpto obligantur, s. 2.

Etiamsi solum pcccatum merc intcrnum habcsr
ib.

Papa obligatur hoc pracepto, ib.
Non obligatur hoc praceplo , qui sola vouia..:
aut mortalia confessa habet, ib.
Dcbet tamcn suum parochum dc hoc cerlioroa
faccrc, ib.

Praceptum hoc non implctur, nisi pcr vcrain sa-
ccptionem sacramenli pcenitentise, s. 7.
L'nde qui de faclo non absolvilur, non implel il-
lud, ib.

Impletur per sacramcntum validum cl iuformc. i.
36, s. 8.

Qui anle Quadragesimam confcssus cst , non k-
nclur in illa iterum conliteri cx vi hujus pra«-
pli, s. 3.

Qui novam habct conscicnliam mortalis, debct ite-

rum contiteri in Quadragcsima, s. 4.

Non lamcn si pcccatum juste fuil omissum ii-

priori confcssione, s. 5.
Qui uno anno non implcvit hoc preecoptum , lene-

turconfilcri slalim inscqucnti, s. 4.

Etiamsi sinc culpa omisit, lenctur in illo anno ih-

rum contilcri, s. 4.
Ad excusandum ab hoc praceplo sufficil cxtraordi-

naria difficultas moralis judicio prudenlis, s. 5.
Non obligat hoc praceptum ad contitendum pcr in-

tcrpretcm, s. 6

An in mortis articulo, ib.

Non excusalur quis a prseceplo confessionis es (C
quod solum pcr scriplum in pncscntia saccrdoti^
confiteri iiossit, ib.
Potest Pontifex tollcrc et dispensare in hoc pnecc-
plo cx lcgitima causa, s. 1.
Moralilcr lamcn nunquam cril sufflcicns causi
abrogandi, s. 2.

Licctpossit csse ad coarclandum, vcl exlcndenduni
tempus, ib.

Si aulem abrogatio absquc causa fiat, valida criL
ib.

Quomodo computetur annus, s. 3.

Dc Quadragcsima ad Quadragesimam, ib.
Hujus praecpti transgrcssio non habcl pcenam ipM

jurc impositani, s. 8.

Habet tamcn imponcndam juxla c. O/mus utrivs-

que sexus, ibi, quam incurril omnis, qui vcl in-

tegre non confltctur, vcl non ita intcgre, ut ab-

solvi possil, ib.
Qui non valide absolvitur cx defectu mcre intcrno,

ccnsuram (si fcralur) non excusat, ib.
Pueri, qui non habcnt tam perfectum usum ratio-

nis, ut ad communioncm obligcnlur, pocnas non

incurrunt, ib.

CONFESSOR.

Solus saccrdos cst minister hujus sacramenti, d. 24,
s. 1.

Ita, ut ob nullam ucccssilatcm, vcl dispcnsationem

alius non sacerdos cssc possit, ib.
Non ul auctor principalis, scd ut minisler Christi

absolvit, d. 19, s. 1.

Senlentia tamcn cjus dcfiniiiva cst, ib.
Confcssor duo pnecipcre potcst pcenitcnli, d. 20,

s. 4.

Non polcst licile absolverc pocnilcntcm, qucm scit
non habcrc univcrsalem attrilionein dc omnibus
pcccatis ctiam oblitis, d. 19, s. 1.

Praeterordinem saccrdolii requirit jurisdictionem, d.
24, s. 2.

Quae non est omnibus simplicibus saccrdotibus
data circa mortalia, scd pendct ex confcssionc Ec-
clesise, ib.

Est ordinaria, vcl dclegata, ib.
In casu ncccssitatis cxlra arliculum morlis, an pos-

sit simplex sacerdos absolvcrc indireclc a morta-

libus, d. 31, s. 3.
Non csl in praeceplo in ncccssitalc contitcri non

sacerdoti, d 24, s. 1.
Saccrdos dccipicns picnilcntem dicendo sc habcrc

jurisdiclioncm, cum non habcat, an valide absol-

vat, d. 26, s. 6.
In minislro devcnialibus eliam rcquirilur jurisdic-

tio, quae omnibus simplicibus saccrdolibus lolc-

ratis communicata cst, d. 24, s. 2.

Quae jurisdictlo non csl a pcenilenle, nec jure di-

vino, d. 26, s. 5.

Scd ab Ecclcsia dclcgala, ib.

Et idcm cst de morlalibus confessis, ib.
Cum Episcopali muncrc inlrinsecc csl conjuncla or-

dinaria jurisdictio in foro sacramcnti, d. 25, s. 1.

Nihilominus illam habet Episcopus pcr Summum

Pontiticcm ct ab illo depcndentcm, ib.

Et consequenter absolulc dc jure humano, ib.
Quidquid potcst Ponlifcx in univcrsa Ecclcsia, in

foro puinilenliae.potest Episcopus in sua diccccsi,

nisi prohibeatur, ib.

Archicpiscopus autcm in Episcopatibus suffraga ■

ncorumsolum dum visilatjurctamenordinario.ib.
Sacerdos proprius hujus sacramcnli, tribus modis

dici polcst, s. 2.
Parochus cst proprius sacerdos omnium qui intra

terminos suae parochiae habcnl domicilium, scu

quasi domicilium, s. 2.

Et vagabundorum dum in sua parochia commo-
rantur, ib.

Et itcr agcnlium, transcuntium pcrsuas parochias,
ib.

Nisi ad hoc percgrincnlur, ut illi confitcanlur, ib.
Plura habcns domicilia in diversis parochiis, potest

cuicunquc parocho illarum conliteri, ut proprio

saccrdoli, ib.
Proprius saccrdos parochorum csl Episcopus, ib.

Vcl aliquis Episcopalcm jurisdictioncm parlici-

pans, ib.

Episcoporum vcro solus Papa, ib.
Sicut ct Cardinalium, ib.

Ipsiquc sunt saccrdotcs proprii siue familia;, ib.
Papa vel suinmus Pcenitenliarius, est proprius fa-

milise Papae, ib.
Aliqui in diguitat" conslituti, solum Episcopum ha-

bent, ut proprium saccrdolem, ib.
Religiosorum proprius sacerdos est immediatus co-

rum superior, d. 26, s. 1.
Ul sancte minislret, non solum dum absolvit, scd

ctiam dum confessioncm audit, debet non liaberc

conscientiam peccati mortalis, d. 28, s. 1.
Quae boniias rcquiralur in saccrdolc, ul ad hoc mi-

nisterium licite eligi valcat, ib.

L"t lamcn valeat clcclio, jurisdictio dclur per sc

nulla cst ncccssaria, ib.

Necessarium vcro cst, ut per ccnsuram, vcl supc-

riorem non sit suspensus, ib.
Quse scicnlia rcquiratur, ut quis sit idoncus minis-

ter pcenilcntiae, s. 2.
Pcccat graviler sacerdos, qui huic minislcrio, abs-

que scicnlia proportionaia sc ingcrit, ib.

Nisi in casu cxlremae neccssilatis, ibidem, neque

cxcusalur qui ex obedicntia superioris id facit,

ib.

Ignorantia saccrdotis quando sit, vel non sit eoolra

valorcm sacramcnti, ib.
Quae prudcntia confessori necessaria, ib.
Triplici ex capile polcst oriri obligatio minislraudi

hoc sacramenlum, d 32, s. 1.

Ex charilale, obedienlia, ct officio, vide verb. Pa-

rochus omnino numero, ib.
Confessor non polest absolvcre, nisi dispositum,

s. 2.

Quidquc debeat faccrc, ut ejus dispositioncm co-
gnoscat, vel si cx confessionc rcsullct obligatio
restituendi, vcl auferendi occasionem pcccandi,
ib.

An tencatur confcssor docere pcenitentem , qui cx

invincibili ignorantia erral, vel quomodo sc cum

illo gerat, s. 3 et4.
Si confessor sciat pcenitentem csse ritc dispositum,

lcnctur sub gravi culpa illum absolvere, s. 5.

Polest tamen jusla cx causa absolutionem diffcrrc,

ib.

Tcnetur confessor absolvcrc pcenilcntcm juxta cjus
probabilcm opir.ionem, licet confcssoris opinio
alia sit, s. 6.

Eliamsi cx illa dclrimcnlum tcrlii sequatur, ib.
Sacerdos, qui absolutioncm invalidam dedit, lenc-
tur, si commode potcst, pcenitcntem moncrc dc
dcfcctu, ib.

Quando absolulio fuit valida, licct iniquc data, con-

fcssor nihil tenclur, ib.

Nisi vcrgat in damnum lcrtii, d. 36, s. 7.
An confcssor teneatur interrogare poenitenlcm, vide

verb. Intcrrogationcs confcssoris.
Nulla pcena communi jure est imposila saccrdoti in-

debite ministranti sacramenlum, ib.
Laicus, aut clericus temcrc hoc sacramentum mi-

nistrans, fit irregularis, d. 33. s. 1.

CONPESSORIS APPROBATIO.

Approbatio Episcopi jurc antiquo non cral ncccss-a-
ria, ut sacerdos idoneus posset cligi, vcl jurisdic-
lioncm dclcgalam a parocho accipere, d. 28, s. 2.
Sccus post Concilium Tridcnt., s. 4.
Estquc dc neccssitatc sacramcnti, ib.

Nunc ut ministcr pro sccularibus sit idoncus, dcbet

esse, vel ab Episcopo approbatus, vcl bcnelicium

parochialc habere, ib.
Sacerdos auditurus confcssiones regularium , non

indigct approbationc, ib.
Rcgularis per facultatem cligcndi confessorcm po-

tcstcligerc non approbalum cx vi Concilii, ib.

Secus si in facullatc aliud cxprimatur, ut in bulla

Cruciala.

Omnes saccrdolcs, ctiam Episcopi debcnt eligerc sa-

cerdolcm approbatum, ib.

Et omnis facultas secularibus dala a quocunquc

ila intclligcnda, ib.
Approbatio cst dislincla a dclegatione jurisdictionis,

ib.

Undc possuntseparari, s. 5.
Judicium ad approbationem rcquisitum quod sit,
ib.

Quid anlc Tridcntinum cssct stalutum de religioso-
rum approbalione pcr jus anliquum, ib.

Rcligiosus cligendus pcr diploma Pontiflcium dcbct
essc approbalus ab Episcopo loci, in quo habet
domicilium, s. 7.

Etiamsi cxlra dicecesim percgrinetur, ib.
Si vcro pcr privilcgia rcligionis, non potcsl extra
dioecesim cligi, ib.
Papa delegans alicui jurisdictioncm ad audicndas
confessioncs in suo Romano Episcopatu, ccnsc-
tur illum approbarc, s. 8.
Et idcm cst dc Episcopis rcspcctu suorum Episco-
patuum, ib.

Parochi tantum possunt delcgarc suam jurisdictio-

ncm aliis parochis, aut saccrdolibus ab Episcopo

approbatis, s. *.

Eliam non suo, s. 7.
Potcst approbalionem darc solus Episcopus saltcm

clectus, et conflrmalus, ct cjus vicarius, s. *.

Et Capitulum scdc vacanle, d. 26, s. 8.

Abbates cxcmpti habcntes Episcopalcm jurisdic-

lioncm, ib.

Non aulcm Provincialcs , aut (Jencrales rcligio-
num respectu sccularium, ib.
Dans hanc approbationcm dcbct essc Episcopus con-
fessoris, d. 28, s. 6.

Non aulcm loci matcrialis, in quo fil confessio,
ib.

Aut pcenilcnlis, ib.
Quomodo Episcopus possit approbarc saccrdotcm

extrancum pro suis subditis, ib.
Rcligiosi cxcmpli tiunl subjccti Episcopis quoad ap-

probalioncm rationc domicilii, ib.
Episcopus potcst subdito liccntiam dare, ut confi-

tcatur saccrdoti approbato ab alio Episcopo, d. 28,

s 7.

Potest cliam illam limilarc ad approbatos a sc,
ib.

Non lamen pcr illam approbat saccrdolem elec-
tum, ib.

Polest lamcn hoc subdito commiltere, ib.

Quid in hoc possit parochus, ib.
Pcr facullatcm conccssam a Poniificc cligendi con-

fessorem approbalum ab Episcopo, potcsl eligi sa-

cerdos allcrius dicccesis, ibi approbalus, ib.
Saccrdos domicilium mutans in aliam dioecesim, de-

bct ibi approbari, ut censeatur idoncus qui per

bullam eligatur, ib.
Non est ncccssaria in scriptis, s. 5.

Ncquc dc cjus subslanlia, utgralis dclur, ib.

Habcns parochialc bcncflcium censctur approbalas

non solum pro suo Episcopalu, s. *.

Scd pro lola Ecclcsia, ib.

Non suflicit tamcn bencficium habuissc, ib.
Saccrdos ab Episcopo sinipliciterapprobaluseslca-

pax jurisdictionis in sacramcntali foro in loiaEc-

clcsia, s 7.

Nisi limitelur cx intentionc conccdentis jurisd c-

tioncm, s. 6.

Aul approbationem, s. 7.
Rcligiosi, ctiam Mendicanlcs hac indigentapprolia-

lionc obtcnla, s. 5.
Non expirat pcr mortcm concedenlis, ib.

Sed durat quandiu non revocalur, s. 8.

Qua; potcst cx justa causa revocari, ib.
Non suflicit approbatio pclila, ct non obtcnta, Sik

jusle, sive injusle negclur, s. 5.
Polcsl Episcopus Mcndicantes sine examinc asc ap-

probatos examinare, s. 8.
Episcopus polcst absque spcciali causa ilerum eia-

minarea suo antccessore approbatos, el indignos

rcprobare, ib.

Imo idem Episcopus poicst a se approbatos en-
minarc, non tamcn absquc causa rcprobare, i
Eliam valide, ib.
Rcligiosi Mcndicantcs non iiossunt absolvcre a pee-
catis Episcopo reservatis, d. 30, s. 2.
Non possunt tamcn Episcopi respectu honim K•
scrvarc casus non rcservatos respcctu parocbo-
rum, ib.

In nullo casu cliam arliculi mortis potcsl infcrior
absolvcrc a rescrvatis, si supcrior adiri potest stt
gravi pcriculo, s. 3.

ln casu ncccssitatis polest absolulio a rcservati
Papaj ab inferiori dari cum onerc comparendi.
ib.

Quae regula non habct locum in rescrvalis ab al;is
infcrioribus Pnclatis, ib.
ln morlis articulo quilibct saccrdos habct direclani
jurisdiclionem in rescrvla, s. 2, ab Eccteia:
undc nullus cst ncccssarius ordo inlcr sacerdo-
les habcntcs jurisdictioncm in mortalia |«-
cata, ib.

Qui casus rcservavit ct ejus supcrior in hoc tom
cst minislcr ordinarius quoad rcservaia, ib.

Dclcgatus qui ab habcnlibus facullatcm, s. i.

Episcopi possunt pcr Tridcntinum absolverc suos
subdilos a pcccalis Papae rcscrvalis, si sinl ot"
culta, s. 2.

Et nullibi publica, ib.

Eacullalc uli possunl in omncs el solos subdilfr.
ib.

Quinam Episcopi ibi intclliganlur, ib.
Praelati habcntcs jurisdictioncm Episcopalcm. DOn

gaudent hac facultatc, ib.

Ncquc Prailali rcligionum. ib.

Comprchcndilur Archiepiscopus rcspcclu dioccc-

sis suffraganci dum actu visital, ib.
Episcopus non potest absolvcre a pcccalis in J>u'iJ

Coerue rcscrvalis cliam occultis pcr dccrelum Conc

Trid., ib.

Delegalus non polcsl rcscrvalioncm i>cccali rollorc.
nisi ab illo sacramcntalitcr absolvcndo, d. 31,

coxramo.

Amor solus non cst propria conti itio, d. *, s
Contritio fonnahlcr est aclus poenitcnlne, ib-
Quis aclus poenilcniiaj sil, ib.

INDEX

Voluntas dcslruendi |ioccatum, aut rcsareicndi di-
vinam injuriam non est conlrilio, ib.
Ncquc dc ejus subslanlia, ib.
Ncque cst ncccssaria ut extrinsece illam impcret,
ib.

Odium pcccati proprie non cst contritio, s. 1.
Dolor dc pcccaio propric sumptus non cst conlrilio,
licct illam comitetur, ib.

Contrilio debot esse cx amore I)ci super omnia,
S. 2.

Dctestalur pcccatum supra omne detesUbilc, ib.
In conlrilionc saltcm debet includi votum formalis

amoris Dci supcr omnia, ib.

Formalis autcm amor non est de illius essenlia,

s. 3.

Contrilionis esscnlia in unico actu consistit, s. 4.
Conlriiio, quaesuflicilad implendum praeccptum suf-

ficit ad justiiicalioncm, ib.
Quae sufflcit ad rcmissioncm cujusvis mortalis, suf-

ticit ad rcmissioncm omnium, ib.

Licct appropriative sit major de graviori poccato.

s. 6

Quselibct cst dc omnibus, s. 4.
Pcr sc non potest esse nimia, d. 4, s. 5.

Potcst lamcn pcr accidcns, ib.
Ex vi praccpli annuse confessionis non tencturqui

confilori non potcst, ad habcndam contritionem,

d. 15, s. 5.

Licct limcat oblivionem peccatorum, ib.
Non requiruntur singulse contritioncs de siugulis

pcccalis ad jusliiicalioncm, d. 4, s. 6.
Ad vcram contritionem non est nccessaria dislincta

peccatorum rccogitatio, ib.

Neque votum ejus, ibidcm.licet iu aliquibuscasi-

bus possit cssc ncccssaria, ib.
Per contritioncm voram non polest quis dctestari

unum pcccalum sinc aliis, si dc pluribus cogilat,

ib.

Contritio non solum debet csse dc malilia actus, sed

de ipso actu intrinsecc malo, ib.
Contrilio scmpcr cst formala, d. 4, s. 7.

Non per se et esscnlialitor, sed pcr gratiam liabi-

tualcm, ib.

Licct ab ca non proccdat aclive, ib.

Scd proptcr infallibilcm concomilanliam cum

illa, ib.

Et idco prius natura informis, quam formala,
ib.

ln ulroquc aulcm signo cst vcra contrilio, d. 5,
s. 1.

Contrilio quomodo cum mcrito condigni praemii
valere possit ad condignam satisfactioncm, d. 10,
S. 3.

Conlrilio cst valdc proportionata ad satisfacicndum

Dco, non tamcn pcr sc necessaria, absquc ordi-

nationc divina, d. 15, s. 3.
Licct naturalo sit prasceptum satisfactionis quod

cssc dcbcat pcr conlrilioncm, pendet cx divina

ordinalione, ib.
Quid significct contrilio, d. 4, s. 1.

L'ndc sumatur mclaphora, ib.
Ad contrilionem nulla certa duralio ncccssaria, s. 5.
Ad vcram contritioncm non cst neccssaria absolule

summa intenlio. d. 4, s. 4.

Nec comparalive ad dolorcm de quolibct alio

malo, vel ad amorcm dc quolibcl creato bono, ib.

Imo ncc ccrla intensio ncccssaria ost, scd sufflcit

subs!antia actus, ib.

XXII.

RERUM. 1-201

Homo in peccalo cxislens. ct a Doo cxcitalus potest

directe nollc pro tunc conteri, d. 15, s. 5.

Etiam sinc vcniali pcccalo, ib.
Qui vult non conteri non vult virtutc permanere in

pcccato, sed permiUit, ib.
Contrilio secundum totam suam essenliam cst pars

sacramcnti poenitcntiae, d. 11, s. 2.
Si cum absolulionc sacramentali concurral, habct

eflicaciam sacramenlalcm cx opcrc opcralo.d. 18,

s. 3.

CONSCIENTIA .

Ex conscienlia orronea polcstquis cliain inculpabi-
litor constilui in nccessitatc commitiendi pccca-
tum lcvius, ad majus vilandum, d. 8, s 10.

Qui conscicntiam morlalis habet,dcbet inoralcm di-
ligentiam faccre, ut omnia confilealur, d. 17. s. 1.

Non lenctur quis exliaordinariam diligcntiam face-
rc. aut peccata scribcrc, cliamsi timcat quodme-
moria cxcident, ib.

Discussio conscienliae polcst complcri induslriacon-
fessoris, ib.

COHBECTIO FHATEBIU.

Non tcnemur corriporc proximum dc pcccato jam

curato ct cmcndato, d. 15, s. 5.

Scd dc praeterilo non omcndato, ctiamsi non im-

mincat pcriculum novi lapsus, ib.

Non tamen slatim, sod lompore nccessilalis, ib.

Et quod illud sit, ib.
Corrcclio, quae ordinatur ad conlinuationem actua-

lis poccati impcdiendam, obligat pro quolibet op-

porluno tcmporc, ib.

Ncc non respectu sui, ib.

Licet non cx eadcm virluto, ib.
Corroclio proptersolum rcmcdium pcccali commissi,

obligat quandoesl necessilas vitandi pcccalum im-

pcenilenlia;, aut mortcm aeternam, d. 15, s. 6.
Non tcnemur proximum corriperc, quando ipse non

tenctur correptionem acceptare, ib.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

Quam voiunlateni habcat Deus circa ncgaliones,
quae in teinporc sunt, d. 8, s. 2.

DIGNITAS ECCLESIASTICA.

Pcr pcenitcntiam saepe rcslituilur homo ad prisli-
nam dignitatcm ccclesiasticam, d. 13, s. 3.
Non autem sempcr, ib.
Digniias Episcopalis, vide verbum Episcopus.

Dispensatio.

Dispcnsalio quolies ab infcriori dalur in jurc supc-
rioris, est dc substantia ejus, ul Hat ex justa cau-
sa, d. 64, s. 2.
Cur dispensalio in humano jurc absquc causa, sit

valida, non in divino, ib.
Dispcnsarc in divino jure, et agcrc coiilra illud, non

sunl idem, ib.
Polesl interdum Prrelalus secum dispensarc, d. 52,
s. 2.

DOLOR.

Dolor el satisfaclio, ut sunt partes sacramcnti pce-
nilcntia;, in quo diffcranl, d. 20, s. 3.

« PredošláPokračovať »