Obrázky na stránke
PDF
ePub

quæ propter peccatum non amittitur. Contra subditur: Si autem presbytero vel diacono conhanc autem veritatem docere videtur Auctor fessus fuerit, communione non privetur. Cui Imperfecti in Matth., hom. 53, et Orig., tract. consentaneus est locus Cypriani supra trac2 in Matth., quos conatur exponere Sixtus tatus, Epist. 13, alias lib. 3, epist. 17, ubi Senens.; lib. 6 Biblioth., notat. 69 et 70, et committit diacono, ut in absentia presbyteri 108. Sed revera uterque loquitur valde im- reconciliet pænitentem jam animam agenproprie, nec in illorum interpretatione mul- tem. Et confirmatur secundo, quia in artitum immorari necesse est. Augustinus vero culo mortis, qui non potest confiteri sacervariis in locis animadversione indiget. Nam doti, tenetur confiteri laico, ut videtur docere lib. 3 de Baptismo, c. 18, et lib. 5, c. 21, et Magister in 4, dist. 17, cap. 5, et ibi D. Thom., lib. 6, c. 3, et lib. 7, c. 51, dicit potestatem q. 3, art. 3, q. 2, ad 1 ; ergo est illa vera remittendi peccata datam esse Ecclesiæ prout confessio, et ille vere minister. ex justis et sanctis constat. Sed interdum Au- 8. Conclusio negativa.-Dicendum tamen gustinus non loquitur de potestate remitten- est, sacerdotem esse ministrum simpliciter di peccata sacramentaliter, sed de potestate necessarium, ita ut in nulla necessitate neque impetrandi aliis remissionem peccatorum, ex ulla dispensatione alius sufficere possit. vel si loquatur de priori potestate, intelli- Est conclusio communis Theologorum, et de git datam esse soli Ecclesiæ in qua vera est fide, quæ probanda est ex dictis in probatione sanctitas, non tamen sentit solum esse hanc principalis assertionis, et ex Concilio Trident., potestatem in membris sanctis; constat enim sess. 14, can. 10, ubi absolute definit soluin alias ex Augustino, in Ecclesia non tantum sacerdotem posse esse ministrum hujus saesse sanctos, sed etiam peccatores , et sa- cramenti. Unde multo aliter loquitur, quam cramenta posse valide ab utrisque minis- de ministro confirmationis vel baptismi fuetrari. De qua re in superiori tomo fuse dic- rat loculus. Ratio vero est, quia sine potestum est.

tate clavium nullus potest esse minister, ut

constat ex supra dictis ; quia sine potestate An ex dispensatione vel ob necessitatem possit

absolvendi nullus potest conficere hoc sacrahoc sacramentum a non sacerdote fieri.

mentum, nec vere proferre formam; potestas 7. Ratio dubitandi quoad primum.-Ratio autem clavium fundatur in charactere sacerdubitandi quoad secundum.- Augetur diffi- dotali. Et confirmatur, quia nullus nisi sacercultas ex c. Fures, de Furtis.-Sed difficul- dos potest ex dispensatione vel ob necessitatas superest, an sacerdos sit ita necessarius tem conficere verum Christi corpus; ergo minister, ut neque ob dispensationem, neque similiter, etc. Tandem hoc pendet præcipue ob necessitatem possit ab alio sacramentum ex institutione Cbristi; traditio autem, et usus fieri ; ex utroque enim capite potest esse ali- Ecclesiæ docet ita esse hoc a Christo instiqua dubitandi ratio. Et primo, quia interdum tutum. minister, qui per se et ordinarie non sufficit 9. Ratio differentiæ inter hoc sacramentum ad aliquod sacramentum ministrandum, po- et confirmationem.-Ratio vero differentiæ test sufficere ex dispensatione Pontificis, ut inter hoc sacramentum et confirmationem in sacramento confirmationis constat; ergo, reddi potest, quia in hoc sacramento minislicet sacerdos sit ordinarius minister hujus ter regulariter deesse non potest, neque posacramenti, ex dispensatione poterit sufficere test accidere, ut communi bono Ecclesiæ vel diaconus, præsertim cum hoc sacramentum alicujus provinciæ ejus expediat talis dispensit majoris necessitatis quam confirmatio. satio, quia sacerdotes in Ecclesia ordinarie Ex alio vero capite potest esse dubitandi ra- inveniuntur, ita ut in una provincia, vel citio, quia ob necessitatem videtur esse suffi- vitate nunquam desint, et in particularibus ciens ratio, ut laicus possit confessionem au- casibus raro deficiant ; et ideo non oportoit dire, quando poenitens est in extremo arti- ut in eo possel dispensatione uti. Confirmaculo, et non est copia sacerdotis. In baptismo tionis autem ordinarius minister est solus enim ita institutum est, quia est sacramentum Episcopus, qui interdum deesse potest, etiam necessitatis ; cur ergo non etiam in hoc sa- in tota aliqua regione. Item quia sacramencramento, quod etiam necessitatis est ? Et tum confirmationis solum presbytero comaugetur primo difficultas ex c. Fures, extra mitti potest, qui jam habet potestatem in ve de Furtis, ubi præcipitur, ut fur, qui in ac- rum Christi corpus, et adhuc in controversia tuali furto interficitur, careat sepultura, et est, an in charactere differat ab Episcopo. At

vero, si ministerium hujus sacramenti com- Utrum credant, quod Christianus ultra contrimittendum fuisset alteri quam sacerdoti, tionem cordis, habita copia sacerdotis idonei, committeretur homini non habenti potesta- soli sacerdoti de necessitate salutis confiteri tem in verum Christi corpus. Quæ quidem teneatur, et non laico, seu laicis quantum cunsunt congruentiæ. Vera autem ratio est Chri- que bonis et devotis. Ubi cum additur, habita sti institutio. Et idem dicendum est de bapti- copia sacerdotis idonei, videtur indicari, in smo. Est enim baptismus majoris necessitatis, absentia ejus esse necessarium confiteri laico. quam hoc sacramentum; nam hoc semper sup- Sed hoc argumentum a contrario sensu nulpleri potest per contritionem, ille vero non, lius est momenti, in materia præsertim docsaltem in parvulis; et ideo aliter est commis- trinali ; ibi ergo solum proponitur interrogasum sacerdotibus ministerium illius sacra- tio de eo quod ad fidem pertinet; aliud vero menti quam istius. Cujus signum manifestum quod spectat ad Theologicam quæstionem, est, quia si extra necessitatem laicus bapti- proponendum non fuit, nec propterea aliquid zet, licet male faciat, tamen sacramentum circa id definitur aut insinuatur. tenet, quod in hoc sacramento nullo modo 12. Certum ergo est, confessionem laico fadici potest.

ciendam, nec sacramentalem, nec necessa10. Cap. Fures, de Furtis, explicatur.-Un- riam esse. Imo addit Scotus, d. 14, quæst. 4, de ad illud c. Fures, respondetur, sensum esse, neque consulendam esse talein confessionem, si ostenderit signa contritionis et pænitentiæ, quia homo se infamat sine causa ; et d. 17, non esse illi denegandam communionem; art. 3, dicit regulariter non esse utilem, ac numerantur autem specialiter sacerdos et denique dubitat an licita sit. Idemque fere diaconus, quia a sacerdote potest et absolvi, sentit Soto, d. 18, q. 4, art, 1. Contrarium et communicari; diaconus vero, quamvis vero sentit Alexand. Alens., 4 part., q. 78, non possit illum absolvere, potest tamen in memb. 1, art. 1, quem sequuntur Bonav. et illo articulo, et deficiente sacerdote, Eucha- Paludan., d. 17, et sumitur ex August., de ristire sacramentum ministrare illi, dummodo Vera et falsa pænit., c. 10. Sed neutrum alias se sufficienter dispositum ostendat. Et censeo posse simpliciter affirmari, sed consihoc significatum est per illa verba : Si diaco- derandas esse circumstantias rerum et perno confessus fuerit.

sonarum. Nam si persona indigeat consilio 11. Hinc vero colligit Glossa ibi, in extrema et auxilio, et alia sit prudens, a quo possit necessitate, deficiente sacerdote, confessio

utilitas et secretum sine alio gravi detri. m laico faciendam. Et mento sperari, optimum erit hoc medio uti; Panormitanus addit ibi, et posse, et debere. nam illa qualiscunque infamia majori spiri. Quem modum loquendi imitati sunt Theolo- tuali utilitate compensatur, et in reliquo, gi supra citati. Sed certum est talem confes- homo potest cedere juri suo. Si autem illæ sionem non esse faciendam in ordine ad abidam in ordine ad ab- circumstantiæ non concurrant, melius erit

circumstantiæ non c solutionem, quia ille non potest esse judex. soli Deo confiteri, ut recte Navarr., in c. 1 Unde est cerlum non esse necessarium ne- de Penit., d. 6, n. 72. cessitate sacramenti, seu salutis, cum ad sacramentum conficiendum, vel ad gratiam ob

SECTIO II. tinendam nihil conferat. Ex quo etiam aperte

Utrum omnis sacerdos, vel solus ille qui potestatem sequitur, non esse necessariam necessitate habet jurisdictionis, possit esse minister huius præcepti, per se loquendo ; quia hoc præce sacramenti. ptum conjunctum est cum potestate clavium, estque idem cum præcepto recipiendi hoc 1. Potestas ordinis. — De potestate ordisacramentum ; illa autem confessio neque in nis supra corpus Christi mysticum, et de popotestate clavium fundatur, neque ad sacra- testate jurisdictionis dixi nonnulla supra, sementum conficiendum ordinari potest, cum cunda parte hujus materiæ, disp. 16, sect. 1, non sit accusatio coram legitimo judice ; nul- quæ hic repetenda non sunt, sed supponenlo ergo modo necessaria est. Advertere au- da. Præsertim oportet ut in significatione notem oportet, in Concilio Constantiensi, in Bul- minum conveniamus, ne forte de nominibus, la Martini V, in qua condemnantur errores aut in ambiguo laboremus. Quidam enim Joannis Wicleph et Joannis Huss, inter alias ipsam potestatem ordinis in corpus Christi interrogationes que ibi proponuntur pro his mysticum, jurisdictionem appellant, ut Abuqui sunt suspecti de illa hæresi, unam esse : lensis in suo Defensorio, part. 2, c. 62, et

[ocr errors]

oristi my sinulla sup sect. Az

nonnulli alii, ut ibi vidimus; quia illa revera communis omnibus sacerdotibus, ut non est potestas judiciaria ad ligandum et solven- possit per Ecclesiam auferri, ut in articulo dum in hoc foro; omnis autem potestas ju- mortis, et circa peccala venialia. Solet etiam diciaria videtur esse jurisdictio, quia est po- argumentum sumi ex confessionibus Pontificis testas ad dicendum jus. Ego vero hanc ap- vel Episcoporum. Sed de his casibus dicemus pello potestatem ordinis cum communi mo- infra in propriis locis, parum enim ad prædo loquendi antiquorum Theologorum, imo sentem faciunt. Principale autem fundamenet Conciliorum, quia per ipsam consecratio- tum supra solutum est, cum de potestate renem et ordinationem sacerdotis datur, et mittendi peccata disputaremus, ubi late osimmutabilis ac indelebilis est; et præter illam tendimus ipsum falsum esse, et sententiam datur propria potestas jurisdictionis,per quam hanc jam hoc tempore esse erroneam. unus alteri subditur in hoc foro, quod non 4 . Secunda sententia. - Secunda sententia fit per solam potestatem ordinis, ut ex dic- reprobatur. — Alii tandem distinctione usi tis in citato loco constat.

sunt, ut refert Medin., Cod. de Confess., q. 2. Error hæreticorum. - Quæstio. Pri. de Confessione non necessitate sed volunma sententia. - Supposita ergo significatione tate facta. Nam in confessione voluntaria, nominum, hæretici sicut non agnoscunt hoc quæ non est ex præcepto, dixerunt, quemlisacramentum esse verum judicium, ita etiam bet sacerdotem, etiamsi jurisdictionem non totum hoc genus jurisdictionis contemnunt. habeat, posse esse ministrum; in ea vero conVerumtamen eos omittamus; nam eorum fessione, quæ fit ex necessitate præcepti,aiefundamentum satis impugnatum est, et ju- bant, non quemlibet sacerdo!em, sed illum risdictio in hoc foro satis est in superioribus tantum qui jurisdictionem habet, posse esse demonstrata, et ex dicendis etiam constabit. ministrum, ac si hæc necessitas orta sit ex Inter Catholicos autem quidam dixerunt, cap. Omnis utriusque sexus, præcipiente conomnes sacerdotes ex vi suæ ordinationis et fessionem annuam fieri proprio sacerdoti. divini juris esse sufficientes ministros hujus Hæc vero sententia non est minus falsa quam sacramenti, ita ut, quamvis possit Ecclesia præcedens, quia necessitas jurisdictionis in prohibert aliquibus sacerdotibus, ne học sa- ministro hujus sacramenti non est ex præcramentum ministrent, non tamen possit cepto Ecclesiæ, sed ex intrinseca ratione et efficere quin eorum absolutio sit valida, institutione hujus sacramenti per modum juquantum est ex parte illorum, si ex parte dicii, ut mox explicabimus. Item, quia alias, poenitentis omnia necessaria concurrant. Quod quamvis in confessione ex præcepto esset ideo dicitur, quia in hoc sacramento, ex de- necessaria jurisdictio, ut licite ministraretur fectu dispositionis pænitentis fieri potest, ut sacramentum, non tamen esset per se necessit invalidum, ut supra dictum est ; et ideo saria ad valorem ejus, quia solum præcesi pænitens scienter confiteatur sacerdoti ab ptum Ecclesiæ ad hoc non sufficit. Tandem Ecclesia prohibito, graviter peccat, et indis- confessio de peccatis mortalibus (de qua præpositus accedit, et ex hac parte nullum fit cipue agimus) licet interdum fiat voluntarie sacramentum ; si autem accederet bona quoad temporis circumstantiam , tamen per fide et cum debila dispositione, sacra- illam semper impletur præceptum divinum mentum esset validum. Hanc sententiam confessionis quoad substantiam ejus; prætenuit Armacanus , libro 11 de Quæstio- ceptum autem divinum obligat ad confitennibus Armenorum , a principio, per non- dum omnia peccata Ecclesiasticis judicibus nulla capita. In quam etiam inclinat Almain. et pastoribus, a qua obligatione homo liber in 4, d. 18, c. unica; neque improbabilem manet per illam confessionem voluntariam; reputat Durandus, d. 19, q. 2.

ergo idem minister in ea requiritur, quando 3. Fundamentum præcipuum sumitur ex est de mortalibus prius non confessis ; nam verbis institutionis, Accipite Spiritum Sanc- si sit de venialibus, seu materia non necessatum. Nam ex vi illorum constituti sunt mi- ria, hæc ratio non ita urget. Prior tamen nistri sufficientes hujus sacramenti, quos etiam de illa procedit, ut latius inferius dinon potest Ecclesia mutare, neque eorum cemus. actum irritare, magis quam in aliis sacramentis. Præter hoc autem adduntur conjectu

Quæstionis resolutio. ræ sumptæ ex aliquibus in quibus potestas 5. Dicendum ergo est, per se loquendo, ad conficiendum hoc sacramentum ita est non omnes Ecclesiæ sacerdotes esse sul

cientes ministros ad conficiendum valide hochibitionem prævalere ; nam potest legem husacramentum circa materiam necessariam manam revocare. ejus, idque non tantum per accidens ob in- 6. Ratio veritatis a priori.--Jurisdictio ordispositionem pænitentis, sed per se ob de- dinaria. Jurisdictio delegata. -- Advertenfectum alicujus rei necessariæ ex parte ipsius dum primo.-Ratio a priori hujus veritatis ministri. Hæc assertio est communis Theolo- est, quam Concilia tetigerunt, quia de essengorum, D. Thomæ in 4, d. 17, q. 3, art. 3, tia hujus sacramenti et de necessitate ex parte q. 4, et d. 19, q. 1, art. 3, 9.1 ; Paludan., ministri est, ut habeat jurisdictionem ; sed d. 17, q. 3, art. 1, et d. 19, q. 3, art. 3; ubi non omnis sacerdos habet jurisdictionem ; etiam Capreolus, Gabr., Scotus, et Major, q. ergo non omnis sacerdos est sufficiens mi1 ; Bonav., art. 2, q. 2; Richard., art. 1, q. nister. Major patet, quia hoc sacramentum 3 ; Soto, d. 18, q. 4, art. 2, et d. 20, q. 1, essentialiter est judicium ; ergo minister ejus art. 5 ; Ledesma, 2, part. 4, quæst. 32, art. necessario requirit omnia quæ sunt de ra1 ; Cano, dict. Relect. de Pænit., part. 5; tione veri judicii ; de ratione autem judicis Petrus Soto, lect. 5 de Confessione ; Medina, est, ut habeat jurisdictionem. Quia nemo poCod. de Confessio., q. 39. Consentiunt etiam test sententiam ferre, seu jus dicere in non Cajetan., tom. 1 Opusc., tractat. 7 ; et Na- subditum, ut Concilium Tridentinum dixit ; varrus in Summa, c. 27, n. 259, et in cap. nemo etiam potest ligare, aut poenam impoPlacuit, de Penit., dist. 6, in principio, nere ad vindicandum delictum, nisi qui junum. 48 et 53 ; et Angelus, verb. Confessio, risdictionem habet ; utrumque autem facit num. 4 ; et Sylvest., verb. Confessor, 1, minister in hoc sacramento. Major vero sup9. I et 2 ; et D. Antoninus, 2 part., titul. 17, ponitur tanquam clara in dictis Conciliis, et cap. 4, casu 3. Sumiturque ex Concilio Flo- ex illa partitione jurisdictionis, quam insirentino in Decreto Eugenii; clarius ex Tri- nuant, probationem ejus indicant. Partitio dentino, sess. 14, cap. 7, dicente, nullius est, quia omnis jurisdictio, aut ordinaria est, momenti esse absolutionem a sacerdote da- aut delegata ; quæ in materia de judiciis per tam, qui neque ordinariam, neque delegatam se satis nota cst, et in sequenti libro de cenjurisdictionem habet. In quibus verbis Conci- suris a nobis fusius tractabitur. Nunc breviter lium, unum supponit, scilicet, posse aliquos exponitur, nam jurisdictionem ordinariam sacerdotes carere omni jurisdictione in hoc dicitur habere is qui ex vi proprii muneris foro, et aliud docet, scilicet, absolutionem ab et officii est superior alteri, et in præsenti eis datam nullius momenti esse, et conse- materia dicuntur illam habere, qui ex officio quenter esse per se nullam ex impotentia ab- sunt pastores animarum, qui propterea etiam solventis; nam si ex hoc capite, ac per se pos- possunt hanc jurisdictionem aliis committere. set esse valida circa pænitentem recte dispo- Unde illi dicuntur habere hanc jurisdictiositum, non posset talis absolutio per se dici nem delegatam, qui solum habent illam ex nullius momenti. Atque hanc dicit Concilium commissione, ac propterea per se non posesse Apostolicam traditionem, quæ confir- sunt eam aliis subdelegare. Est ergo illa parmari potest ex Damaso Papa in Epist. 4 De- titio adæquata, cum membra ejus immediacretali, et ex Concilio Hispalensi II, c. 7, di- tam oppositionem seu contradictionem inclucentibus, presbyterum non posse reconciliare dant. Atque hinc facile probatur major propænitentem sine licentia Episcopi ; et loquun- positio, quia manifestum est non omnes satur clare de reconciliatione sacramentali. Et cerdotes ita esse animarum pastores, ut cx hoc ipsum confirmat capitulum Omnis utri- officio jurisdictionem ordinariam habeant. usque sexus, dicens, alienum sacerdotem sine Notum est etiam, non omnes sacerdotes, qui licentia proprii non posse solvere vel ligare. pastores non sunt, habere jurisdictionem ab Idem sumitur ex c. Si Episcopus, de Penit. ipsis pastoribus commissam. Quæ omnia laet remission., in sexto, ubi dicitur, nulla con- tius confirmari possunt ex dictis supra de posuetudine posse præscribi, ut aliquis sibi con- testate jurisdictionis. Est autem hic advertenfessorem eligat sine licentia sui Prælati ; nam dum, propter opiniones ibi traclatas, quod si quilibet sacerdos ex vi juris divini esset licet Catholici Doctores inter se disputent, an sufficicas minister hujus sacramenti, et pro- sacerdotes habeant jurisdictionem a Christo bibitio Ecclesiæ solum faceret illicitam hujus- vel ab Ecclesia, omnes tamen, excepto Armamodi electionem confessoris sine licentia cano, in hoc conveniunt, quod non omnes Prælati, consuetudo posset contra illam pro- sacerdotes possunt valide ministrare hoc sacramentum, et consequenter, quod deest ali- cando. Illud vero prius positum est propter quibus jurisdictio, vel aliquod ejus comple- peccata venialia vel mortalia jam semel rite mentum, quidquid illud sit; quod ad præ- confessa ; nam ab utrisque potest absolvere senlem quæstionem satis est, alia vero con- quilibet sacerdos, præsertim ab Ecclesia totroversia satis ibi disputata est.

leratus, si de illis solis fiat confessio. In quo 7. Corollarium.-Unde ex hac resolutione tamen advertendum est, duabus de causis colligitur, valorem hujus sacramenti ex parte posse intelligi, quemlibet sacerdotem esse ministri pendere ex aliqua concessione vel sufficientem ministrum in confessione, quæ prohibitione Ecclesiæ , quod est singulare fit de solis venialibus peccatis. Prima est, huic sacramento inter cætera. Nam in aliis quia ad absolvendum in tali causa non requiquantumvis Ecclesia removeat ministrum a ritur propria jurisdictio, sed sufficit voluntasacro ministerio alicujus sacramenti, nihilo- ria subjectio poenitentis. Secunda est, quia, minus sacramentum, ab illo datum, validum licet requiratur jurisdictio, omnes sacerdotes est, licet ille peccet ministrando, quia nulla illam habent. Priorem causam videtur approconditio sublata fuit necessaria ad sacramen- bare Cajetanus, tomo 1 Opusc., tract. 7, quod tum, licet usus fuerit prohibitus; in hoc au- ipse nulla ratione probat; et aliunde reputem sacramento, si Ecclesia non concedat, vel gnat definitioni Concilior. Lateranens. et Floauferat jurisdictionem, et hoc modo prohi- rent., et præcipue Tridentini, quod minister beat ministerium, non solum peccat sacer- hujus sacramenti debet habere jurisdictiodos qui tentat absolvere, sed etiam nihil fa- nem ordinariam vel delegatam, alioqui nulcit, ut aperte docuit Concilium Tridentinum. lius momenti erit absolutio ejus. Quæ definiEt ratio est, quia illa non est tantum probi- tio generalis est, sine ulla exceptione; ergo bitio, sed etiam ablatio alicujus conditionis, verum habet in omni confessione, in quacunseu potestatis necessariæ in ministro ad va- que necessitate et ex quacunque materia fiat. lorem talis actus, quam potestalem nos dixi- Ratio etiam supra facta generaliter hoc conmus esse jurisdictionem, quia hæc revera vincit; nam etiamsi confessio fiat de solis est moralis potestas necessaria , et quæ per venialibus, sacramentum hoc perfici debet homines dari vel auferri potest; et quidquid per modum veri judicii; ergo etiam in illo aliud fingitur, aut sine fundamento est, aut est necessaria simpliciter jurisdictio , quæ revera non est aliud, sed idem, alio nomine, non est tantum conditio requisita ex parte præter communem usum Ecclesiæ et Conci: materiæ, ut Cajetanus ait, sed etiam ex parte liorum, nominatum, ut in citata disputatione ipsius ministri, non minus in hac confessione satis declaratum et probatum est. Neque hinc quam in aliis, quia nulla assignalur differensequitur Ecclesiam mutare aliquid substan- tiæ ratio , nec Concilia in hoc aliter loquuntiale in ministerio hujus sacramenti; quia tur, nec minus peccata venialia remittuntur requisita ad valorem hujus sacramenti ex in- et judicantur potestate divina, seu manante stitutione Christi semper eadem sunt, et illis ex Christi institutione, quam cætera. Imo taconcurrentibus, non potest Ecclesia impedire, lis jurisdictio non utcunque est conditio nequominus sacramentum validum sit, neque cessaria, sed etiam dici potest principium per etiam quod sine illis fiat; potest tamen face- se morale talis actionis; nam, licet absolutio, re, ut hic homo habeat vel non habeat omnia ut est actus efficaciter sanctificans hominem, necessaria ex institutione Christi ad conficien- sit per se a potestate ordinis, tamen ut est dum hoc sacramentum. Nam unum ex his re- juridica prolatio sententiæ, est per se a potesquisitis est, quod jurisdictionem et subditum tate jurisdictionis; et, quia non potest rile habeat, quod pendet ex concessione vel abla- exerceri, nisi utramque habeat, ideo necesse tione Ecclesiæ, de qua re dixi plura in supe- est ut ab utraque potestate procedat. Est ergo riori tomo, tractando de sacramentis in genere. hoc in universum verum, et sine ulla exce

8. Advertendum ultimo. -- Ultimo adver- ptione , quod existimo certum ex prædicta tendum est, assertionem positam limitatam a Conciliorum doctrina et ratione. Exceptio ernobis fuisse ad materiam necessariam hujus go, et limitatio in regula , posita est propter sacramenti, quæ est peccatum mortale nun aliam rationem, scilicet, quia circa veniania quam confessum, et per se loquendo. Et hoc peccata omnibus data est jurisdictio, et idem posterius additum est ad excludendum ca- est circa mortalia in extrema necessitate; sum extremæ necessitatis, in quo quilibet sa- unde autem sit talis jurisdictio , et quomod cerdos potest esse minister modo infra expli- constet, suo loco videbimus.

« PredošláPokračovať »