Obrázky na stránke
PDF
ePub

non videri de jure divino, quia nec sufficienti 18. Ad secundum dubium respondetur.- Diftestimonio, nec ratione probari potest tale ferentia inter judicium internum et externum. jus divinum. Posset enim Ecclesia plures - Ad posterius dubium quidam affirmant raEpiscopatus dividere, et minus territorium tione delicti acquiri forum sive jurisdictionem unicuique concedere, et ordinare, ut Episco- in hoc judicio, sicut in contentioso, juxta c. pus esset proximus et immediatus pastor in de Raptoribus, et quæ ibi traduntur. Ita sentota sua diocesi, quam per vicarios seu ca- tiunt Adrian., d. 17, q. 4; Antonin., 3 P., pellanos posset gubernare, ut nunc de facto tit. 17, cap. 4. Sed oppositum existimo cerfit in aliquibus Episcopatibus, quod, licet tum. Itaque si aliquis subditus hujus Episcofortasse universaliler non esset expediens, palus in alio peccavit mortaliter, non debet tamen non est directe et aperte contra jus nec potest, per se loquendo, absolvi in hoc divinum.

foro ab illo delicto ab Episcopo vel ordinariis 17. Primum dubium. - Secundum dubium. ministris ejus loci, in quo peccavit, sed a suo - Ad primum dubium respondetur. - Duo Episcopo vel parocho, aut ex licentia ejus. autem brevia dubia supersunt hic explicanda. Loquor autem de absolutione a culpa ; nam Primum est, an hæc jurisdictio terminetur lo- de censuris aliud est. Ita etiam Sylvest. sucis aut personis, id est, an possit exerceri pra, q. 13; et Navarr. in c. Placuit, de Peintra terminos diocesis vel parochiæ circa nitent., d. 6, n. 33; et notavit etiam Gloss. in quascunque personas in ea existentes, vel e alio c. Placuit, 16, q. 1; Panorm. in c. ult. de contrario solum circa personas proprias talis Foro compet., in 6. Et sumitur ex c. Omnis diocesis ubicunque existant. Secundum est, utriusque sexus, ubi sine restrictione vel disan ratione delicti in tali loco commissi acquis tinctione dicitur, omnia peccata esse proprio ratur jurisdictio in hoc foro. Ad prius respon- sacerdoti confitenda. Item, alias esset cum deo , jurisdictionem terminari personis, et proportione dicendum, si intra hanc civitatem non localibus terminis. Itaque Episcopus po- parochianus unius Ecclesiæ, in alia peccet, test absolvere subditum suum, si cum illo si- quoad illud delictum manere subditum alieno mul versetur extra diocesim suam, vel po- parocho, quod est frivolum et præter omnem test illi dare facultatem eligendi confessorcm usum. Ratio optima est, quia in hoc foro idem ubicunque extiterit. Ratio est, quia hoc sa- debet esse judex omnium culparum, quia omcramentum per se requirit jurisdictionem in nes simul debent remitti, nec possunt dividi personam, quia illa judicanda est; bæc autem quando sunt mortalia crimina , de quibus jurisdictio nec acquiritur, nec amittitur ra. est sermo, quia propter illa primario datur tione præsentiæ vel absentiæ localis. Item hoc hæc jurisdictio : ergo nec debuit hæc jurisjudicium sacramentale non requirit publicam dictio dividi pro varietate locorum. Item esl et exteriorem solemnitatem in determina- manifesta differentia inter hoc judicium et extione loci, vel aliarum cæremoniarum, et ideo ternum; nam hoc posterius ordinatur ad exterqui alias est ordinarius judex respectu per- nam gubernationem et publicam punitionem sonæ, potest ubicunque voluerit jus dicere; quæ fit ad aliorum exemplum, et ideo expein quo differt hoc judicium ab externo. Ita dit, ut ibi puniatur delictum ubi committiSylvester, Confessor, 1, p. 14, qui hoc limitat tur; hoc vero judicium ordinatur ad internam ad eos qui habent jurisdictionem ordinariam; salutem et reconciliationem cum Deo, et ideo sed servata proportione, etiam in delegatis ad finem illius nihil refert, quod peccatum in locum habet, ut ratio facta probat, et bene hoc vel illo loco committatur. notavit Victoria in Sum., num. 151; Solo, 4, d. 18, q. 4, art. 3, § Aliud vero dubium; et

SECTIO II. Ledesm., 2, part. 4, q. 3, a. 7, dub. 9. Itaque

Quis sit ordinarius minister hujus sacramenti, seul sacerdos habens jurisdictionem ab Episcopo

proprius sacerdos respectu singulorum fideConimbricensi in omnes suos subditos potest absolvere aliquem illorum, etiamsi ambo extra diæcesim inveniantur; quia illa circum- 1. Quid intelligatur nomine proprii sastantia loci nihil refert ad hoc sacramentum, cerdutis. Tres acceptiones hujus cocis. – nec tollit aut dat jurisdictionem, nisi fortasse Prima.- Reprobatur prima acceptio. Prin. ubi ratione alicujus specialis privilegii aliud cipio declarandum est, quid nomine proprii explicatum esset, ut infra de Mendicantibus sacerdotis in hac materia intelligendum sit; dicemus, disp. 25.

bac enim voce solent jura uti ad nominandum ordinarium ministrum hujus sacramenti, jurisdictione eximi per Romanum Pontificem. ut patet ex c. Omnis utriusque sexus. Distin- Et eadem ratione possunt esse aliqua loca, guunt ergo mulli Theologi tres acceptiones quæ non habeant proprium Episcopum imhujus vocis. Prima est, quæ significat omnem mediatum, sed Abbatem aliquem exemptum, sacerdotem habentem jurisdictionem in hoc vel aliquem similem Prælatum, quia hoc penforo, sive illam ordinariam habeat, sive de- det ex varia institutione humana. In his ergo legatam, ita ut proprius dicatur, qui jus ha- personis, vel locis, loco Episcopi proprie sumbet administrandi hoc sacramentum, quo- pti succedit is qui participat jurisdictionem cunque titulo et modo illud habeat, distin- Episcopalem , et superior est his qui proxiguaturque ab eo qui omnino est quasi alienus mam et immediatam curam pastoralem haab hoc ministerio. Ita loquuntur Bonav. in 4, bent, ut est in personis exemptis religiosis, d. 17, 3 p. ejus, art. 1, q. 2; Richard., art. Provincialis, aut Generalis, in locis exemplis 3, q. 1; Palud., q. 3, art. 2; Sylvest., verb. Abbas aut alius similis. Omissis ergo univerConfessor, 1, q. 1; imo juxta hanc expositio. salibus pastoribus, in rigorosa significatione nem interpretantur cap. Omnis utriusque se- proprius sacerdos dicitur, qui proximam cuaus. Sed hoc aperte repugnat illi textui, in ram et obligationem habet ex officio minisquo proprius sacerdos distinguitur ab alieno, trandi fidelibus hoc sacramentum, ut bene etiamsi delegatam jurisdictionem habeat; ne- notavit Cano, dicta Relect., p. 5 et 6, qui hoc que in eodem textu admittenda est æquivo- modo exponit cap. Omnis utriusque sexus, et catio, quam Paludanus gratis et sine funda- Extravag. Martin. V, de quibus infra. Hoc ermento admittit ; præsertim cum, juxta vocis go modo nunc de proprio sacerdote agimus, proprius proprietatem, non possit recte illi et primo videbimus, quis sit secundum ordiaccommodari, qui ex proprio officio non ha- narium jus respectu singulorum fidelium; bet animarum curam, sed tantum delegatam deinde nonnullas exceptiones adrotabimus. jurisdictionem. 2. Secunda acceptio. - Tertia acceptio.

Conclusio. Secundo ergo vox illa significare dicitur 3. Parochus est proprius sacerdos in sua quemcunque pastorem animarum, qui in hoc parochia. - Circa priorem partem constat foro habet jurisdictionem ordinariam , sive ex jure, in unaquaque Ecclesia parochiali, ililla sit proxima et immediata, qualis est in lius parochum esse proprium sacerdotem parocho, sive sit universalis et quasi remota, omnium, qui intra terminos illius parochiæ qualis est in Episcopo vel Summo Pontifice, degunt, sive illi laici sint, sive sacerdotes; ita ut non dicatur sacerdos proprius , ut dis- quod intelligitur, per se loquendo, et seclutinguitur a communi, sed ut distinguitur ab sis privilegiis. Ita docent omnes, et est per se alieno. Ita utuntur hac voce Gabriel, in 4, clarum, quia ille parochus est proprius recd. 17, 9. 2, art. 2; Med., Cod. de Confessione, tor et pastor immediatus illarum animarum. q. de Confessione Fratribus privilegiatis facta; Solum est observandum, juxta commune jus Soto, d. 18, q. 4, art. 2, et juxta illam expo- et usum Ecclesiæ, unumquemque fidelium nunt c. Omnis utriusque sexus. Estque satis sortiri parochiam ubi habet domicilium firprobabilis hæc expositio, quamvis non neces- mum. Ita habetur in c. ult. extra de Paro. saria, ut infra suo loco dicam. Non ergo nunc chiis ; ex quo oriuntur nonnulla dubia. hac significatione indigemus, quia de proprio 4. Dubium primum. Aliquorum solutio. sacerdote universali vel universalissimo, ut – Aliorum solutio probatur. - Primum sic dicam, nihil peculiare dicendum occurrit; est , quando aliquis habet plura domicinam universalissimus est Summus Pontifex, lia in diversis Ecclesiis, in quibus per disuniversalis vero est unusquisque Episcopus in tincta anni tempora habitat. Aliqui dicunt sua diæcesi, de quibus satis dictum est supe- pro eo tempore, pro quo in aliquo domicilio riori sectione. Solumquc addendum occurrit, ex dictis habitat, illum habere sacerdotem Summum Pontificem ita esse hoc modo pro- proprium, in cujus parochia tale domicilium prium sacerdotem omnium fidelium, ut nul- existit. Ita sentiunt Palud, in 4, d. 17, 9. 3; lus possit ab illius jurisdictione eximi, quia Anton., 3 p., tit. 17, c. 4. Et videtur verisiuniversalissima etimmutabilis est, ut diximus. mile quoad præceptum annuæ communionis, At vero Episcopus ita est proprius pastor uni- quod certum tempus determinat, et conseversalis omnium fidelium habitantium in sua quenter quoad confessionem, quatenus ad diæcesi, ut nonnulli eorum possint ab illius Eucharistiam præmitti solet; nam per se hoc præceptum non determinat certum tempus titulus sit sufficiens ad acquirendum forum, anni. Nihilominus alii sentiunt liberum esse seu jurisdictionem. huic parochiano confiteri cui voluerit ex duo- 6. Tertium dubium. Responsio.-Narar. bus parocbis suh quibus domicilia habet. Ita rus et Paludanus rejiciuntur. - Gabriel reNavarrus in dict. cap. Placuit, n. 77, quia probatur. - Vera solutio. - Tertium dubium uterque illorum est proprius sacerdos, et ita est de bis qui nullum habent domicilium, sed potest esse judex ; quia hæc jurisdictio non semper vagantur. Navarr., dict. c. Placuit, sequitur actualem habitationem, sed domi- 79, existimat in his manere integrum illud ciliuin. Et a simili confirmari potest hæc opi- jus, quod ipse putat esse divinum, scilicet, nio ex cap. 2 de Sepulturis, in 6. Et hanc ut possint eligere quem voluerint confessosententiam censeo veram. Oportebit tamen, rem, quia Ecclesiæ determinatio , quæ est ut talis persona satisfaciat illi sacerdoti in per domicilia, in eis locum non habet. Palud. cujus parochia habitat, reddens illum certum vero, et Antonin, supra, atque etiam Cajet., quod jam impleverit præceptum.

verb. Absolutio, 2, dicunt, etiam hos nullum 5. Secundum dubium. - Decisio. - Se- habere proprium sacerdotem, et ideo Ecclecundum dubium est de illis qui in uno loco siam fecisse eis facultatem eligendi qucm vohabent domicilium, in alio vero quasi domi- luerint confessorem. Sed utrumque falsum est: cilium, scilicet, habitationem diuturnam pro primum, quia ostensum est nullum dari tale aliquo tempore anni, quamvis non fixam ; in jus divinum; secundum, quia nullibi ostendi quo ordine sunt præcipue scholastici; nu- potest talis facultas ab Ecclesia data his homerantur etiam milites et litigantes, ac merminibus, neque esset rationabilis, tum quia catores, quando in alienis oppidis diu moran- non magisilli merentur hoc privilegium, quam tur. Et de his omnibus dicendum est, etiam alii habentes domicilia ; tum etiam quia esper illud quasi domicilium subjici ordinariis set illis valde nocivum, alias neque aliquis parochis illorum locorum in quibus habitant, haberet ex officio propriam et particularem ex Glossa in Clement. 1, de Privilegiis, et Na- curam eorum, neque ipsi tenerentur alicui varr. cum aliis, dict. cap. Placuit, n. 85, et rationem reddere, quod impleverint præceusus etiam id probat. Fuitque moraliter ne- ptum confessionis. Et ob easdem rationes cessarium ut hujusmodi personæ possent non placet quod Gabr. ait in 4, d. 17, q. 2, habere ordinarios pastores, ad quos perti- art. 3, dub. 2, hos non habere alium sacerdoneat ex officio eis ministrare sacramenta tem proprium præter Episcopum diæcesis in dictis temporibus. Quod etiam intelligendum qua versantur, et ab illo habere ex consueest seclusis privilegiis; nam, si in Academia tudine facultatem eligendi confessorem quem ex privilegio, vel probata consuetudine, quæ voluerint. Sed neque hoc modo his hominiilli æquivalet, assignetur scholasticis proprius bus satis provisum esset, nec de tali facultaconfessor, ille erit pro eo tempore proprius te constat, neque esset rationi consentanea. sacerdos eorum. De militibus vero et aliis hu- Dicendum est ergo, ibi habere proprium sajusmodi, Navarrus scrupulosius loquitur; cerdotem, ubi vagantur, et in hujusmodi ho. aldit enim intelligendum id esse, quando minibus actualem habitationem succedere hujusmodi homines non possunt facilem ha- loco domicilii, quandoquidem aliud non habere recursum ad suos proprios sacerdotes; bent ; et ideo ordinarium parochum illorum quia nullo jure, inquit, constat, per solam esse illum in cujus parochia habitant, et muinhabitationem diuturnam forum acquiri. tala habitatione mutari. El hoc probant raSed certe etiam nullo jure constat acquiri tiones factæ,atque etiam consuetudo. Et est tunc, quando est difficilis recursus ad pro- etiam optimum signum, quia ipse parochus prium pastorem. Quod si tunc dicatur, ut tenetur ex officio eis ministrare sacramenta, recte dicendum est, consuetudine ipsa hoc si indigeant, eosque potest ad præceptum im. potuisse introduci, et satis constare , idem plendum compellere. Ita tenent Sylvester, et simpliciter et absolute dici poterit sine ulla Soto, locis paulo ante citatis, et Medina, Cod. limitatione, quia, ut ipsemet Navarrus fate- de Confess., q. 35. tur, moraliter loquendo, ac fere semper, ille 7. Quartum dubium. Secunda solutio rerecursus non est facilis, et ideo introducta rior. - Quarto dubitari potest, an sit idem fuit illa consuetudo, quæ vim habet universa. dicendum de iter agentibus, seu peregrinanlis legis. Quapropter, licet in aliquo individuo tibus, qui alibi habent suum domicilium. ceset illa ratio,illud non obstat,quominus ille Respondetur revera nou esse eamdem ratio

nem de his ; quia, sicut relinent domicilium, cerdos loco proprii, et hac ratione hoc loco etiamsi extra illud incedant, ita etiam eum- numeratur. Advertere autem oportet necessadem semper parochum habent firmum et riam hic esse bonam fidem; nam, si quis ad proprium. Unde juxta generalem regulam hoc tantum iter ageret, ut haberet occasioc. Omnes utriusque sexus, non videntur posse nem confitendi alteri, et non proprio sacerdoconfiteri alieno, etiam in locis distantibus, ti, jam illa non esset necessitas, sed voluntas, sine licentia proprii; et ideo olim fideles fa- et non esset juxta intentionem pastorum, nec cultatem petebant a suis propriis sacerdoti- juxta consuetudinem Ecclesiæ, et ideo non bus ad agendum iter, et in illa facultate cen- esset valida confessio. sebatur dari licentia confitendi alteri in iti- 9. Dubium quintum enodatur. - Paludanus nere, si opus esset. Nunc autem cum jam et Sylvester reprehenduntur.-Quinto dubitari cessaverit illa consuetudo, dicunt graves auc- potest, quid dicendum sit de ipsis parochis, tores, jure ordinario et sine privilegio non vel Episcopis. Respondeo, parochos nullum posse hujusmodi peregrinos aliis confiteri. habere proprium sacerdotem præter EpiscoIta Palud., d. 17, q. 8; Anton., dict. tit. 17, pum, regulariter loquendo. Hoc per se mac. 4; et Navar., dict. c. Placuit, n. 68, et in ri. nifestum est, quia cum ipsi parochi inter se gore juris videtur verum. Tamen spectata non sint subordinati, neque unus sit alteri consuetudine, et tacito consensu parochorum, superior, non potest esse proprius sacerdos censeo probabilem et veram contrariam sen- alterius. Episcopus autem est illis immediate tentiam , scilicet, posse has personas confi- superior, et ideo ille solus est proprius pasteri vel parocho illius loci ad quem perve- tor eorum. Dixi, regulariter, quia interdum niunt, vel sacerdotibus ibi habentibus juris- sunt aliqui qui participant jurisdictionem epidictionem delegatam ab Episcopo loci. Si au- scopalem in plures Ecclesias parochiales, ut tem ibi fuerint alii habentes delegatam a Papa, sunt aliqui Abbates, vel archidiaconi, et tunc securius erit illis confiteri, quia est res magis eadem est de iis proportionalis ratio ; cum certa. Et hanc opinionem tenent Sylvester, enim hæc omnia humano jure statuta sint, Confessio, 1, q. 11 ; Soto, d. 18, q. 4, art. 2; facile admittere possunt hanc varietatem. De Ledesma, 2, p. 4, q. 7, art. 5, dub, 11, in Episcopis vero dicendum est, ipsos non habere fine ; Victoria in Summ., c. 153, ubi ait, hos alium proprium sacerdotem præter Pontifidebere confiteri in Ecclesia cathedrali; sed cem. Hoc constat ex ratione facta, proportiohoc nec potest locis omnibus accommodari, naliter applicando illam. Neque est verum nec illius video fundamentum.

quod Palud. in 4, dist. 17, 9.3, art. 2, et Syl8. Ratio a priori traditur.-Eamdem senten- vester, v. Confessor, 1, q.2, dicunt, proprium tiam significat Cajet., verb. Absolutio, 2, et sacerdotem Episcoporum esse Archiepiscorefert Eugenium IV hoc declarasse etiam in pum, Archiepiscoporum vero Patriarchas, hoannua confessione, vel communione, quam rum vero Pontificem ; quia, ut bene ait Soto, intelligo esse extensionem, non limitationem; d. 18, q. 4, art. 2, hoc nullo jure fundatur; nam, si de aliqua dubitari poterat, maxime et supra ostendimus Archiepiscopum non hade illa, quia in eo tempore videtur esse maxi- bere ordinariam jurisdictionem in hoc foro in ma obligatio confitendi proprio sacerdoti; diæcesibus suffraganeorum ; ergo multo misi ergo tunc fieri potest alteri, etiam poterit nus circa ipsos Episcopos. Unde colligitur claquocunque alio tempore, maxime si aliqua ra differentia inter Papam respectu Episcopi necessitas vel specialis utilitas occurrat. Ratio et Episcopum respectu parochi, et Archia priori est, quia hæc existimatur esse quæ- episcopum respectu Episcopi. Papa enim dam implicita licentia proprii sacerdotis, quia habet ordinariam jurisdictionem in dioeceoccurrit causa maxime rationabilis, et mo- ses omnium Episcoporum, et in omnes subdiraliter necessaria propter itineris occasiones tos eorum, et ideo etiam habet in ipsos Epiet pericula. Unde hic confessor non tam ordi- scopos, et similiter se habet Episcopus resnarius videtur esse quam delegatus, vel ex pectu parochi; at Archiepiscopus non habet concessione Summi Pontificis allegata a Ca- ita universalem jurisdictionem, proportionalijetano, vel ex consuetudine. Quia vero non ter loquendo. censetur hæc facultas data respectu cujuscun- 10. Dubium de Cardinalibus.-Sed quæres que, sed respectu tantum proprii sacerdotis quid dicendum sit de Cardinalibus: eorum illius loci, in quo quis peregrinatur, vel ejus enim dignitas non consistit in potestate jurisqui vicem illius habet, ideo censetur ille sa- dictionis ad hoc forum pertinentis, et ideo

non potest communi et ordinario jure regula- et majori explicatione indiget, ut trademus ri. Tamen, sicut ratione dignitatis propinquis- sequentibus; tum etiam quia aliud est habesimi sunt Pontifici, ita illum solum habent ut re potestatem eligendi confessorem , aliud proprium pastorem et sacerdotem, ut Sylves- eximi omnino a cura et jurisdictione proprii ter supra dicit. Est autem Collegium illud ve- pastoris; nam, licet fideles per bullam posluti unum spirituale corpus, cujus proximum sint eligere confessorem, non tamen proptercaput est Pontifex, quod magis ex dicendis ea non habent proprios pastores et paropatebit. Et hæc sunt quæ de jure ordinario chos : nam illi retinent suam jurisdictionem posse dici videntur.

ordinariam, et in usu aliorum sacramento

rum, et in aliis quæ ad pastorale munus pertiExceptiones ab ordinario jure proponuntur.

nent, manet eadem subjectio et subordina 11. Prima.-Secunda.-Superest, ut non. tio. Quarto excipiuntur religiosi, qui proprio nullas exceptiones ab hoc ordinario jure, quæ reguntur ordine, et proprios habent pastores; ab auctoribus traduntur, breviter insinuemus. de eis tamen eodem modo loquendum est Primo ergo excipitur tota familia Summi proportione servata ; habent enim superioPontificis, cujus proprius sacerdos est ipse, rem proximum, qui est veluti sacerdos omvel summus Pænitentiarius ejus, vel quem nino proprius, et habent etiam remotos, ut ipsi designant. Hoc constat ex usu, ut om- supra dixi. De monialibus vero idem judicannes auctores citati referunt; quod enim hoc dum est ; nam quæ sunt subditæ Episcopo, facere possit Pontifex, non est dubium. Intel- illum habent tanquam proprium sacerdotem; ligendum autem est de his qui actu sunt Ro- ipse tamen designare potest alium, qui vices mæ, et actu sunt de familia ejus ; nam , si ejus gerat. Quæ vero sunt subditæ religiosis, inde discedant, non utuntur hoc privilegio, habent proprium superiorem et vicarium tansed communijure. Secundo, excipiuntur etiam quam proprium sacerdotem. Et eodem modo familia Cardinalium ; nam quisque Cardi- judicandum est de similibus. Quinto excipi nalis est quasi proprius sacerdos suæ fami- solent reges et principes, præsertim supremi, liæ, et potest per se vel per falium hoc mu- de quibus nihil certum statuere possumus, nus exercere; vel, si ipse non sit sacerdos, quia ratione suæ dignitatis vel potestatis non potest delegare hanc potestatem. Ita refert sunt exempti ipso jure; in hoc ergo servanda Cajetanus supra, quod sufficit, quia pendet ex sunt privilegia. hujusmodi principibus confacto. De familiis autem Episcoporum non est cessa, et antiquæ consuetudines quæ credenidem, sed babent proprium sacerdotem ordi- dæ sunt legitime introductæ, et ex consensu narium juxta jus commune. Dicit tamen Soto, superiorum. posse Episcopum, si velit, eximere familiam suam ab ordinaria parochorum cura, et sibi

DISPUTATIO XXVI. reservare , vel alium proprium designare;

DE MINISTRO HUJUS SACRAMENTI EX DELEGATA quod mihi maxime verisimile videtur, quia

POTESTATE. sunt superiores, et possunt habere rationabilem causam, sicut possunt sibi reservare ca- De fide est jurisdictionem in hoc foro posse sus; tamen loquendo regulariter et ordinarie, delegari. Duobus modis potest delegari. – hoc non ita fit.

Supponimus jurisdictionem in hoc foro dele12. Tertia exceptio. - Quarta. Quinta. gari posse, quod est certum de fide ex Conci- Tertio excipiuntur quædam personæ in liis supra citatis et ex usu Ecclesiæ. Et ra. speciali dignitate constitulæ, ut decani Eccle- tione ostendi potest, quia ea quæ sunt jurissiarum, et interdum archidiaconi, vel aliæ dictionis, delegabilia sunt, ut dicitur in c. similes, quæ immediate subordinantur Epi. Aqua, de Consecratione Ecclesiæ vel altaris; scopis et eximuntur a parochorum cura, ut cum enim jurisdictio non detur per aliquam Sylvester et alii supra referunt. In qua re internam consecrationem, vel physicam faconsulenda est consuetudo, et specialia pri- cultatem, sed per moralem concessionem, vilegia. Quod vero aliqui extendunt hanc ex- vel deputationem, merito potest is qui illam ceptionem ad omnes sacerdotes, quia omni- habet veluti propriam, alteri eam committebus concessum videtur generali consuetudi- re. Neque in boc judicio, aul foro aliquid spene, ut possint eligere confessorem quem ma- ciale intervenit, ob quod ei repugnel hujusluerint, hoc, inquam, non recte dicitur, tum modi delegatio. Potest autem duobus modis quia de hac consuetudine non satis constat, concedi seu delegari : primo, directe conce

« PredošláPokračovať »