Obrázky na stránke
PDF
ePub

re quidquid necessarium est, tam ex parte sunt, quia hic actus est dispositio perfecta et intellectus quam ex parte voluntatis, ad veram ultima; hujusmodi autem dispositio non ancontritionem, Et quæstio hæc non est hic in- tecedit formam tempore, sed natura. Propter tenta, pertinet enim ad materiam de Justifi- hanc ergo causam non indiget hic actus temeatione et de Gratia. Veritas autem est, hu- poraria duratione. Nec vero propter intensiomano et ordinario modo loquendo, requiri nem, tum quia falsum est illam requiri ; aliquod tempus, ut homo excitetur, et consi- tum etiam quia, licet eszet necessaria, posset deret, ac judicet de omnibus quæ necessaria in instanti perfici in actu immanente, et in sunt ad eliciendam contritionem, quia homo qualibet forma, quæ sine resistentia contrarii per discursum, et ab imperfecto ad perfec- fit. Cajetanus vero argumentatur, quia si estum procedit. Quod maxime verum est de ho- set infallibile Deum acceptare hunc actum mine infideli, qui ab statu infidelitatis usque statim ac fit, posset homo esse certus de sua ad statum justitiæ transmutandus sit, ut su- gratia. Sed hoc non sequitur, quia nunquam mi potest ex Tridentino, sessione sexta et se- potest homo certus esse omnino an actus , ptima ; potest autem Deus per specialem in- quem elicit, supernaturalis sit, et talis, qualis fluxum gratiæ suæ, quæ nescit tarda molimi. ad veram contritionem exigitur. Hæc ergo na, supplere has temporis moras, et subito sententia nec fundamentum habet, nec proilluminare et convertere hominem. Sed de babilitatem. his alibi.

2. Secundus questionis sensus.-Alter ergo Actum contritionis, ut sit contritio, nulla indiquæstionis sensus est, an. positis in intellectu

gere duratione : dera sententia. omni consideratione et judicio necessariis ad 4. Probatur ex Scriptura.—Quapropter dieliciendum actum contritionis, voluntas in cendum est, actum contritionis, ut sit contrieodem instanti, in quo elicit actum , qui tio, nulla indigere temporali duratione ; sed est contritio, perficiat ipsum, ita ut statim ha- simul ac fit, esse veram contritionem. Sumibeat, et esse, et statum, et causalitatem con- tur ex D. Thoma, hac 3 p., q. 89, art. 2, et tritionis. Neque est nunc agendum de quæs- 1. 2, q. 113, a. 1 et 7. Bene Gabr, in 4, d. 14, tione philosophica , an hic actus immanens q.1, a. 2, conclus. 5; Soto, lib. 17,4.2, a. 14; fiat in instanti per primum sui esse, vel in Medina, tract. 1 de Ponit., q. 5, ad finem ; et tempore per ultimum non esse ; nam licet Vega, lib. 13 in Tridentinum, c. 23. Et proverius sit in sua duratione intrinseca incipe- batur ex Scriptura, quæ promittit hominijusre per primum sui esse, tamen ad præsens titiam et remissionem peccati ratione suæ connon refert , nam sensus quæstionis est, an versionis, absque ulla mora vel dilatione. ille aetus simul ac incipit esse, incipiat esse Quod declarat illis verbis : In quacunque die, contritio, quomodocunque incipiat.

in quacunque hora, Ezechiel. 18 et 33; nam 3.Prima sententia.--Scoti fundamentum. - ibi definitum tempus sumitur pro indefinito, Fundamentum Cajet.-Refellitur.Fuit ergo et idem valet, ac, in quocunque tempore, vel in hac re sententia Scoti in 4, d. 14, 9. 2, momento. Quod patet a contrario, nam eodem actum, qui est contritio, non habere rationem modo ibi dicitur: In quacunque die justus fecontritionis, nisi prius aliquo tempore duret; cerit impietatem, justitiæ ejus non recordabunquod tempus taxatum est a Deo. Quam opi- tur amplius ; quod perinde est, ac si dicerenionem probabilem reputat Almain. ibi, et tur, eodem momento. Sicut ergo consensus in es parte sequitur Cajet., tomo 1 Opusc., tract. peccatum mortale, statim ac fit, est peccatum 4,9. 1; dicit enim Deum aliquando expecta- mortale, et destruit gratiam, ita e converso re hujusmodi durationem, priusquam acce- actus contritionis, statim ac fit, habet esse conptet actum in ratione contritionis et disposi- tritionis, seu ultimæ dispositionis ad gratiam. tionis ultimæ ad gratiam; non declarat ta- Unde ad hoc explicandum utitur Scriptura men an de hoc sit præscripta lex. Hi auctores verbis : Cum ingemueris , tunc salous eris , vix afferunt fundamentum, ei si aliquod in- Isai. 30, juxta Septuaginta, et ita etiam legit sinuant, est valde debile. Scotus indicat hu- Cyprian., Epist. 8, et libro de Lapsis, circa fijusmodi rationem, quia hic actus est dispo- nem, et alii ex Patribus citandis. Alibi vero sitio ad gratiam ; dispositio autem debet an- utitur conditionali locutione, quæ indicat intecedere formam. Item quia hic actus debet fallibilem consecutionem, ut : Si conversus perfici usque ad certam intensionem, quod fueris, saldaberis, Isaiæ 30, juxta Vulgatam. in momento non fit. Sed hæc nullius momenti Et inferius additur particula statim. Idem

Hierem. 15, Apocalyp. 3; Zachariæ autem obligatio; constat autem rationem naturalem 1, fit absoluta promissio: Convertimini, et de hoc nihil præscribere. Et eædem rationes conpertar; ergo hæc duo inseparabiliter sunt probant alteram partem de jure divino, et conjuncta, quia veritas conditionalis postu- testimonia adducta eamdem demonstrant. Pelat, ut posito antecedente infallibiliter pona- titur enim a nobis conversio, non vero tanta, tur consequens; convertitur autem homo, cum vel tanta quoad durationem. Denique, qui primum actum contritionis elicit. Atque hoc tale jus asseruerit, illud ostendere tenebitur, modo intellexerunt testimonia hæc Sancti Pa- quod certe non poterit. tres. Citavi Leonem, et Chrysostom., sect. 6. Alia ratione suadetur conclusio. Quopræced. ; idem Chrysost., orat. de S. Philo- rumdam evasio. Præcluditur, - Responsio gonio, tom. 3; August., de Vera et falsa pe alia. Rejicitur. – Ultimo fieri solet talis nitentia, c. 17; Hieron., Epist. 46 et 48; Ter- ratio, quia si duratio temporis esset necessatull., lib. de Pænit., c. 4; S. Pacianus, Epist. ria ad contritionem, ut sic, pervenire posset 3 ad Sympron., tom. 3 Bibliothec. Sanct. bomo in hac vita ad eum statum, in quo, eliOmnia vero paucis verbis complexus est Coe- ciendo verum pænitentiæ actum, non posset lestin. Papa, Epistol. ad Episcopos Gall., c. 2 : consequi remissionem peccati; consequens Vera condersio mento potius quam tempore autem ut erroneum damnatur in lib. de Ecmetienda est, dicente Propheta : Si condersus cles. dogmat., c. 80. Idemque refert ex Conc. fueris, saldus eris. Et fere similia habet Julius Moguntin., c. 2, Ivo in suo Decreto, part. I in Decreto 2, quod habetur in i tom. Con. 15, c. 32; ergo. Sequela declaratur, quia in ciliorum, post 3 ejus Epistolam : Quia Domi- fine vitæ potest homo elicere illum actum, nus (inquit) non solum temporis, sed etiam quando ei non superest tanta vitæ duratio, mentis inspector est : sicut latro unins momenti quanla necessaria est, ut ille actus sit contripenilentia meruit esse in Paradiso. Quod de- tio. Propter quod argumentum dicunt aliqui, cretum cum multis aliis habetur 26, q. 6, et in tali actu requiri durationem, non tamen de Pænitentia, d. 3, cap. Talis, et in Decreto certam, sed quacunque signata sudbicere miIvonis, part. 15.

norem. At hoc sophisticum est, et gratis con5. Probatur assertio ratione. - Confirma- fictum ; cur enim Deus hoc statuisset, cum tur. - Ex quibus ita polest ratio concludi, neque ad mores utile sit, neque ad alium efActus pænitentiæ, qui est sufficiens dispo- fectum ? Adde, quod cum gratia non possit sitio ad remissionem peccati, et habet gratiam infundi, vel saltem non infundatur nisi in moinfallibiliter conjunctam, est vera contritio; mento, necessarium esset ut inter instans in sed actus pænitentiæ, qui ex sua essentia et quo elicitur ille actus, et aliud in quo infunmotivo est perfecta conversio in Deum, et ditur gratia, aliquod definitum tempus interaversio a peccato, et illius detestatio super cederet. Sed aiunt non posse hominem per omnia, infallibiliter et sine ulla mora habet solum instans durare in actu contritionis, adjunctam gratiam et remissionem peccati, sed necessitate naturali debere illum contiut probant adducta testimonia; ergo talis ac- nuare per aliquod tempus; et ideo saltem iltus, simul ac est, est vera contritio. Et confir- lud tempus esse necessarium. Respondetur matur, ac declaratur, quia homo tenetur ha- primum, incertum esse quod sumitur, et forbere veram contritionem, non tamen tenetur tasse in rigore falsum ; quia voluntas potest aliquo tempore durare in actu conversionis, immediate, postquam actum elicuit, illum quem elicit ; ergo non perficitur contritio du- omittere; quamvis in homine id sit difficilliratione temporis, sed sola efficientia talis ac- mum. Deinde, etiamsi id demus, nihil ad tus. Major supponitur; minor probatur, quia præsentem causam refert, quia licet talis acvel ad id tenetur jure naturæ, vel positivo. lus aliquo tempore duret, non expectatur Non primum, quia jus naturale solum dictat illa duratio, ut esse contritionis habeat, nediligendum esse Deum, et detestandum pec- que ut gratia infundatur, sed a primo instan. catum super omnia, et contra hoc nihil esse te utrumque habet, licet postea duret. agendum. Quod vero talis actus duret per 7. Alia responsio ad rationem faciam de arhoram, vel per partem temporis, non dictat; ticulo mortis. Refutatur prior sensus resin nullo enim principio naturali hoc contine- ponsionis. — Aliter vero respondent alii ad tur. Et si ratio naturalis hoc dictaret, etiam rationem factam, per se loquendo, necessapræscriberet quantum futurum esset illud riam esse aliquam moram temporis, in qua tempus; alias esset valde confusa et obscura pænitentia duret, ut in fine ejus perficialur

contritio, et oblineatur gratia ; in fine lamen tem illa duratio est præcepta, cum homo in vitæ, propter urgentis necessitatis articulum, primo instanti, quo elicit actum, qui est conminorem durationem a Deo acceptari. Quod tritio , habeat propositum servandi omnia duobus modis excogitari potest. Unus est, ut præcepta , in illo proposito sufficienter incluDens veluli dispenset in eo articulo propter dilur tale votum. Ita ergo fit, ut ille actus a necessitatem ; quia non exigit ab homine, primo instante semper haheat statum contrinisi quod potest juxta temporis opportunita- tionis. Illud autem votum , quod confingitur, tem. Alius modus esse potest, quod illa du- facile a nobis excluditur, exclusa necessitate, ratio, quando revera exhiberi potest, ita exi- et præcepto de tali duratione, quod nec natugalar; quando vero non potest, ut in illo ca- rale esse potest, nec positivum est, ut ostensn, sufficiat in voto, et desiderio, sicut de dimus. Neque etiam reddi potest ratio ulla taaliis actibus nos dicimus. Neutra vero evasio lis necessitatis, quia sola duratio nullam perprobabilis est. Primo, quia utraque est vo- fectionem intrinsecam addit actui seu rei, ut lontarie excogitata sine fundamento, solum ex Metaphysica suppono; ergo quidquid poad rationes eludendas. Deinde contra prio- test actus, qui est contritio, formaliter vel rem est, quod quæ adduximus ex Scriptura dispositive efficere per aliquam durationem , et Sanctis pon fundantur in speciali dispen- potest a primo instanti per suam substantiam satione pro articulo necessitatis, sed in pro- et essentiam, quia est proportionata gratiæ, pria virtute contritionis, et promissione divi- et perfecte convertit animam in Deum et na. Item lex, quæ veram pænitentiam inte- avertit a peccato. Et quamvis verum sit, conriorem requirit, eadem est pro articulo mor- tinuationein liberam honesti actus aliquem vafis et pro quocumqne teinpore. Imo pro ar- lorem moralem addere in ordine ad meritum, ticulo mortis magis obligat, sive consideretur vel satisfactionem, ille tamen valor accidenpænitentia ut medium necessarium est ad sa- talis est in præsenti, nec Deus illum requirit, latem, sive ut est actus cadens sub præcep- ant considerat, al suam promissionem de tum affirmativum, quod pro articolo necessi- justificatione peccatoris, sed solum proportiotatis maxime obligat; nec dispensatio in illa nem talis actus in ratione dispositionis ad talege admittenda est, nisi expresse ostenda lem effectum, quæ in ipsa substantia actus tur; alias pari ratione dici posset, dolorem fundata est, sicut supra dicebamus de intenpropter solum timorem inferni tunc sufficere, sione. Et ibi dicta valere possunt ad hanc velicet alias non sofficiat. Et ideo Aug., de Ve- ritatem confirmandam. ra et falsa penitentia, c. 17, et lib. 50 Homil., 9. Almaini evasio. Praecluditur. — Alia in 44, dubitat de sera pænitentia in articulo denique evasio insinuatur ab Almaino, ob mortis; quia non minorem perfectionem tunc rationem illam de necessitate articuli mortis. requirit, quam quolibet alio tempore, et dif. Ait enim, ita requiri durationem temporis, ficile est tunc illam concipere.

ut possit intentione compensari; et ita posse 8. Refutatur responsio in posteriori sensu. hominem in articulo mortis quamcunque du- Contra alium vero modum est, quia ex eo rationem temporis superare per conatum conimprimis sequitur semper sufficere contritio- tritionis. Quam evasionem variis rationibus nem a primo instanti quo habetur, quia sem- impugnat Soto. Sed certe illud unum sufficit, per diei potest illam jam includere votum se- quod voluntaria est, et sine fundamento. Et quentis durationis, quod semper sufficit, si de præterea supponit falsum, quia non magis hoc est statuta lex, quia semper est impossi. intensio necessaria est, quam duratio. Unde bile habere in primo instanti totam duratio. interrogo, an aliqua contritio, saltem intennem sequentem. Si vero de hoc non est lex sissima, per se, et in instanti sufficiat absque statuta, scilicet, ut duratio in voto sufficiat, alia duratione. Non potest juxta illam evasiopeque in articulo mortis sufficiet, aut ad- nem consequenter negari quin sufficiat. Quia dendum est privilegium, aut dispensatio pro si contritio ut unum, durans per horam, sufillo articolo, quod impugnatum est. Quod ficit, quomodo contritio ut centum, durans vero semper incladatur illud votum, patet, per instans, non sufficiat, cum illam fere quia vel illa duratio est præcepta, vel non; sine proportione excedat in physica et mosi non est præcepta , neque est necessarium rali perfectione ? Si vero intensa contrivotum ejus, neque ipsa est necessaria ad tio sufficit absque alia duratione , remissa justificationem; quia media necessaria, quæ etiam sufficiet, quia, ut ostensum est, intensio sunt in potestate nostra, præcepta sunt; si aunon est necessaria. Præterquam quod ex illo

fundamento facile ostendi potest, nulla certa requirat. Sed utrumque falsum est, nam atproportione posse durationem per intensio- tritio, neque una, neque plures necessaria nem compensari, per argumenta, quæ calcu- est; sola enim contritio sufficit. Et seclusa latoria vocant, quibus Soto utitur. Ego vero confessione, id est per se notum, quia nulut inutilia prætermitto.

lum est fundamentum illius necessitatis. In

ordine vero ad confessionem , quamvis oporSECTIO VI.

teat hominem peccata in memoriam revoUtrum sit de ratione contritionis , ut cadal in om

care, et valde utile sit eo tempore actu detesnia peccata distincte recogitala.

tari peccata, saltem per attritionem, non est

tamen necessarium; satis est enim tunc non 1. Contritio debet esse de omnibus peccatis. complacere in illis, et post sufficientem reco- Supponamus nonnulla certa. Primum est, gitationem uno perfecto motu illa omnia decontritionem esse debere de omnibus pecca- testari. Nec est aliquod principium juris divini tis. Hoc constat, tum ex Scriptura, quæ re- positivi, aut naturalis, ex quo major necessiquirit dolorem de omnibus peccatis, Ezech, tas colligatur. 18 et 83; tum ex Patribus, quorum testimo- 3. Tertio est certum , requiri ad contritionia legi possunt in Decreto, de Pænit., d. 1, nem ex parte intellectus considerationem et c. Non potest , et d. 5, c. Sunt plures, etc. memoriam aliquam de peccatis commissis, Consideret, et d. 6, c. Qui vult; et specialiter Itaque non satis est considerare peccatum, videri poterit August., de Vera et falsa penit., et malitiam ejus, sed oportet recognoscere ilc. 9. Tum quia contritio est ultima dispositio lud ut a me commissum ; hoc enim necessaad gratiam, quæ obtineri non potest sine rium est ad propriam et rigorosam pænitenconversione in Deum, et aversione ab omni- tiam, et consequenter ad veram contritionem, bus peccatis mortalibus; de his enim semper ut supra visum est. Unde in illo loco Ezech. 18 est sermo. Propter quod non potest unum expresse dicitur : Considerans enim peccata peccatum sine aliis remitti, ut infra dicetur. sua. 2. Non requiruutur singulæ contritiones

Difficultas proponitur. singulorum peccatorum. — Secundo, est cer- 4. Prima sententia. – Difficultas igitur est, tum, ex parte voluntatis non requiri singulas quanta et qualis esse debeat hæc recogitatio contritiones singulorum peccatorum, ita ut peccatorum, ut motus voluntatis in illa cafingatur perfecta contritio veluti coalescere dens habeat rationem contritionis. In qua re ex pluribus actibus, et esse quædam collectio est communis sententia Theologorum, per se eorum ; sed solum est contritio simplex mo- necessarium esse , ut homo recogitet distus voluntatis, respiciens omnia peccata et tincte peccata omnia, tam quoad species sindetestans illa. In hoc conveniunt omnes Theo- gulas, quam quoad numerum eorum, et ita logi. Et ratio est, quia hic motus simplex de illis doleat. Ita D. Thomas, hac 3 p., q. 87, sufficit, et aliud esset intolerabile onus et sine art. 1, et 1. 2, q. 113, art. 5, ad 3, et in 4, d. fundamento; nam Scriptura non requirit pee- 17,. 2, art. 2, quæstiunc. 6, et d. 12, in exnitentias peccatorum, sed poenitentiam; illa positione litteræ post omnes q., et q. 28 de Veautem universalis contritio, quamvis simplici rit., a. 5, ad 4; Alens., 4 p., q. 69, memb. 9, motu perficiatur, est perfecta pænitentia om- a. 2.; Bonav., d. 16, 2 p. illius, art. 2, q. 1, nium peccatorum. Imo sæpe esset impossibile 2; Richard., art. 4, q. 2; Gabr., q. 1, art. 3, simul habere integram contritionem per il- dub. 2; Palud., q. 2, ad 1, et d. 21, q. 3; lam collectionem; quia non posset homo si- Sylvest. , verb. Contritio, n. 5; Angel., n. mul tot actus elicere. Quod si necessaria esset 4, et verb. Pænitent., n. 8. Qui omnes non successio, non posset homo aliquando brevi satis explicant, an loquantur de contritione tempore justificari ; imo aliquando esse pos- secundum se, vel in ordine ad confessionem, set propter hanc causam extra statum salutis, videntur tamen loqui priori modo. Quod maut si tempus vitæ ejus brevius esset, quam ut gis explicuerunt Adrian., q. 3 de Baptismo, posset sufficere ad illam actuum successio- in fine; Cano, dict. relect. de Pænit., p. 3, nem. Itaque in hoc nullum est dubium, circa finem ; Sot., d. 17, q. 2; Med., Codice quamvis Sylvest. et Angel., verb. Contrit. et de Penit., tract. 1,9.3; Ruard., art. 5 contra verb. Pænit., requirant saltem singulas attri. Luther., et multi alii. liones singulorum peccatorum, et Cajet. 5. Probatur ex Scriptura.- Fundantur in etiam in ordine saltem ad confessionem illas aliquibus locis Scripturæ, ut Isaia 38 : Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine qui addit interdum posse esse hanc recogianimæ meæ ; et c. 43: Dic tu peccata tua, ut tationem necessariam, si obduratus peccator justificeris ; Psal. 6: Lavabo per singulas noc- illa indigeat, ut se excitet ad contritionem. tes ; Psalm. 37: Dixi: Confitebor adversum me Verum hoc accidentarium est; nunc quid per injustitiam meam Domino, etc. ; Psal. 50 : se contritio requirat, consideremus. Peccatum meum contra me est semper, etc. 8. Tripliciter potest recogitatio distincta Maxime vero Ezech. 18 et 33, postulatur poe- peccalorum intelligi. Primo. — Secundo. nitentia de omnibus peccatis, sicut et observan- - Tertio. -- Hanc ergo sententiam absolute tia omnium et singulorum præceptorum. Unde veram judico; contrariam vero aut esse inChrysost., hom. 9 in ad Hebr., circa finem: telligendam in ordine ad confessionem saSi quis (inquit) recognoscat se peccasse, et non cramentalem, ut videntur potissime loqui anad singulas species descendat, nunquam cessa- tiqui ; vel certe aliquali moderatione esse libit. Similem doctrinam habet 1. 1 de Com- mitandam, vel relinquendam. Quod ut depunct. cord., circa fin., et hom. 46 ad Popul.; clarem, adverto tribus modis intelligi posse et 4 de Lazaro et divite, post medium , affert hanc recogitationem distinctam omnium pecillud Isa. 43 : Dic tu peccata tua ut justificeris, catorum requiri ad contritionem. Primo quod et exponit de interiori confessione. Et Am. tota actualis consideratio, et distincta de sinbros., præf. in Psal. 27, definit pænitentiam, gulis peccatis sit in intellectu in eo instanti, esse commemorationem delictorum, ut ea unus- in quo voluntas elicit contritionem. Secundo, quisque in se castiget et contemnat. Et Angust., quod saltem ipsa præcesserit antequam elide Vera et falsa pænitentia , cap. 17; Grego- ciatur contritio. Tertio, quod si non præcesrius, 4 Moral., cap. 15, et lib. 8, cap. 10. sit, saltem post contritionem facienda sit, et

6. Ratione suadetur. - Ratio esse potest, consequenter quod de hoc habeaturvotum, seu quia homo dum pænitentiam agit, debet esse propositum in contritione ipsa inclusum. Ruret medicus, et judex sui ipsius ; quia et casti- sus hinc fit, ut tribus modis possit intelligi gare, et emendare debet delicta; neutrum peccator se habere ex parte intellectus in eo autem minus commode exercere potest, nisi instanti, quo elicit contritionem. Primo, actu distincte sua peccata recognoscat; alioqui et distincte recogitans omnia peccata quæ nec proportionatam medicinam, neque condi- commisit. Secundo, solum confuse recogitans gnam penam applicare poterit.Unde propter se sæpius offendisse Deum, et per voluntatem hanc præcipue rationem necessarium est in omnia peccata detestans. Tertio, ut sit actu vocali confessione hoc modo confiteri omnia considerans de uno vel altero peccato compeccata, quia in illo sacramento officium me- misso in particulari, non vero universe de dici et judicis in confessarium translatum est. omnibus, nec distincte nec confuse. Aliæ præterea rationes fieri solent, quæ sunt parvi momenti ; ut quod aversiones peccato- Assertio 1. - Ad contritionem non requiri runt fuerunt plures, et ideo videtur necessa

distinctam peccatorum recogitationem. rium ut per intellectum saltem ita proponantur. Item, quia nunc in lege nova est neces- 9. Dico ergo primo : ad consequendam sarius hic modus contritionis, et tamen nunc justitiam et remissionem peccati atque adeo non est auctum contritionis præceptum, sed ad veram contritionem habendam, necessasolum additum præceplum confessionis. rium non est ut revera præcedat actualis et

distincta recogitatio omnium peccatorum comSecunda sententia.

missorum, neque etiam ut cum ipsa contri7. Seconda sententia est, neque ad con- tione actualiter, et simul in eodem instanti tritionem, neque ad justificationem necessa- habeatur. Hæc assertio est expressa D. Thoriam esse distinctam recogitationem omnium mæ, q. 28 de Verit., a. 5, ad 3 et 4. Et propeccatorum, sed sufficere confuse et distinc- bari facile potest, nam quod attinet ad actuate omnia detestari. Ita Major, in 4, d. 17, q. lem repræsentationem omnium peccatorum 3; Cajet., d. q. 87, a. 1, et lom. 1 Opusc., in eodem instanti per distinctam cogitatiotract. 4, 9. 2; et Cather., 1. 5 contra Cajet., nem, sæpe est humano modo impossibile, c. de Contrit.; Victor., in Sum., 4, n. 116, de quia multitudo et varietas peccatorum sæpe Ponit.; et Ledesm., 2, p. 4, q. 16, art. 6; Ve- est multiplex, et ideo non potest intellectus ga, 1. 14 in Trid., c. 25 ; et Navar., in Summ., humanus simul ad omnia illa distincte attenc. 1, n. 25; Petrus Sot., lect. 13 de Penit., dere. Atque ita de hoc fere nulla est dubita

« PredošláPokračovať »