Obrázky na stránke
PDF

Anmerkung. Wahrlich, wir hätten es als das größte Unglück zu beklagen, wenn die auf den Concilien von Pisa, Constanz und Basel eingeschlagene, von vielen Theologen der damaligen Zeit angebahnte Richtung consequent verfolgt worden wäre und der Gallicanismus es zur vollen Ausbildung und Herrschaft bätte bringen können '). Der Mißbrauch, aus weldhem, wie aus einer

[ocr errors]
[ocr errors]

fondé son église, en lui baillant les clefs du ciel avec l'infallibilité de la foi, que l'on a vu miraculeusement durer immutablement dans ses successeurs jusqu'aujourdhui. (in Petitdidier diss. de infallibil. S. Pontific. 6. XIV.)

1) Pius II Bulle 1489. Julius II. constit. Suscepti. Clem. XIII. Bulla coen. domin. (ann. 1789) S. 2. so aud Bened. XIV. const. Altissimo. Zu bemerken ist noch, daß Pius II. schon 1482 als päpflicher les gat in Wien die Unstatthaftigkeit folder Appellationen darlegte. (S. dessen oratio in Muratori Anecdot. T. II.) Schon lange vor seinem Pontificat batte er seine Meinung von dem Verhältnisse des Papstes zum Concil (cfr. Aen. Sylv. gest. Conc. Basil. I, 14.) geändert. (S. Muratori disquisit. in orat. cit.)

2) Clem. XIII. Bulla in coena domini (cit.) S. 13.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

lavit. Serm. XCVIII. c. III. Soliditas illius fidei, quae in apostolorum principe laudata est, perpetua est, et sicut permanet, quod in Christo Petrus credidit, ita permanet, quod in Petro Christus instituit. Serm. JI. c. II. Cf. Serm. IV. c. IV. Gelas. I. Hoc est, quod sedes apostolica magnopere cavet, ut quia mundo radix est apostoli gloriosa confessio, nulla rima pravitatis, nulla prorsus contagione maculetur. Nam si (quod deus avertat, quod fieri non posse confidimus) tale aliquid proveniret, unde cuiquam resistere auderemus errori, vel unde correctionem errantibus posceremus? Epl. ad Anast. VIII. Agatho. Qui (Petrus) spirituales oves ecclesiae ab ipso redemptore omnium trina commendatione pascendas suscepit, cujus annitente praesidio haec apostolica ejus ecclesia nunquam a via veritatis in qualibet erroris parte deflexa est, cujus auctoritalem utpote apostolorum omnium principis semper omnis catholica Christi ecclesia et universales synodi fideliter amplectentes in cunctis secuti sunt, omnesque venerabiles patres apostolicam ejus doctrinam amplexi, per quam et probatissima ecclesiae luminaria claruerunt, et sancti quidem doctores orthodoxi venerati atque secuti sunt, haeretici autem falsis criminationibus ac derogationum odiis insecuti. Haec est apostolorum Christi viva traditio, quam ubique ejus tenet ecclesia .... Qui fidem Petri non defecturam promisit, confirmare eum fratres suos admonuit, quod apostolicos pontifices meae exiguitatis praedecessores confidenter fecisse semper, cunctis est cognitum etc. Epl. I. ad Heraclium lecta in C. CP. III. (680) Act. IV.

1) Coelestin. Leo. Hormisdas etc. 2) Ad quos (Romanos) perfidia habere non potest accessum. Epl. LV.

3) Υμάς η φήμη πάσιν ανθρώπους περιαγγέλλει άτρωτους κατά την πίστιν διαμείναντας, άσυλον την αποστολικήν παρακαταθήκην διαφυλάξαντας. Epl. CCXLII. n. 3.

4) Profligato a sobole malo patrimonio apud vos solos incorrupta patrum servatur integritas. Ibi cespite terra foecundo dominici seminis puritatem septeno fructu refert. Ad Dam. Epl. XIV. Allamen scito, romanam fidem apostolica fide laudatam istiusmodi praestigias non recipere,

[ocr errors]

etiamsi angelus aliter annunciet, quam semel praedicatum est. Adv. Rufin. I. III. T. IV. P. II. p. 449. (Mart.) Sed tamen seito nobis nil esse antiquius, quam Christi jura servare, nec patrum transsilire terminos, semperque meminisse, romanam fidem apostolico ore laudatam, cujus se esse participem Alexandrina ecclesia gloriatur. Epl. LVIII. ad Theoph.

+-) Romanam vero ecclesiam, ubi eum esse notissimum scitis, fallere usquequaque non potuit, quamvis et hoc fuerit utcunque conatus. Sed ut dixi, minime valuit. Recoluit enim beatissimus papa Zosimus, quid imitandus praecessor ejus de ipsius senserit gestis. Adtendit ctiam, quid de illo sentiret praedicanda in domino Romanorum fides. De Peccat, orig. c. VIII, n. 9.

1) "Έχει γάρ ο πανάγιος θρόνος εκείνος των κατά την οικουμένην εκκλησιών ηγεμονίαν διά πολλά, και προ των άλλων απάντων, ότι αιρετικής μεμένηκε δυσωδίας αμύητος και ουδείς τα ενάντια φρονών, εις εκείνον εκάθισεν, ünde Tiny útogtohxnx xúpev axhoutov dlegú).cbe. Epl. ad Renat. presbyt. Rom. CXVI.

1) Si pro culpa unius totius provinciae anathematizanda generatio est, damnetur et illa beatissima discipula, hoc est Roma, in qua nunc non una, sed duae vel tres aut eo amplius haereses pullularunt, et tamen nulla earum cathedram Petri, hoc est sedem fidei, aut tenere potuit aut movere. Fides n. II.

2) Et quia non potest domini nostri Jesu Christi praetermitti sentenlia dicentis: Tu es Petrus , et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam etc. Haec quae dicta sunt rerum probantur effectibus, quia in sede apostolica immaculata est semper servata religio. Ab hac ergo spe et fide separari minime cupientes anathematizamus omnes haereticos, praecipue Nestorium etc. Regul. fid. (516) Mansi VIII, 407.

3) Interroga igitur, vir prudentissime, si quid veritatis cupis audire, principaliter apostolicae sedis antistitem, cojus sana doctrina constat judicio veritatis et fulcitur munimine auctoritatis; interroga plurimos per diversa terrarum loca pontifices, quibus scientia coelestium praeceptorum divinitus inspirata famam grandem sui cum veneratione collegit. Epl. ad Sever. Schol. CP. c. I. Suflicere judicatur ad plenam confirmationem, si perducta in notitiam totius ecclesiae nullum offendiculum vel scandalum fratribus, sed apostolicae fidei convenire firmentur, apostolicae sedis roborala consensu. Ad Pelag. et Anatol. Diacc. Epl. c. IX.

4) Est mihi ratio magnopere, beatissime, unire me vobis, et divina

« PredošláPokračovať »