Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

ορισθείσαν παρά των αγίων πατέρων των εν τη Νικαέων συναχθέντων πόλει συν τω αγίω πνεύματι. c. VII. Go fcf6ft crflört fcine Befflife für Bes solüsse Chrifti in seinem Urtbeil über Neftorius. Evagr. 8. E. I, 4. • 1) Ημείς την ορθόδοξον πίστιν την παρά των τριακοσίων δέκα και οκτώ και παρά των πατέρων (bes C. CP.) έτι μήν και παρά των λοιπών αγίων και επιδόξων πατέρων παραδοθείσαν φυλάττομεν και κατά ταύτην πιστεύομεν οι επιλαβέστατοι επίσκοποι επεβόησαν" έκθεσιν άλλην ουδείς ποιεί ουδε εγχειρούμεν ουδε τολμώμεν εκθέσθαι εδίδαξαν γάρ οι πατέρες και εγγράφως σώζεται τα παρ' εκείνων εκτεθέντα" παρ' εκείνα λέγειν ου δυνάμεθα. Αct. II. Hard. T. II. p. 286. Cf. tas Decret. fid. in Act. V.

1) Ο γάρ τοις τριακοσίοις αγίοις ήρεσιν επισκόπους (3u Ricάα), ουδέν έστιν έτερον ή μόνου του υιού του θεού γνώμη, μάλιστα όπου γε και το αγιον πνεύμα τοιούτων και τηλικούτων ανδρών ταϊς διανοίαις εγκείμενον την θείαν βούλησιν εξεφώτισε" διό μηδείς αμφιβαλλέτω, μηδείς υπερτιθέσθω, αλλά προθύμως πάντες εις την αληθεστάτην οδόν επανίετε. Εpl. ad Eccl. Alex. et omn. Orthodox. ap. Soc. I, 9. Gelas. Cyzic. Act. Conc. Nic. II, 36.

1) Zwingli Archeteles n. XLIII. Conf. Helvet. I. c. XI. Et ut paucis multa hujus causae dicamus, quaecunque de incarnationis domini nostri Jesu Christi mysterio definita sunt ex scripturis et comprehensa symbolis ac sententiis quatuor primarum et praestantissimarum synodorum, celebraltarum Niceae, Constantinopoli, Ephesi et Chalcedone, una cum beati Athanasii symbolo et omnibus his similibus symbolis credimus corde sincero et ore libero ingenue profitemur, condempantes omnia his contraria.

2) Conf. Aug. Praef. ad Caesarem. Ad cujus etiam generalis concilii convenuum simul et ad V. C. M. in hac longe maxima et gravissima causa jam ante etiam debito modo et in forma juris provocavimus et appellavimus.

3) Kalleisen. Deus et natura non deficiunt in necessariis, sed saluti humani generis non videretur sufficienter provisum, si concilia generalia possent deficere in his; ergo hujusmodi concilia in his, quae sunt de

19 και

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Haeretici quoque evangelicam veritatem corrumpunt prava intelligentia, et sunt caupones pessimi facientes de vino aquam. In Jes. comm. c. I.

1) Hier. Omnis haereticus hypocrita est aliud loquens et aliud simulans, et quidquid loquitur, licet videatur esse sapientia , tamen stultitia est. In Jes. c. IX.

2) Clem. zpń TOTE, ZAJÚtep oi tåg aipédels petiOUTES TEOLOŪCI, μοιχεύειν την αλήθειαν, ουδέ μην κλέπτειν τον κανόνα της εκκλησίας ταϊς idials éticupiais zui qu.00ociais zupelouévous. Str. VII, 16.

3) Clem. Str. VII, 16. Orig. in Rom. I. II. n. 6. Haeretici matrem habent iniquitatis suae superbiam, dum semper altiora scire se jactitant, et is ecclesiae contumeliam debacchantur. In Osee. c. V. Quis enim haereticorum non in superbiam extollitur, ecclesiae simplicitatem parvi pendens et fidem imperitiam reputans. In Abdiam c. I. Nulla enim haeresis nisi propter gulam ventrem que constituitur, ut seducat mulierculas oneratas peccatis. In Jerem. c. IV. Difficile est haereticum reperire, qui diligat castitatem, non quod eam praefere desistat in labiis, sed quod non servet in conscientia aliud loquens et aliud faciens. In Osee. c. IX. Aug. Haereticus est, ut mea fert opinio, qui alicujus temporalis commodi et marime gloriae principatusque gratia falsas ac novas opiniones aut gig. nit aut sequitur. Ulil. cred. I. n. 1. Tali, olco pingue factum est caput haereticorum, cum dicunt: ego sum, et dicitur illis : tu domine. In Ps. LXX. n. 8. Sit tibi manifestum atque perceplum, nullum errorem in religione esse potuisse. si anima pro deo suo non coleret animam aut corpus, aut phantasmata sua aut horum aliqua dico conjuncta aut certe simul omnia. Ver. Relig. c. X. d. 18. Cf. n. 19. c. XXV. n. 47. Chrys. 'Εκ γαρ του μη φιλεϊν τους αδελφούς τους εαυτών εφθονούν ευδοκιμούσιν, εκ δε του φθονεϊν έφιλαρχούν, εκ δε του φιλαρχεϊν αιρέσεις έτεκον. In I Tim. Hom. II. n. 1. Bernard. Omnibus una intentio haereticis semper fuit captare gloriam de singularitate scientiae. Sola ista (der Neumanidhäidmus) malignior caeteris versutiorque haeresibus damnis pascitur alienis propriae gloriae negligens. In Cantic. Serm. LXV. n. 2. Cfr. Phil. III, 18. 19. Gal. V, 1. VI, 12. I Tim. VI, 10. II Tim. III, 2. Rom. XVI, 18.

4) Chrys. "Otav tehingur sint on evouic, quyńcetal üryann TOÛTO THE αιρέσεις έτεκε πάσας, εκ γαρ του μή φιλεϊν τους αδελφούς τους εαυτών έφθoνούν τους ευδοκιμούσιν, εκ δε του φθονεϊν έφιλάρχουν, εκ δε του φιλαρχεϊν aipéseus ētexov. in I Tim. Hom. II. n. 2.

[ocr errors]

1) Bas. Oi diaxopeīs tās ouvrJwv, xai Tūv Tadaiw is éolwy xat-, et QepóU svou oŬTOL ciou oi tùs veotepotrocius tapadeyouevOL. Sp. S. c. VII.

2) Greg. Naz. Þúteis Jepuai xai megádac tñs rapaxnis Tautas aituovo ούτι γε απλώς διάπυροι και μεγάλαι μη γαρ καταγιγνώσκομεν της θερμότητος, ής δίχα μέγα τι κατορθωθήναι προς ευσέβειαν ή αρετήν άλλην αμήχανον, αλλά γενναίαι συν αλογία και αμαθία, και τα ταύτης εκγόνω xax@ Spáoel Spécos yup kuagias ex•yóvov. Or. XXVI. Aug. Non enim putetis, fratres, quia poluerunt fieri haereses per aliquas parvas animas. Non fecerunt haereses nisi magni homines, sed quantum magni tantum mali montes. Non enim montes erant lales, qui susciperent pacem. In Ps. CXXIV. n. 8. Hier. Nullus enim potest haeresin struere, nisi qui ardentis ingenii est, et habet dona naturae, quae a deo artifice sunt creata. Talis fuit Valentinus, talis Marcion, quos duclissimos legimus. Talis Bardesanes, cujus etiam philosophi admirantur ingenium. In Osee. c. X.

3) Isid. I. IV. Epl. LV-LVII.

4) Tert. Humanae temeritatis non divinae auctoritatis negotium est haeresis. Marc. IV, 4.

8) Tert. Speraverat episcopatum Valentinus, quia et ingenio poterat et eloquio. Sed alium ex martyrii praerogativa loci petitum indignalus, de ecclesia authenticae regulae abrupit (ut solent animi pro prioratu exciti praesumptione ultionis accendi) ad expugnandum conversus veritatem etc. adv. Valent. n. 4. Cyprian. Hinc dominicae pacis vinculum rumpitur, hinc charitas fralerna violatur, hinc adulteratur veritas, unitas scinditur, ad haereses et schismata prosilitur , dum obtrectatur sacerdotibus, dum episcopis invidetur, dum quis aut queritur, non se ordinatum, aut dedignatur alterum ferre propositum. De zelo et livor.

6) Iren. Qui ergo relinquunt praeconium ecclesiae imperitiam sanctorum presbyterorum arguunt, non contemplantes, quanto pluris sit idiota religiosus a blasphemo et impudente sophista. Tales sunt autem haeretici, et qui se plus aliquid praeter veritatem invenire putat. V, 20. n. 2.

7) Βas. Θεόλογος δε πας και ο μυρίαις κηλίσι την ψυχήν στιγματίσας. Sp. S. XXIX, 77.

8) Aug. Qui ergo in ecclesia Christi morbidum aliquid pravumque

[ocr errors]

sapiunt, si correpti ut sanum rectumque sapiant, resistunt contumaciter, suaque pestifera et mortisera dogmata emendare nolunt et defensare persistunt, haeretici fiunt, et foras exeuntes babentur in exercentibus inimicis. Etiam sic quippe veris illis catholicis membris Christi malo suo prosunt, cum deus utitur et malis bene, et diligentibus eum omnia cooperantur in bonum. Civ. dei XVIII, 51. n. 1. Quia sententia dispares sunt, et errores suos animosius defendere, quam cautius corrigere maluerunt, exclusi a catholica communione et a participatione quamvis parium sacramentorum propria vocabula propriosque conventus non in sermone tantum, sed etiam in superstitione meruerunt. Ver. Relig. c. V. n. 9.

1) Bil. Sed inter haec emerserunt desperata in sese et saeva in omnes impiae temeritatis ingenia, potentem dei naturam naturae suae infirmitate moderantium, neque ut ipsi usque ad infinitatem opinandi de infinitis rebus emergerent, sed intra finem sensus sui indefinita concluderent, essentque sibi arbitri religionis, cum religionis opus obedientiae esset officium , sui immemores, divinorum negligentes, praeceptorum emendatores. Trin. I, 18. cfr. II, 5.

2) Ignat. Eph. n. X. Justin. Apol. I, 26. 58. Orig. Judd. Hom. I. n. 1. in Ezech. H. I. n. 12. in Captic. I. III. T. III. p. 71. Lact. div. inst. IV, 30. Isidor. Pelus. I. II. Epl. XC. Chrys. in I Tim. IV, 1. Cassian. coll. VII, 32. Aug. Assentatores diaboli non sumus . . . sed ulinam vos non ejus milites essetis, sicut omnes haeretici, quorum ille dogmata in quos posuerit, per vestras linguas sicut tela mortifera jaculatur. c. Julian. Opp. imp. VI, 20.

3) Häresie, fremde (Ignat. Trall. n. VI.), böse (Ignat. Phil. n. III.), Pflanze des Teufels (Ignat. Eph. n. X.), gefüßtes Gift (Ignal. Trall. n. VI. ).

4) Chrys. 'Adeh gu yap tie opovnuatu xal tõv aipetixãy vai tūv enνων" κακείνα των δαιμόνων ευρέσεις, και ταύτα των δαιμόνων διδασκαλίαι. Hom. in illud: in qua polest. n. 5. (Pseudo) Chrys. Gentiles Christum denegant, haeretici autem veritatem Christi, qui autem veritatem Christi denegat, ipsum denegat Christum, Christus enim veritas est. Op. imperf. Hom. IX. Forte dicis, quomodo dicere possum, non esse christianum, quem video Christum confitentem, altare habentem, sacrificium panis et vini offeredtem, baptizantem, scripturas sanctorum legentem, ompem ordinem sacerdotii habentem. Vir sapiens si non confitetur Christum, et

« PredošláPokračovať »