Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

manifesta esset gentilitas illius, et si seducebaris per eam, insania erat, qua seducebaris. Nunc autem, qui confitetur Christum, sed non sic, quemadmodum mandavit Christus, negligentiae tuae est, si ab eo seduceris ; qui enim in occultam foveam cadit, negligens esse dicitur, quia non caule prosperit; qui autem in manifestam foveam cadit. non negligens dicitur, sed insanus. Quae autem de similitudine ecclesiasticorum mysteriorum dixisti. hoc audi responsum: quoniam et simia hominis habet membra et per omnia hominem imitatur, nunquid proplerea dicenda est homo? Sic et haeresis omnia ecclesiae habet et imitatur ecclesiae, sed non sunt ecclesiae. Hom. XIX.

1) Justin. Apol. I, 26. Tryph. c. XXXV. XXXVI. LXXX. Tert. Si enim haeretici sunt, christiani esse non possunt. Praescr. XXXVII. Numquid enim inter illos ( Heiden und Färetifer ) distat, nisi quod ethnici non credendo credant, at haeretici credendo non credant. Carn. Christ. c. XV. Cyp. Christianus non est, qui in Christi ecclesia non est. Epl. LII. Cyp. Nec Christianus videri potest, qui non permanet in Evangelii ejus et fidei veritate. Unit. eccl. Ambr. Negat Christum, qui non omnia, quae Christi sunt, confitetur. In Luc. 1. IV. c. IX.

2) Didym. Quomodo enim non sunt Antichristi, qui contraria sapiunt, quam Christi confitetur ecclesia ? Enarr. in I Joan. II, 29.

3) Clem. Str. I. 19.

4) Iren. Et haeretici quidem alienum ignem offerentes ad altare dei, id est alienas doctrinas, a coelesti igne comburentur, quemadmodum Nadab et Abiud. Qui vero exsurgunt contra veritatem et alteros adhortantur adversus ecclesiam dei, remanent apud inferos voragine terrae absorpti, quemadmodum qui circa Chore, Dathan, Abiron. Qui autem scindunt et separant unitatem ecclesiae, eandem, quam Hieroboam, poenam percipiunt a deo. IV, 26. n. 2.

3) Filar. ad Constant. Aug. 1. I. c. II. VI. Lucifer. (Calar.) Noli esse haereticus, sed esto christianus. Pro S. Athan. I. 24.

6) Athan. c. Arian. Or. I. n. 2. Bas. 'Avri toũ óvóuctos Tēv XPLOTI ανών αφ' ενός τινος των αιρεσιαρχησάντων έαυτούς ονομάζοντας, Μαρκίωνος % Oủa Evriw2v, m cô vũy treohagov 09 Tivò;In Ps. XLVIII. B. 7. Opt.

[ocr errors]

loterrogati singuli sic apud acta locuti sunt, ut dicerent, se de parle esse Donati, de Christo lacuerunt. Schism. Donat. III, 3. Chrys. Mo gào uipeσιάρχας έχομεν, μή γαρ υπ' ανθρώπων καλούμεθα; μή γάρ προηγούμενος ημών τις εστιν, ώςπερ τω μεν Μαρκίων, τώ δε Μανιχαϊος, τώ δε 'Αρείος, τω δέ άλλος τις αιρέσεως αρχηγός ; ει δε και εμείς προσηγορίαν τινος έχομεν, αλλ' ου τους της αιρέσεως άρξαντας, αλλά τους προστάντας ημών και κυβερνήσαντας την εκκλησίαν" ουκ έχομεν διδασκάλους επί της γης" μη γένοιτο ένα έχομεν τον εν ουρανοίς κακείνοί φησι (ber Scibe) τα αυτά προβάλλονται" αλλ' εφέστηκε το όνομα κατηγορούν αυτών και εμφραττούν τα Grouuth. In Act. Hom. XXXIII. n. 4. Aug. Ver. Relig. c. V. n. 9. Bigweilen protestirten sie aber auch gegen solche Benennungen nach ihrem Meis fter. So die Arianer nad Athan. Epl. encyclic. ad Epp. Aegypt. Lyb. n. 5. ausgeschlossen sind und Häretifer heißen, da sie doch dasselbe mit der katholisden Kirche glauben '); oder sagen: Anders benfen als die Gemeinschaft sey nicht unrecht, und bei der Verschiedenheit des Glaubens fönne die Eine Gemeinschaft gut bestehen (Tert. Praesc. V.), oder sie erklären geradezu die Kirche für außer dem Besig der Wahrheit, da sie sagen, die Apostel haben die Lebre Chrifti nicht erfaßt?), oder dieselbe nicht unverstümmelt überliefert, sondern mit Solaubeit fich accommodirt, dem Irrthum das Wort geredet ”), wodurch, wie Frenäus bemerkt, das Evanges lium, alle Regel der Wahrheit und die Wahrheit selbst verloren geht (III, 12. n. 6.), auch das Martyrerthum der Apostel unbegreiflich ist (III, 12. n. 9.), oder da sie zwischen den Aposteln einen Unterschied machend behaupten, nur Einigen von ihnen habe Chriftus die Wahrheit mitgetheilt (Iren. II, 27. n. 2.), der Eine habe die Wahrheit erfannt, der Andere nidt, der Eine habe sie in einem Sinne gefaßt, der Andere in einem ganz entgegenges bamus, quod ideo haeretici simulant veritatem, ut simplices quosque decipiant , et non ipsi convertantur ad fidem , sed fideles trahant ad infidelitatem. In Jerem. c. XII. Chrys. 'Ettel xai Marixalos xal Trãcul aipéσεις τούτο υπέδοσαν το προσωπείον πρός το ούτως απατάν τους αφελεστές pous. In Heb. Hom. VIII. n. 4.

1) Hier. Legimus quotidieque comprobamus, quando persecutio contra ecclesiam oritur, multo pejores persecutores Judaeos et haereticos in Christianos fieri. quam ethnicos .... Quis haereticorum non despicit ecclesiasticos? Quis non exultat in malis eorum, si quando propter peccala populi persecutioni traditi fuerint ? Et multi si vel infirma fide vel supra petrosa semipati in negationem corruerint, videas illos exultare, gaudere, nostram ruinam suam putare victoriam, in tantum ut jungantur gentibus et persecutio saevior vel ex judaeis, vel ex his fiat, qui fratres nostros esse se simulant, et eodem censentur nomine. In Abd. c. 1.

2) Iren. Similia epim loquentes fidelibus, sicut praediximus, non solum dissimilia sapiunt, sed et contraria et per omnia plena blasphemiis, per quae interficiunt eos, qui per similitudinem verborum dissimile affectionis corum in se altrahunt venenum ; sicut quis aquae mixtum gypsum dans pro lacte, seducat per similitudinem coloris, sicut quidam dixit superior nobis de omnibus, qui quolibet modo depravant, quae suot dei, et adulterant veritatem. Jo dei lacte gypsum male miscetur. III, 17. n. 4. Greg. Naz. Kai fuāv xatayeúdovtal ás óvodobwv zal ouagpórwy, to zaizm demeup Trepiku)mOvtes. Or. LI. Hil. Confusis permixtisque verbis veritatem frequentissime haeretici eludunt, et incautorum aures communium vocabulorum sono capiunt, patrem et filium solis nominibus non etiam per veritatem naturalis et genuinae essentiae praedicantes. De Synod. n. 20. Hier. Hoc quotidie cernimus et rebus pro1) Iren. Illiciunt hos (simpliciores) simulantes nostrum tractatum, ut saepius audiant. Qui etiam queruntur de nobis, quod cum similia nobiscum sentiant, sine causa abstineamus nos a communicatione eorum, et cum eandem dicant et eandem habeant doctrinam, vocemus illos haereticos. III, 18. n. 2.

2) Iren. Quemadmodum dicunt hi, qui sunt vanissimi sophistae, quoniam apostoli cum hypocrisi fecerunt doctrinam secundum interrogantium suspiciones, caecis caeca confabulantes secundum caecitatem ipsorum et errantibus secundum errorem ipsorum. Adv. Haer. III, 6. n. 1. Nec enim fas dicere, quondam (apostoli) ante praedicaverunt quam perfectam haberent agnitionem, sicut quidam audent dicere gloriantes emendatores se esse apostolorum. III, 1. n. 1.

3) Tert. Solent dicere, non omnia apostolos scisse, eadem agitati dementia , qua rursus convertunt, omnia quidem apostolos scisse, sed non omnia tradidisse; in utroque Christum reprehensioni subjicientes , qui aut minus instructos aut parum simplices apostolos miserit. De Praescr. XXII.

[ocr errors]

1) Tert. Si ergo incredibile est, vel ignorasse apostolos plenitudinem praedicationis, vel non omnem ordinem regulae omnibus edidisse, videamus ne forte apostoli quidem simpliciter et plene, ecclesiae autem suo vitio aliter acceperint, quam apostoli proferebant. Omnia ista scrupulositatis incitamenta invenias praetendi ab haereticis. De Praescr. c. XXVII. Go Thalten αμή δίο Gunomianer δίc Ratholiten νεωτεροποιούς, καινοτόμους, εφευρέτας ρημάτων. Βας. Sp. S. c. VI. n. 13.

2) Εus. Tητηρήσθαι την αλήθειαν του κηρύγματος (fagten bie Irtempo πiten) μέχρι των Βίκτορος χρόνων, ός ήν τεσσαρoκαιδέκατος από Πέτρου εν Ρώμη επίσκοπος" από δε του διαδόχου αυτού Ζεφιρινού παρακεχαράχθαι την αλήθειαν. Η. Ε. V, 28. Βas. de Sp. S. C. VI. n. 13.

3) Tert. Tamdiu regnavit utique error, quamdiu haereses non erant ... interea perperarm evangelizabatur, perperam credebatur, et millia hominum perperam lincta, tot opera fidei perperam administrata .... tot sacerdotia perperam functa. Praescr. c. XXIX. Greg. Ναι. Ώ της ατοπίας, την αποκεκρυμμένην μετά Χριστόν σοφίαν σήμερον ημίν καταγγέλλουσεν: εφ' ώ και δακρύειν άξιον ει γαρ προ τριάκοντα τούτων ετών και πίστις ήρξατο, τετρακοσίων σχεδόν ετών γεγονότων, αφ' ού Χριστός πεφανέρωται, κενόν εν τοσούτω χρόνω το ευαγγέλιον ημών, κενή δε και πίστις ημών, και μάτην δε του λαού προέστησαν οι τοιούτοι και τηλικούτου προστάται, και των μέτρων η χάρις αλλ' ου της πίστεως. Οr. LII. adν. Apollinar.

4) Iren. Mendacium abscondens (diabolus Matth. IV.) per scripturam, quod faciunt omnes haeretici. V, 21. n. 2. Hier. Alioquin et diabolus et qui loquitur de scripturis et omnes haereses secundum Ezechiel (XIII.) inde sibi consuunt cervicalia, quae ponant sub cubito universae aetatis. lib. I. in Gal. I, 1. Tert. Sed ipsi de scripturis agunt, et de scripturis

[ocr errors]

suadent. Aliunde scilicet loqui possent de rebus fidei, quam ex literis fidei. . . . . Scripturas oblendunt et hac sua audacia statim quosdam movent, in ipso vero congressu firmos quidem fatigant, infirmos capiunt, medios cum scrupulo dimittunt. De Praescr. XV. Βας. Πίστις δέ εστι το πολεμούμενον, και κοινός σκοπός απάσι τοις εναντίοις και εχθρούς της υγιανούσης διδασκαλίας το στερέωμα της εις Χριστόν πίστεως κατασείσαι εκ του την αποστολικής παράδοσιν εδαφισθείσαν αφανισθήναι. Διά τούτο ως των χρεωφειλετών οι δηθεν ευγνώμονες τας εκ των εγγράφων αποδείξεις επιβοώνται, την άγραφον των πατέρων μαρτυρίαν ώς ουδενός άξίαν αποπεμπόμενοι. Sp. S. C. Χ. Π. 23. Greg. Νaz. Οr. ΧΧΧVΙΙ.

1) Epiph. H. XLIV. n. 4. Dion. (Cor.) Kai tautas (seinen Brief) oi του διαβόλου απόστολοι ζιζανίων γεγέμικαν, ά μεν εξαιρούντες, α δε προςτιθέντες, οίς το ουαί κείται: ου θαυμαστόν άρα, ει και των κυριακών ραδιουργήσαι τινες επιβεβληνται γραφών. Εpl. ad Soter. (ap. Eus. IV. 23.) Tert. Alius manu scripturas, alius sensus expositione intervertit. Neque enim si Valentinus integro instrumento uti videtur, non callidiore ingenio quam Marcion manus intulit veritati. Marcion enim aperte et palam machaera non stilo usus est, quoniam ad materiam suam caedem scripturarum confecit. Valentinus autem pepercit, quoniam non ad materiam scripturas, sed materiam ad scripturas excogitavit, et tamen plus abstulit et plus adjecit auferens proprietatem singulorum quoque verborum et adjiciens dispositiones non comparentium rerum. Praescr. XXXVIII. (cfr. Μarc. IV, 4. 3.) Clem. Πρώτον μεν ού πάσαις (χρώνται), ου τελείαις, ουδε ώς το σώμα και το ύψος της προφητείας υπαγορεύει, αλλ' εκλεγόμενοι τα αμφιβόλως ειρημένα εις τας ιδίας μετάγουσι δόξας, ολίγας σποράδην απανθιζόμενοι φωνάς" ου το σημαινόμενον απ' αυτών σκοπούντες, αλλ' αυτή ψιλή αποχρώμενοι τη λέξει σχεδόν γαρ εν πάσιν, οίς προφέρονται ρητοίς, εύρους αν αυτούς ως τοις ονόμασι μόνοις προφανέχουσι τα σημαινόμενα υπαλλάττοντες ούθ' ώς λέγονται γινώσκοντες, ούθ' ως έχειν πεφύκασι χρώμενοι αίς και δη κομίζουσιν εκλογαϊς ή αλήθεια ουκ εν τω μετατιθέναι τα σημαινόμενα ευρίσκεται ούτω μεν γαρ ανατρέψουσι πάσαν αληθή διδασκαλίαν. Str. VΙΙ, 16. Chrys. Κέχρηται μεν γαρ αυτώ (αποστόλω) και Μαρκίων και Μανιχαίος, αλλά κατατέμνοντες" αλλ' όμως και ούτως ελέγχονται από των μελών. In II Cor. Ηom. ΧΧΙ. n. 3. Aug. Epl. CCXXXVII. n. 2 8g.

2) Iren. Ούτε την δύναμιν των λεγομένων προερευνήσαντες, ψιλάς δε

« PredošláPokračovať »