Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

1) Aug. Clamabat ille, ut crederetur, vos reclamatis; laudabal credentes ille, vos objurgatis. Util. cred. c. XIV. n. 32.

2) Ο μεν της αληθείας λόγος εστιν ελεύθερός τε και αυτεξούσιος υπό μηδεμίαν βάσανον ελέγχου θέλων πίπτειν, μηδε την παρά τους ακούουσι δι'

Clemens von Alerandrien'), Drigenes?), Tertullian'), Hilas rius von Poitiers'), Bafilius der Große"), Didymus von Ales

αποδείξεως εξέτασιν υπομένειν' το γαρ ευγενές αυτού και πεποιθός αυτώ το πέμψαντι πιστεύεσθαι θέλει λόγος δε αληθείας από θεού πέμπεται .... πάσα γαρ απόδειξις ισχυροτέρα τε και πιστοτέρα του αποδεικνυμένου τυγχάνει" είγε το πρότερον άπιστούμενον πρινή την αποδειξιν ελθεϊν, ταύτης κομισθείσης έτυχε πίστεως, και τοιούτον εφάνη, οποίον ελέγετο της δε αληθείας ισχυρότερον ουδέν, ουδε πιστότερον ώςτε ο περί ταύτης αποδειξιν αιτών, όμοιός έστι τω τα φαινόμενα ταϊς αισθήσεσι λόγοις θέλοντι αποδείκνυσθαι, διότι φαίνεται. De resurrect. fragm. n. I. (Grabe Spicil. II. 177.) Ούτος (1. Χ.) τοίνυν αυτός έστιν εαυτού τε και τών όλων πίστις τε και απόδειξις· διόπερ οι τούτω κατακολουθούντες και γνόντες αυτόν την είς αυτόν πίστιν ως απόδειξιν έχοντες αναπαύονται εν αυτώ. Ιbid.

1) Εί τοίνυν η πίστις ουδέν άλλο και πρόληψις έστι της διανοίας περί τα λεγόμενα και τούτο υπακοή είρηται , σύνεσις τε πειθώ, ου μην μαθήσεται τις άνευ πίστεως" αληθές ούν όν πάντως μάλλον αποδείκνυται το υπό του προφήτου ειρημένον εάν μη πιστεύσητε, μή συνήτε. Str. ΙΙ, 4. Κυριώτερον ούν της επιστήμης και πίστης και εστι αυτής κριτήριον" υποκρίνεται δε την πίστιν η εικασία, ασθενής ούσα υπόληψις, καθάπερ ο κόλαξ τον φίλον, και ο λύκος την κύνα. Str. ΙΙ, 4. Ουκέτι ούν πίστις γίνεται δι' αποδείξεως ώχνρομένη. Str. II, 2. Και τα μεν άκρα ου διδάσκεται, ήτε αρχή και το τέλος, πίστις λέγω και η αγαπή. Str. VΙΙ, 10.

2) Ει ούν δεί πιστεύειν, ώς ο λόγος εδίδαξεν, ενί τινι των αιρέσεις είςηγησαμένων έν έλλησιν ή βαρβάροις, πώς ουχί μάλλον τώ επί πάσι θεώ, και τα διδάσκονται τούτον μόνον δείν σέβειν. Cels. I, 11. Συνιέντες δε εκ του πιστεύειν συνίεμεν. Ιn Μatth. Torm. XVI. . 9.

3) Non intelligentes, quia non credentes. Bapt. X. Das nisi credideritis non intelligetis oft wiederbolt 3. B. adv. Marc. IV, 20. 25. 27. etc.

4) Neque non credendum de se deo est, neque opinandum est, extra rationem fidei esse intelligentiam potestatis. Trin. I, 22. Standum itaque per fidem ante est, ut sanctus Jeremias admonet, in substantia dei, ut de substantia dei auditurus, sensum suum ad ea, quae dei substantiae sint, digna moderetur; moderetur autem non aliquo modo intelligendi, sed infinitate. I, 18. Ad res tuas intelligendas intra ignorantiae necessitatem ingenii nostri imbecillitate cohibemur, sed doctrinae tuae studia ad sensum nos divinae cognitionis instituunt, et ultra naturalem opinionem fidei obedientia provebit. Trin. I, 37.

8) Πίστις ηγείσθω των περί θεού λόγων" πίστης και μη απόδειξις:

« PredošláPokračovať »