Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

potius et laborem. Nonne dum ad sensum doctrinae philosophorum ignorantiam, dum sacra eloquia divinitus inspirata extortis expositionibus, imo distortis ipflectunt, juxta Dagon arcam foederis collocant et adorandam in templo domini statuunt imaginem Antiochi? Et dum fidem conantur plus debito ratione astruere naturali, nonne illam reddunt quodammodo inutilem et inanem ? Quoniam fides non habet meritum, cui humana fides praebet experimentum. Credit denique intellecta natura, sed fides ex sui virtute gratuita intelligentia credita comprehendit, quae audai et improba penetrat, quo naturalis nequit altingere intellectus .... Ne igitur hujusmodi dogma temerarium et perversum ut cancer serpat et ipficiat plurimos, oporteatque filios plorare Rachelem, praesentium vobis auctoritate mandamus et districte praecipimus, quatenus praedicta vesaDia penitus abdicata sine fermenlo mundanae scientiae doceatis theologicam puritatem : non adulteran'es verbum dei philosophorum figmentis, ne circa altare dei videamini lucum velle contra praeceptum divinum plantare et mellis commixtione sacrificium fermentare doctrinae, in sinceritatis et veritatis azymis exhibendum : sed contenti terminis a patribus institutis, mentes auditorum vestrorum fructu coelestis eloquii saginetis, ut foliis verborum semotis limpidas aquas et puras . . . . hauriant de fontibus salvatoris. Epl. ad profess. theol. univ. Paris. (1. II. Epl. XX.) bei Raynald. ann. 1228. n. 29 sqq. Aeblich in einem andern Søreiben ap. Raynald. ann. 1231. n. 48. und Joan. XXI. Epl. ad Paris. scholas. (ap. Raynald. ann. 1317. n. 13.).

1) Bier. Fides, quae proprie Christianorum est. adv. Jovin. I. I.

2) Aug. Unde illud exoritur, quod ab initio satagimus, nihil in ecclesia catholica salubrius fieri, quam ut rationem praecedat auctoritas. Mor. Eccl. cath. I, 23. n. 47. Chrys. Πιστεύειν έμαθον αδελφοί, ου πολυπραγμονεύειν" ανάγνωθι σου την ομολογίαν αιρετικέ τήν εν τω κρυπτώ και φοβερό μυστηρίω συμφωνηθείσαν ότε προσήλθες βαπτισθήναι, τι είπες και ζητών, πολυπραγμώνειαν ερευνών, ή πιστεύων .... είγε κατηξιώσαι τοιαύτα φρονών και παρεσπoνδήσας τας συνθήκες και επί μεν των φοβερών και φρικτών μυστηρίων γενόμενος περιγραφείς την πίστιν και προσφέρεις ζήτησιν αλλ' όρα τι φησιν ο έχθρος της αληθείας" μη γαρ αργώς ημϊν θεός δέδωκεν λογισμούς και μη γαρ απλώς ειλήφαμεν του νου το κριτήριον και δεϊ και λογισμούς έρευναν την πίστιν και μη ανεξέταστοι είναι την ευσεβείαν καλώς αλλά της εξετάσεως όρον είναι διά τα θεία λόγια και τους παρ' αυτού ημίν

die Häretifer den Ratholifen') machten, und dagegen ihr freies und vernünftiges Denfen rühmten, bei all dem, daß fie nur auf die möglichst schlechte und falsche Weise glaubten, einer schlechten Auctorität — menschlicher Meinungen und Schulen, sich ergaben?), freie Prüfung zu hindern, und freies Handeln nach dem Resultate unbefangener Betrachtung auf alle Weise unmöglich zu machen und zu rächen bedacht waren. Dagegen bemerken die Väter von dem Glauben der Chriften, daß er nichts weniger denn blind sey, denn

[ocr errors]
[ocr errors]

1) Iren. adv. Haer. I, 10. n. 1. Orig. Princip. praes. Tert. veland. virg. c. I. Praescr. c. XIII.

2) Bas. in Jes. c. I. n. 19.

3) Has Descartes anbelangt, so hat er auf das Bestimmteste erklärt, daß sein methodisder 3 weifel fich durchaus nicht auf geoffenbarte Lehren und Sittengebote erstreden solle, und von dem Glauben an Gott bekannt, daß derselbe die erste wesentlich ste Voraussegung alles vernünftigen Dentens sey, daß also Diejenigen, welche wir hier bekämpfen, ihn nicht zu ben ihrigen regnen können. Uebrigens ist leider nur zu wahr, daß sebr Biele in Descartes das starke gläubige Element absichtlid oder nicht abfightlich überseben, und dagegen das skeptische um so fleißiger ausgebildet, auch über die von ihm als heilig und unverleßlich erklärten Grängen ausgedehnt þaben.

4) Me90 tūsul lote to åratioui, vai diù peyavñs é).civ, otep sai &ni των τεχνών γίνεται και εν τοις λόγοις, και εν εργούς και εν παλαίσμασιν ini tūv napayortwy nuãs. Chrys. in Eph. Hom. XXII. n. 3.

[ocr errors]

1) Εus. Δόγματα θεία και γνώσιν την περί πατρός και υιού και αγίου πνεύματος και του θεού σοφία το άγιον πνεύμα χορηγεί. In Luc. ΧΙΙΙ. 20. Chrys. Δεικνύς, ότι της του πνεύματος χρεία χορηγίας εις το αναβήναι προς το ύψος της πίστεως. In Ps. CΧV. n. 2.

1) Orig. Εάν δε μη παραδέξη περί χριστιανισμού ακούων, ουδέν άλλο πεποιήκας, και καταδικάσας τον Ιησούν ψευδόμενον, ώς πλανήσοντα τους ανθρώπους, ώς ουκ αληθεύοντα διά του μή πεπιστευκέναι τω λόγω, ώ διδάσκει .... όσοι μεν τελείoν απιστούσι, καταδικάζουσιν αυτόν. "Όσοι δε ουκ άπιστουσιν, αλλ' αμφιβάλλουσι περί αυτού, διακρίνονται περί αυτού. Δύο πάσχει ο Ιησούς εν ανθρώποις επί μεν των απίστων καταδικάζεται, υπό δέ διψύχων διακρίνεται εάν φορέσης την εικόνα του επουρανίου αποθεμένος την εικόνα του χoικού, ουκ εί γή καταδικάζουσα αυτόν, ουδέ ει γή εν ή καταδικάζεται" ουκέτι γή είη διακρίνουσα αυτόν. In Jerem. Ηom. XIV. n. 8.

2) Aug. Neque enim signis cognoscere aliquid potest, nisi illud ipsum, cujus ea signa sunt, noverit. Atqui sapientiam stultus ignorat. Non enim ut aurum et argentum, ceteraque id genus et cognoscere cum videas et non habere concessum est, ita sapientiam mentis ejus oculo, qui ea careat, videri fas est. Sensu enim corporis quaecunque attingimus, forinsecus nobis offeruntur: et ideo licet quoque res alienas oculis cernere, cum earum vel ejus generis nos nihil habeamus. Quod autem in

[ocr errors][ocr errors]
« PredošláPokračovať »