Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

in seinen Schriften finden '), Tertullian”), wie eigen er hinwieders

ο θεός σωτήρ κεκλημένος, ή των όλων αρχή, ήτις απεικόνισται μεν εκ του θεού του αοράτου πρώτη πρό αιώνων, τετύπωκε δε τα μεθ' εαυτήν απαντα γενόμενα. Strom. Y, 6. προείδε, ως θεός, και μέλλει διερωτήσεσθαι. quis div. salv. VI. Cf. Paed. I, 2. 3. 5. Unläugbar ist nach ihm: rõv roue πάντων θεόν ένα μόνον είναι αγαθόν, δίκαιον, δημιουργών, υιόν εν πατρί. Paed. I, 8. Wir erkennen Gott aus Jefu éx tputúrns icooJevoüç.

+) Ut autem unam et eandem omnipotentiam patris et filii esse cognoscas, sicut unus atque idem est cum patre deus et dominus, audi hoc modo Joannem in apocalypsi dicentem: Haec dixit dominus deus, qui est et qui erat , et qui venturus est, omnipotens ; qui enim venturus est, quis est alius, nisi Christus. Princ. I, 2. p. 10. ο θεός Ιησούς. Cels. V, 31. VI, 66. ο θεός λέγει: έν εικόνα του θεού εποίησα τον άνθρωπον εικών δε του θεού του αοράτου ο σωτήρ. θεός άρα και κατά την γραφής ο σωτήρ. select. in Gen. (in Gen. IX, 6.) προς το δεύτερον" εί συ ουκ ει ο Χριστός, δοξολογίαν περί της προηγουμένης ουσίας Χριστού διηγείται, ότι δύναμιν τοσαύτην έχει, ως και αόρατος είναι τη θειότητα αυτού, παρών πάντ’ ανθρώπω, πάντι και τα όλω κόσμω συμπαρεκτεινόμενος, όπερ δηλούται διά του μέσος υμών έστηκε. In Joan. T. VI. n. 18. θεωρείται γαρ εν τώ λόγω, όντι θεώ και εικόνα του θεού αοράτου, ο γεννήσας αυτόν πατήρ, του ενιδόντος της εικόνα του αοράτου θεού ευθέως ενοράν δυναμένου και τα πρωτοτύπο της εικόνος τώ πατρί. Joan. T. XXXII. n. 18. ου σιωπητέον τον μετά τον πατέρα των όλων θεον λόγον ουδενός γαρ ελάττον αγαθού και τούτο το αγαθόν. in Joan. Τ. Ι. p. 11. ώςπερ ο θεός ανθρώπους οικονομών ως εν παραβολαίς άνθρωπος λέγεται, ταχά δε πως και γίνεται ούτως και ο σωτήρ προηγουμένως υιός ών του θεού και θεός έστι, και υιός της αγάπης αυτού, και εικών του θεού του αοράτου" ου μένει δε εν ώ έστι προηγουμένως, αλλά γίνεται και κατ' οίκονομίας του εν παραβολαϊς λεγομένου ανθρώπου, όντος δε θεού, υιός ανθρώπου κατά το μιμείσθαι, όταν ανθρώπους οικονομή, τον θεόν λεγόμενον εν παραβολαίς και γενόμενον άνθρωπον. in Matth. Τ. ΧVΙΙ. n. 20. πάντα γάρ όσα του θεού, τοιαύτα εν αυτώ έστι σοφία του θεού, αυτός απολύτρωσις, αυτός φρόνησις έστι θεου. in Jerem. H. VIII. n. 2.

1) G. meine Dogmengefφίξte. Σ. Ι. 6. 192. .

2) Pauca de Christo ut deo. Apol. c. XXI. Hunc ex deo prolatum didicimus et prolatione generatum, et idcirco filium dei, et deum dictum unitate substantiae. ibid. De deo deus, ut lumen de lumine accensum. ibid. Quod de deo profectum est, deus est, et dei filius et unus ambo.

« PredošláPokračovať »