Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

5) Aug. Nullo modo autem redintegrari possemus per spiritum sanctum. nisi et ipse semper integer et incommutabilis permaneret, quod profecto non posset, nisi deus naturae esset ac ipsius substantiae, cui soli incommutabilitas atque, ut ita dicam, invertibilitas semper est. Mor. eccl. cathol. 1, 13. η. 23.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

1) Luc. XXIV, 49. Joan. XV, 26. XVI, 7.
2) Joan. IV. 10. 13. 14. Cf. VII, 38. 39.
3) Joan. XIV, 26. Quem mittet patcr in nomine meo.

4) Aug. C. D. XIII, 24. n. 3. Cyr. Alex. in Joan. XIV, 17. Abael. epit. theol. Christ. c. XVII. • 8) Rom. VIII, 9. I Cor. III, 17. Phil. ), 20. I Pet. I, 21.

6) Ath. c. Ar. or. I. n. 49. 50. Bas. Epl. XXXVIII. n. 4. Ephr. Par. ad poenit. XXII. T. III. p. 458. ed. Syr. Par. XXXVII. ibid. p. 492. Greg. Nyss. de öylon fiveūpu vai èx ToŨ Tarpós 26 yeral xal tou νιού είναι μαρτυρείται. ει γάρ τις το πνεύμα του Χριστού ουκ έχει, ούτος ουκ έστιν αυτού, φησίν ή αγία γραφή. ουκούν το μεν πνεύμα το εκ του JsoŨ öv, xal XPLOTOŰ TrvEūpa lotiv. In orat. domin. in antiqg. PP. doctrin. de incarn. verb. c. 1. in Mai. Coll. T. VII. p. 6. Aug. Deum, verbumque, et utriusque spiritum. Gen. lit. VIII, 19. n. 38. de Praed. 12 και

genden '), von dem Sohne getragenen), in dem Sobne ruhenden) und als Bild des Sohnes bezeichnen“), bald direct, da fie den Geist entweder aus dem oder durch den Sohn ausgeben lafsen. So Tertullian'), Drigenes ), Athanasius), Hilarius von

[ocr errors]
[ocr errors]

ουσίας ίδιον γέννημα, ούκ έστι κτίσμα, άλλ' ομοούσιος του πατρός" ούτως ουκ αν είη ουδε το πνεύμα το άγιον κτίσμα, αλλά και ασεβής ο λέγων τούτο διά την προς τον υιόν ιδιότητα αυτού, και ότε εξ αυτού δίδοται πάσι, και α έχει, του υιού εστίν. ad Serap. Epl. . n. 1. τού δε πνεύματος όντος εν τω λόγω, δήλον αν είη, ώς και εν τω θεώ ήν διά του λόγου το πνεύμα. ibid. n. 6. οίδε γάρ (Δαβίδ) παρά θεώ πατρί όντα τον υιόν την πηγήν του αγίου πνεύματος. De incarn. verb. C. Ari. n. 9.

1) Loqui enim de eo non necesse est, qui de patre et filio auctoribus confitendus est. trin. II, 29. A filio igitur accipit, qui et ab eo mittitur et a patre procedit. Et interrogo, utrum id ipsum sit a patre accipere, quod a patre procedere. Quod si diserre credetur inter accipere a filio et a patre procedere, certe idipsum atque unum esse existimabitur, a filio accipere, quod sit accipere a Patre. trin. VIII, 20. Ex te per eum sanctus spiritus tuus est. ibid. XII, 66. Qui ex te per luum unigenitum est. ibid. XII, 57.

2) Η βασιλική αγαθότης, και ο κατά φύσιν αγιασμός και το βασιλικών αξίωμα εκ πατρός δια του μονογενούς επί το πνεύμα διήκει. Sp. S. C. XVII. n. 47. Epl. LΙΙ. n. 4. αξιώματι μεν γαρ δευτερεύειν του υιού, παρ' αυτού το είναι έχον, και παρ' αυτού λαμβάνον, και αναγγέλλον ημίν, και όλως εκείνης της αιτίας εξημμένον παραδίδωσιν ή της ευσεβείας λόγος φύσει δε τη τρίτη χρήσθαι, ούτε παρά των αγίων γραφών δεδιδάχμεθα, ούτε εκ προειρημένων κατά το ακόλουθον δυνατόν συλλογίσασθαι. adν. Eun. III, 1.

3) Qui non ex se est, sed ex patre et me (Chriftus) est, hoc enim ipsum, quod subsistit et loquitur, a patre et me illi est. De Spir. sancto n. 34.

4) Ingenito deo patri et genilo ab ipso filio et spiritui sancio procedenti ex illorum essentia . . . . omnia gloria. Hom. I. ed. Aucher.

3) Το δε άγιον πνεύμα παρ' αμφοτέρων, πνεύμα εκ πνεύματος. Η. LΧΧΙV. n. VΙΙ. εν μέσω πατρός και υιού, εκ του πατρός και του υιού. Ancor. VΙΙΙ. άρα θεός εκ πατρός και υιού το πνεύμα. ibid. ΙΧ. το πνεύμα εκ Χριστού και παρ' αμφοτέρων. ibid. LXVII. LXX. LΧΧVΙΙ.

6) Ait, de patre procedit, quia pater processionis ejus est auctor , qui talem filium genuit, et gignendo ei dedit , ut etiam de ipso procederet spiritus sanctus. C. Maxim. Arian. II, 14. n. 1. Non dicitur verbum dei nisi filius, nec donum dei, nisi spiritus sanctus, nec de quo

« PredošláPokračovať »