Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

Dritter Abschnitt.

Der Mensch. Soluß der Geifterwelt und deren Vermittelung mit der mate: riellen Schöpfung') und deren Haupt ist der Mensch, der von einem Organismus bediente Geift?) oder das vernünftige Thier +),

1) Chrys. de Prophet. obscur, II. n. 6. Theod. in Gen. qu. XX. Pet. Chrys. Fecit te esse terra, ut esses tu dominus terrenorum, et esses ipsis in ipsius substantiae communione communis, nec tamen te terrestribus sic aequavit, ut non etiam coelestibus animatum te coelitus exaequaret, et ut esset tibi cum deo ratio communis, corpus commune cum jumentis, dedit tibi animam de coelo, dedit tibi corpus de terra, ut in te nexa coeli terraeque concordia servaretur. Serm. CXLVIII.

2) Arnob. Quid enim sunt homines, nisi animae corporibus illigatae. adv. Gent. II, 23. Method. nuais yup xupiws oi SõvTES equiv ai Yuxai. Conviv. decem virg. or. VI. Agatha. Ambr. Nos animae sumus, nostra autem membra vestimenta sunt. Isaac. et anim. c. VIII. n. 79. Bas. τούτο γάρ άνθρωπος νούς ενδεδεμενος προςφόρο και πρεπούση σαρκί. Hom. XXI. Quod mundanis non adhaerendum. 1. 5. Greg. Nyss. cung κρινόμενος ο άνθρωπος λογικόν τι χρήμα και διανοητικόν έστι, νου και επιothuns d'extinóv. or. cat. c. XXXIII. Aug. Homo igitur . . . anima rationalis est mortali atque terreno utens corpore. Mor. eccl. cath. XXVII. n. 52. Greg. M. Tres quippe vitales spiritus creavit omnipotens deus, unum, qui carne non legitur, alium qui carne tegitur, sed non cum carne moritur, tertium, qui carne tegitur et cum carne moritur. Spiritus namque est, qui carne non legitur, angelorum : spiritus, qui carne tegitur, sed cum carne non moritur, hominum: spiritus, qui carne tegitur et cum carne moritur, jumentorum, omniumque brutorum animalium. Homo itaque sicut in medio creatus est. Diall. IV, 3. Cf. Bern. in Cant. Serm. V.

[ocr errors]

9. 1, Söpfung des Menschen. Zur Vollendung des Mafrofogmus schuf Gott den diesen emi. nent in fich habenden Mitrokogmus 6). Gott nahm von der Erds subftanz den Leib ?), und verlieh dem Gebilde das Princip des ors

[ocr errors]

1) Aster. gl.ÕTTU TÖS xtilews. de Incarn. or. II.
2) Greg. Nyss. de Homin. opif. c. III.
3) Greg. Naz. Or. XXXVIII. carm. II. v. 86-91.

4) Lact. Sicut mundum propter hominem machinatus est, ita ipsum propter se tanquam divini templi antistitem, spectatorem operum rerumque coelestium. Ir. dei c. XIV.

5) Const. apost. VII, 34. Method. ap. Epiph. Haer. LXIV, 18.

6) Greg. Naz. ciov tevà xóquov dettepov, èv piexpõe Méjan &TÈ TVS γης ίστησιν άγγελου άλλον, προσκυνήτην μικτών, επόπτης της ορατής κτίσεως, pústry tñs yoouuévns, Baciléa tūv Šmi yos, Bacinevóuevoy üvw.fev. Or. XXXVIII. carm. II. v. 86-91. Aug. Nullum est creaturae genus, quod non in homine possit agnosci. ad Oros. c. Priscill, et Orig. n. 11. Greg. M. in Job. VI, 16. n. 20.

'7) Gen. II, 7. Ps. CIII, 14. Job. X, 9. XXXIII, 4. 6. Eccl. III, 20. XH, 7. Tob. VIII, 8. Sir. XVII, 1. Hier. A quo (humo) homo appellatur. In Joel. c. II. Eben so Tert. Apol. c. XVIII. Lact. ir. dei, c. X.

[ocr errors]

1) Gen. II, 7. Et inspiravit in faciem ejus spiraculum vitae , (D9-nows tvory Swis) et factus est homo in animam viventem Gyn wasb siç yuynu swom), Job. XXXIII, 4. Eccl. XII, 7. Job. XII, 10. Ps. CIV, 30. 31. Jes. XLII. Cfr. Aug. Civ. dei XIII, 24. n. 3.

2) Gen. II, 18. 97332 779. Adjutorium simile sibi. Vulg. Bontón xut' QÚTOû. LXX.

3) Gen. II, 21. Tob. VIII, 8. Sir. XVII, 5.

4) Iren. Plasmavit eum in augmentum et incrementum, quemadmodum scriptura dicit, crescite et multiplicamini. IV, 11. n. 1.

5) Gen. II, 21. Immisit ergo dominus deus soporem in Adam. 72790. exotůOW LXX. Xatapopåv Aquil. xapòv Symm. amentiam Tert. anim. XXI. Bernard. Mihi quidem nonnisi incommutabilis veritatis in

[ocr errors]

tuitu et abysso divinae sapientiae corporis excedens sensibus obdormisse videtur, quod ex ejus verbis vel maxime conjici potest. Rediens nimirum indicat, quo abiisset , dum tanquam ebrius de cella vinaria veniens, et eructans illud magnum sacramentum, quod tanto post in Christo et in Ecclesia apostolus commendavit. In septuag. Serm. II. n. 1.

1) Theod. graec. affect. cur. disput. V. Aug. Epl. ad Hier. CLXVI. n. 3.

2) Cfr. Aug. Epl. ad Hier. CLXVI. n. 3. . 3) Iren. adv. Haer. IV, 20. n. 1.

[ocr errors]
« PredošláPokračovať »