Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

1) Aug. Superbia est illic, quia homo in sua potius esse, quam in dei potestate dilexit, et sacrilegium, quia deo non credidit, et homicidium, quia se praecipitavit in mortem, et fornicatio spiritualis, quia integritas mentis humanae serpentina suasione corrupta est, et furtum, quia cibus prohibitus usurpatus est, et avaritia, quia plusquam illi sufficere debuit, appetivit. Enchir. c. XLV. Tert. Si dominum deum suum dilexissent, contra praeceptum ejus non fecissent; si proximum diligerent, id est semetipsos, persuasioni serpentis non credidissent, atque ita in se homicidium non commisissent, excidendo de immortalitate, faciendo contra dei praeceptum; a furto quoque abstinuissent, si de fructu arboris clam non degustassent, nec a conspectu domini dei sui sub arbore delitescere gestassent. Nec falsum asseveranti diabolo participes ellicerentur credendo ei, quod similes essent futuri. Atque ita nec deum offendissent ut patrem, qui eos de limo terrae, quasi ex utero matris figuraverat. Si alienum non concupissent, de fructu illico non gustassent. Adv. Judd. c. II. Alee's Dogm. II. Dritte Aufl.

21

und diesem Willen hat der Mensch mit dem seinigen formell oppos nirt. Was übrigens die Bosheit der Sünde der ersten Eltern in etwas verringert, ift, daß Adam durch die Eva, diese durch den Teufel und ihre Sinne verführt war.

[ocr errors]

dem Briefe an die Römer ?) erhelt, wo der Tod aus Adam so voll genommen werden muß, wie das Leben aus Chriftus.

Die Seele ward ihres Rapports mit Gott) verlustig, mit Unwissenbeit') (des Göttlichen), und Begierlichkeit (nach dem Ungöttlichen)) behaftet, die Gottesebenbildlichkeit alterirt“).

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

1) Ctr. (Pseudo) Clem. Recogn. IV, 10. 11.

2) Novat. trin. c. I. Nemes. de Natur. hom. c. I. Joan. Dam. Orth. id. ΙΙ, 30.

3) Iren. Quapropter et ejecit eum de paradiso, et a ligno vitae longe transtulit, non invidens ei lignum vitae, quemadmodum quidam audent dicere, sed miserans ejus, ut non perseveraret semper transgressor, neque immortale esset, quod esset circa eum peccatum, et malum interminabile et insanabile. Adv. Haer. JII, 23. n. 6.

4) Method. ένα τοίνυν μή ή κακόν αθάνατον ο άνθρωπος ή αείζωον, έχων εν εαυτώ την αμαρτίαν κρατιστεύουσαν, άτε εν αθανάτω βλαστήσασαν σώματι, και αθάνατον έχουσαν τροφήν, ο θεός αυτόν διά τούτο θνήτον απεφήνατο νεκρότητι περιβαλών· τούτο γάρ οι δερμάτινοι χίτωνες εβούλοντο, ίνα δή διά της αναλύσεως του σώματος ή αμαρτία κάτωθεν αυτόπρεμνος πάσα διαφθαρή" ως μηδέν καν βραχύτατον ριζής εαθήναι μέρος, άφ' ού νέαι βλάσται πάλιν αμαρτημάτων αναβλύζωνται. de Resurr. IV. V. VI. VII. conv. dec. virgg. Οr. IX. n. 2. Greg. Nyεε. αλλ' επειδή πάν δέρμα χωρισθέν του ζώου, νεκρόν εστι πάντως οίμαι την προς το νεκρούσθαι δυνάμιν εκ της αλόγου φύσεως εξαίρετος ήν εκ προμηθείας, μετά ταύτα τούς ανθρώπους επιβεβλημέναι τον την κακίαν ημών Ιατρεύοντα, ουχ ώς εις αεί παραμένειν. ο γάρ χιτών τών έξωθεν ημίν επιβαλλομένων εστί, πρός καιρός την έαυτού χρήσιν παρέχων του σώματος, ου συμπεφυκώς τη φύσει. ουκούν εκ της των αλόγων φύσεως ή νεκρότης οικονομικώς περιετέθη τη εις αθανασίαν κτισθείση φύσει, το έξωθεν αυτής περικαλύπτουσα, ου το έσωθεν, και το αισθητόν του ανθρώπου μέρος διαλαμβάνουσα, αυτής δε της θείας εικόνος ου προςαπτομένη. Catech. Οr. c. VIII. Hilα η Nam et ipsa Adae mors, ne in aeternitatis poena maneret, sub misericordiae significatione est constituta. In Ps. LXII. n. 6.

« PredošláPokračovať »