Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

1) Cic. Nunc parvulos nobis dedit (natura) igniculos, quos celeriter malis moribus opinionibusque depravatis sic restinguimus, ut nusquam naturae lumen appareat ..'. Simul atque editi in lucem et suscepti sumus, in omni continuo pravitate et in summa opinionum perversitate versamur, ut paene cum lacte nutricis errorem suxisse videamur. Cum vero parentibus redditi, demum magistris traditi sumus, tum ita variis imbuimur erroribus, ut vanitati veritas, et opinioni confirmatae natura ipsa cedat. Quaest. Tuscul. III, 1. (cfr. de republ. III. ap. Aug. c. Julian. V, 13.) S. Wetst. zu Rom. VII, 18. Jablonsky, de peccato originali per lumen rationis etiam gentilibus cognito. (Opusc. IV, 483 sq. Huet. qu. Alnet. II, 9.)

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

1) Cf. Orig. Omnes homines, qui in hoc mundo nascuntur et nati sunt, in lumbis erant Adae, cum adhuc esset in paradiso , et omnes homines cum ipso vel in ipso expulsi sunt de paradiso, cum ipse inde depulsus est. Et per ipsum mors, qui ei ex praevaricatione venerat, consequenter et in eos pertransiit, qui in lumbis ejus habebantur. in Rom. J. y. n. 1. Ambr. Fuit Adam, et in illo fuimus omnes, periit Adam , et omnes in illo perierunt. in Luc. I. VII. n. 234. Aug. Omnes fuimus in illo uno, quando omnes fuimus ille unus ... Nondum erat nobis singillatim creata et distributa forma, in qua singuli viveremus; sed natura erat seminalis, ex qua propagaremur, quae scilicet propter peccatum vitiata, et vinculo mortis obstricta justeque damnata non alterius conditionis homo ex homine nasceretur. Civ. dei XIII, 14. Manifestum est, alia esse propria cuique peccata, in quibus hi tantum peccant, quorum peccata sunt, aliud hoc unum, in quo omnes peccaverunt, quando omnes ille unus homo fuerant. Pecc. merit. et remiss. 1, 10. n. 11. Pet. Chrys. Nunquid non in semine tota arbor ? vitium ergo seminis vitium est totius arboris. Serm. CXI. Prosper. In Adam quippe, in quo omnium hominum praeformata natura est, omnes peccaverunt. ad object. Vincent. Resp. III. (Cf. vita contempl. II, 2. 20. NII.) Primas. in Rom. V, 12. Greg. M. I. IX. Epl. LII. Quia genus humanum in primo parente velut in radice putruit, ariditatem traxit in ramis. Cf. Leibnit. Theod. P. I. n. 91. Causa dei asserta per justitiam ejus cum caeteris ejus perfectionibus cunctisque actionibus conciliatam. S. 81. Leibn. Opp. T. I. p. 488.

2) Aug. Nupt. et concup. II, 8. n. 20. Leo. Serm. XXI. c. III. Fulgent. de fid. ad Petr. c. II. XXVI. Vgl. Jos. fuxas te güp xúi σώματος εγγίνεται μολυσμός ως προς άλλην χώραν υποβαλόντων. και γάρ εμφυομένη σώμασι κακοπαθει η ψυχήκαι ταυτων αυ πάλιν ώς θανάτω

[ocr errors]
[ocr errors]

1) Anselm. de concept. virgin. et peccato originali c. XXIII. XXVII.

2) Si quis per Jesu Christi domini nostri gratiam, quae in baptismate confertur, reatum originalis peccati remitti negat, aut etiam asserit, non totum id tolli, quod veram et propriam peccati rationem habet, sed illud dicit tantum radi aut non imputari, anathema sit . . . Manere autem in baptizatis concupiscentiam vel fomitem, haec sancta synodus

« PredošláPokračovať »