Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

το παραδοξώτατον' εκείνον τον άνθρωπον, τον ηδονή πεπλανημένον, τον τη φθορά δεδεμένον, χερσίν ηπλωμέναις έδειξε λελυμένον. coh. ad Gent. c. XI. Method. ου γαρ εφ' ημίν το ενθυμείσθαι, ή μη ενθυμείσθαι κείται τα άτοπα' αλλά το χρήσθαι ή μη χρήσθαι τους ενθυμήμασι. κωλύσαι μεν γάρ πίπτειν εις ημάς τους λογισμούς ου δυνάμεθα. ex lib. de resurr. c. Ι. μέμνησθε γάρ, ώς εν τοις έμπροσθεν διωριζόμεθα, αφ' ού τον άνθρωπον πλανηθέντα την εντολήν αθετήσαι συνέβη, εντεύθεν εκ της παρακοής την αμαρτίαν λαβούσαν γένεσιν εις αυτόν εισωκηκέναι. ούτω γαρ στάσις ενέπεσε σφαδασμών τε και λογισμών ανοικείων επληρώθημεν. κενωθέντες μεν του εμφυσήματος του θεού, πληρωθέντες δε επιθυμίας υλικής. ibid. ΙΙ. (in Galland. T. III.)

1) Rom. V, 12. 14. 13. 18. 21. VI, 16.

2) Νοήσας δε αυτού (ανθρώπου) την ζωήν, συνήσεις τινα τρόπον ο άνθρωποκτόνος απέκτεινε τον ζώντα άνθρωπον, ου διά τινά ιδίως ποιόν, αλλά δι' όλον το γένος, και απέκτεινε, καθ' ο εν τω 'Αδάμ πάντες αποθνήσκουσιν, υγιώς λεχθησόμενος ανθρωποκτόνος. ταύτην δε ανθρωποκτονίαν ειργάσατο αρξάμενος απ' αρχής, δι' ήν ανθρωποκτονίας αυτού έκαστος των νοούντων αυτό, και το εαυτού σώμα, και τίνι οικείόν έστι, τούτο ερεί ταλανίζων εαυτόν επί το εν τω 'Αδάμ αποτεθνηκέναι το ταλαίπωρος εγώ άνθρωπος κ. τ. λ. in Joan. Τ. ΧΧ. n. 21. και εβασίλευσε (ο θάνατος) γε εν ενός παραπτώματι, διά του ενός, έως οι την περίσσειαν της χάριτος και της δικαιοσύνης λαβόντες εν ζωή βασιλεύσωσι διά του ενός Ιησού Χριστού. ibid. n. 31.

3) Omnibus per naturae demutabilis voluntatem malitia adjacet, ipsisque apostolis verbo licet jam fidei emendatis atque sanctis non abesse tamen malitiam per conditionem communis nobis originis docuit dominus. in Ps. CXVIII. lit. XV. n. 6. Es peccato atque infidelitate primi parentis sequentibus generationibus coepit esse corporis nostri pater peccatum, mater animae infidelitas, ab his enim ortum per transgressionem primi parentis accepimus. Comm. in Matth. c. XI. n. 23. (Cfr. in Ps. CXVIII. I. XIV. n. 20. in Ps. LXII. n. 8.) Macar. lib. mentis. n. XXVII. Aug. C. D. ΧΧΙΙ, 22. D. 1. Greg. in Job. V, 24. n. 61.

4) Πώς δε από της φθαρτης γεννήσεως διά του βαπτίσματος αναγεννώνται, ουδέ αναγεννώσης αυτούς δυνάμεως άπτωτος και απροσδεές φυσικώς, καθώς οίονται κεκτημένης ; adv. Eun. . Ι. p. 343, Τ. I. Morel.

[ocr errors]

1) Scitis illud antiquum, quod Adam terrenae origini praestitutus ( restitutus ?) sit, quae utique damnatio legem illi aeternac mortis imposuit, et omnibus ab eo posteris, quos lex una retinebat, haec mors in genus omne dominata est. De Baptism. n. 1.

2) 'Exeivós, poolv, úv9PW TOXTÓvos ñu út ápxñs .... our sitev 7.65 qovsüç riu, ünlü.v Jpw ToxtóvOS. yüp Eva úveihev, .)Olexeivou TOÁITU äv po trov. de mund. creat, or. VI. n. 2.

3) Concupiscentia igitur , tanquam lex peccati manens in membris corporis mortis hujus, cum parvulis nascitur, in parvulis baptizatis a reatu solvitur, ad agonem relinquitur, ante agonem mortuos nulla damnatione persequitur, parvulos non baptizatos reos innectit, et tanquam irae filios, etiamsi parvuli moriantur, ad condemnationem trahit. In grandibus autem baptizatis, in quibus jam ratione utentibus quidquid eidem concupiscentiae mens ad peccandum consentit propriae voluntatis est , deletis peccatis omnibus, soluto etiam reatu, quo vinctos originaliter detinebat, ad agonem interim manet, non sibi ad illicita consentientibus nihil omnino nocitura, donec absorbeatur mors in victoriam. Pecc. mer. rem. II, 4.

4) C. Araus. II. c. I. II. Cfr. Trid. Sess. V. c. V.

5) Theoph. Autolyc. JI, 28. Hilar. Non enim ea vita , quae nunc est per infirmitates corporis sua est : ab Adam namque ista coepit, non cum Adam inchoata est , quam non vitam, sed mortem esse , apostolus novit dicens : Miser ego homo. In Ps. CXLV. n. 2. Quisquis ergo in crimine primi parentis Adae exsulem se esse factum illius Sion se recordabitur, in qua sine cupiditate, sine dolore, sine metu, sine crimine vita est, et traditum se saeculo confusionis hujus tanquam Babylonii traditum corpori, quod vitiorum et appetitionum et cupiditatum perturbatione confusum est. In Psalm. CXXXVI. n. 5. Greg. Nyss. xai Túorg Tubing της εγκυκλίου ταλαιπωρίας, ει μή διά πρόχειρον προπάτορος απόλαυσιν ταύτην, κατεψηφίσθημεν τήν τών πόνων περίοδον, αλλ' εμέλλομεν ετέραν τινά παρά την όρωμένης διάγειν του βίου κατάστασιν, ής πάλιν ελπίζομεν επιτυχεϊν, όταν την εμπαθή ζωήν διά της αναστάσεως αποσκευασώμεθα. In Princ. Jejun. T. II. Mor. Tóti Járatos oux riv, rocos únav, tó éjór xì tò vòụ, từ cóved Tatra suata, rs Coặs TooToo cootTa. In Eco clesiast. Hom. YI.

[merged small][ocr errors][ocr errors][subsumed]
[ocr errors]

erit, invenienda est. LXX. n. 3. Cyra ieros. c. VII.

[ocr errors]

1) Gen. IV, 7. Deut. XXX, 1. 2. 8. 15. 17. 19. Jos. XXIV, 14. 15. 22. Jes. I, 19. 20. LVI, 4. Jer. XXI, 8. Sir. XV, 14—18. Matth. XVI, 24. Si quis vult post me venire, abneget semetipsum. XIX, 17. Si autem vis ad vitam ingredi, serva mandata. 21. Si vis per fectus esse, vade, vende, quae habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in coelo, et veni sequere me. XXIII, 37. Jerusalem ... quoties volui congregare filios tuos . ... et noluisti. Joan. VI, 68. Numquid et vos vultis abire. VII, 17. Si quis voluerit voluntatem ejus facere, cognoscet de doctrina, utrum ex deo sit. XV, 13. Rom. I, 21. II, 14. 15. VII, 18. XII, 2. I Cor. VII, 37. I Thess. V, 21. Eph. V, 10. 15. 17.

2) Justin. Apol. I, 24. Athen. leg. XXIV. Clem. Str. II, 4. III, 9. IV, 20 etc. Orig. Princ. prol. n. 5. Min. Fel. Oct. XXXVI. Cyp. Epl. LV. Tert. Marc. II, 5. Exhort. cast. c. 11. Hil. in Ps. II. n. 16. 17. Bas. in Ps, XLVIII. n. 8. Hom. quod deus non est auct. mali c. VI. VII. Cyr. Cat. IV, 21. (Pseudo) Clem. Recogn. V, 28. Epiph. Haer. XVI. n. 3. 4. Aug. de quantit. anim. n. 80. liber, arbit. II, 1 sq. de duab. anim. n. 15. etc.

3) Conc. Trid. sess. VI. de justific. c. V. Si quis liberum hominis arbitrium post Adae peccatum amissum et extinctum esse dixerit, aut rem esse de solo titulo, imo titulum sine re, figmentum denique a Satana inductum in ecclesiam, anathema sit. Cfr. cap. I.

4) Aug. lib. arb. II, 1. n. 3. sq. De duab. anim. c. XII. n. 17.

« PredošláPokračovať »