Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

1) Joan. X, 17. Propterea me diligit pater, quia ego pono animam meam, ut iterum sumam eam. 18. Nemo tollit eam a me, sed ego pono eam a me ipso, et potestatem habeo ponendi eam, et potestatem habeo iterum sumendi eam, hoc mandatum accepi a patre meo. Joan. XIV, 31. XV, 10. 13. XVII, 19. Luc. XXII, 42.

2) Phil. II, 8. Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mors tem, mortem autem crucis. Rom. V, 19. Per unius obeditionem justi constituuntur multi. (Heb. X, 7—10.) I Pet. II, 21. Christus passus est pro vobis, relinquens exemplum , ut sequamini vestigia ejus.

3) Jes. LIII, 7. Oblatus est, quia ipse voluit. u 1971 was.

4) Hier. Liberi arbitrii est, et potestatem habet ponendi animam suam et rursum resumendi eam, tamque ad nos veniens, quam ad coelestia conscendens, eadem majestatis suae utitur libertate. In Ezech. XLVI.

[ocr errors][merged small]

2) Joan. 1, 14. Et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a patre, plenum gratiae et veritatis.

3) Num. IV, 3. Cf. V, 3. 23. 30. 47. I Paral. XXIII, 3.

4) I Cor. XV, 45. Secundus homo (factus est) in spiritum vivificantem. 47. Secundus homo de coelo coelestis. Rom. VIII, 3. Deus filium suum mittens in similitudinem carnis peccati. I Pet. I, 19. Agnus immaculatus.

5) Joan. VIII, 46. Quis ex vobis arguet me de peccato. XIV, 4. Venit princeps hujus mundi et in mé non habet quidquam. Joan. I, 29. Ecce agnus Dei. I Joan. III, 5. Et scitis quia ille apparuit, ut peccata nostra tolleret, et peccatum in eo non est. i Pet. II, 22. Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus. II Cor. V, 21. Eum, qui non noverat peccatum, pro nobis peccatum fecit, ut nos efficeremur justitia Dei in ipso. Heb. VII, 26. Talis enim decebat, ut nobis esset ponti

[ocr errors]
[ocr errors]

της κατέλυσεν. Eranist. dial. III. αυτός μεν γαρ και κατά το ανθρώπειον αμαρτίας αμύητος. Ιn Heb. II, 8. μώμου ταύτα (Scib uno Geele) παντός ελεύθερα διεφύλαξε και την υπέρ του γένους θυσίαν προσήνεγκεν. Εpl. CXLV.

1) Qui dicunt dominum et salvatorem nostrum.... vel animam hominis non habuisse vel mentem absque peccato, anathema sint. Fid. Rufin. Anath. (in Garnier Mar. Merc. T. I. p. 214.)

**) Nullum habuit omnino peccatum, vel originale vel proprium. Epl. CLXIV. ad Evod. n. 19.

1) Cyr. Aler. 'Ασύνετοι δε παντελώς οι και αυτόν ουκ οίδ' όπως τον Χριστόν υποτυπήσαντες πλημμελήσαι δύνασθαι διά το εν είδει το καθ' ημάς οικονομικώς γενέσθαι, και δούλου μορφήν λαβείν και συναναστραφήναι τότε επί γης ανθρώπους. Αnthrop. c. ΧΧΙΙΙ. (Pseudo) Cyr. ή του κυρίου ψυχή παντελώς προς το κακόν ακίνητος ήν, αυτόν έχουσα τον θεόν λόγον EN ÉXUTĂ. Trin. c. XVI. Ang. Aut ideo in illo non libera voluntas erat, ac non tanto magis erat, quanto magis peccato servire non poterat. Praed. Sanct. XV. n. 30. Amb. Nihil enim carnis suae habebat adversum: non discordia desideriorum gignebat compugnantiam voluptatum, sensus corporei vigebant sine lege peccati et veritas affectionum sub moderamine deitatis et mentis, nec tentabatur illecebris, nec cedebat in vitiis. Epl. ad Hieron. (in Maj. VII. I. 160.) Nerses. Jib. fid. eccl. Arm. (1170) in Ners. Οpp. Τ. Ι. p. 173 sqq.

2) Cf. Maxim. Opusc. theol. T. II. p. 14. ed. Combef.

3) Theod. Mops. όπερ δη εξαιρέτως αυτό παρά τους λοιπούς οξύτερον ή κατά την κοινήν των λοιπών ηλικίαν προςγέγονεν, είκότως και κατά τα ανθρώπινα έχειν τι πλέον οφείλοντος, όσωπερ ουδέ κατά την κοινήν φύσιν

« PredošláPokračovať »