Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

1) Thom. Summ. P. I. qu. III. art. V.
2) Deut. IV, 15 sq. Job. X, 4. Rom. I, 23.

3) Exod. XXXIJI, 20. Non poteris videre faciem meam, non enim videbit me homo et vivet. 22. cumque transibit gloria, ponam te in foramine petrae, et prolegam dextera mea , donec transeam, 23. tollamque manum meam, et videbis posteriora mea; faciem autem meam videre non poteris. I Tim. I, 17. Regi autem saeculorum immortali invisibili, soli Deo honor et gloria in saecula saeculorum. VI, 16. Qui solus habet immortalitatem, et lucem habitat inaccessibilem, quem nullus hominum vidit, sed nec videre potest. Rom. I, 20. Invisibilia enim ipsius a creatura mundi per ea, quae facta sunt, intellecta conspiciuntur.

4) Joan. IV, 24. Spiritus est Deus, et eos, qui adorant eum, in spiritu et veritate oportet adorare. II Cor. III, 17. Dominus autem spiritus. (6 đề xuotes to sebua tattv. )

5) Joan. XIV. Aug. Veritas est Deus. Veritas nec quadra est, nec rotunda, nec longa, ubique praesens est. In Ps. XXX. En. II, n, 7. Bgl. Rick. a S. Viet. Trin. II, 17. 18.

6) Just. Oix lotiv iqgudpois . ... Opatov TÓ Ježov .... khi

[ocr errors]

Móvo vm xutu)natóv. Tryph. c. III. Tatian. tveüuch ó geos. c. Graec. IV. Iren. IV, 20. n. 6. Clem. Str. II, 2. V, 11. 12. VII, 6. Orig. in Gen. Hom. III. n. 1. 2. Princ. I, 1. n. 1. 6. In Joan. T. XIII. n. 21. Cels. VI, 70. De oral. n. 23. Cypr. de idol. vanit. Min. Fel. Octav. c. XIX. Athan. adv. gent. n. 22. Eus. de invisib. et incorpor. deo (Gall. IV.) Pilar. trin. I, 6 Greg. Naz. or. XXXIV. Chrys. in Gen. VIII. n. 3. Hom XIII. n. 2. Io Ps. VII. n. 11. Isid. l. III. Epl. XCV. C. Later. IV. c. I.

1) Solon, fr. 10. Hom. II. V, 127. Odyss. X, 573. Aesch. Agam. 621. ortiva ovy opõusv. Eum. 92. Eur. frag. inc. 146. ed. Bekker. ά. θεόν δε ποίον είπέ μοι νοητέον; β. τον πάνθ' ορώντα, καυτόν ουκ opásuevov.

2) Minuc. Felix. Octav, c. XIX.

3) Deut. IV, 29. Scito ergo hodie, et cogitato in corde tuo, quod Dominus ipse sit Deus in coelo sursum et in terra deorsum, et non sit alius. 1 Reg. VIII, 27. Si enim coelum et coeli coelorum le capere non possunt, quanto magis domus haec , quam aedificavi. (Cf. II Par. VI, 18. Jes. LXVI, 1.) Job. XI, 8. Excelsior coelo est, et quid facies ? profundior inferno et unde cognosces? 9. longior terra mensura ejus, latior mari. Jerem. XXIII, 23. Putasne, Deus e vicino ego sum, et non Deus e longinquo ? 24. Si occultabitur vir in absconditis, et ego non videbo eum? dicit Dominus, numquid non coelum et terram ego impleo ? dicit Dominus. Bar. III, 23. Magnus est et non habet finem , excelsus et immensus.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

1) Greg. Naz. "Og iv to nevtl tõde, xal toŬ TÚVTOS iori iśw. Or. S. Hil. Inest interior, excedit exterior. Trin. 1, 6. Hier. Deus circumfusus et infusus. In El. XL. Aug. Interior omni re, quia in ipso sunt omnia, et exterior omni re, quia ipse est super omnia. Item nullo temporum vel intervallo vel spatio incommutabili aeternitate et antiquior est omnibus, quia ipse est ante omnia, el novior omnibus, quia idem ipse post omnia. Gen. ad litt. VIII, 26. n. 48. Cyr. 112.0, poi tik Túrta, kai did. TrávtWv spzóuevov ČEW TO TÁVTWY XTi ev pätev dotis. In Joan. XVII. 13. Quot; - Storns, a ici Guras Tt xaì đua cáwTv, zzi is não. cont. Julian. I. I. Rich. a S. Vict. Essentialiter ergo est intra omnia, et extra omnia, infra omnia, supra omnia. Si intra omnia, nihil illo secretius, si extra omnia , nihil illo remotius. Si infra omnia , nihil illo occullius, si supra omnia, nihil illo sublimius. Quid ergo illo incomprehensibilius, quo nihil secretius, nihil occultius, nihil sublimius? Item, si in omni loco est, nihil illo praesentius, si extra omnem locum, nihil illo absentius. Sed numquid eo ipso absentius, quo omnium praesentius, et er co ipso praesentius, quo omnium absentius, cui aliunde et aliunde non est esse omne, quod est ? Sed si absentissimo nihil est praesentius, si praesen. tissimo nihil est absentius, quid illo mirabilius, quid illo incomprehensibilius? Item, si non est aliud ejus potestas, et aliud ejus felicitas, ubicunque summa potestas, ibi et summa felicitas. Summa ergo felicitas ubique est. Quomodo ergo vel in inferno summae miseriae locus esse potest, vel potest quisquam miser esse, cui summa felicitas nusquam potest abesse, nunquam deesse ? haec omnia mira et incomprehensibilia. Benjam. Maj. IV, 17.

2) Mac. Hom. XL. n. 3. Dion. Areop. Kai ye ev vóous aütöv cival páse (oi Jeoloyou), xui šv fuxais, xai iv ospace, xai šv oúpavą, xai šv võ, xai apa iv faitW Tó ajtón, byzáqulov, Tepexóquior, Úttspoupévtov, un spoúolor, öl.cov, kotépa, tsüp, udose, Tveữa, opórov , raqs).ov, ajtól.cJox zuè hérpur, távfu rů Övta , xai oudev tūv õrtw. div. Nom. c. I. §. 6. Ούτως ούν τη πάντων αιτία και υπέρ πάντα ούση και το ανώνυμον εφαρμόσει, και πάντα τα των όντων ονόματα, ένα ακριβώς και των όλων βασιλεία,

[ocr errors]

και περί αυτήν ή τα πάντα και αυτής ως αιτίας, ως άρχης, ώς πέρατος εξηρτημένα, και αυτή κατά το λόγιον ή τα πάντα εν πάσι, και αληθώς υμνήται πάντων υποστάτις, αρχηγική και τελειοτική, και συνεκτική φρουρά, και ιστία και προς αυτήν επιστρεπτική .... ου γαρ συνοχής ή ζωής και τελειώσεως αιτία μόνον εστίν, ίνα από μόνης ταύτης ή της ετέρας προνοίας ή υπερώμυνος αγαθότης ονομασθείη πάντα δε απλως και απεριορίστως εν εαυτή τα όντα προείληφε ταϊς παντελέσι της μιάς αυτής και παναιτίου προνοίας αγαθότηση, και εκ των όντων απάντων εναρμονίως υμνείται και ονομάζεται. Ibid. 8. 8. cfr. ibid. Ι. S. 11.

+) Chrys. Πάντα πληροίς, πάσι πάρει, ού κατά μέρος, αλλ' όμoύ πάσι choc. In Ps. CXXXVIII. n. 2. Pet. Chrysolog, serm. XXXIV. Deus ubique praesens, ubique tolus, ubique semper. Victric. Rothom. ( 396 ). Quacunque in parte tolus est, sensus tolus, visus lolus, animi totus sui. laudd. SS. Trin. n. VIII.

1) Joan. ΧΙV, 20. 1 Cor. III, 16. 17. VI, 19. II Cor. VI, 16. Εph. IV, 6 etc. Maxim, in Script. qu. LXI.

2) Theod. Mopε. "Απασι πάρεστι τη φύσει, και κεχώρισται, ών εθέλει τη γνώμη , ουδέν των αναξίων από του παρεϊναι τον θεόν όφελουμένων. De incarn. serm. fragm. I. bei Maj. Coll. Nov. T. VI. p. 302. Bern. Deus enim, qui ubique aequaliter tolus est per suam simplicem substantiam, aliter tamen in rationalibus creaturis, quam in caeteris, et ipsarum aliter in bonis, quam in malis est per ellicaciam. Ila sane est in irrationalibus, ut lamen non capiatur ab ipsis. A rationalibus autem omnibus quidem capi potest per cognitionem, sed a bonis tantum capitur etiam per amorem. laudd. Virg. Mar. hom. II. D. 4. Si dicere licet, apud impios est in simulatione , apud justos in veritate, apud angelos in felicitate, apud inferos in feritate sua. Dedicat. Eccl. serm. VI. n. 2. Cfr. Alcuin. fid. trin. II, 8.

3) Ιοαη. ΧΙV, 23.

« PredošláPokračovať »