Obrázky na stránke
PDF

Ernährung '), Unsterblichkeit des Leibes?); Heiligung), Gottessohnschaft“), Vergöttlichung") des Menschen, Eingang in Gottes Allerheiligstes), höchste Vereinigung und Verähnlichung mit Gott), Vereinigung aller Gläubigen in ihm zu einem Man

+) Cyp. Epl. ad Corn. LIV. Hier. in Matth. XV, 32. Chrys. in de Hom. XLVI. n. 3. Amb. His igitur sacramentis pascit ecclesiam suam Christus, quibus animae firmatur substantia. Myst. c. IX. n. 53. In La 1. VΙΙΙ. n. 31. Joan. Dam. Ο. F. IV, 13.

++) C. Truli. Ο εσθίων και πίνων Χριστόν προς ζωήν διά παντός μεθα μόζεται την αίδιον, ψυχή και σώματι μεθέξει της θείας αγιαζόμενος χαρτα. C. CI. Cyr. Alex. in Joan. IV, 36. Amb. in Ps. XLIII. En. D. X

1) Joan. Damasc. Orth. fid. IV, 13.

2) Ignat. Εph. n. XX. Iren. IV, 18. n. 4. 3. V, 2. n. 3. Just. Age I, 66. Clem. Paed. II, 2. Tert. Resurr, c. VIII. Greg. Nρες. Οr. α. XXXVII. Hildeb. Coen. dom. Serm. V.

3) Cyr. Cat. XXII. η. 6.

4) Chrys. Γέγονας υιός και τραπέζης απολαύων πνευματικής, σιτειάς τας σάρκας και το αίμα το αναγεννησάν σε. In Psalm. CΧLΙV. n. 1.

5) Joan. Dam. Orth. fid. IV, 13. Maxim. Myslag. c. XXI. OK Trull. τη bcm λόγος προςφωνητικός.

6) Theod. Διά ταύτης (δεσποτικής σαρκός) γάρ απολαύομεν της ες τι άγια των αγίων εισόδου. ώςπερ γαρ και κατά νόμον αρχιερεύς διά του και απετάσματος εις τα άγια των αγίων ειςήει, ετέρως δε αυτόν αδύνατον ούτως οι εις τον κύριον πεπιστευκότες διά της των πάντων σώματος μετα λήψεως της εν ουρανούς απολαύσουσι πολιτείας. Ιn Heb. Χ, 19. Νεϊ. 1 Ι Epl. CCLXXX.

7) Firm. Matern. de err. prof. rel. c. XIX. Cyr. 'Evi po sa τώ ιδίω δηλαδή τους εις αυτόν πιστεύοντας ευλογών διά της μυστικές απ λήψεως εαυτώ τε συσσώμους και αλλήλοις αποτελεί. τις γαρ αν και διε εσι και της εις αλλήλους φυσικής ενώσεως εξοικιεί τους δι' ενός του αγίου σωματος προς ενότητα την εις Χριστόν αναδεσμουμένους; ει γαρ πάντες έχ του ένας άρτου μετέχομεν, ένα πάντες αποτελούμεθα σώμα. Joan. ΧVΙΙ. 19. He αim. Ως τέλος πάντων και του μυστηρίου μετάδοσης γίνεται, μεταποιεία προς εαυτήν και ομοίους τώ κατ’ αιτίαν αγαθώ κατά χάριν και μετά αποφαίνουσα τους αξίως μεταλαμβάνοντας, εν μηδενί αυτου λειπομένους και το εφικτόν ανθρώπους και ενδεχόμενον ώςτε και αυτούς δύνασθαι εις τα και καλείσθαι κατά την χάριν, θεούς, δια τον αυτούς όλως πληρώσαντα σε θεόν, και μηδέν αυτών της αυτού παρουσίας κενόν καταλείψαντα. His C. ΧΧΙ. (Cr. XXIV.).

lchen'), ewiges leben?). Dieses Alles, wenn sie in rechter Weise, voll des lebendigen Glaubens '), mit einem durch Buße und firchlidhe lossprechung von der Sünde gereinigten Herzen *) genossen wird ; widrigenfalls dieselbe dem Menschen wie eine äußerliche bleibt (Aug. Civ. dei XXI, 25.) und wegen des an ihr begangenen Frevels zur Verdammniß gereicht (I Cor. XI.).

Aus der Wirkung der Eucharistie, dem Ausspruche Christi (Joan. VI.), aus der Lehre und den Verordnungen der Kirche erbellt, wie no:hwendig der Empfang der Euchariftie ist; daber auch der Gebrauch der alten Kirche, auch den Rindern dieselbe zu rrtheilen“), und der Mißbrauch Einiger, selbst den Todten dieselbe u geben).

Anmerkung. Nach einem von Mehren angenommenen Theda ogumenon ernährt im Blute Christi Seele unsere Seele, im Fleische sein Leib unsern Leib ?).

VII. Die Eucariftie als Opfer. Bie die Euchariftie in Bezug auf den Menschen, als demsellen zur Anbetung und zum Genusse gegeben, betrachtet, ein Sas

um bann Chrifti Speise in d. apoftolische Speise in der

imb. in Ps. c

1) Chrys. in Joan. Hom. XLVI. n. 3. Aug. ad Dardan. Epl. :LXXXVII. n. 20.

2) Ambr. Corpus Christi edimus, ut vitae aeternae possimus esse articipes. In Luc. I. X. n. 49.

3) Darum ermahnen die Bäter, zuerft die apoftolische Speise in der Blaubenserwedung, dann Chrifti Speise in der Eucaristie zu empfangen. imb. in Ps. CXVIII. Exp. Serm. XV. n. 28.

4) Amb. in Luc. VI. n. 71. Pacian. Paraen. ad Poenit. Chrys. de lapt. Christ. n. 41.

5) Cyp. laps. 381. Testim. III, 28. Const. Apl. VIII, 13. Aug. Epl. (CII. ad Bonif. Serm. CLXXII. n. 6. Innoc. I. Epl. XXX. ad PP. C. Iilev. 1. V. Gennad. dogm. Eccl. c. LII. Dion. Hier. Eccl. c. VII. S. 11. Conc. Tolet. II. C. XI. Daß Augustin und Innocenz nidt lehrten, daß Tetaufte Kinder nicht selig werden ohne Euchariftie, erponirt Noris. vind. Lug. IV. §. 4.

6) Siegegen C. Carth. III. C. VI. C. Trull. c. LXXXII.

7) Ambros, in I Cor. XI. Radbort. Paschas. de corp. et sang. donini. Alger. de corp. et Sang. Dom. II, 8. Aildob. coena domini Serm. y.

[ocr errors][ocr errors]

1) Joan. VI, 58. Qui manducat me, et ipse vivet propter me. 89. ... Qui manducat hunc panem, vivet in aeternum. (Cf. 82.) Wenn Chriftus von dem Genusse seines Fleisches und Blutes redet (Joan. VI, 64—57.), To erfüūt fich dieses 1) im Genuß seines lebendigen Leibes, so if 2) zu bemerken, daß: und öfter = oder steht.

2) I Cor. XI, 27. Itaque, quicunque manducaverit panem hunc vel biberit calicem domini indigne, reus erit corporis et sanguinis domini. Cf. 29. Non dijudicans corpus domini.

3) Cyp. de laps. p. 381.
4) S. Bened. de festis. I, 7. n. 148 sq.

[ocr errors]

1) C. Trid. Sess. XIII. de Euchar. can. 3. Si quis negaverit, in venerabili sacramento eucharistiae sub unaquaque specie et sub singulis cujusque speciei partibus, separatione facta, totum Christum contineri, anathema sit. Sess. XXI. de commun. sub utraque specie etc. can. I. Si quis dixerit, ex dei praecepto vel necessitate salutis omnes et singulos Christi fideles utramque speciem sanctissimi eucharistiae sacramenti sumere debere, anathema sit. can. III. Si quis dixerit, totum et integrum Christum, omnium gratiarum fontem et auctorem, sub una panis specie sumi, quia, ut quidam falso asserunt, non secundum ipsius Christi constitutionem sub utraque specie sumatur, anathema sit.

[ocr errors]
« PredošláPokračovať »