Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

(Galland. V.) Bas. Epl. XCIII. Ephr. Necros. can. XIII. Serm. de obl. SS. Panis. Nil. I. II. Epl. CCXCIV. Chrys. bemerkt, daß der Reld nur vom Priefter gereicht wurde in Matth. Hom. XLV. n. 3., wohingegen nad Const. Apl. VIII, 13. der Bisdof die Eucharistie, der Diakon aber den Keld reicht. lepteres thut der Diakon aud nad Cypr. laps. 381. Aug. Serm. CCCIV. in S. Laurent. III. n. 1.

+) Conc. Carth. IV. can. XXXVIII.
1) Gelas. Epl. IX. ad Epp. Lucan. C. VIII.
2) Cf. Bened. XIV. de sacrific. miss. sect. I. n. CCXLIX sq.

3) Joan. VI, 48–59. Greg. Naz. or. XLII. Ambros. Myst. c. VIII. n. 47 sq. Theod. in Heb. XIII, 12. Cyr. Anath. XI. defens. et declar.

4) Eph. de sacerd. Amb. bened. Patr. c. IX. in Ps. CXVIII. Expos. Serm. VIII. n. 48. Sacr. IV, 6. n. 28. V, 3. n. 17. Nil. I. II. Epl. CXLIV. Conc. Trull. c. XXVIII.

5) Cyp. Calis dominicus sic bibentes inebriat, ut sobrios faciat, ut mentes ad spiritalem sapientiam redigat, ut a sapore isto saeculari ad intellectum dei unusquisque resipiscat, et quemadmodum vino isto communi mens solvitur et anima relaxatur, et tristitia omnis exponitur, ita epotato sanguine domini et poculo salutari exponatur memoria veteris hominis, et fiat oblivio conversationis pristinae saecularis, et moestum pectus ac triste, quod prius peccatis augentibus premebatur, divinae indulgentiae laetitia resolvatur. Epl. LXIII. Chrys. in Joan. Hom. XLVI. n. 3. Cyr. Alex. ador. Sp. et ver. I. III. T. I. p. 97. Aub. C. Trull. c. XXIII.

6) Justin. Apol. I, 68. Chrys. in Joan. Hom. XLVI. n. 3. Theod. Heracl. in Ps. XXI, 30. Cyr. Tpégal gip nuãs eis åpápavtoy swtv tais LUOtivaTs ispoupyiais. Jn Gen. Glaph. I. II. v. f.

Ernährung '), Unsterblichkeit des Leibes?); Heiligung :), Gottessohnschaft“), Vergöttlichung") des Menschen, Eingang in Gottes Allerheiligstes 6), höchste Vereinigung und Verähnlichung mit Gott'), Vereinigung aller Gläubigen in ihm zu einem Men

+) Cyp. Epl. ad Corn. LIV. Hier. in Matth. XV, 32. Chrys. in Joan. Hom. XLVI. n. 3. Amb. His igitur sacramentis pascit ecclesiam suam Christus, quibus animae firmatur substantia. Myst. c. IX. n. 58. In Luc. 1. VΙΙΙ. . 31. Joan. Dam. 0. F. IV, 13.

11) C. Trull. Ο εσθίων και πίνων Χριστόν προς ζωήν διά παντός μεθαρμόζεται την αΐδιον, ψυχή και σώματι μεθέξει της θείας αγιαζόμενος χάριτος. C. CI. Cyr. Alex. in Joan. IV, 36. Amb. in Ps. XLIII. En. 0. 36.

1) Joan. Damasc. Orth. fid. IV, 13.

2) Ignat. Εph. η. ΧΧ. Iren. IV, 18. n. 4. 3. V, 2. η. 3. Just. Apol. I, 66. Clem. Paed. II, 2. Tert. Resurr. C. VIII. Greg. Nyss. Or. Cat. XXXVII. Hildeb. Coen. dom. Serm. V.

3) Cyr. Cat. XXII. η. 6.

4) Chrys. Γέγονας υιός και τραπέζης απολαύων πνευματικής, σιτούμενος τας σάρκας και το αίμα το αναγεννησαν σε. In Psalm. CΧLΙV. p. 1.

5) Joan. Dam. Orth. fid. IV, 13. Maxim. Myslag. c. XXI. Conc. Trull. τη bcm λογος προςφωνητικός.

6) Theod. Διά ταύτης (δεσποτικής σαρκός) γάρ απολαύομεν της εις τα άγια των αγίων εισόδου. ώςπερ γαρ ό κατά νόμον αρχιερεύς διά του καταπετάσματος εις τα άγια των αγίων ειςήει, ετέρως δε αυτόν αδύνατον ήν ούτως οι εις τον κύριον πεπιστευκότες διά της των πάντων σώματος μεταλήψεως της εν ουρανούς απολαύσουσι πολιτείας. Ιn Heb. Χ, 19. Nil. I. II Epl. CCLXXX.

7) Firm. Matern. de err. prof. rel. c. XIX. Cyr. Ένί γαρ σώματι τώ ιδίω δηλαδή τους εις αυτόν πιστεύοντας ευλογών διά της μυστικής μετα λήψεως εαυτώ τε συσσώμους και αλλήλοις αποτελεί, τις γαρ αν και διέλοι και της εις αλλήλους φυσικής ενώσεως εξοικιεί τους δι' ενός του αγίου σώματος προς ενότητα την εις Χριστόν αναδεσμουμένους και ει γάρ πάντες εκ του ενός άρτου μετέχομεν, ένα πάντες αποτελούμεθα σώμα. Joan. XVII, 19. Μaσίm. Ως τέλος πάντων και του μυστηρίου μετάδοσης γίνεται, μεταποιούσα προς εαυτήν και ομοίους τώ κατ’ αιτίαν αγαθώ κατά χάριν και μέθεξιν αποφαίνουσα τους αξίως μεταλαμβάνοντας, εν μηδενί αυτου λειπομένους κατά το εφικτόν ανθρώπους και ενδεχόμενον ώςτε και αυτούς δύνασθαι είναι το και καλείσθαι κατά την χάριν, θεούς, διά τον αυτούς όλως πληρώσαντα όλον θεόν, και μηδέν αυτών της αυτού παρουσίας κενόν καταλείψαντα. Mystag. C. ΧΧΙ. (Cr. XXIV.)

[ocr errors]

VII. Die Euchariftie als Opfer. Wie die Euchariftie in Bezug auf den Menschen, als demselben zur Anbetung und zum Genusse gegeben, betrachtet, ein Sas

1) Chrys. in Joan. Hom. XLVI. n. 3. Aug. ad Dardan. Epl. CLXXXVII. n. 20.

2) Ambr. Corpus Christi edimus, ut vitae aeternae possimus esse participes. In Luc. 1. X. n. 49.

3) Darum ermahnen die Väter, zuerft die apoftolische Speise in der Glaubenderwedung, dann Chrifti Speise in der Eucaristie zu empfangen. Amb. in Ps. CXVIII. Exp. Serm. XV. n. 28.

4) Amb. in Luc. VI. n. 71. Pacian. Paraen, ad Poenit. Chrys. de bapt. Christ. n. 41.

5) Cyp. laps. 381. Testim. III, 28. Const. Apl. VIII, 13. Aug. Epl. XCII. ad Bonif. Serm. CLXXII. n. 6. Innoc. I. Epl. XXX. ad PP. C. Milev. n. V. Gennad. dogm. Eccl. c. LII. Dion. Hier. Eccl. C. VII. S. 11. Conc. Tolet. II. C. XI. Daß Auguftin und Innocenz nicht lehrten, daß getaufte Kinder nicht selig werden ohne Euchariftie, erponirt Noris. vind. Aug. IV. S. 4.

6) Hiegegen C. Carth. III. C. VL. C. Trull. c. LXXXIII.

7) Ambros, in I Cor. XI. Radbert. Paschas. de corp. et sang. domini. Alger. de corp. et Sang. Dom. II, 8. Hildeb. coena domini Serm. y.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

2) Joan. VI, 64. Nisi manducaveritis carnem filii hominis, et biberitis ejus sanguinem. 55. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem. $6. Caro enim mea vere est cibus, sanguis meus vere est potus. 87. Qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem.

3) Exod. XXIV, 8. Hic est sanguis foederis, quod pepigit dominus vobiscum. Heb. IX, 20. Cr. Matth. XXVII, 28. Marc. XIV, 24. Luc. XXII, 20. I Cor. XI, 28. Vgl. weiter Zacc. XI, 11.

4) Hoc facite in meam commemorationem. Luc. XXII, 19. I Cor. XI, 24. 28. Cf. C. Trid. Sess. XXII. C. II.

[ocr errors]

1) Act. II, 42. Erant autem perseverantes in doctrina apostolorum, et communicatione fractionis panis (xal tñ xolvwviy xui tô xáceL TOū üptou) et orationibus. 46. Frangentes circa domos panem. XX, 7. Una autem sabbati, cum convenissent ad frangendum panem. I Cor. XI, 16. Calix benedictionis, cui benedicimus, nonne communicatio sanguinis Christi est, panis, quem frangimus, nonne participatio corporis est. Vgl. die bei der Feier der Euchariftie erwähnte Brodbredung (Matth. XXVI, 26. Marc. XIV, 22. Luc. XXII, 19. I Cor. XI, 24.) und Segnung, cuxaplotia, siloyia des Brodes (Matth. XXVI, 26. Marc. XIV, 22. Luc. XXII, 19, I Cor. XI, 24.) und des Reldes ( Matth. XXVI, 27. Marc. XIV, 23. Luc. XXII, 20. I Cor. XI, 25.).

2) Act. XIII, 2. Ministrantibus autem (2.Eltoupyourtw) illis domino et jejunantibus. Eltoupyia = Priesters, Opferdienst Exod. XXXVIII, 21. Num. IV, 28 sq. VIII, 22 sq. II Par. XXXI, 2—4. XXXV, 18. 16. Judith. IV, 14. Sir. XLV, 25. L, 16. I Macc. X, 42. II Macc. III, 3. IV, 14. Luc. I, 23. Heb. IX, 21. X, 11. VIII, 6. 2. Jos. Arch. IV, 4. n. 4.

3) I Cor. X, 20. Non potestis calicem domini bibere, et calicem daemoniorum. 24. Non potestis mensae domini participes esse et mensae daemoniorum.

4) I Cor. X, 16. Panis, quem frangimus, nonne participatio corporis domini est. 18. Videte Israel secundum carnem, nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris.

6) Heb. XIII, 10. Habemus altare (Puolaotýpov), de quo edere non habent potestatem, qui tabernaculo derserviunt (hatpeúortes). I Cor. X, 18.

6) I Cor. X, 17. Quoniam unus panis, unum corpus, multi sumus omnes, qui de uno pane participamus. 18. Videte Israel secundum carnem, nonne, qui edunt hostias, participes sunt altaris. 20. .... Non potestis calicem domini bibere et calicem daemoniorum. 21. Non potestis mensae domini participes esse et mensae daemoniorum.

« PredošláPokračovať »