Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors]

1) Dimittat illam (die unbußfertige Ehebrecherin ) vir, et vir per se maneat; quod si dimiserit mulierem suam et aliam duxerit, et ipse moechatur. Past. II. mand. IV, 12.

2) "Ος γαμεί απολελυμένην αφ' ετέρου ανδρός, μοιχάται ... οι το νόμω ανθρωπίνω διγαμίας ποιούμενοι, αμαρτωλοί παρά το ημετέρω διδασκάλω εισί, και οι προσβλέποντες γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτής. Apol. I. n. VI.

3) "Ή οίος ετέχθη μένειν, ή εφ' ενί γάμω. ο γαρ δεύτερος ευπρεπής έστι μοιχεία. ός γάρ αν απολύση, φησί, την γυναίκα αυτού, και γαμήση άλλης, μοιχάται ούτε απολύειν επιτρέπων, ής έπαυσε τις την παρθενίαν, ούτε επιγαμείν' ο γάρ αποστερών εαυτόν της προτέρας γυναικός, και ει τέθνηκε, μοιχός έστι παρακεκαλυμμένος, παραβαίνων μεν την χείρα του θεού, ότι εν αρχή ο θεός ένα άνδρα έπλασε και μίαν γυναίκα. leg. ΧΧΧΙΙ.

die Wiedervermählung nach dem Tode und um so mehr vor dem

Tode des andern Theiles ausspricht, Clemens von Alerandrien '), welcher die Einzigkeit in den Begriff der Ehe aufgenommen hat, Origenes?), Bafilius?). Epiphanius erkennt nur eine Auflösung

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

des in dem Dode").

Cyrillus von Aleranbrien?) findet die Uns

n. 1. "Αν δε και κρείσσω λαβής (παώ Gnflatang bee Bείδος), ουκ αφίησί σοι την ηδονήν ακέραιον είναι την εκ δευτέρας διά την αφέσιν της προτέρας λογιζομένης σου μοιχείας μοιχεία γάρ έστι το την προτέραν αφείναι. Tract. non esse desperandum. n. 7. Cl. in Mauh. Hom. XVII. n. 4.

1) "Οτε κάν βιβλιον αποστασίου δώ και την οικίαν αφή καν προς άλλον απέλθοι, τω νόμω δέδεται, και μοιχαλίς έστι τοιαύτη .... καθάπερ γάρ οι δραπετεύοντες οικέται, καν την οικίαν άφώσει την δεσποτικήν, την αλυσιν έχoυσιν επισυρομένην" ούτω και γυναίκες, κάν τους άνδρας άφώσι, τον νόνον έχουσι καταδικάζοντα αντί αλύσεως κατηγορούντα μοιχείαν, κατηγορούντα των λαμβανόντων και λέγοντας περίεστι ο ανήρ έτι, και μοιχεία το γιο νόμενον εστι ..... και πότε, φυσίν, έξεσται αυτή δευτέρους όμιλήσαι γαμοις ; πότε και όταν της αλύσεως απαλλαγή, όταν ο ανήρ τελευτήση. De libell repud. n. 1.

2) 'Αλλ' είπερ έλoισθε τούτο λέγειν το, ένεκεν τίνος διαμαρτύρετο (Mal. II, 14.) και προςτέταχε μη δείν αποπέμπεσθαι την συνωκισμένην, έρω πρός ταύτα κάγώ, εννόησαν ότι αύτη κοινωνός σου, και γυνή διαθήκης σου, τουτέστιν ομοσαρκός σου και κατά νόμον συνωκισμένη, και ουκ άλλως αυτήν δεδημιούργηκε θεός. έστι δε οίμαι και υπόλειμμα πνεύματος αυτού, και μονονουχί συγκέκραται πως ο ανήρ σαρκικώς τε και ψυχικώς τη κατά νόμον λατρεία συνηρμοσμένη. και ώςπερ έν γεγόνασι σώμα" ούτω τρόπον τινα και μία ψυχή, συνδεούσης αυτούς αγάπης, και νόμου θείου συλλέγοντoς ομοψυχίαν. υπόλειμμα τοίνυν πνεύματος του ανδρός την γυναίκα καλεί, και οιονεί μέρος της αυτού ψυχής, διάτε την ένωσιν, την αγάπην ομοψυχία" μη τοίνυν παρά του δέοντος ιόντες λόγου καταιτιάσθε θεόν, ώς τάχα που και αδίκως επιπλήττοντος τους αποπέμπουσι της εστίας γυναίκα νεότητος και διαθήκης και πνεύματος κοινωνόν, και ενωθείσαν σαρκικώς είμαι δε έγωγε τον σοφώτατον Παύλον κεκινημένον εντεύθεν έπιστείλαι τους πεπιστευκόσιν εις Χριστόν δέδεσαι γυναικί ; μη ζητεί λύσιν. έφη δήπου και αυτός ο σωτήρ, ός απολύση την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, ποιεί αυτήν μοιχευθήναι και ο απολελυμένην γαμήσας μοιχάται ... ό ούν θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω, και φυλαξάσθε εν τω πνεύματι υμών, και ου μη έγκαταλίπετε. του νόμου δε σαφώς και αναφανδόν διηγορευκότος εξείναι τοίς έθέλουσι προςρίπτειν ταϊς συνηρμοσμέναις βιβλίων αποστασίου και ανεγκλήτως απαλλάττεσθαι της συνωκισμένης, έδόκει πως αντιφέρεσθαι τοις πάλαι τεθεσπισμένους διά της του προφήτου φωνής άγοντος υπό δίκην, και παρανομίας έγκλημα καταγράφοντος του τολμώντος προςάγειν και απονοσφίζεσθαι γυναικός οικονομικώτατα τοίνυν δια των προκει

« PredošláPokračovať »