Obrázky na stránke
PDF
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

aliud slatim fidei et virtutis accipere mercedem, aliud pro peccatis longo dolore cruciatuum emundari et purgari diu igne, aliud peccata ompia passione purgasse, aliud denique pendere in diem judicii ad sententiam domini, aliud statim a domino coronari. Epl. LJI. ad Antonian. de Cornel. et Novat.

1) Τούτο ούν σκόπει πάς τις τους ρηθείσιν αμφισβητών, ότιπερ έκαστος των ανθρώπων και μικράν ζύμην αρετής κτησάμενος μη πεφθηκώς δε ταύτην αρτοποιήσαι, αλλά βουληθείς μεν, μή δυνηθείς δε τούτο, ή ραθυμίας ή αμελείας ή ανανδρίας ένεκα, και της εξ ημέρας εις ημέραν αναβολής επεφθαθείς δε και θερισθείς παρ' ελπίδα, ούτος ουκ επιλησθήσεται παρά του δικαίου κριτού, αλλ' εγερεί αυτό μετά θάνατον τους οικείους, και τούτων γνώμας ιθύνει, προς αρωρών και βοήθειαν τούτου σπεύσουσι κινηθέντες, όθεν και αναμένου του δεσπότου των καρδιών αυτών αναπληρώσουσι του οιχομένου τα υστερώματα. In Luc. XIII, 21. fragm.

++) Eam tribue hujusmodi sacrificio vim, ut hinc requies defunctis accidat. Paraen. XLVII. T. III. p. 609. Syr.

1) Τυχόν εκεί τώ πυρί βαπτισθήσονται τα τελευταίω βαπτίσματι το επιπoνωτέρω και μακρωτέρω, ο εσθίει ως χόρτον την ύλην και δαπανά πάσες κακίας κουφότητα. Οr. XXXIX. “ο (πύρ τελευταιον) πάντ' ελέγχει και καθαίρει συν δίκη. Carmen de se ipso. ν. 12. (Toll. insignia itinerari Italici.)

2) "Όψεται άρα κακείνη ψυχή (see por beim Bermunftgebrau, 8ετβοτα bcnen) τον κριτήν; παραστήσεται μετά των άλλων τω βήματι, υφέξει των βεβιωμένων την κρίσιν ; λήψεται την κατ' αξίαν αντίδoσιν, ή πυρί καθαιρομένη κατά τας του ευαγγελίου φωνάς ή τη δράση της ευλογίας εναναψυχουσα ; αλλ' ουκ οίδα, πώς χρή ταύτα περί της τοιαύτης έννοήσαι. In 605, qui mature abripiuntur. T. III. p. 322. Mor.

3) Δείκνυσιν ότι τα γήϊνα τα πυρί το κολαστικών παραδίδοται επί ευεργεσία της ψυχής .... ουκ αφανισμόν απειλεί, αλλά την κάθαρσιν υποφαίνει κατά το παρά των αποστόλω ειρημένον· ότι είτινος το έργον κατακτήσεται, ζημιωθήσεται» αυτός δε σωθήσεται, ούτως δε ως διά πυρός. In Jes. IX. n. 231. Χώριον καθαρισμού ψυχών, όθεν εκπέμπεται ταϊς αγιαζομέναις δυνάμεσι το καθάρσιον πύρ. In Jes. VI. D. 186.

4) Alius iste est ignis, quo exuruntur peccata non voluntaria, sed fortuita , quem paravit servulis suis dominus Jesus, ut eos ab ista commoratione, quae permixta est mortuis, emundet ; alius ille ignis, quem deputavit diabolo et angelis ejus. In Psalm. CXVIII. serm. III. n. 14.

tius '), Cäsarius ?), Gregorius des Großen 3), Julian von Tos ledo (680) (prognostic. II, 19.), darnach der Concilien). Daber die guten Werke, Almosen) und Gebete für die Verstorbenen) bei ihrem Leichenbegängnisse?) und bei dem Opfer), die Dars

4) Serva foedus, quod pepigisti, ne . . . . miltaris in carcerem et in tenebras exteriores, quae quanto a Christo vero lumine separant, tanto nos majori horrore circumdant et non inde exeas, nisi solvas novissimum quadrantem, id est minimum quoque delictum.

++) Post hanc vitam habebit vel ignem purgationis vel poenam aeternam. De Genes. cont. Manich. II, 20. n. 30. Ut in hac vita purges me et talem me reddas, cui jam emendatorio igne non opus sit propter illos, qui salvi erunt, sic tamen, quasi per ignem; quare ? nisi quia hic aedificant supra fundamentum ligna, foenum, stipulam ? aedificarent autem aurum, argentum, lapides pretiosos et de utroque igne securi essent, non solum de illo aeterno, qui in aeternum crucialurus est impios, sed etiam de illo, qui emendabit eos, qui per ignem salvi erunt. Et quia dicitur, salvus erit, contemnitur ille ignis. Ita plane quamvis salvi per ignem , gravior tamen erit ille ignis, quam quidquid potest homo pati in hac vita. In Ps. XXXVII. En. n. 3. Cf. Civ. dei XX, 28. XXI, 16. Ench. LXIX. De octo Dulcit. qq. qu. I. n. 13. *++) Epl. ad Amand. XXXVI. n. 2. 1) Esto cavernoso, quia sic pro labe necesse est

Corporea , tristis me sorbeat ignis averno,
Saltem mitificos incendia laeta vapores

Exhalent, aestuque calor languente tepescat. Preces v. 38 sq. 2) Diall. IV. Resp. ad interrog. CLXXXV.

3) Sunt quorumdam justorum animae, quae a coelesti regno quibusdam adhuc mansionibus differuntur. In quo dilationis damno, quid aliud innuitur, nisi quod de perfecta justitia aliquid minus habuerunt ? Diall. IV, 25. cf. 39. In I Reg. IIJ. I. II. n. 26. 27.

4) Conc. Florent. defin. fid. Hard. IX. p. 422. C. Trid. Sess. VI. c. XXX. Sess. XXV. Decret. de Purgat.

5) Paulin. ad Pammach. Epl. XIII. n. 3. 11. 14.

6) Eph. Par. ad Poen. XXXVIII. T. III. p. 496. Syr. Ambr. Da requiem, domine, servo tuo Theodosio, requiem illam, quam praeparasti servis tuis. Orat. in obit. Theod. Paulin. Epl. ad Amand. XXXVI. 2. 2. Epl. ad Delphin. XXXV.

7) Dionys. Hier. Eccl. c. VII. 8) Ephr. Paraen. (ad Poenit.) XLVII. T. III. p. 803. Syr. Cyr. Cat.

[ocr errors]

XXIII, n. 9. Aug. Cur. pro mort. n. 3. Civ. dei XX. 9. D. 2. Cassian, Coll. II, 5. Chrys. ad Pop. Antioch. Hom. LXIX. wo er diefes aud für apoftolisden Gebrauch erklärt.

1) Cyp. Epl. LXVI. Non est, quod pro dormitione ejus apud vos fiat oblatio , aut deprecatio aliqua etc. Cyr. Cat. XXIII. n. 10.

2) Const. Apost. VI, 48. Amb. de obit. Theod. Mac. (Alex.) de excessu justorum.

3) Ambr. de obitu Tbeodos. Ephrem. Testament. Cl. Assem. B. 0. 143. 4) Tert. Cor. mil. III. Greg. Naz. Or. X. Cassian. Coll. II, 5.

8) Chrys. Oůdě patrin ó trapcotWS TV JuolabTnpim TÔV PELXTÕy uveτηρίων τελουμένων βόα" υπέρ πάντων των εν Χριστώ κεκοιμημένων και των τας μνείας υπέρ αυτών επιτελουμένων" ει γαρ μη υπέρ αυτών αι μνείαι εγίνοντο, ουδέ αν ταύτα ελέχθη, ου γάρ έστι σκηνή τα ημέτερα μη γένοιτο. TrvEÚPatos yùp diatábel taūTA givetal. In I Cor. Hom. XLI. n. 4.

6) Aug. Neque negandum est, defunctorum animas pietate suorum viventium relevari, cum pro illis sacrificium mediatoris offertur, vel eleemosynae in ecclesia fiunt. Sed eis haec prosunt, qui cum viverent, ut haec sibi postea possent prodesse, meruerunt. Est enim quidam pikendi modus nec tam bonus, ut non requirat ista post mortem, nec tam malus, ut non ei prosint ista post mortem Enchir. C. LX.

7) Cono. Florent. Cedul, deputatorum de purgat. Bard. X. p. 934. Act. Syn. anteced. p. 18. C. CP. (1642) c. XVIII. C. Hier. (1672) C. XVIII. Leo Allat. de Eccl. Occ, et Or. perp. de dogm. Purgat. consensu.

8) Sogar die Jakobiten. S. Assem. Diss. de Monophys. n. V.

9) Nur die Neologen läugnen es. Gal. Conc. Eccles. Arm. T. IIL p. 191.

10) Apoc. XXI, 27.

[ocr errors][ocr errors]

1) Plut. sera numin. vindict. c. XXII.
2) So nicht im C. Flor. Sess. XXV. nod im C. Trid.

3) Aug. Civ. Dei XX, 26. Ench. c. LXIX. I. de oct. Dulcit. qu. I. . 13.

« PredošláPokračovať »