Obrázky na stránke
PDF
ePub

Quæstiones in Genesim.

LIB. IV.
Gen. xix. 1.

Gen. xix. 1.
Quare tribus apparentibus dixerit
“venerunt duo angeli in Sodoma ves-

peri”? 8 30. Το μεν Αβρααμ φαίνονται τρεις, και 8 30. Abrahamo apparent tres, et μεσημβρίας' τω δε Λωτ δύο, και εσπέρας. meridie; Lot autem duo, et vespere. Φυσικώτατα διάφορον εισηγείται ο νόμος Naturalissimam distinctionem enarrat τελείου και προκόπτοντος: ο μεν ούν τέλειος perfecti et proficientis : perfectus enim τριάδα φαντασιούται εν ασκίω φωτί και με- triade apparitionem sortitur, plena videσημβρινό, μεστην διηνεκή και πληρεστάτην licet natura vacuitatis nescia ; 1ste vero ουσίαν· ο δε δυάδα, διαίρεσιν και τομών και dualitatem dissectam ac vacuam. κενόν έχουσαν εν εσπερινό σκότει. [Ταύτα μεν ο ακριβέστατος νομομαθής και διδάσκαλος.] Pitra, Αnal. Sac. ΙΙ. p. xxiii., e Cod. Coislin. (? 276) f. 10, with heading φησί γαρ τούτο ο εν λόγοις εξαίρετος Φίλων.

[ocr errors]
[ocr errors]

Gen. xix. 2.

Gen. xix. 2. 8 33. ....................................... S 33. ....... Στενοχωρείται πας άφρων, θλιβόμενος υπό Angustus est omnis insipiens, c0arctatus φιλαργυρίας και φιλοδοξίας και φιληδονίας ab amore divitiarum, cupiditatis et ambiκαι των ομοιοτρόπων άπερ ουκ έα την διά- tionis similiumque, quae vix permittunt νοιαν εν ευρυχωρία διάγειν.

animae in absoluto statu ambulare. Dam. Ρar. 362 εκ του β' των εν γενέσει, and Cod. Reg. 923 εκ των δ'.

Also Cod. Barocc. 143 reading διαβαίνειν for διάγειν (Mang. ΙΙ. 674) and in Cod. Rup. f. 73 b without a title.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]

Dam. Par. 341, where it is ascribed to Clem. Alex.: but in Cod. Reg. 923 f. 62 b, it is εκ του και των εν γενέσει ζητημάτων.

Cod. Reg. reads μη σεμνώς.

divino more, ut poenam luant caecitate affligente.

This passage can now be removed from the Clementine fragments : see Zahn, Supplementum Clementinum, p. 53.

Gen. xix. 14. 8 43. Οι εν ταις αφθόνοις χορηγίαις πλούτου και δόξης και των ομοιοτρόπων υπάρχοντες, και έν υγιεία και ευαισθησία σώματος και ευεξία ζωής, και τας δια πασών των αισθήσεων ηδονας κρατουμένοι νομίζοντες της άκρας ευδαιμονίας αφίχθαι, μεταβολήν ού προσδοκώσιν, αλλά και τους λέγοντας ότι πάντα περί το σώμα και εκτός επικαίρως έχει, γέλωτα και χλεύην τίθενται.

Mai, Script. Vet. vii. 101, e Cod. Vat. 1553, headed Φίλωνος εκ των δ των εν γενέσει ζητημάτων. We have given αφίχθαι for φίχσθαι of Mai: perhaps the real reading is εφικέσθαι.

Gen. xix. 14. 8 43. Quicumque in abundantia immensarum divitiarum, honorum et consimilium sunt, et in sanitate, robore, et vigore corporis vitam agunt, per omnesque sensus voluptatem coagulant, putantes se propriam felicitatem attigisse, permutationem fore vix exspectant, sed illos, qui dixerint, omnia quae intra et extra corpus sunt, damnosa esse ac brevis temporis, irrident.

Gen. xix. 19.

Gen. xix. 19. 8 47. ....................................... 8 47. .......................... “Ο σοφος ηρεμίας και απραγμοσύνης και Sapiens enim pacis est amans et nescius σχολής μεταδιώκει, ίνα τους θείοις θεωρή- dimicationis atque feriatus, ut totus μασιν εν ησυχία εντύχη. Ο φαύλος πόλιν divinis vacet contemplationibus. Imτε και τον κατά πόλιν όχλον τε και φυρμόν probus autem amat civitatem et civilem ανθρώπων ομού και πραγμάτων μεταδιώκει. turbam ac conturbationem concursumΦιλοπραγμοσύναι γαρ και πλεονεξίαι, δη- que hominum et rerum ; namque amor μοκοπίαι τε και δημαρχίαι των τοιούτω τιμαί, negotiorum, avanitia, hominibus comτο δε ησυχάζειν ατιμώτατον.

placentia atque studium dignitatis posThe first sentence is Dam. Par. 376, sidendae pretiosa illi sunt, et cessare ab also Cod. Reg. 923 f. 85, where it is εκ iis vile putatum. του α' των εν γενέσει, and Maximus ΙΙ. 599 omitting kai oxolriv meta. The last part is found in Anton Melissa (Migne, Patr. Gr. 136, col. 1193, reading ατιμότατον).

Η.

............

Gen. xix. 23.

Gen. xix. 23. Δια τί, εξήλθεν ο ήλιος επί την γην, και Quare dicitur: “Sol egressus est in Λώτ εισήλθεν εις Σηγώρ;

terram et Lot ingressus est in Zoor

(Segor)? $ 51. Καί φησιν: “Ο αυτός χρόνος γίνε- 8 51. Ιdem tempus fit tam proficienται και τους προκόπτουσιν εις σωτηρίαν, tibus in salutem quam insanabilibus και τους ανιάτως έχουσι προς κόλασιν. Και in punitionem, atque in ipso principio έν αρχή δή ημέρας ευθύς ανατείλαντος του diei, oriente sole, iudicium illico inducit ηλίου την δίκην επάγει, βουλόμενος επι- -volens indicare, quod sol et dies et δείξαι, ότι ήλιος και ημέρα και φως και lux et quicquid aliud in mundo est όσα άλλα εν κόσμω καλά και τίμια μόνοις pretiosum ac bonum, sapientibus solis απονέμεται τους αστείοις, φαύλω δε ουδενί distributa sunt, nemini autem illoruτη, των αθεράπευτον κακίαν εχόντων.

quorum incurabilis est malitia. From Cat. Inedit. Cod. Reg. 1825 (The sentences which follow will be (Mang. 11. 675), Cat. Burney f. 37 and found much abbreviated in Cat. Lips. Cat. Lips. I. col. 251. Cat. Burney reads col. 251 from Procopius.) Δια τί δέ-Σέγωρ- όσα εν κόσμω.

............. Φύσει μεν κουφα θείον και πυρ το δε της Siquidem ex natura leve est sulphur, άρας κεκαινουργημένον ήλλαξε προς του- sicut et ignis ; verumtamen ob maleναντίον την κίνησιν.

dictionem nova perpetraturus demuCat. Burney f. 46 b as Φίλωνος επι- tavit in motum contrarium. σκόπου and omitting και after θείον : Cat. Lips. col. 252 as αδήλου. Gen. xix. 26.

Gen. xix. 26.

S 52. ......... Χαίρειν επί ταϊς των εχθρών ατυχίαις ει Gaudere autem et pessumdare ob miseκαι δίκαιόν ποτε, αλλ' ουκ ανθρώπινον. riam caeterorum, etsi iure accidat, ho

mini tamen non convenit. Dam. Par. 509 ascribed to Nilus, but in Cod. Reg. 923, fol. 154 b, to Philo; and in Mai, Script. Vet. vii. 102, from Cod. Vat. 1553 as εκ του γ των εν γενέσει ζητημάτων, reading ετέρων as in the Armenian. Also given in Tischendorf,

Philonea p. 154, e Cod. Cahirino, and in Maximus ΙΙ. 588.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

γνώναι το δε περιεργάζεσθαι πώς, προπε- intelligere quod supplicio muletati sunt, τείας και θράσους εστίν, ουκ ευλαβείας. quod merebantur; at quomodo id passi

From Cat. Lips. col. 248 and Cat. sint, indagare vel perscrutari, audaciae Burney f. 46 b. Φίλωνος επισκόπου. est et arrogantiae, non vero timoris (dei). Gen. xx. 4.

Gen, xx. 4. 8 64. ...................

....... 8 64. .......... Ούχ ως το εκουσίως αμαρτάνειν εστιν άδι- Non sicut voluntarium peccatum iniκον, ούτω το ακουσίως και κατ' άγνοιαν quum est, sic involuntarium secundum ευθύς δίκαιον, αλλά τάχα που μεθόριον ignorantiam illico iustum, sed, ut mihi αμφοίν, δικαίου και αδίκου, το υπό τινων videtur, medium tenet locum inter καλούμενον αδιάφορον. Αμάρτημα γαρ utrumque, iustum et iniquum, a quiουδέν έργον δικαιοσύνης.

busdam indifferens vocatum ; quoniam Dam. Par. 520. Cod. Reg. 923 with peccatum nullatenus est opus iustitiae. reference to I. Quaest. in Gen. (Δ read as a). Cod. Vat. removes oủx and adds ουκ before ευθύς. Gen. xx. 10.

Gen. xx. 10. 8 67. Ου πάντα αληθή λεκτέον άπασιν: 8 67. Non omnem veritatem conveόθεν και νυν και αστείος όλον οικονομεί το nit dicere apud omnes. Quamobrem πράγμα μεταθέσει και απαλλάγη των ονο- et. Sapiens nunc totam rem disponit μάτων.

exponitque alio modo velut nominum From Mai, Script. Vet. vii. 106 (Cod. mutatione, Vat. 1553): εκ των έν γενέσει ζητημάτων. Gen. xx. 16.

Gen. xx. 16. 8 69. .......................................

8 69. ........... Το δε « πάντα αλήθευσοναφιλοσόφου και Illud tamen omnia vere Ioquere abhorιδιώτου παράγγελμα: ει μεν γαρ ο μεν rentis a philosophia et ignorantis mandaανθρώπων βίος ευώδει μηδεν παραδεχόμενος tum est. Νam si hominum vita optime ψεύδος, είκός ήν επί παντί προς πάντας se haberet nulla accepta falsitate, conαληθεύειν" επειδή δε υπόκρισης ως έν έκα- gruum foret de omnibus apud omnes τέρω δυναστεύει και το ψεύδος παραπέτασμα verum loqui: sed quia fictio maligniτης αληθείας εστί, τέχνης δει το σοφό tatis velut in theatro acquisitam habet πολυτρόπου, καθ' ήν οφελήσει μιμούμενος et superbiam velatam una cum artificio, τους υποκριτάς οι άλλα λέγοντες έτερα artis est opus sapienti multiplicis, ut δρώσιν όπως διασώσωσιν ους δύνανται. prosit, similitudinem praeferens ironia

From Mai, Script. Vet. vii. 106 (Cod. utentium, qui aliud dicunt et aliud Vat. 1553). Correct εκατέρω into θεάτρω. agunt, ut salvent quos possunt.

Ο

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

S 76. .......

Των μεν αφρόνων βασιλεύς ουδείς, και Est autem, ut ex insipientibus nullus αν το πάσης γης και θαλάσσης ανάψηται sit rex, quamvis terrae et maris totam κράτος μόνος δε ο αστείος και θεοφιλής, vim subiugarit, sed solus sapiens et και αν των παρασκευών και των χορηγιών dei amans, praeter partes apparatuum άμοιρη, δι' ων πολλοί κρατύνονται τας δυνα- armorumque, quibus multi proficiunt στείας. "Ωσπερ γαρ το κυβερνητικής ή per vim violentam. Εtenim, sicut nauιατρικής ή μουσικής απείρω παρέλκον πράγ- ticae vel medicinae vel musicae si quis μα οίακες και φαρμάκων σύνθεσης και αυλοί imperitus sit, pro argumento sunt ei και κιθάραι, διότι μηδενί τούτων δύναται clavus et medicaminum commixtura et χρήσθαι προς και πέφυκε, κυβερνήτη δε και tibia et lyra -nullum enim istorum ιατρο και μουσικό λέγοιτο αν εφαρμόζειν usurpare potest ad usum destinatum, at δεόντως ούτως, επειδή τέχνη της έστι navarcho et medico et musico dicitur βασιλική και τεχνων αρίστη, τον μεν omnino convenire-: ita profecto, siquiανεπιστήμονα χρήσεως ανθρώπων ιδιώτην dem ars est quaedam regium hoc munus, νομιστέον, βασιλέα δε μόνον τον επιστή- et artium perfectissima. Νam qui imμονα.

peritus est et nescius rerum homines As far as θεοφιλής in Dam. Ρar. 396, iuvantium, rudis atque rusticus est cenand 776 = Cod. Rupef. f. 115 b εκ του α' sendus, rex autem dicendus solus periτων εν γενέσει ζητημάτων and Cod. Reg. tus gnarusque. 923 fol. 97 εκ του α' των εν γενέσει (1. εκ του δ'). The rest of the passage in Dam. Par. 776 (Cod. Rupef.).

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
« PredošláPokračovať »