Obrázky na stránke
PDF
ePub

5

10

15

CLXVIII. 184. De pueris sedentibus in foro et clamantibus

ad illos qui nec humiliari cum Iohanne nec cum Christo gaudere uoluerunt; ubi quae sit uera ciborum parsimonia pulcherrima oratio.

(185. De uoracitate etiam in uilissimis cibis aitanda.] CLXVIIII. 186. De impossibilitate ieiunandi sub praesentia

sponsi; ubi duo ieiunii genera probat, unum tribulationis,

aliud gaudii. CLXX. 187. De homine, qui descendebat ab Hierusalem

in Hiericho et cetera. CLXXI. 188. Quod Martha excipiens illum in domo sua signi

ficet ecclesiam ut nunc est, Maria uero ut erit in futuro. CLXXII. 189. De illo qui media nocte petiit ab amico tres

panes. CLXXIII. 190. De pane et pisce et ouo. CLXXIIII. 191. De id quod ait discipulis nolite in sub

lime tolli; et de hydropico uel de muliere curuata. CLXXV. 192. De uilico, quem dominus suus eiciebat de uilicatu. CLXXVI. 193. De illo qui in tecto est et qui in agro et cetera. CLXXVII. 194. De duobus in lecto et duabus molentibus et 20

duobus in agro. CLXXVIII. 195. De iudice iniquo, quem uidua interpellabat;

ubi dat regulam intellegendi comparationis diuersitate. [196. De eo quod ait dominus: orate ne fiat fuga

uestra hieme uel sabba to.] CLXXVIIII. 197. De camelo per foramen acus transituro. CLXXX. 198. De eo quod scriptum est de domino: finxit

se longius ire; ubi multipliciter disputat pro ueris

significationibus contra mendacium. CLXXXI. 199. Item de mendacii generibus VIII; ubi et de 30

sancto Firmo ait episcopo. CLXXXII. 200. Contra eos qui ad mentiendum uelut patroci

25 5

16 Luc. 12, 29

24 Matth. 24, 20

9 Luc. 10, 30 27 Luc. 24, 28

20 duabus G: duobus V

4 pulcherrime docet (om. oratio) G 32 uelut G: utut V

15

nantia sibi de scripturis exempla proponunt, ut de ob

stetricibus Hebraeorum et Raab Hierichuntina. CLXXXIII. 201. Contra diuersos, qui uariis modis sua nituntur

excusare peccata, ex quibus nulla impunita esse posse

confirmat. CLXXXIIII. 202. De id quod apostolus ait mente seruio

legi dei et cetera. CLXXXV. 203. Vtrum aliud sit anima, aliud spiritus, an

utroque nomine res una uocetur. 10 CLXXXVI. 204. Quod antiquos iustos caput Christus uelut

manum praemiserit nasciturus. CLXXXVII. 205. Vt christiani scholastici soloecismos quo

rundam pie tolerent sacerdotum. CLXXXVIII. 206. De humilitate gallinae illius, cuius blandas

alas refugientes superbi praeda fiunt alitibus. CLXXXVIIII. 207. De statutis nostris sine tristitia, si ne

cessitas euenerit, immutandis. CXC. 208. Quemadmodum cathecizandus sit qui uult fieri

christianus. - CXCI. 209. Quod non sit contrarius apostolus dicens: pec

cantes coram omnibus argue domino dicenti: corripe eum inter te et ipsum; et de his qui cum in unam partem procliuiter ire coeperint, non respiciunt alia diuinae auctoritatis testimonia; tenendum igitur modum praecipit, ut nec diligentiae obtentu quis saeuiat

nec sub patientiae colore torpescat. CXCII. 210. Non faciendos homines male securos, ut propter

rectam fidem, etiam si in criminibus perdurauerint, non

damnentur. 30 CXCIII. 211. Qui sint prophetae, de quibus ait apostolus:

secundo prophetas.

25

20 I Tim. 5, 20

21 Matth. 18, 15

6 Rom. 7, 25 31 I Cor. 12, 28

1 scribturis V; sic ubique opstetricibus V 12 soloechismos

13 tollerent V 14 cuius et alas G: om. V 18 cathecizandas G: catacizandus; a altera in litura; V 23 proclibiter V 29 damnetur V

5

10

CXCIIII. 212. Quae sint obsecrationes, orationes, postulationes,

gratiarum actiones, quas ad Timotheum dicit apostolus. CXCV. 213. De quod ait Lucas oculi eorum tenebantur,

ne eum agnoscerent; et Marcus: apparuit, in

quit, eis in alia effigie. CXCVI. 214. De gladio, qui Mariae animam pertransiit. CXCVII. 215. Agens de baptismo quaestionem quam ex

euangelio proposuit soluit, id est quomodo non sit contrarium: qui mecum non est contra me est illi

dicto: qui contra uos non est pro uobis est. CXCVIII. 216. Comparationem facit de Cornelio et de aegroto. CXCVIIII. 217. Obiectionem Donatistarum, utrum generet

filios baptismus Christi in parte Donati an non generet,

soluit. CC. 218. Quod etiam male conuersantes catholicos ipsa generet, 15

quae et Simonem. CCI. 219. Quod catholica generet etiam per malos tamquam

per uteros ancillarum. CCII. 220. Vtrum aput haereticos fiat necne remissio pecca

torum, et Simoni in baptismo sint remissa peccata; uel 20 quomodo non sit contrarium : Christum induistis

et: spiritus disciplinae effugiet fictum. CCIII. 221. Quod sine caritate peccata redeant quae dimissa

fuerant probat per seruum, cui omne debitum dimiserat

dominus suus. CCIIII. 222. De baptizando cui periculum mortis immineat

et habeat inimicum, quem iniquissime oderit. CCV. 223. Quod baptismus dei sit et ecclesiae, ubicumque in

uentus fuerit. CCVI. 224. Quod ecclesia pariat siue per se siue per ancil- 30

larum uterum de semine uiri sui; ubi ponit similitudinem de Esau et Aser.

25

1 cf. I Tim. 2, 1 3 Luc. 24, 16 4 Marc. 16, 12 9 Matth. 12, 30 10 Marc. 9, 39 21 Gal. 3, 27 22 Sap. 1, 5

28 inuentus G: iunc

26 suus ante periculum add. Vi om. G tus V

CCVII. 225. Quod antiqua res sit ecclesia, in aliis habens

animalem portionem, in aliis spiritalem. CCVIII. 226. Quomodo generet ecclesia bonos et malos tam

quam per se ipsam Rebecca geminos. 5CCVIIII. 227. Quod propterea dominus non aperuit Cypriano

sententiam, quam postea plenario concilio patefecit, ut

eius plenius caritas appareret. CCX. 228. Quod sicut intus quod diaboli est arguendum est,

sic et foris quod Christi est agnoscendum sit. 10 CCXI. 229. Quod non ita sibi baptismus uerus succedere pos

sit, sicut falsae fidei uera succedit. CCXII. 230. De bonorum morum haeretico et catholico

criminoso. CCXIII. 231. Quod aqua baptismatis et intra ecclesiam saluet 15 et extra ecclesiam damnet. CCXIIII. 232. Quod multis lupis interius insidiantibus et

multis ouibus exterius errantibus sciat dominus qui

sunt eius. CCXV. 233. Quod sub eodem baptismo peccata dimittantur

propter uinculum caritatis, sub quo tenebantur propter

sacrilegium dinisionis. CCXVI. 234. Quod sacramentum baptismi et in malo et in

bono homine sit aequale. CCXVII. 235. Quod caritate sancti Cypriani hi qui per

illius sententiam se uolunt excusare damnentur, CCXVIII. 236. Quod ut in pessimis catholicis correctis bap

tisma non incipit adesse quod deerat, sed prodesse quod

inerat, sic et in haereticis. CCXVIIII. 237. Quae sint tenebrae exteriores. 30 CCXX. 238. Quae sit latitudo et longitudo et altitudo et

profundum quod ait apostolus. CCXXI. 239. Vtrum parentes baptizatis paruulis suis noceant,

cum eos daemoniorum sacrificiis sanare conantur, et si

20

25

30 cf. Eph. 3, 18

6 concbilio V Vit. 2, 13)

24 quod G: quando V = quomodo ? cf. Vict. 2 potes V

15

non noceant, quomodo eis prosit cum baptizantur paren

tum fides, quorum eis non potest obesse perfidia. CCXXII. 240. An apostoli fuerint baptizati.

[241. Quod superbis uel occulte peccantibus utile sit

cadere in aliquod apertum manifestumque peccatum.] CCXXIII. 242. De trinitate. CCXXIIII. 243. De unitate patris et filii et spiritus sancti,

qui sunt unus et solus et uerus deus. CCXXV. 244. Quod unigenitus dei filius propter formam serui

minor patre dicatur, qui in forma dei aequalis est patri. 10

[245. De subiectione, qua filius subiciendus dicitur patri.] CCXXVI. 246. De regno, quod patri filius dicitur traditurus.

[247. Quod utile credentibus fuerit, ut ad patrem in

forma serui Christus ascenderet.] CCXXVII. 248. Quomodo traditurus sit regnum patri filius. CCXXVIII. 249. Qua discretione intellegendus sit nunc ae

qualis patri filius, nunc autem minor; et qua ratione

dicatur pescire diem neque horam. CCXXVIIII. 250. De unitate personae filii dei et filii hominis

siue in gloria siue in humilitate. CCXXX. 251. De his scripturae locis, de quibus dubium est

an propter assumtam creaturam minorem patre indicant filium, an uero hoc tantum, quod licet aequalem patri,

tamen quia de patre sit doceant. CCXXXI. 252. De his qui spiritum sanctum non minorem as

patre indicant, sed tantum quod de patre procedit. CCXXXII. 253. Quod clarificatio, quae fit inter patrem et

filium et spiritum sanctum, nullam differentiam in trini

tate significet. CCXXXIII. 254. Quomodo intellegenda sit missio siue filii 30

siue spiritus sancti.
[255. Quod opere dei omnis creatura administretur, in
quo et mira multa ordine consuetudinis inserantur.]

20

6 loco tituli CCXXIII: de trinitate exhibet V partem tituli CCXXI: et si non nocet-obesse perfidia 16 cap. CCXXVIII in duo capita diuisum est in G; alterius titulus est: qua ratione filius nescire dicatur diem et horam quam scit pater. 22 indicat V

« PredošláPokračovať »