Obrázky na stránke
PDF
ePub

10

15

CCXXXIIII. 256. Quomodo in trinitate et pater ad filium

principium sit et pater et filius ad spiritum sanctum. CCXXXV. 257. Quomodo in spiritu sancto etiam antequam

daretur possit doni nomen intellegi. 5 CCXXXVI. 258. De appellationibus relatiuis, quae non ad

deum, sed ad creaturam referendae sunt, quoniam deo

nihil accidit. CCXXXVII. 259. De spiritus sancti unitate cum patre et filio. CCXXXVIII. 260. De solo deo uero patre et filio et spiritu

sancto. CCXXXVIIII. 261. De eo quod apostolus dicit, uirum esse

imaginem dei, mulierem autem gloriam uiri. CCXL. 262. Quibus progressibus mens corporalium rerum usu

et imagine delectata ab aeternorum contemplatione de

ficiat. CCXLI. 263. Quid disputatum quidue sit comprehensum ratio

cinatione librorum. CCXLII. 264. De sancto spiritu, qui patri et filio aequalis

accipitur et utriusque spiritus dicitur et caritatis nomine

intellegitur, cum quaelibet in trinitate persona sit caritas. CCXLIII. 265. De interrogatione haeretici contra eos qui uni

genitum dei non paternae substantiae, sed uoluntatis
filium esse dixerunt.
[266. Tria quae sunt in imagine dei, id est memoria,
intellectus et amor, unius esse personae, quia non hoc
est ei esse quod haec habere.]
[267. Quam uera in dei trinitate unitas et quam uera in

eiusdem unitate sit trinitas. CCXLIIII. 268. Cur bis datus sit spiritus sanctus. 30 CCXLV. 269. Quid quodam sermone ad populum disputatum

sit de differentia generationis filii et processionis spiritus

sancti. CCXLVI. 270. Quod omnis doctrina uel rerum sit uel signorum,

et res qua fruendum est sit deus trinitas.

20

25

7 hil accidit om. V

19 prius et om. V

10

CCXLVII. 271. De purgatione mentis ad fruendam illam

lucem, quae se uiam nobis praebens a superbis stulte fecisse putata est humanum genus, de contrariis et dissi

milibus curans. CCXLVIII. 272. Vtrum frui se homo debeat an uti; et de 5

regula dilectionis diuinitus constituta. CCXLVIIII. 273. De rebus quattuor diligendis; et ordinatam

haberi oportere dilectionem et coniunctioribus pro sorte

consulendum. CCL. 274. De principio uiarum secundum Salomonem. CCLI. 275. Quod fide et spe decedente caritas maneat; et

quod temporale quid uilescat cum uenerit, aeternum uero

ardentius diligatur. CCLII. 276. De signis naturalibus et de datis. CCLIII. 277. Quod inter omnia signa uerba teneant princi- 15

patum, quae propter peccatum superbiae non potuerint

cunctis gentibus esse communia. CCLIIII. 278. Quod ex aliqua similitudine scriptura suauius

excitet animum, ut illud exempli causa de canticis can

ticorum: dentes tui sicut grex detonsarum. CCLV. 279. De signis propriis et translatis agens dat exem

plum, quod bos proprie pecus, translate euangelista

monstretur. CCLVI. 280. De rerum ignorantia, quae facit obscuras figuratas

locutiones, cum ignoramus uel animalium uel lapidum 25

uel herbarum naturas. CCLVII. 281. De numerorum imperitia, quae multa facit non

intellegi. CCLVIII, 282. De rerum musicarum ignorantia.

(283. Quod etiam et fastidio spiritali scriptura occurrat 30 diuina, cum mentem pascit apertis, exercet obscuris.]

20 10

20 Cant. 4, 2

3 dissimilibus G: similibus V 6 dictionis V 10 salamonem V 18 suauius G: suauis V 22 bus V 23 monstraretur V 29 ignorantiam V 30 occurrat scripsi: succurrat G

15

CCLVIIII. 284. De signis superstitiosis, quibus perniciose

daemonum societas comparatur. CCLX. 285. De scientia sententiarum, conexionum, definiti

onum, diuisionum et partitionum. SCCLXI. 286. Vt nec de eloquentia se quispiam iactet, quae

non ut intellegamus, sed ut intellecta proferamus ad

hibetur. CCLXII. 287. Quod numeri disciplina non sit ab hominibus

instituta, sed potius indagata et inuenta; et ad dei lau

dem, a quo uera est, referenda est. CCLXIII. 288. Quod utiles disciplinas philosophorum huius

saeculi tamquam diuitias de Aegypto exiens christianus

auferre debeat. CCLXIIII. 289. De signis ambiguis et distinctionibus exempli

gratia ponit, qualiter distinguatur: in principio erat

uerbum et: quid eliga m ignoro. CCLXV. 290. De ambiguis pronuntiationibus ponit exempli

causa: quis accusabit electos dei? CCLXVI. 291. De ambiguitatibus uerborum translatorum,

in quibus cauendum praemonet ne figurata locutio ad

litteram accipiatur. CCLXVII. 292. Hunc modum praefigit inueniendae locutionis

propriane an figurata sit, ut quidquid in scripturis ex persona dei uel sanctorum saeuum aut flagitiosum im

peritis uidetur, salubriter figuratum intellegant. CCLXVIII. 293. De sententia generalis iustitiae: quod tibi

fieri non uis alii ne feceris. CCLXVIIII. 294. Item de figuratis locutionibus non intellectis

tamdiu uersandis, quamdiu ad regnum dei caritatis inter

pretatio perducatur. CCLXX. 295. Quod scire debemus in obseruationibus intelle

[ocr errors]

16 Philipp. 1, 23

18 Rom. 8, 33

26 Tob.

15 Io. 1, 1 4, 15 Matth. 7, 12

10 referendum

4 et partitionum G: expartionum (om. et) V V 20 in G: om. V 29 digersandis V

15

gendarum scripturarum alia communiter praecipi, alia

singulis quibusque generibus personarum. CCLXXI. 296. Quod una eademque res per similitudinem

possit et in bonam partem accipi et in malam. CCLXXII, 297. De rebus, quae non in contraria, sed tantum 5

in diuersa significatione ponuntur. CCLXXIII. 298. De modis locutionum, quorum cognitionem

necessariam dicit scripturarum obscuritatibus dissol

uendis. CCLXXIIII. 299. De septem Tyconii regulis, quibus ad in- 10

tellegendas scripturas studiosos dicit plurimum adiuuari. CCLXXV. 300.' De eo quod ait apostolus: absorpta est

mors in uictoriam. CCLXXVI. 301. De XL et sex annis aedificationis templi. CCLXXVII. 302. De decem uirginibus. CCLXXVIII. 303. De quadragesima et quinquagesima. CCLXXVIIII. 304. De eo quod dicit apostolus: inuicem

onera uestra portate. CCLXXX. 305. De haeresi Pelagiana. CCLXXXI. 306. Item de eadem Pelagianorum haeresi. CCLXXXII. 307. Quod mundum deus propter gratiam saluet,

propter liberum arbitrium iudicet. CCLXXXIII. 308. Qui sine lege peccauerunt sine lege

peribunt. CCLXXXIIII. 309. Quod cordis induratio praecedentibus ma- 25

lis fiat. CCLXXXV. 310. Bina quaedam diuidit, posse non peccare et

non posse peccare; similiter et de morte. CCLXXXVI. 311. Quod nec gratia prohibeat correptionem nec

correptio gratiam. CCLXXXVII. 312. De praedestinatione, quae non possit esse

sine praescientia, praescientia uero possit esse sine praedestinatione.

20

30 10

12 I Cor. 15, 54

17 Gal. 6, 2

23 Rom. 2, 12

12 absorta V

27 non G:

om. V

15

CCLXXXVIII. 313. Quod ostium uerbi aperiatur, cum cor

audientis aperitur ut credat. CCLXXXVIIII. 314. Quod gratia praeueniat fidem praestetque

perseuerantiam. 5 CCXC. 315. Quod paruuli, si peccatum originale non esset,

nulli malo tenerentur obnoxii. CCXCI. 316. Quod cum remedium fatetur Iulianus fateri

cogatur et morbum. CCXCII. 317. De concupiscentia carnis aduersus spiritum et

spiritus aduersus carnem. CCXCIII. 318. Contra obiectiones conclusionesque Pelagianas. CCXCIIII. 319. Vbi possint praecepta de caritatis perfectione

compleri et quid sit liberari de corpore mortis, uel quod nomine ieiunii, elemosynae et orationis iustitiae genera

litas indicetur. CCXCV. 320. Praeceptum de diligendo deo in illa uita per

fecte compleri dicit et rationem reddit testimoniorum, quibus imperatur homini perfectum esse, uel quando sit

ecclesia gloriosa. zo CCXCVI. 321. De eo quod ait apostolus: iudicium ex uno

in condemnationem. CCXCVII. 322. Contra id quod dixerunt Pelagiani humanam

non posse mutare uel deuitare naturam id quod sub

stantia caret. 25 CCXCVIII. 323. De Samuhele et pythonissa. CCXCVIIII. 324. Quibus sacrificium prosit aut locus martyrum,

in quo quispiam sepelitur. CCC. 325. Quod saepe in somnis mortui apparere putantur. CCCI. 326. Vtrum martyres in beneficiis, quae eorum orationi

bus conferuntur, ipsi interesse credendi sunt rebus humanis. CCCII. 327. Item de oblatione uel elemosyna pro defunctis. CCCIII. 328. De sententia domini dicentis: qui uiderit

mulierem ad concupiscendum.

30

20 Rom. 5, 18

32 Matth. 5, 28

17 et rationem-testimoniorum G: om. V

16 diligendo V 25 pytonissa V

« PredošláPokračovať »