Obrázky na stránke
PDF
ePub

apostolus, sine sollicitudine uiueret, cogitans quae sunt dei, genus eorum significat qui sunt in otio, sed tamen fortissimi in temtationibus, ut possint assumi. Iob autem, quia et uxorem habuit et filios et amplas terrenas rerum copias, ad illud genus pertinet, cui molendinum deputatum est, sed 5 tamen, ut sint fortissimi in temtationibus, sicut ille fuit; non enim aliter assumi poterunt. nec puto alia esse genera hominum, quibus constat ecclesia, quam ista tria, habentia binas differentias propter assumtionem et relictionem, quamuis in singulis multae studiorum uoluntatumque diuersitates, 10 ad concordiam tamen unitatem que concurrentes possint inueniri.

CLXXVIII.

EX LIBRO QVAESTIONVM EVANGELII II. DE IVDICE INIQVO,

QVEM VIDVA INTERPELLABAT.

195 Quid est quod ad semper orandum et non deficiendum de 15

iudice iniquo uoluit parabolam ponere, qui cum deum non timeret et hominem non reuereretur, uiduae tamen assiduae interpellationibus cessit, ut eam uindicaret, ne sibi ab illa taedium fieret? nam hoc est quod ait: ne ueniens suggillet me. quoniam parabolas dominus aut secundum simili- 20 tudinem aliquam ponit, sicut de seruo illo, cui dominus

13 cf. Luc. 18,

1 cf. I Cor. 7, 32 et 34 3 cf. Iob. 1, 1-3

21 cf. Matth. 18, 23-35

2-8

1 uiueret] uiuere et A uiuere Pi uiuebat v 2 qui (i ex e corr.) P otio] utio (u in o corr.) A 3 quia) qui AP 5 cui] quod ad v molendinum) molendi nomen A 6 ut sint] sunt v 7 potuerunt P 8 quam] quamuis A 9 et relictionem – p. 616, 18 desiderantur in A, cum quaternio unus exciderit quamuis] quae v

10 in) om. Po singular multae) om. v; multa Р diuersitates) diuersa v 12 cap. CXCV P CXCVII GU 14 interpellat v 17 reuereretur (ereretur a m. 2 in ras.) Puereretur v

assiduae MV: assiduis P a suis v 19 suggyllet MV sugillet v suggillit P 20 aut] ut P 21 de) om. P

5

dimisit quod ratione reddita debere inuentus est, et ipse conseruo suo dilationem saltem dare noluit; et de faeneratore, qui cum duobus debitoribus donasset quod debebant, ab eo plus dilectus est cui plus donauit; et de homine, qui habebat duos filios, maiorem in agro sibi propinquantem, minorem autem in longinquo luxuriantem; et innumerabilia huius modi: de his enim, quantum similia sunt, ducitur intellectus eius rei, cui adhibentur insinuandae aut requirendae. aut ex ipsa

dissimilitudine aliquid probat; ueluti est illud: quod si 10 faenum agri, quod hodie est et cras in cliba num

mittitur, deus sic uestit, quanto magis uos modicae fidei? ad hoc genus pertinet etiam illud quod de seruo ait, cui dominus denuntiauerat, ut a uilicatu remouere

tur; fraudem quippe ille fecit domino suo, ut falsatis chiro15 graphis debitoribus eius quantum commodum uisum est rela

xaret. neque ullo modo nos dominus ut sibi fraudem faciamus hortatur, sed si fraudando quasi prouidit in posterum, laudatum eum dicit a domino ; quanto maiore alacritate sibi

prouidere debent in aeternam uitam quibus, ut iuste operentur, 20 iubetur amicos facere de mamona iniquitatis? quod suo loco

expositum est. ad hoc genus pertinet et ille qui non propter amicitiam, sed ut taedio careret, iam dormiens excitatur, ut tres panes commodet amico suo. si enim ille molestia compulsus dedit, quanto magis deus, qui suos seruos diligens ut petamus hortatur, dabit bona poscentibus se? itaque illud superius genus bis uerbis adiungi potest: sicut illud, ita et illud; hoc autem posterius his uerbis: si illud, quanto magis illud? aut: si illud, quanto minus illud? sed alicubi obscure, alicubi aperte ista ponuntur. hic ergo iniquus iudex 5 non ex similitudine, sed ex dissimilitudine adhibitus est, ut ostenderet dominus, quanto certiores esse debeant qui deum perseueranter rogant fontem iustitiae atque misericordiae uel si quid excellentius dici aut audiri potest, cum apud iniquissimum iudicem usque ad effectum implendi desiderii ualuerit 10 perseuerantia deprecantis.

2 cf. Luc. 7, 41-43 4 cf. Luc. 15, 11-32 13 cf. Luc. 16, 1-9 20 cf. Quaestt. euang. II, 34

9 Matth. 6, 30 22 cf. Luc. 11, 548

6 loxuri

1 debebat v ante inuentus ras. 6 litt. in P et ipse inuentus est v et ipse) om. P 2 conseruo] cūseruo P. dalationem Pi saltim Plv noluit) nolle v 3 eo plus] eo amplius P antē (v et antē a m. 2) P 8 aut requirendae) et r. v 9 desimilitudine P 10 clibano Pi 11 modice (ę ex i corr.) P 12 ad hoc - denuntiauerat] add. Vi in spatio uacuo relicto; post denuntiauerat spatium 11 litt. 13 uilicato Pi 14 ut) om. V falsati pi cyrographis MV, cirografis (i et fi in ras.) P

17 quasi libri: sibi a prouidet v 18 maiori o 20 iubentur Piv 21 hoc ho P

24 deus] om. v

Ipsa uero uidua potest habere similitudinem ecclesiae, quod desolata uidetur, donec ueniat dominus, qui tamen in secreto etiam nunc curam eius gerit. si autem mouet cur electi dei se uindicari deprecentur, quod etiam in Apocalypsi Iohannis 15 de martyribus dicitur, cum apertissime moneamur, ut pro nostris inimicis et persecutoribus oremus: intellegendum est eam uindictam esse iustorum, ut omnes mali pereant. pereunt autem duobus modis, aut conuersione ad iustitiam aut amissa per supplicium potestate, qua nunc aduersum bonos, quamdiu 20 hoc ipsum bonis expedit, uel temporaliter aliquid ualent. itaque etiam si omnes homines conuerterentur ad deum, inter quos sunt etiam inimici, pro quibus iubemur orare, diabolus tamen, qui operatur in filiis diffidentiae, remaneret in saeculi fine damnandus. quem finem iusti cum uenire desiderant, 25 quamuis pro inimicis suis orent, tamen non absurde uindictam desiderare dicuntur.

1 Matth. 7, 11 24 cf. Eph. 2, 2

15 cf. Apoc. 6, 10

17 cf. Matth. 5, 44

1 petamus (e ex i corr.) P 4 si illud] si non illud v 5 obscure, alicubi] om. v 6 desimilitudine P' 9 audire P1 15 uindicare Piv deprecetur (n add. m. 2) P 16 moneamus MV moniamur P1 20 aduersus Pv bonus (u in o corr.) P 22 itaque (e ex o corr. m. 1) V 23 quos] om. P diabolus) scripsit Vi in spatio uacuo 12 litt. 24 filios P

(DE EO QUOD DICTUM EST: ORATE, NE FIAT FVGA VESTRA HIEME VEL SABBATO. EX LIBRO I QVAESTIONVM

EVANGELII.

Id est „ne impedimento aliquo detineamini“ quia et hieme 196 5 imbribus uel frigore, et sabbato, in quo proficisci non licebat, impediebatur quis ab itinere; uel aliud, ne in tristitia aut laetitia rerum temporalium quis inueniatur a die illa.)

[blocks in formation]

Quid est quod ait: facilius est camelum per foramen 197 acus transire quam diuitem intrare in regnum dei? diuitem hic appellat cupidum rerum temporalium et de

talibus superbientem. his diuitibus contrarii sunt pauperes 15 spiritu, quorum est regnum caelorum. nam eo manifestatur

omnes cupidos, etiam si facultatibus huius mundi careant, ad hoc genus diuitum, quod est reprehensum, pertinere, quia postea dixerunt qui audiebant: quis poterit saluus fieri?

cum incomparabiliter maior turba sit pauperum ; uidelicet 20 intellegentes in eo numero deputari etiam illos qui, quamquam

talia non habeant, tamen habendi cupiditate rapiuntur. sensus est autem: facilius Christum pati pro dilectoribus saeculi, quam dilectores saeculi ad Christum posse conuerti. cameli autem nomine se intellegi uoluit, quia humiliatus onera sustulit.

1 Matth. 24, 20

11 (et 18) Luc. 18, 25-27

15 Matth. 5,

3

1 cap. CXCVI

CXCVII Gv; deest in MV fuca (c in g corr. m. 2) G

2 sabbatto G 4 detineamini] G’Pin ras. quia] qui GʻP

5 licebat (c ex b corr, m. 2) G 7 quis] qui G1 a GʻP: in G'v 8 cap. CXCVII P CXCVIII Gv 10 transituro] transitorio (?) Pi transire v 15 quorum] PP in ras. 18 qui] quia pi quis] et quis Po 20 illos (os in ras.) P 21 rapiuntur capiuntur P? 22 autem est o delictoribus P

quam-saeculi] om. MV 23 delictores P 24 se) om. P.

in quo enim manifestius intellegitur quam in ipso quod scriptum est: quanto magnus es, humilia te in omnibus? per acum autem punctiones significat, per punctiones dolores in passione susceptos. foramen ergo acus dicit angustias passionis. quod autem ait: quae impossibilia sunt 5 apud homines, possibilia sunt apud deum, non ita accipiendum est, quod cupidi et superbi, qui nomine illius diuitis significati sunt, in regnum caelorum sint intraturi cum suis cupiditatibus et superbia; sed possibile est deo, ut per uerbum eius — sicut etiam factum esse et cotidie fieri uidemus 10 - a cupiditate temporalium ad caritatem aeternorum et a perniciosa superbia ad humilitatem saluberrimam conuertantur.

CLXXX.

EX EODEM LIBRO QVAESTIONVM EVANGELII II. DE EO QVOD SCRIPTVM EST DE DOMINO: FINXIT SE LONGIVS IRE: VBI 15 MVLTIPLICITER DISPVTAT PRO VERIS SIGNIFICATIONIBVS CON

TRA MENDACIVM.

198 [De eo] quod scriptum est de domino: finxit se longius

ire, non ad mendacium pertinet; non enim omne, quod fingimus, mendacium est, sed quando id fingimus quod nihil signi- 20 ficat, tunc est mendacium. cum autem fictio nostra refertur ad aliquam significationem, non est mendacium, sed aliqua figura ueritatis. alioquin omnia, quae a sapientibus et sanctis uiris uel etiam ab ipso domino figurate dicta sunt, mendacia deputabuntur, quia secundum usitatum intellectum non sub- 25

2 Eccli. 3, 18

15 (et 18) Luc. 24, 28

3 acum] P2 in ras.

per punctione V

4 dolores] significat dolores v

susceptus P 6 sunt] om. P 8 sint] sunt Pv 9 deo] om. v 11 perneciosa v 13 cap. CXCVIJI PCXCVIIIJ GU 15 finxit] PP in ras. ubi multipliciter - contra mendacium GPv: om. MV; cf. p. 20, 28 et cap. CLXXXII 18 de eo] libri; inclusi 20 mendacium est — fingimus) om. P1 quando id fingimus) scripsit Vi in spatio uacuo 21 fictio) finctio P?» functio Pi 23 quae] quaex P quaeq. v et) eras. in P 24 figuratae V

« PredošláPokračovať »