Obrázky na stránke
PDF
ePub

VITA HORATII.

1. SUETONII.

HORATIUS Flaccus, Venusinus, patre (ut ipse tradit) 1 vertinoa, et exactionum coactore ; ut vero creditum to , salsamentario, quum illi quidam in altercatione probrasset, “Quotiens ego vidi patrem tuum cubito emungentem ?" Bello Philippensi, excitus a Marco 2 uto imperatore, tribunus militum meruit; victisque rtibus, venia impetrata, scriptum quæstorium comravit: ac primo Mæcenati

, deinde Augusto insinuus, non mediocrem in amborum amicitia locum tenuit. aecenas quantopere eum dilexerit, satis monstratur 3 D epigrammate, ubi inquit:

“ Ni te visceribus meis, Horati,
Plus jam diligo, tu tuum sodalem

Hinnulo videas strigosiorem.” d multo magis extremis

, tali ad Augustum elogio: Horatii Flacci, ut mei, memor esto.” Augustus ei 4 istolarum officium obtulit, ut hoc ad Mæcenatem ripto significat : Ante ipse scribendis epistolis aicorum sufficiebam : nunc occupatissimus, et infirus, Horatium nostrum a te cupio abducere. Veniet go ab ista parasitica meusa ad hanc regiam, et nos scribendis epistolis juvabit.” Ac ne recusanti qui- 5 m aut succensuit quicquam, aut amicitiam suam

* Sat. i. 6. 6, 45, 46; Epist. i. 20. 20.

6 ingerere desiit. Exstant epistolæ, ex quibus, argu

menti gratia, pauca subjeci : “Sume tibi aliquid juris apud me, tanquam si convictor mihi fueris : recte enim, et non temere feceris ; quoniam id usus mihi

tecum esse volui, si per valetudinem tuam fieri possit. 7 Et rursus : “ Tui qualem habeam memoriam, poteris ex Septimio quoque nostro audire: nam incidit, ut illo coram fieret a me tui mentio. Negue, si tu super

bus amicitiam nostram sprevisti, ideo nos quoque år 8 Ourenpavoûuev.” Præterea, sæpe, inter alios jocos “pu

rissimum penem," et "homuncionem lepidissimum," appellat: unaque et altera liberalitate locupletavit. 9 Scripta quidem ejus usque adeo probavit, mansuraque perpetuo opinatus est, ut non modo “Seculare Carmen” componendum injunxerit, sed et Vindelicam victoriam Tiberii Drusique privignorum ; eumque coëgerit, propter hoc, tribus Carminum libris ex longo intervallo quartum addere : post Sermones quoque lectos, nullam sui mentionem habitam ita sit questus “ Irasci me tibi scito, quod non in plerisque ejusmodi scriptis mecum potissimum loquaris. An vereris, ne

apud posteros tibi infame sit, quod videaris familiaris 10 nobis esse ?" Expressitque eclogam, cujus initium est,

“ Cum tot sustineas et tanta negotia solus,

Res Italas armis tuteris, moribus ornes,
Legibus emendes; in publica commoda peccem,

Si longo sermone morer tua tempora, Cæsar b." 11 Horatius habitu corporis brevis fuit, atque obesus

qualis a se ipso et in Satiris describitur , et ab Au gusto hac epistola : “Pertulit ad me Dionysius libels lum tuum, quem ego, ut accusem te, quantuluscunque est, boni consulo. Vereri autem mihi videris, ne mal jores libelli tui sint, quam ipse es. Sed, si tibi statur eest, corpusculum non deest. Itaque licebit in sextriolo scribas: quum circuitus voluminis tui sit öykwotatos, sicut est ventriculi tui.” Ad res Venereas in-12 emperantior traditur ; [nam speculato cubiculo scorta icitur habuisse disposita, ut, quocunque respexisset, oi ei imago coitus referretur.] Vixit plurimum in 13 2cessu ruris sui Sabini aut Tiburtini : domusque ejus stenditur circa Tiburni luculum. Venerunt in manus 14 leas et Elegi sub ejus titulo, et Epistola prosa oratione uasi commendantis se Mæcenati : sed utraque falsa uto; nam Elegi vulgares, Epistola etiam obscura : uo vitio minime tenebatur. Natus est sexto Idus 15 lecembres, Lucio Cotta et Lucio Torquato consubus d. Decessit quinto Kalendas Decembres, Caio 16 larcio Censorino et Caio Asinio Gallo consulibus, ost septimum et quinquagesimum annum, hærede ugusto palam nuncupato, quum, urgente vi valetudiis, non sufficeret ad obsignandas testamenti tabulas. lumatus et conditus est extremis Esquiliis, juxta 17 Iæcenatis tumulum.

b Epist. ii. 1. • Sat. ii. 3. 309 : cf. Epist. 1. 20. 24.

2. ANONYMI.

[ocr errors]

Quintus Horatius Flaccus, libertino patre natus in 1 Ipulia, cum parente in Sabinos commigravit. Quem 2 um pater puerum Romam misisset in ludum litteraium, parcissimis eruditus impensis, angustias patris icit ingenio, coluitque adolescens Brutum, sub quo triJunus militum civili bello militavit: captusque a Cæsare sost multum tempus, beneficio Mæcenatis non solum ervatus, sed etiam in amicitiam receptus est; quapropter Mæcenati et Augusto in omnibus scriptis suis veneabiliter assurgit.

Scripsit autem Carminum lib. iv., 3 A. U. C. 689; A. C. 65; cf. Hor. Carm. iii. 21.1; Epod. 13. 6; Epist. i. 20. 27. • A. U. C. 746; A. C. 8.

Epodon i., Carmen Seculare, Sermonum lib. i., Epis 4 tolarum ii., De Arte Poëtica i. Commentati sunt in illum

Porphyrion, Modestus, Helenius Acron: omnium autem optime Acron.

3. ANONYMI, 1 Quintus Horatius Flaccus poëta fuit lyricus et satiricus patria Venusinus, dicente Juvenale Satira prima :

“Hæc ego non credam Venusina digna lucerna ?” 2 Fuitque natus patre libertino, cujus rei testimonium hoc in Epistolis eximium esse videmus :

“ Me libertino natum patre, et in tenui re
Majores pennas nido extendisse loqueris;

Ut quantum generi demas, virtutibus addas s." 3 Statura fuit brevi, obeso corpore et oculis lippis : hinc ipse :

“Corporis exigui, præcanum, solibus aptum,

Irasci celerem, tamen ut placabilis essem.” et ipse :

“ Nam vigilare malum crudis et ludere lippisi.” 4 Hunc pater in tenera ætate Romam misit in ludum lit 5 terarum. Deinde, cum jam litteris liberalibus eruditus

esset, Athenas philosophiæ causa se contulit; et cun doctissimus evasisset, familiaritatem M. Bruti occisoris

Cæsaris adeptus est, factusque ab illo tribunus mili 6 tum contra Marcum Antonium et Augustum. Sed victo Bruto ex bello aufugit, ipso dicente in Odis :

“Tecum Philippos et celerem fugam

Sensi, relicta non bene parmula!” et ibidem :

“Sed me per hostem (sic) Mercurius celer

Denso paventem sustulit aëre.” 7,8 Cui deinde Augustus Mecenatis gratia indulsit. Idec

Horatius in omnibus operibus Mæcenati venerabiliter
assurgit: in Carminibus :

1.1
: 20.20.

h Epist. i. 20. 24.
ii. 7. 9, 18.

! v. 51.
i

Sat. i. 5. 49.

“ Mæcenas, atavis edite regibus,

O et præsidium et dulce decus meum k." a Epodo:

“ Ibis Liburnis inter alta navium,

Amice, propugnacula !." 1 Sermonibus :

“Qui fit, Mæcenas, ut nemo, quam sibi sortem

Seu ratio dederitm,” &c. 2 Epistolis :

“ Prima dicte mihi, summa dicende Camæna"." antus enim fuit apud Mæcenatem, ut simul cum eo in lec- 9 ica portaretur. Habuit Virgilium inter carissimos amicos: 10 am illi poëtæ simul eosdem amicos et inimicos habebant. 'uit etiam amicissimus Ovidius, quem ad poëticam con- 11 ertit artem, cum pater eum ad defendendas causas et hetoricam disciplinam lucri gratia adhortaretur amplecendam. Et cum divitias optimis suis studiis cumulasset, 12 andem Romæ moriens anno ætatis suæ 57, cum Mæceate, qui ante eum moriebatur, sepultus est omni maxima ompa juxta tumulum ejusdem. Et Augustum Cæsarem 13 erum omnium suarum heredem instituit. Carminum 14 norum elimator fuit Tharsus (tersus ?) ille poëta et Tiullus. Scripsit Carminum libros quatuor ; Epodon insu- 15 er [unum], et Carmen Seculare; De Arte Poëtica librum num;

Satirarum duos, Epistolarum totidem. Et illos 16 bros Epistolarum in matura ejus ætate et consummata mni sententiarum peritia edidit. Ob id hoc opus osten- 17 it, elimatius quo nihil inter opera sua legi potest, quid eram voluptatem et utilitatem afferat. Ex media enim 18 hilosophia et sectis omnium philosophorum Athenienium copiose elegantissimas sententias morales in medium d communem utilitatem affert. In jocis enim lepidis- 19 imus est, in arte vero perfecte eruditus; in reprehenione gravis; in quotidiano vero sermone tam urbanus t aptus in omnibus partibus, ut nihil addi possit, vel eprehensione dignum inveniri.

ki. 1. 1.

1 1. 1.

in i. 1. 1.

ni. 1. 1.

« PredošláPokračovať »